250 resultaten.
Kruidentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
672 moeder in de hemel vlogen
zo voelde hij zich bevoorrecht in de trein
die eigenlijk nergens naar toe ging
nergens anders dan naar de kruidentuin
van een overleden tante
aangelegd in zijn dromen
omdat hij niet kon slapen
door de stress
greep hij toch weer naar de fles
dorst was niet te stelpen
hij dacht aan jonge weerwolven
ridders…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 Oud zijn er de golvende heidevelden
gekaderd in ontembaar kreupelhout
geen ridders meer, geen schurken, geen helden
boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof
De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad…
Publiek geheim
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
558 kind' terwijl
haar voetstappen geen sporen nalieten in
het hoge tapijt, zij in stilte schreeuwde
om liefde, maar hij onmachtig was, hij,
de hogepriester van de Sophia, zeg maar
buitensporig drugsgebruik, toen besefte
hij even dat het niet Ingrid was die
zou sterven, maar hij, want het bericht
van haar zelfdoding vermorzelde zijn
ridderlijke…
Droomverleden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het land schilderde zijn bestaan
onder grijze luchten en helderblauwe vrijheid
rivieren stromend rood door het bloed
zochten het dal met al haar groene weiden
je was een ridder in haar leven
onder het maanlicht van de middeleeuwen
bestond er geen oranje, maar geel was de gloed
en haar ogen, smaragdgroen, keken
weidser dan haar aanbelandende…
Verlokkend bloot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 de avondzon
kleurt bloedrood
ik zie al glimpen
verlokkend bloot
bij schikgodinnen
in het donker aardse
diep van binnen
maken kobolden
en kabouters zich klaar
voor het feest van het jaar
elven feeën en wat
heksen op een rij
bezemen hun straten
in vrij entree voor magiërs en
tovenaars in rood scharlaken
ridders rovers en bandieten…
Nachtstilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
608 Satanische wezens slaan met een dikke hamer
op mijn allang uitgeholde kop, God, ontferm
U over mijn dierbaren, duw dit springgetij
terug, haal alle onheil uit deze roulatie,
ook al vecht ik als een volleerde ridder,
ik sta met lege handen rondom dit noodlot
en ook al ben ik Uw meest trouwe aanbidder,
geen smeekgebed drukt de wrange feiten,…
Idéfixus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
501 Hoe lang reeds waart uw geest
fragiel in uw cocon, fysiek
beknot in amors zinverlangen,
schijn van eros' avontuur
kristallen water van azuur
aquamarijn licht transparant
Wie gij zocht, zocht niet u
die ideale op het witte
paard gezeten ridder
die ware chevalier
een dwaallicht in terra
incognita kennemerland
Maar waar is híj…
Zondvloed keert getij
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.209 Langzaam schept de herfst
doorzichtige velden met
bruinrode schaduwen
lijken op slagvelden van
verslagen ridders, verminkt
onder verloren licht
waar stormachtige bladeren
knielen naast naakte
winterbomen, huiverend
zonder zomergewaden
bidt de priester tussen
stervenskoude en beroofde
lichamen, ontdaan van al
het bladergoud…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
3.8 met 20 stemmen
2.747 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
4.2 met 33 stemmen
2.192 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
liefde maakte een breuk
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
3.982 vechten
voor elk stukje grond
dat naar ieders wens
gecreëerd is
door de tijd heen
met vallen en opstaan
schreven wij
geschiedenis
geen mens
die krachtig genoeg was
om onze vriendschap
ten gronde te slaan
angstvallig
probeerde een ieder
een ronde
te kunnen doorstaan
hopend
dat het gevecht zal kantelen
zette de ridders…
Adam's afstammelingen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
804 Jonge meisjes laten witte paarden lopen
over paden die hún ridders hebben uitgelegd.…
Badminton
hartenkreet
2.3 met 22 stemmen
3.226 Bij anderen minder bekwaam
Vliegt de pluim naar eigen grillen
Een strenge scheids, een strak net
En blauwe lijnen bepalen
Of aan gene zijde van het veld
Nog een puntje valt te halen
Menigeen speelt om te winnen
Geconcentreerd en bliksemsnel
Ik speel liever naar mijn zinnen
En voor de poëzie van ’t spel
Een spelletje is zo om
Ridderlijk…
0NTT0VERD
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.327 0 vaak nog denk ik aan mijn sprookjeshelden;
hoe menig ridder met een wonder-woord,
dat hem een goede fee in 't bos vertelde,
van 't eenzaam slot heroop'nen kon de poort,
waar ijz'ren boeien schone maagden knelden,
of waar ze sliepen, diep en ongestoord,
totdat er één kwam, die ze weer herstelde
door 't spreken van bet juist' onttoov'ringswoord…
OP HET SLAGVELD.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.167 Och, 't is waar, wie kent uw name, Nonne,
en of gij eens arme werkmans kind waart
of der ridders die ter kruisvaart togen?…
Stom liefdesliedje
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
4.449 rinkelen van metaal
liefdespijlen voor een verhaal
van het verstikkend net van goud
weet jij niet dat ik van je houd
Je hoort slechts wat je horen wil
Je ziet slechts wat je wil zien
Je voelt slechts wat je voelen kunt
nooit is er meer dan misschien
Neem toch weg het liefdesvenijn
knagend aan mijn bloedend hart
Laat mij jouw glimmende ridder…
Vader en zoon
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
2.084 Je speelt een ridder zonder
paard, maar zwiepend met een
plastic zwaard verover je die
straat van toen.
God, mocht ik het maar overdoen.
Plots word je woeste indiaan
bewapend met een pijl en boog
en zie ik trotse veren staan.
Dan denk ik weer aan Arendsoog.
Je schiet je beste vrienden
neer, maar even later staan
ze weer.…
Luchtkussens
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
460 vaste hand, gericht
op angsten die verwijzen naar de
verdwenen vrienden uit de jeugd, waarmee
we zwierven door de bossen en de dalen,
over wegen ons toen toevertrouwd,
en als je mij uit de vrieskou komt halen
waag ik alle stappen met of zonder jou,
niet graag zou ik de droom verstoren,
in alle luchtkastelen, de ondeugd van
van berooide ridders…
Deel tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 zijn
Opgelost
vervlogen uit mijn jeugd
de buurt als vesting van mijn idealen
mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is,
alles wat van toen tot later maakt
als troonzalen zijn ze opgeslagen
onaantastbaar zomers goed
nog steeds
voel ik die wind van herbeleven
een deur die nooit echt sluit
mijn broers die rond mij spelen
met auto’s, ridders…
Lintjesregen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Maar deze week keerde het tij
toen Zijne Majesteit hem zei:
~Gij eik, U zijt twee eeuwen oud
en kern gezond van blad en hout.
’t Is daarom dat ik U nu sla
tot Ridder Eik van Appelscha.~
De goudreinet kon het niet aan
om naast een edelman te staan.
Zij slonk ineen en werd pardoes
tot zure flubber appelmoes.…
De moraalridder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 in Arnhem roept het manvolk op tot slecht
De Rotterdamse Keileweg is Sodom in het echt
En Utrecht met zijn etalages drijvend in de Vecht
’t Is schande, daar kan elke man voor zijn gerief terecht
Wanneer het lid bij hitsig weer wat stug te strammen staat
Dan vindt ie daar een vrouw die hem voor euro’s komen laat~
~’t Verloedert~ roept de Ridder…
Exit poll
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
436 Laten wij, ridders en jonkvrouwen van het bezonken woord
in deze barre verwarrende tamelijk vreugdeloze turbulente tijden
waar egoverliefde narrowminded narcisten, extreemrechtse verknipte doofblinde sadisten
hedens laten opgaan in verschieten van smeulende puinhopen van paars...…
Polka
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
758 met eerbied van waardige kleurrijk toonaardige
oud-Russische Ivanskaya's
die bol staan van zeldzame
dragers van namen
fameus en feeëriek
als Hobbits in de Ring
Neem Elimia Eximia,
en haar broer Ralaszputinschky
and the spy who came in from the cold
- from Russia with love, I've been told -
Maksym Krasnapolski, hun vader
de ridder…
DOEDELE BOMMELE
poëzie
3.1 met 12 stemmen
2.042 Van edele ridders en heren groot,
van nijdige kerels en galgedood.
Isegrims, Isegrims.
De kerels kennen een schoonder zang,
de zang der kerels en is niet lang,
maar zegt veel.
Vliegt de Blauwvoet? - Storm op zee!
Vliegt de Blauwvoet? - Storm op zee!
Storm op zee!…
Een vogel in de hand
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
562 Op vakantie
waren wij
op reis in 'n deel
van onze buur: Duitsland
Uit folder en boek
hebben we ons
ingelezen
gezocht en gevonden
Waar bergwanden oprijzen
van hoogten
niets te vrezen
bezochten we
Hun kastelen
en paleizen met puntige daken
uit vervlogen tijden
zagen we er
Koene ridders te paard
en jonkvrouwen
die -in modern…
Papieren tijgers
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.212 zelf van niet
Ze hadden ooit het hoogste woord
Dat is mij bijgebleven
Stellig ervan overtuigd
Dat niemand hun dit leven
Doet veranderen, op laat geven
Dingen blijven doen
Zoals het hoort
Niemand hun hun vrijheid smoort
Een grote mond daar bleef het bij
De haan werd langzaam weer een ei
De tijger werd een poesje
De vogel vleugellam
De ridder…
Help!
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.770 Inde films komt er altijd hulp
Waar blijft mijn ridder op het witte paard
Zal ik wachten?
Ik weet het wel, het is een instinker
Maar het juiste antwoord weet ik niet
Mijn antwoordapparaat is stuk
Ik zal het zelf moeten doen
Ik
Ik alleen
en ik kan het
het zal lukken
ooit…
Weinig zeggend
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
959 niets aan je hoofd
immers als ik de gouden koets
zie passeren
ben ik weer even een mens
die in sprookjes gelooft
dat ledigt de geest van zwaarte
volg mij en ga mee Oranje vereren
want zonder ons
kan de koets met inhoud
en de hoed op de bok
wel naar de stallen terugkeren
o ja, de troon doet zijn rede
in een zaal met hedendaagse ridders…
Eind, Einde en Eindeloos
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.566 Ik wist dat hij ooit eens zou komen,
Een nieuwe ridder op zijn witte paard,
De luchtkastelen die wij droomden,
In duigen slaand met bijl en zwaard.
Wat blijft is de herinnering,
Van golven, strand en maan,
Daar waar wij elkaar ooit
Maar nog geen eeuwigheid geleden,
Beloofden, als het tijdstip daar is,
Goed uit elkander zouden gaan.…
BURGERKRIJG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 Hem schonken de ridders het hoogste bewind;
De bisschoppen kozen en huldigden 't kind.
Hoog vlamde het twistvuur, verwoed streed het volk;
De zoon zocht de vader met strijdbijl en dolk.
Het vee werd geroofd en de huizing verbrand:
Slechts 't onkruid stond welig op 't eenzame land.…