3158 resultaten.
Kruk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 zal hij je straks reiken
nadat hij
je kledij heeft geprezen.…
Geschenk
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.081 glooiend tussen een landschap van licht vinden wij elkaar
schaduw heeft geen vat op ons
de rivieren meanderen stilletjes
terwijl wij meestromen op zoek naar de eeuwigheid
beginnen de aarde en hemel ons te schenken
waar een generatie mee zal worden verrijkt
tederheid is niet de juiste beschrijving
want dat zou de perfectie verloochenen
driemaal…
Trouwe tijd
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 Naast mij een vorm die zich strekt
wanneer ik naast haar lig en haar
perfectie bemin in een film die
op mijn netvlies voortbewoog,
zich schikt, verwekt, wikt, naar
eigen naar ziel en zin, was geschapen
voor mijn oog, een gracieusheid
die er niet om loog, rekt de nacht
van het einde en begin met alle
innigheid daar tussenin, werden…
Leed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 Noorden toen geboren
sprak en droomde 'k in het Fries
Rijks-erkend als tweede
taal van ons Nederland
Oorlog doet vluchten uit zeer vele landen
doden ook veroorzaakt door honger en dorst
Echt alle leed van de wereld
kunnen wij niet op ons nemen
Wel het lot van een
tal van deze verschoppelingen
outcast die onz' wereld
zonder perfectie…
herfstblues na een jaar
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.513 Tintelend
Verwarmend
Onvergetelijk
Mooi was hij
Onbezonnen hoop
Ongerechtvaardigd verlangen
Nooit verwezenlijkte droom
Uit de herfst van 2008
Ik reik nog naar 'm
Schim in de mist
Blijft mijn spinsel
In de herfst van 2009…
Doorkijk
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
605 moeder
kind
ken het einde
als begin van wachten
op een nieuwe noemer
kijk het afgesloten venster door en
uit de kamers zonder licht
vertaal hun diepte
als het zicht van mijn bestaan
en reik mijzelf een open
kader aan…
Liefdesperspectief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 ik wist in reiken
het wijken
van de horizon
door het bolronde
van de aarde
maar niet
het tedere strijken
van oog en handen
in een veranderend
liefdesperspectief
er ging een nieuwe
wereld voor mij open
in het bereiken
van de levensbron
als onze innerlijke zon…
Een cocon van licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 ik heb een cocon
van licht gesponnen
uit vroege zonnestralen
een zachte wind
vergaarde de draden
uit geurende bloemen
ik wilde
de zomer begrijpen
reiken naar het feest
dat lang geleden
voor ons de tastbare
hemel op aarde is geweest…
Laatzomerlicht
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
706 De stralen reiken in het late uur
tot aan de overstaande verre muur,
en toveren die om tot schilderslinnen:
Een kruipend kleintje maakt er in goudgeel
met schaduw een bewegend tafereel.…
Een brand
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
717 Een brand, een dodelijke brand, ik reik je mijn hand.
Ik wil naar jou en jij naar mij,
We willen naar elkaar toe, wij allebei.
Tussen ons zit veel gevaar.
Dat is niet raar.
Het komt door de brand, de dodelijke brand.…
Heerlijk mij te laten raken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
551 Ik reik uit
naar alles wat
me raakt
Ik zing liedjes
die mij diep
aanraken
Ik lees
boeken
waar ik
heerlijk
in verdwijn
Ik kijk films
die mij
tot tranen toe
raken
Ik voel me
rijk verbonden
Het
vermogen
te hebben
Zo
geraakt
te kunnen
worden…
Ode
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
965 begrijpelijke stijging
En vrouwen vloeken, zuchten en verzuren
die zien in haar terecht een scheidingsdreiging
want sterk is de mannelijke neiging
om kwijlend en in trance naar haar te gluren
En de jongens op de steiger
God, wat vinden die haar sexy
ze fluiten en ze schreeuwen kelen schor
Sierlijk, statig, als een reiger
benadert zij perfectie…
Verweven gebalanceerd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 onnavolgbare kleuren licht aan de horizon
bijna sprookjesachtige sfeerbeelden
en de maan was vannacht
flonkerend zilverwit
werd ik al vroeg
overmand door het witte grasbeeld
en door silhouetten van de magnolia
die steeds meer vorm krijgen
door de gesloten bloemknoppen
is het buitengewoon decoratief
een zichtbaarheid verschijnsel
van perfectie…
Ik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Degene met perfectie als huid,
mijn inverse schaduw in
oogverblindend felle dagen.…
Prachtheer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
346 Een onzer heeft het over een prachtheer
een die zich god waant strevend naar perfectie
dat rijshoutfenomeen van de directie
ik ken hem al te goed, die jongeheer
Nooit van gehoord, nooit op tv gezien?…
En dan nog iets (3)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
714 zij beeldhouwen achterdocht
als een standbeeld
zonder voetstuk
zielig zoeken ze
verklarende woorden
ze liegen de richting voor
door een oplossing aan te reiken
en daardoor vallen
de verraderlijke kegels om
zogezegd zie ik het niet
voel ik het niet
maar ik weet
dat ze vanbinnen beven…
Vrij zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
962 Kluisters van fatsoen
verlammen het reiken
naar, de trommel vol geneugten
en de strijdlustige vlam
sterft als de drang naar vrijheid
wordt gesmoord.…
Under our skin
snelsonnet
3.0 met 10 stemmen
947 Een eigen schouwburg èn een eigen beeld
Had Willem Wilmink al verdiend bij leven
Ze mogen hem gerust dit bolwerk geven
Na alles wat hem reeds werd toebedeeld
Zijn repertoire blijft echter verder reiken
Dan alle al te aardse huldeblijken…
Tevergeefs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 Willen dat ik altijd
jouw hand kon pakken,
van tijd tot tijd
Voor troost
en bij gezelligheid
Of, om de warmte van liefde
dan te voelen stromen
Zonder dat je haar afsnijdt
Of je hoofd afwendt
Mij niet echt ziet
of horen wil
En ik tevergeefs
reik…
nu ik je niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 terug kan halen
je bent immers dood
val ik
tandenknarsend stil
ik heb je niet gezocht
waar was je
in dat ongeziene gezin
hoe kan ik je vinden
wie was je
ik heb je niet gekend
ik weet niet
wie wij waren
op papier teken ik je uit
verder reik ik niet
nu ik je niet
terug kan halen…
De Schelde bij hoogwater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Vruchtwater
De Schelde ontplooit zich
Zijn naakte spiegel bedekt nu
De matte en laffe rand
Bloemen reiken de hand:
Een erehaag, gadegeslagen
Neergepend in vogelperspectief
De tijd aan de dijk gezet
Vergrijst in spaakwielen…
impressie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 tussen de blauwe
slaap en het
verlicht ontwaken
ligt het zachte
naakt een
symphonie in wit
takken van kale
kromme bomen reiken
naar bleek winterlicht
alles wacht op de
dans van het leven
in glanzend zonnelicht…
de reiziger
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
538 ik ga van hot naar her
vraag me niet hoe het kan maar
mijn dromen reiken ver
ik kom nooit van mijn stek
want ik ben een reiziger
een reiziger op dezelfde plek
lang kan ik er niet bij stilstaan
ginds wacht de verte en er is nog
een lange weg te gaan…
The horse wishperer
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
834 Vol bewondering heeft Nederland zitten kijken
Of Ankie naar olympisch goud zou reiken
Toen ze met Salinero danste in de piste
Terwijl het paard geen enkel detail miste.
Ik vraag mij af: hoe krijgt ze dit toch voor elkaar?
Of is ze toch een beetje "een paardenfluisteraar.…
Brief
snelsonnet
3.3 met 30 stemmen
2.243 Wij hebben ons als comité beraden
En reiken volgens unaniem besluit
U de Nobelprijs voor de vrede uit.
Dus kom naar Oslo, waarde heer Bin Laden.
En anders sturen wij de prijs wel op
Met witte poeder in de envelop.…
Kijk naar mijn ogen.
hartenkreet
2.7 met 63 stemmen
13.954 Reik naar mijn hand
en voel mijn ziel.
Hoor mijn hart,
het is voor jou, fijn maatje.
Vriend, maatje, vrouw,
Schat!
wat je ook doet
en waar je ook heengaat,
ik blijf je trouw
mijn Lieveling.…
Op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
739 ik reik je
geen vleugels aan
jij vliegt op eigen kracht
soms naar
grote hoogte dan kan
ik je door wolken niet volgen
maar nooit ben je
uit zicht geraakt
we landen altijd samen
dan sta ik klaar
en klopt je hart in
de vingers van mijn handen…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
795 kv 626
uit de donkere aarde
klatert helder water
sinds eeuwen is leven
op deze plek
stemmige gewelven
reiken hoog
hier klinkt muziek
uit goddelijke bron
die nooit opdroogt
en blijft ontroeren…
Mankementen
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
5.950 naarmate de jaren verstrijken
slaan de ongemakken toe
alles positief blijven bekijken
al weet je soms niet meer hoe
lichaam is aan het veranderen
zowel de binnen als de buitenkant
steeds afhankelijker van anderen
reiken zij liefdevol de helpende hand…
Zonsopgang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
420 de rijm stijgt dampend
uit de weidse velden
dunne sluiers mist
onder een flauwe morgenzon
ze reiken naar het blauw van peilloze ilussies
een beetje verblindt door het licht
van een witte morgen
die in alle kleuren verder gaat…