6134 resultaten.
Spek en bonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 Karel Frank Wachter
geboren hier in de stad
en vorige winter overleden
We boenen het aanrecht
gemaakt van zijn grafplaat
Er zit nog geen krasje op
De kist waarin hij lag
hebben we geruild
voor spek en bonen
De tijden veranderen
maar ongelijkheid niet
hoeveel marsen we ook lopen
naar het Grote Gouden, het
Witte Roze of Blauwe Huis…
einde van het zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 indien wij het huis niet bouwen, werken zij die het huis bouwen vergeefs.
wij zijn zij die het huis bouwen.
het huis is het bouwen.
het bouwen is het huis.
zij zijn het die het huis bouwen.
vergeefs is het werken van hen die het huis bouwen,
indien wij het huis niet bouwen. zo is dat.…
Geef mij een huis ( 22-07-2011 )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.041 Maar mensen, geef mij:
een huis.
Geef me een huis om in te wonen.
Geef mij een huis om me eindelijk
veilig en geborgen te voelen.
Geef mij een huis om in te blijven,
schrijvend dichten.
Geef me een woning om te delen
met velen: mijn wereld.
Een huis vol van idealen.
Een huis verzadigd van nieuw leven.…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 Ik hoor de nacht die nader-zijgt, -
en beider zwijgen...
Ik voel uw hoofd naar mij geneigd,
- zal 't míjne neigen?
Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in 't schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
- Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
- - Ach…
Tuinreservaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
851 De winter is gestorven,
vogels gaan als gekken tekeer,
de zon kijkt over ons pannendak,
dikke hommels zoemen weer.
Poes is binnen.
Mussen tjilpen.
Tortels minnen.
Duiven vliegen af en aan.
Merels zingen.
Muggen dansen.
Kauwen swingen.
Het gaat zoals het altijd gaat.
Vroege Vogels nestelen vroeg.
Hier, in onze tuinoase.
Nu, in dit wilde…
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Jouw leven ruist nog
in mij, in mijn gedachten
denk je met mijn vragen mee
hoor ik uitspraken die je ooit deed
.....Jouw leven ruist nog
.....in mij, in mijn gevoelens
.....beweeg je met mijn bloed mee
.....voel ik je stromen door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent
de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar…
[ Schepping: geesten die ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Schepping: geesten die
uit vlees lichamen blazen --
en zich bottelen.…
met duizend armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 wie geen huis heeft
loopt langs dichte deuren
en gesloten vensters
zonder huis slaap je
buiten en ontwaakt met ogen
tranend van het harde licht
een mens zonder huis
koestert zachte dekens
een schuilplaats om in te huizen
wie geen huis heeft
kijkt door smalle kieren
kent de pijn van het vaarwel
zonder huis raakt
een mens verloren…
Huis van steen, huis van hout
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
3.613 Huis van steen, huis van hout
tranen gekerfd in elke balk
vloeken geëtst op elke bout,
niets, maar dan ook niets
wat mij er nu nog van weerhoud
je de rug toe te keren.
En misschien komt er een tijd,
dat ik denken zal aan al die keren,
van vóór de samenzwering
van tranen en vloeken.…
Zwerver
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Achtergelaten
Door hen die
Jou als een
Van hun in huis
Hadden genomen
Geleidelijk aan de straat
Verkozen boven het
Stil leegstaande huis,
Zit op het stoepje
Voor het huis
Ons op te wachten
Ernaar verlangend
Om ons in jouw
Huis welkom te heten…
Allesbehalve
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Praten met mannen
die ik niet ken
meezingen met de muziek
waarop ik dans in de ogen
die mij volgen
als schaduwen
begeerd willen worden
zonder dat het gevaarlijk is
erop gekleed, ook dat
is wie ik ben, vrij
voor zover toegelaten
door de hel
van andermans ogen
die mijn lichaam liefhebben
en mij erom haten
maar dat ben ik niet…
[ Herinneringen ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Herinneringen
razen rondjes om het huis –
trillen voor het raam.…
Facetten en face
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Ik tast jouw foto af, wie je was
is mijn fantasie, ik heb geen contact
met jou in dat bloemenveld bij Merano
Je keek mij vragend aan
op dat ogenblik, op deze foto
van mijn en jouw gedachten
sindsdien tijdloos
ingevroren op de rand
van een zwarte eeuwigheid
Ook mezelf aftastend
in de spiegel, zie ik wie ik lijk
te zijn en niet wie ik…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 Hun glans verloren
Steeds meer vallen
ze uit elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter…
Een paar vegen verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Schijn is een kunst, een paar vegen
vormen van verf, een intieme ervaring
van velours, huid en verdriet
Een mooier vak bestaat er niet
dan schaamteloos direct nabijheid
en diepte te voelen, zoals in bed
Schijn bedriegt, mijn faillissement
is maar een façade, als een naam
die onwetend aan je gegeven wordt
Schulden heb ik niet meer
geld…
"Zo Stil"
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.569 in huis
het koffiezetapparaat reutelt
koffie smaakt minder lekker
zonder jou
Het is stil in huis
de afzuigkap loeit
boven de eenpersoonsmaaltijd
zonder jou
Het is stil in huis
ik hoor de t.v.…
Eindelijk naar huis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Ze wilde het niet
Toch wilde ze het wel
Ze verlangde om naar huis te gaan
Niks was er hier dat ze nog wou
Ze was ongelukkig
Ze wou naar huis
Daar stond ze dan
Zo hoog
Ze sprong
En zei:
‘Eindelijk naar huis’…
Ons oude huis...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 Het oude huis wordt gesloopt
De grondvesten van vervlogen tijd
In dit huis heeft mijn jeugd gewoond
Herinneringen raak ik niet meer kwijt
Eens was dit huis een bruisend hart
Dat een schuilplaats bood voor iedereen
Nu zullen de stenen voorgoed zwijgen
De geluiden verstommen in het sereen
Het oude huis wordt gesloopt
De muren zullen in stof…
FRISO THUIS!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Zijn moeder Beatrix
haalde hem in huis
Huis ten Bosch
voor de zomer
Zijn vader Claus
onthaalt hem thuis
in 't Huis des Heren
voor de eeuwigheid
(s)amen!…
Leeg
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.364 )
(Het tapijt zal nooit meer vlekken
Geen gestoei meer op haar huid)
(Boven verliest speelgoed
zijn felle kleuren in de kast)
(Gereedschap in de schuur
mist het eelt, zijn hand, zijn tast)
Zijn huis is leeg
zijn wereld is zijn huis
Godvergeten ver
ligt daar mijn thuis begraven…
Soms zomeravonds, als ik 't oude huis
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.026 Soms zomeravonds, als ik 't oude huis
Vol schem'ring, zonder mensen, binnenkom -
Ik luister en ik weet niet recht, waarom -
'K ga naar mijn kamer. - 'K hoor nog net een muis.
Uit groenig zwarte bomen waait geruis
Door 't open raam. - 'K beweeg mijn ogen: glom
Daar iets?…
Je eigen plek
hartenkreet
3.7 met 78 stemmen
12.671 Dan het beste huis van de plank
Eerst naar het nieuwe plekje op reis
De dromen, hier past niet dit en daar niet dat
Weet je wat?
Dan waarderen we wel weer ons paleis…
Heimwee
poëzie
3.5 met 53 stemmen
6.441 Vergeef haar, vriendelijk Leven,
Dat ze u niet beter dankt,
Maar hoe kan een kind genieten,
Wanneer het naar huis verlangt?…
Soms even schikken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 daar waar
jij waakt en slaapt
spreekt alles zijn
eigen taal en
staat of gaat
jij kent hun
afkomst spreekt
de dialecten en
weet de context
van hun bestaan
jij hebt ze niet
verzameld wel bij
elkaar gebracht in
soms even schikken
tot alles past
in het wennen
aan alles om je heen
was het van twee
kanten communiceren
lukt nooit…
Heugenis aan een landverblijf
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.382 Wij zagen op het smalle wandelpad
Hoe 's morgens rond uw huis de bomen waren
Aaneengeschaard als wilden zij bewaren
In stilte's koelte een heimelijke schat,
Tot op het eerste kraaien van de hanen
De wind zacht heensloop uit zijn nacht-asyl:
Een zwerver langs de weg, en wie 't beviel
Zich over 't land een eigen weg te banen.…
klikken van verstaan
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
471 zacht en warm
voegde zich het
leder van de bank
naar ledematen
die ontspanning in
vorm en kleur zagen
niet eens het
commerciële spel
van bieden en
overtreffen maar juist
het signaleren van de
klikken van verstaan
de lach als
uitnodiging in
herkenning en
ervaring de zit een
heerlijke evenaring
van het thuisgevoel
ik zag je…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 Weet ook gij dat stille diepe huis?
Achter brede blinde poort
Kruisen eindeloze gangen en portalen
Waar men tijdeloze tijden kan verdwalen
Tussen echo's die men klaar vermoedt en nimmer hoort.
Weet ook gij dat stille diepe huis
Door welks schaduwige vree
Voet zo licht en onvermoeibaar stijgt en daalt langs tree na tree?…
een eigen plek.......
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
8.662 waarom moet je rijk zijn om een huis te huren ?
waarom niet gewoon simpel en vrij ?
waarom moet ik dit steeds verduren ?
waneer maakt iemand mij eindelijk blij ?
steeds als ik halverwege ben met een huis..
dan voel ik het al aan..
dan is er weer iets niet pluis.
dan kan ik op den duur weer gaan.
het gevraagde lever ik aan.…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 En 'k minde u. - En zo 'k vele vrouwen heb bemind
sindsdien, met moede geest of smeekende gebaren:
u minde ik; want ik zag uw kinder-ogen klaren
om schuine bloemen in de tuine', en uw aanschijn
om mijn eenzelvig doen en denken troostend zijn,
in 't huis mijns vaders, waar de dagen trage waren.…
Loslaten
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.950 hopen
heeft hij de woorden gehoord die ik hem zei
Of is het geheel over tussen hem en mij
Ik ben het vechten zat
Maar hoop dat hij het nu wel vat
Het is niet makkelijk, het loslaten
Wie weet heeft hij het nu wel in de gaten
Misschien wordt hij wakker op een dag
En kunnen we terug kijken met een glimlach
Wanneer mijn broer weer naar huis…