Alle inzendingen over rotsen

492 resultaten.

Sorteren op:

Tijd

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
Geduldig wachtend tot dat het water de rotsen heeft doen slijten en de wind ze heeft doen verkruimelen. Mijn verleden is nergens begonnen, het was er altijd al Mijn einde ondenkbaar. Ik ben onmetelijk definitief Tijd, wie mij ontrafelt doet alles ineenstorten.…

Trouwe kameraad

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Ben ik de tuin door jou ontworpen laat me dan niet verloren liggen overwoekerd door het onkruid we hadden geschillen daar kunnen we niet over liegen maar de dageraad belooft geluk ik ben de zee nu je schrijft over oceanen zitten we samen in een zeilboot een eiland roept ons we zien de rotsen daar en gooien onze wanhoop voor anker…
mobar3 maart 2013Lees meer >

Atlantis

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 408
Geprezen de landen die de zeeën kusten gelukkig de goden die de helden steunden onsterfelijk maakten als halfgodenmensen op schepen die hen naar 't Atlantisrijk voerden zonder kusten geen stranden zonder strand enkel branding waar goden hun woede op rotsen neerknalden in vlagen verbijsterd uiteen lieten spatten gelukkig de berglanden…

gorilla in mijn kruinen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.361
Gij zijt een krijsende gorilla in de kruinen van mijn leven die met de tijd mee krimpt en vormde vaak een baken van lieftallig ooggeknip achter de klippen van uw woorden mijn schipper draait reeds zijn kijker, hij kent het snijden van uw kille rotsen al leef maar in uw glazen bol met eigenliefde geblazen die mijn huid te…

golfbreker

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 591
op het strand het dode strand luister ik naar regen naar beminnen dat door stilte stuk slaat op te broze schelpen harde rotsen breken mijn gedicht, ik kan de woorden niet meer verdragen omlaag, waar vissen vallen in de nacht en meedrijven met de aarde de schaduwen druk ik aan mijn borst, zilt als steentjes op het strand…

Ronda

netgedicht
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 885
Er loopt een scheur door het hart van de stad waar duiven en raven achteloos zweven, waar water langs mosbedekte rotsen stroomt, waar poëzie de diepte overbrugt. Er is een bloedige arena waar juichende mensen duende ervaren in smartelijk sterven. Er is de geur van citrus, olijven en Serrano ham.…

Cadenza

gedicht
3.0 met 43 stemmen aantal keer bekeken 13.398
tors rotsen sleep koffers vaten touwen de trog we schepen haar in scheef net schelpdieren rukken de matrozen op versnellen hun pas langs het want de trotse trossen gaan uit hun bol en nergens is olie en alles is vol alleen mijn snelle handen rijmen nog met de zeilen de doden de winden het zog ------------------------------------…

Vlinders

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.031
in mijn slaap zal ik zee zijn en lichter worden op dit alles van tedere tragedie, de stemmen van kinderen horen met bloemenogen zuiver en hoog rotsen zullen openen en naar warme lichamen ruiken naar vuurvlinders op een bruidsjurk als toen op die ene dag jij mij plotseling aankeek in woorden van beddengoed en in jouw…

uit stilte ontstaan

netgedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.219
het is zomer het moment van leven alsmaar breder groeien bloemen ik zet jou naast me, tegen het zuiden zo vlak de sterren, oneindig in de nacht en alles in je tussen lucht en dromen dringt door rotsen, blijft open staan ik adem de glimlach van het zwijgen op deze of een volgende dag het is de wind, hoog en helder het is de…

ja

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
Ja waar moet ik nu weer heen de moed weer in de schoenen gezakt de wereld heeft me weer eens hard aangepakt waar moet men zoeken voor wat liefde op de lippen toch weer op de rotsen uiteengespat ben ik het al zat nee mensen zo gaat dat zweven in het zwarte gat geen traan gelaten kan ook niet haten alleen maar denken aan de momenten van…
marcus neuborg19 september 2008Lees meer >

Sulfiet-gekleurde ogen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
Schaduw van de nacht In reizen van millennia Duizenden jaren Beukende golven Van oprecht liefhebbende Vrouwen op 't ritme van pijn Krakend in voegen Splijten rotsen direct uiteen Treffend.…

Kapitein Francesco Schettino

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Een officier van de op de rotsen gelopen Costa Concordia heeft bekendgemaakt dat kapitein Francesco Schettino zijn bril niet droeg, toen hij het roer bediende. De kapitein stond zelf achter het roer, Helaas was hij zijn eigen bril vergeten, (Dat liet een officier de mensen weten), Of vindt Francesco brillen niet zo stoer?…

je rankt nog slanker

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.707
het franse strand de zon een hand ik droom me naast je vraag of je verbrandt je glimlacht, met vakantieogen vraag je of ik hier wil blijven mijn wit bij bruine lijven we spelen in het zand rotsen worden duinen we struinen door de taal en liefde wordt toujour amour je rankt nog slanker in de branding van de oceaan je beelden golven…

De waarheid

netgedicht
5.0 met 465 stemmen aantal keer bekeken 471
wij zagen hoe water in niet aflatende kracht rotsen trotseerde bruisend en kolkend probeerde een bres in de muur te slaan om zo in alle gluiperigheid ongezien de dodelijke steek in de rug te forceren waar graniet en basalt in de schepping hun bals hebben gespeeld zijn de sterktes van voorwereldlijke kracht in verbinding met…

ijsland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
gletsjers stoom en zwavel een donkere dreiging van verre sombere vulkanen en traag gloeiend lavageweld rokende watervallen eeuwig beukt wit schuim op zwarte basaltstranden onder wolken krijsende vogels op ongenaakbare rotsen bloeien kleine bloemen fel rood en paars op de troosteloze aarde eens gloeiend en trillend nu koud en wachtend…

Ritmisch verwond

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 967
Duisternis verwondt mijn gehoor, de rotsen zijn scherp, de nacht is wedergekeerd…

In golven gefluisterd

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 838
ik aan schelpen die in diepere lagen van de nacht zich verzamelen in het sleepnet van volkomen stilte vinger na vinger volg ik het bloedspoor van vergankelijkheid langs de scherpe, gebroken randen ik strooi nog zand over de dag en verdwijn als jouw stem sterft op de loodlijn van mijn lippen druppels binden mijn handen vast aan rotsen…

Gobi

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.158
niet te bereizen zonder meer water dan je kunt dragen, meer liefde dan je hebt tegen de dood: niets dan ons eindeloos zand en ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen die ons verdwijnen. ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder, je krullen tegen mijn wang , we doen nog zo, als we gaan slapen.…
gerard17 december 2007Lees meer >

Gobi

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.223
niet te bereizen zonder meer water dan je kunt dragen, meer liefde dan je hebt tegen de dood: niets dan ons eindeloos zand en ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen die ons verdwijnen. ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder, je krullen tegen mijn wang , we doen nog zo, als we gaan slapen.…
gerard29 december 2007Lees meer >

Sirene lief

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
Sirene met zwaard die in oren zingt op rotsen. Het karkas van mijn schip gebarsten en met koffie en witte wijn volgelopen. Daar was zij het die, met een lichte geur van eucalyptus, de groep naar de eenzaamheid bracht en volstrekt ongepast de leegheid tot volheid maakte.…

Ik weet dat jij er bent

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Jij zegt: kop op, als je eens omhoog keek, jongen: pijnbomen staan weer in bloei en uit de rotsen groeit een plant die hen in spleten breekt, alles zal vlak worden, ooit. Ooit alles vlak: het land, de tijd, maar niet ons hoog, ons laag, het pieken.…

nacht met grief

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.677
de nacht is doorgehaald tussen bevroren rotsen gletschers grote massieven schreeuwend ijs lacunes immense lawines dreigend d'herinnering aan wat ooit misschien en onzeker was is niet meer gehemelte met ijsstoppels waar tanden zaten kiezen innerlijke tranen gestold in pegels die niemand ziet die nimmer open wonden liet toegedekt…

Jouw Normandië

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
Het strand vol stenen en ik zoek je stemmen maar er is geen zonlicht of zout op de huid Zo slaan wij dood, aan een kust kwetsbaar en ketsbaar de keien die opspatten wijsheid die ons zo ontcijferbaar maakt Ik zal ooit begrijpen hoe de geur van je armen ons daar overvleugelde, rotsen door regen en wind kiezels werden.…

Nog hangt de waas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
ik heb het zand en de rotsen van eonen geleden gezien de diepe kleuren spraken mij aan in een zinderend heden nog hangt de waas van hun gebeden en leven over het land gevangen in onherbergzame oorden waar zij de tijd trotseren proberen te ontsnappen uit generaties inteelt door een nomadenbestaan hun magie is verloren in het…

Het brakke water

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
ik heb tal van omzwervingen gedaan ben in woestenijen langs peilloze afgronden gegaan het goede pad betreden maar later weer afgegleden naar diepe duisternis waar zelfs schaduw nog gevaarlijk is heb het land bezeild steile rotsen beklommen een zekering gemist in het gaan naar de verdoemenis alleen het brakke water heeft mij rust gegeven…
wil melker31 januari 2016Lees meer >

maanvaren

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.027
ik was zestien en vol geloof in al het leed van poëzie en ik dacht nog als ik nu maar lang genoeg staar naar de maan dan zal er wel een gedicht voorbijdrijven of misschien een man, een kano het gezicht dat ik gebouwd had uit de rotsen van een rivier ik keerde woorden om, strooide letters in het wiegelend licht, ging naar zee om…

golven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
De stilte breekt in fragmenten van het bestaan gedragen in tijd van golven die eindeloos beuken op de witte rotsen die boven alles uit pieken robuust en ruw eeuwen gedragen geschuurde jaren meegaand in donkere diepten spelonken waar vissen hun territorium beschermen koralen hun zaad tegen…

Mijn onschuldig kind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Ik tuur in de verte En hoor de wentelwieken De adelaar waarschuwt met zijn schaduw Voor een apocalyptische eclips Onvoorbereid op jouw naaktheid Zien mijn ogen mijn pupil Een groot zwart gat vreet aan het licht Dat zwicht voor vergetelheid Het vuurwerk spat de zon aan sterren En rotsen brokkelen tot zandsculpturen Bekend, beschermd en onbereikbaar…
Marco B.18 april 2010Lees meer >

Het magnifieke vergezicht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
ik wist het vlakke land zee en openheid polders en het eindeloze strand ontdekte heuvels en rustieke dalen op mijn levensloop in jaren botste tegen rotsen bergen die met scherpe kammen wolken snijden aan de horizon zag ravijnen die het kleine van de mens vergrootten door de angst van het begraven zijn ken het magnifieke vergezicht…

In filigrein van pijn

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn harten bloeien steen in dierbare herinnering…