2122 resultaten.
Zo verdomd verdrietig
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.283 Mijn verjaardag is begonnen
daar zit ik dan alleen
Jouw cd te luisteren
jouw foto's om me heen
Zo verdomd verdrietig
verdrietig en alleen
De pijn die je mij deed
voel ik overal doorheen
Wie bepaalt toch steeds
mijn leven en mijn lot
Waarom steeds die pijn
waarom steeds kapot
Als dit nou echt hoort
bij het houden van
Dan geef ik…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 Ik zweeg, en zag u aan, en wist mijn lot....…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
Baas over eigen emotie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.123 gevoel je aan iemand toekent
Jij bent het zelf in wezen
die bepaalt of je gelukkig bent
Die ander doet je even vergeten
dat jij de baas bent van je gevoel
Jij maakte tenslotte die ene persoon
je allerbelangrijkste doel
Bedenk je dat je óók gelukkig was
voor die persoon verscheen in je leven
En je zelf beslist hebt op dat moment
je eigen lot…
in de wolken
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.216 Ik kwam jou tegen
We noemden het 'het lot'
Je tilde me op....
Weet niet wanneer je me weer neer zal zetten
Maar nu nog niet
nu nog niet…
Vriendschap
hartenkreet
2.7 met 27 stemmen
5.360 Ruimte latend, aangetrokken
lachen, huilen, samen knokken
Hecht niet, laat een ander vrij
Uitgangspunt is zij aan zij
Spiegel van onzekerheden
Moed om samen op te treden
Niet altijd veroordeeld tot
samen een stukje lot.…
Het kleine sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 wordt gedacht
en dus gesproken
en al de andere verdomd
Bij het zoeken naar de waarheid
spreken de gedachten
Gestuurd door onze woorden
zien we wat we hoorden
We nemen waar wat we verwachtten
En wat gek is dan die dondergod
Nog gekker is de zot
die hem geschapen had
en net zo tot hem bad
als wij ook onze goden eren
en zweren bij ons lot…
De uiverkorene
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
704 koorts
ontneemt hij hun gloed hij brandt als een toorts
geleerd te incasseren
kan en mag de pijn hem niet deren
een ellendig wreed bestaan
al wat hem toekomt is respect geschoten wild en wat faam
welke hem niet doen bekoren
want hij is Shamaan
al beslist voor zijn geboorte
geven de goden aan hem gehoorte
het is slechts zijn ellendig lot…
de dood
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.788 hou vast
onverdedigbaar
leven
levenloos
loos gebaar
streven leidt naar
een ongenaakbaar slot
er was niets
er is niets
er zal niets zijn
doch slechts dood
gewoon ons lot…
Jij
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.492 jij hebt iemand anders gekozen,
Jouw lot uit de loterij...…
Bescheiden hoogmoed
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.182 waarom zou ik bescheiden zijn
als ik op mijn rug de lasten draag
gelijk een elk het donkere moet torsen
en weet dat er een helder
onomkeerbaar punt geschapen wordt,
niet door mij of de mensen aan mijn zijde
nee, het is van een almacht,
in een zekere schijn,
niet komend uit mijn eigen vraag
die aan mij overlaat
dobbelstenen te laten…
Fatum
gedicht
2.5 met 20 stemmen
16.928 Hoe komt het dat, die de drift verstond,
werelden, oceanen door te trekken,
eilanden, poolgebieden te ontdekken,
desnoods gestrand, versmachtend in de brand
van pampa's 't wit gebeente uit te strekken,
maar nooit, nooit terug te gaan, nu als een hond
binnen het veeg moeras lig te verrekken
van dit mijn onvolvloekbaar vaderland?
Hoe komt…
Spetters
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
664 Keien gooien op de Parijse barricades
Lijken stapelen in Duitse open wagens
Kameraden meeslepen door de blubber
Knalt het oogje er doorheen schiet ik door het rubber
Watergeuzen die Spanjolen verbrandend slachten
Germanen die Angelsaksen tot de diepste haat verachten
Zogenaamde ketters in naam van God verbranden
Als kruisridder rijden met…
Geënt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.962 schieten
wortels uit schaduw -
volle monden, met
jaarringen verbonden,
genieten we van deze
rijpe vrucht, waarvan
de levenssappen
overgaan in een
bedwelmende zucht,
verkoelen we de
mossen met de kracht
van blote voeten, gedanst
door elfenkinderen in de
speelweide van de
nacht, met geënte
eigenschappen, blijf ik een
groene loot…
Ik wil je vinden.
hartenkreet
4.3 met 29 stemmen
2.264 Ik verheug me op ons lot,
Maar ben bang voor de weg ernaartoe.
Deze weg zal dus geen einde hebben,
En een ‘wij’ zal nooit bestaan.…
wat nog moet komen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.168 't zijn fracties van seconden
luttele, onozele, fantasierijke
gebeurtenissen
geen besef dat het zo
snel gaat
mijn tijd is altijd wat
nog komen moet
onvoorspelbaar, toeval, lot
zitten vast in zenuwknopen
zonder ze los te laten
de juiste verdeling van mijn
verleden, heden, toekomst
maakt het juist zo
interessant
dat ik voor geen moment…
Gewone Alikruik
gedicht
3.0 met 16 stemmen
6.322 Hard het lot van de heremiet in zijn vochtige toren.
Gekookt wordt hij verkocht bij myriaden.
Zijn levenswerk is afval, een broze hoorn.
Strandwandelend vertrap ik wat niet werd vermalen
tot kalk, zeepaleizen en flamboyante kastelen.
----------------------
uit: 'Gilette', 1998.…
Ze is alleen wat bleek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 Naast haar zit de dood
en leest een krant van morgen
met oud nieuws van vandaag,
toen zij nog op een bankje zat,
mandarijntjes pelde
en ongeneeslijk aan het leven leedt.…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zij wentelt om zichzelf, in kalme trots,
en schijnt in eigen grootheid te bedaren,
maar beukt, in zucht naar 't eindloze opgevaren,
weer 't dreunend strand, àl naar de wil des Lots.…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Ik heb dit over mezelf
afgeroepen
dit tere wachten
op een teken van vervulling
morgen, ergens
de duizenden gaten
die mijn hand zouden vullen
de halve onthouding
opdat het zoveelste moment
naar meer zou smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug…
Het lot in pure eenzaamheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
680 Laat mij verdwijnen in het dieploze van afwezigheid,
smachtend naar omarming van het blanke Zijn
waarin de gevoeligheid van opkomende stormen
de reden neerdondert -
het willen weten waarom een brug te slaan
wanneer slechts willloosheid heerst,
verslagen door de macht der gewoonten,
de wijze waarop het leven tot nu toe beloonde
het lot in pure…
Voor altijd gevangen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.313 Voor altijd gevangen
in hetzelfde lichaam.
Is er niks meer?…
Om te huilen die ui
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
600 maar nu dus in deze pot, hij glanst, is
bleek, haast doorzichtig, hoe vreselijk
zijn lot!…
Opgetekend in liefdes lot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
611 Als in kleurrijke krijtkringen
die ontboezemingen cirkelen
vogelvrij
opgetekend in liefdes lot
ebt grauw geroezemoes weg
in zacht getinte werelden
in smaken van verschil
in de taal der verschijnselen
als in een wasem
van verloren woorden
streelt jouw adem terug
naar het hart der dingen
naar heftiger getijden
die de maanstond…
vluchtsporen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 scherpe helmranden
vlijmen blote voeten
rode druppels sporen
in het blonde zand
tussen duintoppen
verdwijnt een hoofd
duikt elders weer op
vertwijfeld op zoek
naar wat niet deert
sporen vormen paden
uitgesleten in het zand
na iedere nieuwe storm
onherkenbaar toegedekt
maar als het lot
niet valt te keren
vluchten een redding…
Karma
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
670 Teder
als een vlinderziel
in het witgewaad
van de langste nacht
streek geruisloos neer
haar lichte lot
en verborg zich
in de lijnen
van zijn hand
Nooit eerder
voelde hij zozeer
de zwaarte
van een stil
versterven
Vrij
zocht hij toen
te staan
en in de schaduw
van Saturnus en maan
boog hij het hoofd
en kuste haar…
Zij weten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Sinds Dodenherdenking
reis ik mee met de Mei-Express
in volstrekte stilte
met de gestorvenen
om ze levend te houden
Alleen zij verstaan
het onhoorbare
zij weten
Ze voorspellen mij
het loon voor dit gedenken:
eerst hoon en beschimping
daarna het negeren van mijn beeld
tot slot de censurering
de eliminatie, de wegzuivering
zij…
Achttienduizend vragen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
547 Voorbijstromend water draagt
murmelend hun lot.…
Mist en moord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
949 En dan
neem ik mijn lot in rauwe
handen om je weke keel.…
dagdromer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
938 Komt dit door de keuzes die je maakt,
Of is het ‘t lot dat over je waakt.
Voor mij een vraag en niemand zal het weten,
Zoiets valt niet te meten.
Maar toch blijf ik vragen,
Wachtend tot een antwoord komt dagen.
Wachtend op iets wat nooit zal komen,
Dus laat mij maar verder dromen….…