279 resultaten.
Midden in de kamer...
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.178 Het laat de polder zien uit een ver verleden.
De koeien liggen in de wei,
het water stroomt kalmpjes voort.
Voor me is een raam.
De auto's razen voorbij,
de tram komt langs,
mensen haasten zich om op tijd te komen.
Achter me is de deur.
de deur om binnen te komen,
de deur om weg te gaan,
de deur om je te ontrekken aan dit beeld.…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 we luisteren naar de winter
kijk, een roerdomp in paalhouding
is zijn camouflage kwijt in het riet
wat aangeslagen ligt onze polder
te schitteren in het witte kristal
jij draagt mijn liefde, helder straalt
het heelal, we luisteren naar de
roep van ganzen, verkleinen ons hart
maken ruimte voor het ademloze…
Polderliefde
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.606 fietsend over de dijken
mijn dag kan niet meer stuk
met een blik over de polders
voor mij het ultieme geluk
sloten glinsteren in de zon
zwanen zitten op hun nest
een reiger staat op de loer
windmolens doen hun best
prachtige oude polderhuisjes
met hortensia’s naast de deur
de boomgaard met laagstam
verspreidt een heerlijke geur
een…
Geheel verzorgd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
5.956 De tiende dag, langs flats, voorbij
de laatste HEMA, ziet u eerst
een viaduct, daaronderdoor
een houten dorpje zonder kerk,
daarna loopt u de polder in.
Blijf op de weg, die links en rechts
door groene bomen wordt begrensd.
Aan 't eind een klein en dicht café
waarlangs een olietanker vaart.…
Kort verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 in jouw stem gaat het water traag
van lip naar mond, maartgrijs in een
ijswitte monoloog je drinkt mij niet
maar maant me tot het verdwijnen
in mezelf
gisteren waren jouw zinnen nog de regen
vandaag spreken je woorden zon, de polder
leerde je lopen en het Wad bracht jou
het tij waar de ganzen snavelen aan je geur
de tred van wat komen…
Scherpe kruiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 ik kan de werkelijkheid
zo raken hoef niet eens
een lange arm te maken
waar verleden door
mijn vingers glijdt raak ik
langzaamaan mijn wortels kwijt
nog opent de dag
met zon in een weidse polder
maar wind vlaagt scherpe kruiden
waar rust en stilte heersten
lopen nu jong en oud in exotisch
lange drachten hun avondwachten
luidruchtig…
Onze zolder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.262 Ik zit op mijn fiets
Rij door de eindeloze polder
Denk heel even aan helemaal niets
Ga vervolgens terug naar onze zolder
De zolder waar wij vroeger kwamen
Waar wij speelden met elkaar
Waar wij speelgoed mee naar toe namen
En snoepjes als smokkelwaar
We hebben heel wat hutten gebouwd
Op onze grauwe zolder
Ons verscholen, al waren we stout…
Nocturne
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
798 Hij vlucht de polder in.
Trouwen is beter dan branden.
29 januari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 60.4
www.abelstaring.tk…
Ik draag het naakt
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.433 mijn liefste]
die eelterig de tijd volbracht
waar ‘t grijpen de jaren vergeelde
in bochten die naar wij dachten
nimmer meer zouden rechten
Ondoordacht en onwetend
door de tijd gedwaald - al was jouw
lichaam het boek dat ik mocht lezen –
toch kwam ik aan en overgrensde
illusies en bakens die slechts
fonteinen aan de horizon waren
Onze polder…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 stillekes schijnt de polder naar de maan
kruiden zwijgen, vossen vertrappen
de oude dag langs de Vlaamsche kreek
het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 oneindige waarde
Glanzend met zijn donkere kroon
Waar de schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn zwarte hoofd al turend
Naar de spelende kinderen in de polder…
Spontaan taal, zonder modelcontracten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
440 Hier heb je en daar laat jij
ja wat, ik trek de polder in, glunder opnieuw.…
Godsdienstvrijheid.
snelsonnet
3.4 met 27 stemmen
2.492 Om iemand meer tot mildheid aan te sporen,
Sta je zijn daden in beginsel toe,
Dus slaan is nu niet langer meer taboe,
Als je de klap maar niet te hard kunt horen.
Op homo’s schieten is voortaan ook goed,
Als je het maar een beetje zachtjes doet.…
Zeeuws
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.710 de zonnevlegel dorst de velden
onder een juk van stilte en rust
het koele water van de Schelde
trekt zilverklotsend richting kust
dampend trillen de horizonten
terwijl de ploert hardnekkig brandt
sleepboten trekken mastodonten
huizenhoog boven ’t Zeeuwse land
in polders tussen sas en sluis
vierde het smokkelwerk hoogtij
de botermeisjes…
Sluisje bij Eemnes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Op de grens van wind en water
Bewegende wimpels, streep in de lucht
Klotsend het kluiswater en aan de einder
Wieken de tweetakt vleugels voort
Op de grens van warmte en regen
Wenkt de wal vol ongeduld
Aan groen uitgeslagen touwen
Trekt de patrijspoort en de mast
Twee identieke zwart-gele fietsers
Snijden geruisloos de polder in
Een poes…
Het woord was water geworden
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.997 Het woord was water geworden
een woest kolkende zee zocht
de diepten van de polders
vulde de putten en wellen en trassen
in de slapende huizen en hoeven
steeg in de dorpen en gehuchten
drong in de stallen waar het vrezende
vee aan halsters en touwen rukte
muren stortten in, zolders en balken
raakten los van hun ankers, dreven
met mannen, vrouwen…
Tweede kerstsonnet
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
991 De buurman gaat naar zijn privéchaletje
Zijn vreugde komt uit een reclamefolder
Hij vindt het kerstgebeuren grote kolder
Verbroedering gaat boven buurmans petje
Op ’t kabinetsbeleid komt weer een smetje
’t Klimaatakkoord komt echt niet uit de polder
Maar thuis mag oma weer eens van de zolder
Zo heeft ze ook met kerst een binnenpretje
Maar…
We reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 De populieren in de polders ijlen razendsnel voorbij.
Stiltecoupé ! maar is het ooit echt stil
in onze vermoeide hoofden;
in de harten van de eenzamen,
de veinzende verloofden ?
We reizen naar het einde van jaar.
Zij leest nog steeds haar boek,
ik streel zacht door haar reebruin haar.…
regen en de Grote Roest
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
732 ook al is deze zomer voor alle tijd bewolkt
valt het water met karren vol sop naar beneden
‘t verleden blijft niet te vatten natter dan ons heden
zonder polders dijken ‘t land dorpen onbevolkt
we zullen het nimmer meer in tekens kunnen achterhalen
maar de oceanen moeten ooit met water zijn vol gelopen
na uit de lucht op het land in leemten…
De roversbende
gedicht
3.5 met 40 stemmen
17.579 Vaak trokken wij met onze roversbende
op woensdagmiddagen de polder in;
kruistochten naar het eeuwig onbekende,
achter de dijk, achter de grijze kim -
Wij droegen touwen, riemen, houten sabels,
bouwden een fort van klei en zoden gras;
geloofden grif de vlot verzonnen fabels
over een vijand die in aantocht was,
maar die niet kwam en nimmer…
Zo'n dag als vandaag...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.233 De zonnestralen van de winter
laten warmte achter op mijn huid
Het is bijna lente, nog even
en de knopjes komen uit
Ik ben gelukkig
de zon, briesje wind
vogels zingen, ik zing mee
als een vrolijk klein kind
Ik vergeet, dat ik weet
dat het weer regenen gaat
de boeren hebben weer de kolder
mest ruik je door heel de polder
Maar ik ben…
De lage hoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
536 De tuinmerel fluit mij wakker
z’n euforie werkt aanstekelijk
ik grijp deze lentemorgen aan
te ontsnappen uit de zondag
die de hele winter duurde
Verlang naar ‘t ritme der dagen
wandel over het schelpenpad
langs de ringsloot van de polder
waai uit op het boogbruggetje
luister er naar de stilte
ruik er het drassige groen
Een…
Versneden land
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
702 Na de verveelde
winterslaap ligt de
polder weer open,
gekapt door tijd,
en stalen ploeg, wat in
het verleden lag, in
staal naar boven joeg,
en aan de oppervlakte,
vers besneden, verslapt
de aandacht, wanneer de
uitgebeende huid, zich
openlegt in arbeid,
mechanisch voorbereid,
vervalt de aarde tot rust
van eerbaarheid, in…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 het schilderij in mijn hoofd
de kwast pakkend papier wit
de kleuren mengend het angstig rood ook
de geuren de luchten de lege straat
het omhoog geschoven asfalt
wortels van mijn bestaan
de verhalen van mijn vader
ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een…
Op mijn brommer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.117 Scheuren door polders en over boerenwegen
van dorpen naar steden dan steeds heen en weer
of de zon nu scheen, of in zware slagregen
dat kon me niet schelen, ik zat toch in het leer
steeds sneller en sneller schoot ik alles voorbij
elk maximum overschreed zo die brommer
met de wind om je kop voel je, je pas echt vrij
niet verstandig, maar niet…
IMPRESSIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
554 Vier gaten in een lege muur
Het ‘Pedicure’ is verdwenen
Zeker te weinig eelt en tenen
Of misschien gewoon te duur
‘t Is zondag zo rond negen uur
De kerkklok luidt en in mijn genen
Worden ze vederlicht, de stenen
En voel ik me weer rein en puur
Mijn kerkgebouw ligt in de polder
Mijn hond kwispelt een prima preek
Binnenin klinkt een oude…
blauwe reiger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 Hier volgt dan een eervol laatste couplet,
jij als dame van de polder vol hoffelijkheid
verdient een lofzang en zo is het maar net.…
Badwater
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Hij schudt de modder en de druppels van
z’n huid, ik schudt het hoofd maar de
gronderige gedachten willen er niet uit,
door de polder over akkers, in het riet
fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
Uitgestelde wraak
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
581 Hoe jong was ik, pak beet, een jaar of zeven
en was niet uit de polder weg te slaan.
Als om halfvier de schoolbel was gegaan
werd ik er door een kracht naartoe gedreven.
De kleine slootjes wemelden van leven
aan salamanders, kikkers en zo meer
en schrijvertjes die roetsjten heen en weer,
zodat het leek of ze sonnetjes schreven.…
LIEFDESGEDICHT IN HET NEDERLANDS
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
2.529 met de lachende molenaar,
want het waait van geluk
over de boot waarin
zij zitten, waarin zij roeien
met de riemen die ze hebben
tussen de blanke weiden
die op hen wachten
als een bed op twee geliefden,
als een kus die
tussen twee monden ontstaat,
een zoete zon
aan een oude, koude hemel,
een zachte zon boven
een verkouden, tochtige polder…