327 resultaten.
Cannae
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 Mijn oog viel op een vlek onder de zee
van woorden en verklaringen, begrippen
in lemmata, van ajax tot xantippe
in dit geval op cannae vlak bij zee
die jij als mare nostrum vast zult kennen
de middellandse zee bij de romeinen
de vechtjassen voor caesar en de zijnen
die heersers werden van de apenijnen
ze haalden met hun ijzersterke schilden…
Vage Vragen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
172 - De mens is slechts een blinde mol in de mallemolen -
Ongeacht alle antwoorden op evenzovele vragen
voorafgegaan door overpeinzingen en bezwaren
begon het hem na decennia toch te dagen:
er restten nog oneindig veel maren
Sommige uitkomsten konden wel behagen
en andere zo nu en dan enigszins bedaren
en enkele ervan voorzagen
zelfs ook in…
Venus
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
600 De vraag is, als je kijkt naar die planeet,
Of vreemde organismen haar bevolken,
En nu vermoedt men: boven in de wolken
Is hoogstwaarschijnlijk leven bij de vleet!
Maar waarom moet ik dit als nieuws beschouwen?
Op Venus wemelt ‘t toch van de vrouwen?…
De consumens
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.486 Hij kingsizet Mars en meesterschap
voor vader, vriend en vrouw.
Hij Frisiaat de hele hap
en beetee-weet zich blauw.
Hij winkelt laat, hij winkelt vroeg;
de consumens krijgt nooit genoeg.…
Aan mijn stoel gekluisterd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.011 de pijn die lekt uit ied're wond
doet mij uiteindelijk bezwijken
ik die de marathon kon lopen
zit nu gekluisterd aan mijn stoel
met slechts nog één onnozel doel
mijn zelfbeklag ontlopen
net nu de lente mij haar hand wil reiken
en vogels lokken mij alom
net nu de winterkou voorgoed zou wijken
'k word even lyrisch bij deze sombere mare…
verzwegen collocatie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 steeds verder voert hem de irritatie
zinloze zoektocht naar zijn ware
ziet hij zich een slaaf als de hare
zijn wezen veroordeeld tot collocatie
verbijt hij machteloos verkrampte agitatie
doof voor de rondgang van een groeiende mare
zoekt hij niet het lichte maar liever nog het zware
en vindt slechts in zichzelf de ultieme confrontatie
wanneer…
Geslaagde mislukking
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
714 Goethe zag het al
inspiratie eist een ster
een planeet die je bidt
niet dichterbij te komen
eerder veraf te schijnen
Venus en Mars volgend
reizend naar de horizon.
Ik schiet doelen voorbij
en laat de rozen heel
om als bij te zoemen
naar geuren en kleuren
die de evolutie geeft
als bewijs van een wezen
dat zich opheft in niets.…
Heel mijn ik zoekt haar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
930 De zon leegt de lucht van haar licht
Het sterrenleger neemt zijn stellingen in
Het wordt een zware nacht
De wind rafelt mijn vel
De kou vriest aan mijn oren
De herinneringen grijpen me bij de keel
Alleen, verwachtend, verloren
Mijn ogen zoeken mijn godin
Heel mijn ik zoekt haar
Maar ik vind alleen maar Mars
Hem zien is - onverteerbaar…
Stakingsmotto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
600 Ik zag op internet een reportage
Een terugblik op de eerste stakingsdag
Ik zag veel profi's maar ook lui op stage
De mars was meer dan wat één woord vermag
Één spandoek droegen mannen hoog geheven
"Wie denkt dat kennis duur is
die weet niet wat domheid kost!…
Avondland, mmxxii
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Kleiner werd
de oude wereld
van mare nostrum
een terra incognita
lag sluimerend
te wachten
In gouden tijden
zilvervloten
Venetië, Lissabon
Lage Landen, Londen
heerseressen
der wereldzeeën
In 2022 staat
het continent
op een grensland
voor de brand
in een nieuw Troje
Een dilemma
hinkend nog
op twee gedachten
Een hellevuur…
Oproep aan de Schrijver
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
464 O schrijverke schrijverke,
waar blijft uw mare
Waar blijft uw matineus ochtendsonnet
Ging u weer na middernacht
pas naar bed
Ik zit naar een leeg blad
te staren
Wachtend op veeg uit de pan
of een wiets
Ge tart ons geduld, Theo, zo
wordt het niets!…
Kamp Moarre *
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 At harren hert kloppe tsjin myn wang
oan myn liif, rûn alle soarch út my wei,
gjin gewicht, nearne ferweecht mar yts.
Hjir yn Moarre is allinne mar stiltme
en kâlde lucht, oan see stiicht ien sucht
stadich út de klean, om ús allen
gûle sielen oan har houten bonkerak,
soargen wapperje yn de wyn.…
Naar het Zuidland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
553 Ik hoop dat onder-
staande mare
U niet onnodig
Onrust baart
Vertrouwen komt
Te voet, en gaat
Te paard, in ko-
ninklijke vaart
MARE
Volgens Ypsos is 't vertrouwen
In Alex' functioneren
Als persoon, maar ook als vader zijner onderdanen
Hier te land in Overvecht,
In Aerdenhout en in Nieuw-West
In Laren en de Schilderswijk…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Het is juni en de prairie
krijgt een uitgeschoten baard
Schapen schoppen in zijn rimpels scheppen
hier en daar een plukje kaal
zoals een herder zonder vee
Schept en onderschept een stille mars
naar en tot op de bodem van het
slinksslingerende meanderriet
als een kruisvaarder naar een
leeggeroofd Jeruzalem
Hij wacht en verwacht wolkenlang…
Leiden onthaalt meeuwen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.037 de meeuw heeft het wel gehad
met zee duin en strand
ziet ze krijsen slaan woest
hun vleugels uit op Rapenburg
Levendaal Hoogwoerd den Burcht
Claresteeg ja op de Stille Mare
burgers klagen zeg wat mot dat
durven niet meer uit hun huizen
een misstand net vele pluizen
heden kan ik verklaren:
geen tot gering presteren als meeuwenverschrikker…
Binnenkort weer Valentijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
737 Wees maar jezelf
en leef niet voor geschenken
mar wil heel even
aan een ander denken
die net zo eenzaam is
als jij
en maak die dan misschien
maar even blij?!…
Bijna Kerstmis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 Laat nu de stilte zingen
mar ga en zoek dit Kind.
De hemel raakt de aarde,
gelukkig wie Hem vindt.…
TURF IN JE RANSEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
955 één gast niet onvermeld
Terwijl een baldakijn de stoet beschutte
Schreed een toekomstig koningskoppel voort
Waarbij ik luid en duidelijk ben gehoord
Hoe feestelijk bijzonder, dat men putte
Uit het verleden, wat deed mij het goed
Dat een poëet, gevoelig voor blauw bloed
En ’t rode dat door Neêrlands aderen vloeit
Als orangist door mij, mars…
Ze is klein, haar gevoel is groot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
623 ( voor Mare 9 jaar )…
Dat opzien baart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 ik wil iets groots
dat opzien baart voor
één keer in mijn leven
een nieuwe stad ontwerpen
of tien miljoen gaan erven
sneller reizen dan het licht
in de rode gloed
van mars gaan baden of
de ringen van saturnus halen
zonder franje iets unieks
niet om historie te gaan schrijven
maar om even heel bekend te blijven
de voorspelling is…
Dies irae.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.110 De doodsklok galmt met doffe slagen,
een naar gelui, dat dorp en gouw
de droeve mare melden zou:
een dode wordt ter kerk gedragen.
Traag volgt de stoet van vriend en magen,
in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw
om hem die heenging, plichtgetrouw
des levens last droeg en zijn plagen.…
één - gezind - huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 weer opnieuw
op de wegen des levens
lieten ze mijn vrienden
de andere kant opkijken
hun motto is graaien, de economie
moet blijven draaien
hoe lang heb ik niet getracht
hoe lang heb ik niet gewacht
naar het
één - gezind-huis tevergeefs:
wat overbleef
met het stijgen der jaren
wijsheid en grijze haren
met de kleine blijde mare…
Wiens land...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
300 Ik lees iets over rechts en buitenrand
waar links verdwijnt, in marges weggeschoven
Je meldt, net als dat Leidse
krantje Mare
dat rechts jouw land steeds verder domineert
zozeer dat het mij danig irriteert
en met mij hier het gros der dichtersschare
Dat volkje is belust op geld
en goed
heeft geen respect voor onze
idealen
waarmee links…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
De Grote Parade
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
956 geheven je pet je neus
je meet je pas af
aan die
van je kameraad
bij de generale staf
het hoofd van staat
sta je stok stijf stil
je draait je hele lijf
in enen een kwart slag
je trilt
de staf kijkt of je broek
glad zit je pik gesteven
binnen vlak houdt
de president van zambia
glimlacht
strijk zet
je draait terug
ingerukt mars…
Uitverkoren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
134 miljoenen af
bij 't scheiden van het koren van het kaf
waarbij nog één klein hangijzer meespeelt
't moet wel verwijzen naar hogere waarden
zoiets las ik, dus niks luchtfietserij
vrijblijvendheid of humor, spielerei
en lightverse komt helaas ook niet im frage
voor Hoge Kunst geldt 't schone, goede, ware
wij hier beneden hebben niks te maren…
Moeder natuur
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
860 eeuwen lang
het maakt haar vreselijk bang
genegeerd men hoorde haar niet
al stortte zij kokende tranen van verdriet
Duizenden gematigde eeuwen lang
in tijd verhalend de uitgestippelde gang
schreed het voort in progressie gepast
nu ontwikkeld alles overhaast ongeremd belast
Het is haar angstig verwarrend veel te snel
oorlogen de maan mars…
Krakend in octaven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
574 ik had veel
in mijn mars
maar kraamde
lachend blijdschap
en verbazing
op gezichten
heb toen niet goed
op de centjes gepast
troubadour
leek mij wel wat
met zang en dans
de mens vermaken
liedjes uit het hart
die de pijn vervagen
van de lange werkdag
dagelijks langs
herens wegen gaan
in zon en regen staan
de herberg met
een warm…
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.580 Mar wij geloven dat het licht zal stralen
en dat de vrede die jij vindt je dekt;
wij willen graag aan iedereen verhalen
hoe liefde steeds opnieuw weer leven wekt.
Jij bent gegaan, maar blijf in ons ook spreken;
het lied dat klinkt wacht nog op een refrein.
Van waar jij woont komt soms heel even teken
dat alle leven zal geborgen zijn.…
finzen/gevangen
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
628 finzen yn myn eigen syktocht
om neie fersen te skriuwen
foar in elkenien op disse
wunderlike ierde
soms ferfelend
mar de honger gnauwde
oan it djipste ferlangen
om nei de leste siken gapjend
in utwei te jaen
suntjes
want stille wurden
hawwe de grutste kreft
Vertaling:
gevangen in mijn…