390 resultaten.
Wanneer Harten sluiten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.869 Je sluimerde over het pleintje
het was nog vroeg en de bomen fluisterden
jouw ogen droomden een verscheurd gevoel
de zon kwam gestaag door het wolkendek
De wereld leek te draaien
op een paar vierkante meters
en je hart klopte verleden weg
maar de pijn die bleef
Ik lag in bed
roofde de laatste geuren
die jij achter liet
Mijn tranen…
Nazomertijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
877 En als kinderen, god de herinnering
schijnt (als destijds door het keukenraam
de zon) voor mijn ogen als ik ze even
sluit, schilderijen maken op de vloer
in de koele keuken, je was zo licht,
haast zou ik zeggen met het puntje van
je tong uit je mond schilderend godinnen
van liefde en donder, het felle blauw en
het zachte, perfect palet als buiten…
Angst zonder hoofd
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
941 Soms overvalt het haar nog
terwijl ze naar de sterren kijkt
wegdrijft naar waar licht ontspringt
Bevend kruipt zij in haar bed
veilig onder haar dekens met ademgat
aan de zijkant, want het onzichtbaar
wezen vreet altijd eerst het hoofd
Tijd nu voor een goed gesprek
maar hoe gaat dat zonder kop…
toen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.160 voor mij was kerstfeest
een boom met echte kaarsjes
het sneeuwlandschap van vaders hand
uitgestald op het dressoir
en de warmte van met z'n allen
(en iets van soberheid)
aan een tafel van fragiel geluk
nu wij zoveel materiëler zijn
weet ik mij een illusie armer…
weerzien
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.114 laatst
zag ik een
vriendin
van vroeger
maar
zoveel ouder
dat ik even dacht
het is haar moeder
later
toen ik thuiskwam
en in de spiegel
keek
herkende ik
mijn vader…
De oude speeltuin
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 De zachte g klinkt hard
in de speeltuin uit mijn jeugd,
lijnenspelen van het verleden
weerklinken in oude mechanismen
die prachtige principes zijn.
De harde werkelijkheid klinkt zacht
in de speeltuin uit mijn jeugd,
klanken van het zwarte schepsel
weerklinken tot oude mechanismen
-de lach van toen en van alles wat ik thans mis-
echoën tezamen…
nooit thuis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.038 als de geboortestad
een neon paradijs
toch mijn thuisplek
de tijd zich
groeven slijt in de huid
de sneeuw nooit went
bosmensen uit het warme woud
de stad op hun handen tellen
de tranen in mij een vloed
terwijl ik vrolijk dobber
de trein te vroeg
te laat vertrekt
het is de tijd
gevat in mij
ongrijpbaar altijd…
Muziek
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.483 dat was vader
zwoegend op het harmonium
zingend met ingehouden stem
en later in de Bavo het weergaloze
orgel zo uitbundig soms
dat het voorgestoelte trilde
en ik trilde mee tot de stilte
vulde het gebouw in zijn geheel
en David op het orgelfront
voor Saul en het kind
tokkelde
een lichte voorjaarsregen.
1 februari 2002
ZONNELEEN…
Illusionaire tocht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
mijmer ik langs de ontstane rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
nu leiden ze naar een warmtebron
waarin ijsbloemen zeepbellen zijn
doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen
die mijn verstand en hart verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte…
Verlaten cortijo
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
805 Nu is het stil
op de binnenplaatsen.
Fonteinen keuvelen niet langer
met badende merels
en niemand harkt de gevallen bladeren
in de boomgaard bijeen.
Maar wanneer ik mijn ogen sluit
hoor ik het lachen van voorbije zomers
en voel ik het sprankelen
van tinto de verano in mijn mond.…
[ Het paviljoen vertrekt ]
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
680 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
ZONNELEEN
De episoden van Amos 40.4…
Blues
gedicht
3.4 met 40 stemmen
17.270 waarin te zijn
wind doet druppels
tikken tegen ruiten
stilte verbreekt
alleen zichzelf
en hierin
ben ik
niet
waarin dan wel
woorden vechten
weg naar buiten
verloren zinnen
zijn gebroken
zou ik hierin
moeten zijn
misschien niet daarin
dat ik zijn zou
struikelend om
waarin te zijn
blues…
Herfst in de Campo
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
1.183 Kleurige bomen sprankelen
als een vuurwerk
op het doek van de avondschemering,
uit velden glijdt
gedragen door nevelslierten
de geur van een oude zomer.
Een eenzame schimmel draait
het hoofd naar de hacienda
waar in stallen een jongen
de snaren van zijn gitaar beroert.…
De Belgische Ardennen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
7.922 En overal creaturen die de door de
melancholie bevangen dichter uithangen.
-------------------------------------
uit: 'IJsbeerbestaan', 1999.…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 Lentemorgen, verrukkelijke maand mei
narcissen bloeien nog geel lichtend
frisse blauwe lucht
een zwak odeur van nat asfalt
slentert de zon stil tegemoet
en ‘k weet ik hou van jou
Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken…
Irene
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.538 Toen had ik geen oog
voor de grillige structuur
van de bomen om ons heen.
Ik lette niet op
het zoemen van de insekten,
de warmte van de zon op mijn gezicht.
Noch had ik interesse
in de geur van de magnolia
of de aardbeiensmaak van je lipgloss.
Vreemd dan
dat ik me dit alles kan herinneren,
maar niet meer weet hoe je eruit zag.…
Implosie
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
759 Een constante stroom
Gedachten en gevoelens over dat wat was
Maar nooit meer zal zijn
De vermoeienis van zelfreflectie
Oneindig
Vermenigvuldiging van fouten en spijt
Vergroting
Van niet bestaande problemen
Leidend tot eindeloze overdenkingen en oeverloos gelul
De aantrekkingskracht van cirkels
Verzwolgen
Door het diepzwartste gat…
strandjutten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.138 strandbezoek op blote voeten
mosselklank in inmaakglas
knerpend
krakend
vrolijk lachend
zeester nog in zeewiergras
kalkmuziek bij ‘t langzaam lopen
zoutwindspel door waterplas
blinkend
blanke
wakkere ogen
zoekend waar de golf eerst was
hartgevormde schelpenhuizen
zorgzaam uit het zand gezeefd
mosselen
knarsen
vele jaren
splinterfijn…
geluk in zwart/wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
996 in beperkt schijnsel
van de toverlantaren
zag ik destijds
als in een stripverhaal
de beelden voorbijkomen
van Stan Laurel & Oliver Hardy
als brokkenpiloten
zelden heb ik later nog
zo ademloos genoten als toen
in die duistere achterkamer
bij het avotuur in zwart/wit…
Even niet
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 baksteen op mijn hart
zwart hangt daar de smart
ik voldoe niet
ik ben te klein
vernederd
schaamte
om er te zijn…
Station Staats Spoor
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.912 Mijn broer is machinist
Stuurt met losse handen
alle mensen door het land
Als jongen van een jaar of 13
heb ik heel even stiekum
naast hem op de bok gestaan
Vele jaren zijn vergleden
als vergezichten uit een coupéraam
trokken zij aan ons voorbij
Het spiegelei verdween al eerder
En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt
Verliest het…
Oud weermiddel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
827 Oud weermiddel:
wat wrakhout en zeil dat bolt
in de bres
uit verre zalen de wind
die draden zingen laat…
registratie
netgedicht
2.2 met 54 stemmen
4.269 je krijgt een horloge als kerstpakket
op de nieuwjaarsborrel worden de nieuwe
tijdschrijfformulieren uitgedeeld
de klokken gelijk gezet
je
begint
te
m e t e n
overwerk
- nee je hoeft er niets voor terug
en haal ik het
volgens afspraak?
- ja, je moet nog even terug
thuis registreren we niet
we zetten niets af tegen…
kinderkoppen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
622 het is warm de fontein spuit
haar zilveren stadse sappen
uit over de kinderkoppen
een kind huilt in een wagen
een fanfare sproeit noten
platanen verwachten lente
een bruiloft verandert levens
het gemeentehuis uit roze
bakstenen opgetrokken
waakt over dit bruisend plein
als een stenen mensenwaker
een kind huilt in een wagen
het weet…
Kale plekken in de kast
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.323 Gekken
Onder melancholie geplet.
Kaartjes, briefjes, foto’s:
De herinnering aan seks in het hokje op centraal.
Zij spreken Engels, Duits noch Nederlands.
Verzonnen ooit een eigen taal.
Kasten afgeladen vol
Met plukken haar
En souvenirs
Van verloren gewaande vrouwen
Gezien met lede ogen,
Lege ogen.…
als pelikaan op stok met de kippen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 zie hoe hij daar
aan voorbij gaat
de wereld
die zich kenbaar maakt
in een poel van smaakverschil
en hoe hij zich daar bloot gelegd in voelt
het decor van het leven
dat zuigt aan de netvliezen
de dingen die razen
voorbij een plastiek venster
met een stukje pellicule
hoe hij er niet kan instappen
het lijkt hem te doorlaatbaar
in een te…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 Klimmend naar 't zenit zoekt zij die haar licht
in 't lichaam stort, blind van gestolde glans,
met bevende transgressie naar zijn trans,
doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken…
- Oorlogsmelancholie -
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.249 Zovele strijders trokken ten velde
hun namen doorgaans zelfs onbekend.
Stierven zo zinloos, met zoveel geweld
dapper voor hun vaderland.
De mythen over dood en oorlog,
wereld vol oorlogsmelancholie,
diep in het hart gebrand.
Weemoedig klinkt het oude lied,
diep gevangen in een houten viool.
Mijn vriend de strijder, hij speelt
een oud nostalgisch…
Ik mis je.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.594 Ik mis dat gevoel dat ik kreeg van jou
Nou mis ik het in mij van jou
De maskers worden opgezet
Maar gaan weer af, als ik op bed
Lig want, ik mis je...
Tollend als een draaimolen op de kermis
Verga ik in mijn gedachten
Ik mis je, jou, jij, zo tegen die lange nachten
Noem het obsessief, neurotisch, dwangmatig compulsief
Noem hoe je het…
overwinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.027 Hoe de draagkracht
in het donker schrijft
uit het diep in de aarde
zich tot schollen verheft
het zwarte gat gapend
het begrijpen en de angst
op fragiele vleugels
met kunstig geduld
verworven uit de mens
hoe soms heel de wereld
aan je trekt met voeten
wortelend in het drijfzand
van schouders die naar
beneden hangen
de zucht het eeuwige…