1080 resultaten.
Voor Roza (+)
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.774 Nu is uw leven hier ten einde;
wordt het voltooid bij Hem, de Zijnde,
en danken wij, ondanks de rouw.…
Ik kom zo..
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.639 Vandaag was dood in mijn leven,
morgen zal rouw zich melden.
Rozen zullen komen
en spoedig verwelken.
Het wordt een dichte kist,
zwaar en donkerzwart.
Jij bent gegaan,
verwoest is mijn hart.
Waarom jij?
En niet ik?
Geeft God mij geen antwoord,
omdat ik bidden vertik?
Hoe kan ik je nou nog altijd voelen?…
hand in hand
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.226 Ze lopen hand in hand
man en vrouw.
Hij buigt zich
en luistert naar haar stem
die hem iets vertelt
van belang.
Samenzijn is het
zo overduidelijk
en liefdevol
Dicht bijeen
lopen ze daar
en ik...
Alleen met
duizenden gedachten
die me vertellen
dat het voorbij is
en geen mens
houdt mij
vast.
Geen mens
maar wel
een gedachte…
QUEEN VICTORIA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 De weduwe van Windsor zucht
Sinds hij zijn laatste adem blies
Koestert ze een intens verlies
Het rouwen is niet van de lucht
Ze is pro puriteinse tucht
Hult zich decennia in zwart
Gebroken is haar vrouwenhart
Negen maal droeg ze zedig vrucht
Negen maal baarde ze nieuw leven
Ze heeft geschiedenis geschreven
Na ‘t heengaan van haar echtgenoot…
Diepte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
653 Hoe eindeloos is de diepte
waar gevoel geen bodem raakt
De gedachte, verzwaard,
glijdt als gewichtloos door 't water
Hoe peilloos is de leegte
waar sonar geen weerklank meldt
De stroming, versneld,
sleurt mijn kleur met zich mee
Hoe kil ligt de donkerte
te wachten op haar broed
Pijn, met algen begroeid,
is het laatste teken van leven…
Harteklop
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
646 Ach die tijd, onze tijd
van ondergang en overgang,
scheidt de dauw die we nu
vertrappen, in de middag al
verdampt, klampt zich aan
het tempo van elke harteklop
waarin we mochten hopen,
in iedere seconde start en
eindig ik, in de avond ligt de
ommezwaai met nieuw plaveisel
ingelegd, in nesten die we bouwden,
resten morgens alweer geslecht…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Over land ontwakend morgenlicht
nevelt mijn adem grauw
overdekt de welige mensengroei
met een deken van rouw.
Gelaten.
Stromen woorden uit met troost
overladen monden
in lege ogen woekeren
tranen mijn diepste wonden.
Ik draag met jou
mijn liefde voor
het leven waarin ik alles
samen met jou verloor.…
Medicijn ?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
700 Daarin blijkt de droes
niet zoals ze is, houvast
als medicijn is wat je hebt
geteld om de wereld in breder
perspectief te beschouwen,
verlossing van de last om
zonder gemis te rouwen?…
De rauwe werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.465 Jullie waren sterk. Stapten stevig door.
Door alle stormen heen, was daar de warmte van jullie harten.
Een groot contrast creëerde een vreemde werkelijkheid,
die ik soms leek te dromen.
Nog steeds lijkt het niet altijd echt.
Maar soms regent het waarheden.
Het doorweekt je, koelt je tot op het bot.
De zon verwarmt de oppervlakte.
Steeds…
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 Lieve,
Door dit landschap hebben we ons bewogen
van de wortel naar de bloem en weer terug
Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden
Onze aarde bezaaid en weer doorploegd
In dit landschap hebben we je laten leven
Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes
Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras
Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
achteraf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Een harde korrel
in het broze tandwerk maalt
de tijd tot stilstand en:
je leven was geleefd.-
Voorbarig, denken wij, verbijsterd.
Niets is voor altijd
zelfs niet het alledaagse
beseffen wij
wanneer we zwijgend zwerven
langs de leegte van je eigen zetel,
in de klaarte van het keukenraam.
Je keek er vele uren
schijnbaar onvermoeibaar
-…
Beste Kees
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
584 Ik vind je best een leuke jongen
maar ik hou niet zo van mannen tongen
mijn voorkeur gaat toch echt naar vrouwen
maar ik ben nu nog volop aan het rouwen
mijn lieve Emma is aan kanker doodgegaan
ze ligt in stilte begraven bij de Rozenlaan
het verdriet bekruipt nog steeds mijn ziel
ik denk vaak aan hoe ik voor haar viel
er gaat geen dag voorbij…
ik heb het vernomen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
471 de tijd vertraagt in het stil staan
doch jouw plaats is nu leeg, een ruimte
met een andere visie deelt het voeteneind
dat ik zojuist heb afgestoft
geen bediening op commando, mijn hand
is leeg al wijst mijn vinger naar het zintuig
waarmee jij je voortbewoog, je hoogte was beperkt
tot waar mijn kruin je oksels raakte
het afscheid was rumoerig…
Moeder (3)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 De nachten dat wij waakten
en je angst in tederheid
probeerden te verjagen,
zijn lang voorbij, mijn moeder.
De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen:
'Hoe laat is 't kinderen?',
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de…
3 november
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 De sleutel in het slot.
De jas aan de kapstok.
De woonkamer in.
Langs de foto’s der kinderen
-hoe mis ik de zoon
die niet verder te leven verkoos-,
langs de amper nog gelezen boeken,
langs de amper nog gebruikte zeteltjes.
In de eethoek
staan voor het raam
op het zuidwesten,
zien hoe de schemering valt,
hoe een flauwe zonnestraal
een…
Jouw koude graf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 Ze zeggen dat een mens nooit alleen is
Maar sinds jij er niet meer bent
Sta ik alleen met mijn gemis
Ze zeggen dat de mensheid om elkaar geeft
Maar sinds jij er niet meer bent
Heb ik eenzaamheid nog nooit zo diep beleefd
Met vrijwel niemand kan ik erover praten
Over wat we samen deelden
Hoe leeg ik mijzelf voel
Nu jij mij hebt verlaten…
Vaarwel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.084 Wie ben ik
Om jou te verwijten
Dat je niet meer verder wilde
Een oordeel
Dat is niet aan mij
Wat er toe doet
Is niet wie ik ben
Maar waar ik ben
En wat ik voel
Ik ben hier
Jouw laatste woorden
Ik herhaal ze nog een keer
Maar ze verdwijnen
In de stilte
Want ik ben hier
En jij niet meer.…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
Zoals jij gaat
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
565 Zoals jij gaat
achterhaal ik niet meer
de dag naar morgen
Niet voor alles is het dan te laat
diepte lijkt in toenemende mate
in mezelf te zijn geborgen
Nog wel als een kwetsbare veer
die wankelt op de slagen van mijn hart
en geen verschil maakt tussen dag en nacht
ik heb weet van de eindeloze wederkeer
Zoals dat wordt gevoeld
en ik…
Troost
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
744 Uitgesteld rouwen
Soms weken later,
soms maanden,
zelfs jaren
Omdat het niet eerder kon
Te onverwacht
Of juist verwacht
Te pijnlijk
Geen ruimte voor de pijn
En is die ruimte er dan wel,
een tsunami aan verdriet
waar alleen de donkerblauwe zee
troost biedt…
Zonder jou
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
869 Het leven is een stuk saaier zonder jou
Grijzer en kaler en zo stil zonder jou
Je loopt nog rond maar ik zie je niet
Ik voel wel je vrolijke aanwezigheid
Je springt en speelt als een jonge pup
De ouderdomskwaaltjes ben je kwijt
Kon ik je nog maar een keer horen blaffen
Aan die andere kant van het bestaan
Waar alle engelenhondjes…
Van lood door leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 Na Pinksteren alsnog aan mij verschenen
Vermomd als duif op een rood pannendak
Verlaat en zonder zijn verzoeningstak
Zo zwaar als lood, er was een kind verdwenen
Het werd na dagen levenloos gevonden
Nabij een huis geblakerd na een brand
Een engel nam het zag ik bij de hand
Wees het op bloemen en vertrokken monden
Wees het op 't lijfje…
Verweesd
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
772 Ik doe een dagje Sluis
Mooie jeugdherinneringen
Herkenning
Het blije kind in mij
De speelgoedwinkel
Waar ik die mooie beer kreeg
Hoe gelukkig kun je als kind je voelen
Omringd met zoveel liefde
De hemel te rijk
Dan slaat de realiteit toe
Jullie zijn er niet meer
Jullie zijn er echt niet meer
Het kind in mij kijkt verloren…
Wanhoop veranderd in hoop
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
600 Geweld en terreur; mensen en noden
duizenden doden alles in
rouw en verdriet krom gebogen
Het mensenhart is
verduisterd met kwaad
dat brandt als zout in een wond
Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur
voor het hout gekruiste raam
zien we de kaarsjes staan
Het stralende licht
van het kindje dat in de kribbe ligt
voor een nieuwe…
Gestolen uit het leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
431 Zo teder en zo puur
Puurheid in het verdriet
In verdriet zo alleen
Alleenstaande moederziel
Moeder zijn is voor altijd
En altijd blijft dit gat leeg
Leeg is het hart van ons voortaan
Vanaf nu is het hart verloren
Verloren in verbijstering
Verbijstering voor iedere ziel
Allen rouwen voor het kindbestaan
Door het leven van ons gestolen…
kleuren van de aarde 7
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
761 men zal ons over
bossen verstrooien
wie we ook waren
al het hartzeer in
menselijk tekort verpakt
geraakt in lucht en water
we nemen de kleuren
van de aarde aan
wie ons ook beweent
wie ook in de spiegel kijkt
naar diep verdriet
men zal ons
over bossen verstrooien
wie we ook waren…
Fijn met de trein (3)
snelsonnet
3.4 met 27 stemmen
2.508 Daar hoeven wij beslist niet om te rouwen:
Het oude boekje is niet te vertrouwen,
Want zelden komen treinen tijdig aan.
En om nu die vertraging te vermijden
Gaan ze straks volgens schema trager rijden.…
De kans op een kans
snelsonnet
2.9 met 11 stemmen
1.725 Edsilia met 'Nooit meer zonder jou'
Zal onze Eurovisiejoker wezen
Dat wordt weer speculeren, hopen, vrezen
En alles tussen euforie en rouw
Omtrent de kàns vergeefs te mogen knokken
Met Griekse kongsi's en oud-Oostblok-blokken…
Fijn met de trein (H)
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
2.616 Daar hoeven wij beslist niet om te rouwen:
Het oude boekje is niet te vertrouwen,
Want zelden komen treinen tijdig aan.
En om nu die vertraging te vermijden
Gaan ze straks volgens schema trager rijden.…
Saab RIP
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
781 De dag was niet vervuld van somberheid
Maar wel van rouw en weemoed om het sneven
Van Saab, het merk dat toch bij leven
Iconisch was voor lef en kwaliteit
De fans zochten geen spijkers op laag water
Maar hadden van die Muller wel een kater…