213 resultaten.
als ik moeder zijn kon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
759 als ik moeder zijn kon
zoals jij er een bent
dan zou ik iedereen
onvermoeibaar elke dag
tot een feest maken
dan zou ik als jij
met eindeloze liefde
herinneringen maken
die de kinderen
als rugzak graag dragen
als ik moeder zijn kon
zoals jij er een bent
dan zou ook ik thuis
het hart kunnen zijn
dat voor iedereen klopt
dan zou…
Stilstaan op een grens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
538 Op het grensvlak der Provence
in een atelier in Saint-Rémy
viert men staand op een receptie
de grote Prijs der Poëzie
Diezelfde bonte avond
voor een zeldzaam stille nacht
kwam als vluchteling
een alpenkraai gevlogen
naar de westkust van Bretagne
met in haar rugzak een kastanje
als talisman om niet varzakend
te vergeten waarvan zij…
Carpe Diem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Maar o wee o wee, al snel besluipt die negativiteit je en de druk van de maatschappij die je meesleurt als een rugzak vol met stenen.…
Gebonden zijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
390 geslibte vaten
geblokkeerd door
achterhaalde waarheden
die steunden op vroeger
begane zonden en weg
zouden branden in een hel
die nooit bestaan heeft
mijn leven aan flarden
en het jouwe erbij
want ik kan geen aanspraak
maken op liefde en tijd want
ik dacht aan trouw
en eeuwige gebondenheid
heb de vrijheid al eerder
genomen met rugzakken…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 een groot kraakpand
in een verlaten dorp aan zee
waar ze oude boeken verzamelen
in een kleine muziekzaal zonder dak
Eindelijk is de duisternis
zoet geworden
door menselijk falen
in jouw droombeeld
bladzijde na bladzijde
ben ik mens, dier en kind tegelijkertijd
We dansen tot de zon in de schuimende zee zakt
er zilte dromen in mijn rugzak…
hartstocht vieren - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 het oude tot einde komt
in een feestelijke tuimeling
van herinnering en verwachting
met alle mensen die komen
vieren wij jouw doen en laten
met vandaag als uitspanning
omdat jij hen betekenen laat
deze dag genieten wij samen
van de dagen voor deze dag
die jou het leven proeven deden
aan voorspoed en tegenslag
met dat weten in de rugzak…
hartstocht vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 het oude tot einde komt
in een feestelijke tuimeling
van herinnering en verwachting
met alle mensen die komen
vieren wij jouw doen en laten
met vandaag als uitspanning
omdat jij hen betekenen laat
deze dag genieten wij samen
van de dagen voor deze dag
die jou het leven proeven deden
aan voorspoed en tegenslag
met dat weten in de rugzak…
Flarden
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
676 Mannen spugen hier nog
en ik denk aan mijn zoon,
die dat overnam
Iemand loopt alleen
met zware rugzak,
turend op mobiel,
als gids…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Daar leg ik mijn rugzak van
herinneringen neer, en voel hoe de aarde mijn vermoeide hart wiegt.
Een schouder zoeken die
mijn broze ziel omarmt, waar de tranen
mogen rusten, zonder oordeel. Plek waar pijn niet schrikt,
maar gedragen wordt, tot de stilte liefde wordt en wonden zachtjes sluiten.…
Vriendenring
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.844 Het was al meer dan vier maanden geleden
dat wij met twee rugzakken naar het zuiden waren gegaan
dat we natdoorweekt, bibberend maar tevreden
Voor ons tentje bij een zwitsers meer hadden gestaan.
Al was er een hoop gebeurd, we waren niet vergeten.…
Op 't verkeerde spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Spits, alles vol behalve aan de kant,
met één hand de zware rugzak naast me neer,
klapstoeltje uit, de ander heeft het ijs,
zie ik tegenover me
alleen maar mannenblikken, gulzig,
die lijken te kijken naar mijn likken,
naar 't zorgvuldig bijten van de chocola
die natuurlijk in mijn schoot, bruint,
ik pak, ik eet en lik,
en zij maar kijken…
het lied van Tuqa
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 de droogte brengt het gezin
naar een nieuwe vlakte
de kleine jongen hongert
honderd ongeduldige dagen lang
hoofd, hart en rugzak gevuld
met school, schriften en boeken
holt, klimt, slaapt, rent hij honderd kilometer lang
een speer in zijn jonge hand
de verschrikte meester geeft hem
melk, rijst en nog meer boeken
de vader begrijpt de weg…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 ons de vezels koesterend
als mooiste helft van geluk
huis jij als wie je bent
vanaf nu tot altijd
in de ziel van ons zijn
waar soms wolken ons treuren
zul jij daar ons spiegelen
dat mindere dagen er zijn
om met blozende zon
de betere mooier te maken
vanaf de overkant krui jij zo
met de koffers van dat weten
ons stil luidruchtig de rugzak…
weet je pa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 zoals ik schuil vinden blijf
als dagen lastig vragend
mij denkend aan jou
het antwoorden geven
dat ik niet vinden kan
weet je pa
jou zo mijmeren mogen
toveren zich de tranen
mij de lippen krullend
tot parels van herinnering
die lachend kusjes werpen
naar de overkanten tijd
waar van mijn zijn
nu de wortels zetelen
die mij tot rugzak…
dag (o)pa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 tijd
samen bracht
maakt het te vroeg
nog ons afscheid
eens te meer nu
koesteren wij
de jaren samen
die ons als vreemden
bloedverwanten maakten
door jouw zorg voor ons
en later dan toch ook
onze zorg om jou
de mooie en de goede
net zoals ook de slechte
het blijven onze momenten
dat alles nu en meer
dragen wij dankbaar
in onze rugzak…
eindeloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 stilte van de tijd koesterend
wat jij ons van harte bent geworden
de man vader en opa die ons trotst
nu jij bent waar de tijd voorbij vaart
laat sterker nog dan ooit hiervoor
ons opnieuw de betekenis ervaren
van jouw handen op onze schouders
die weg wijzend ons sturen blijven
ons avontuur van leven voortgaand
weten wij jou in onze rugzak…
Gestoei in het hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Zo blij dat ik niets meer hoef
Nu gaan mijn koffer, rugzak mee
naar de zwarte Zee…
Tijd om te gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 Ik zou een deur van een tuin willen openen waarin ik
vrij kan wandelen en mijn flink gevulde rugzak met een voltooid
verleden tijd erin die ik altijd heb meegenomen om het even waar neerzet
Een eigen hof met stukje aarde waar de zaadjes van mijn winters groeien en bloeien.…
Uit het leven
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
1.303 Op welke wijze mijn schouders een rugzak van ge-
wicht en grootte dragen, persoonlijk waarin dingen in verschillende
schoonheden elkaar kruisen tot bewaard op een veilig plekje om nooit meer te
vergeten tegelijk worden frisse ervaringen en wensen als verbreding en verrijking opgedaan.…
ER STAAT NOG NET GEEN PAARD IN DE GANG!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
279 werkt
galoppeert in de binnenvertrekken
van mijn, ons kleine appartement in de Jordaan
het springt over dozen, kratten, zakken
stapels van dit, dat, wat niet al: boeken, tijdschriften, kranten
maar vooral veel van mijn verleden anno 1952 tot in de 19e eeuw
't paard springt ook over stapels kleding, beddengoed,
tassen, jassen, koffers, rugzakken…
Troost voor Sint
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Uit het hoge noorden kwam Sint nu
Uit zijn huis was hij vertrokken
met rugzak en plu
Want zelfs Sint en ook Piet
moeten nog leren
hoe met mensen om te gaan,
met verdriet,
middels, middels
jaaaa, theater improviseren
Op de weg terug nu, geen paraplu,
witte wolken waren er,
regenbogen die de hemel schijnen liet
Sint las in een…
La Vie en Rose
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 opgepikt door een rich kid
Dik in zijn Milanese vader's slappe was
Scheurend door de Brennerpas
Een hipster blootsvoets in zijn Benz
En in no time waren we over de grens
En kochten een ticket tot Ancona met de bus
Want het liften lukte niet meer dus
Namen we de nachtboot naar Griekenland
Waarna we over de zee heen aan het strand
Onze rugzakken…
Voorbereiding op afscheid 1-5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 Mijn verhaaltje zal gaan
over een dichter, die rond
Kerstmis verdween
Op een zilveren surfboard
vertrok om het heelal
te ontdekken, vast te leggen
Hij heeft een doosje met
zwavelstokken in zijn rugzak
lied van terugkeer in zijn hart.…
De vluchteling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 Hij kwam van ver
Zijn rugzak
vol met rauw verdriet
en afscheid
zo verscheurend
Maar dat zei hij niet
Hij noemde wel zijn reis
De route
Maar hij sprak niet van
de hardheid, de versteende kou.…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 Mijn zoon te zien,
zo jong met rugzak en met baard,
zo blij na 't reizen, verhaal verteld
in sneltreinvaart.
Te zitten in de trein
valt er een zee van zonneschijn door 't raam,
de velden buiten winterzwart,
de bollen ondergronds.
Ik sluit de ogen,
en voel me plots gezegend door 't zaad,
'k zie stroken regenbogen.…
Tranen van geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
939 verdriet
Want als je twee mensen bij elkaar zet die elkaar begrijpen, kunnen die de hele wereld aan
Want als twee mensen teveel van elkaar verschillen, zal het nooit goed kunnen gaan
Geen mens zal ooit hetzelfde zijn, maar echte liefde is, als je rust kunt vinden in elkaars armen
Je moet iemand nemen zoals hij is en de inhoud van elkaars rugzak…
blikje aandacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 als wij met een lach en een traan
terugblikkend bij het vooruitzien
dat afronden wat nog nodig is
peuteren wij hoop en verwachting
uit de kreukels van het oude jaar
als het jaar nog maar net begint
onze rugzak gevuld met voorspoed
genieten wij van het florerend geluk
dat als een hoorn van overvloed
geen bodem meer lijkt te hebben
kleurrijk…
kracht van verandering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.366 verandering is een avontuur
een lange oefening in geduld
langs kansen en mogelijkheden
naast klemmen en klippen
in sfeer die als weer wisselt
verandering is tijd doden
met geloof in juist daarvan
de waarde en kracht daarvan
die betekenend blijken zal
voor draagvlak dat nodig is
verandering is een zoektocht
met in de rugzak overmoed
naast…
- Wandelwegen door de Regen -
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
538 wandel stekeblind, jaag achter al onze dromen,
keer nooit terug.. blind en doof van geluk
mijn hart het gelooft, wil aarde in duizend rosé tinten
de zware volle rugzak, overvol, weet liefde niet te vinden
niemand die zoveel dragen kan..
zelfs niet als hij wou...ook niet als hij zou.…
- De Straten van papier -
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
830 en aan de overkant van de straat
de blind gesloten rugzak, en dat mij niemand kent.
Het ijs dat van je wangen liep,
de stapel geheime documenten die in je hartje achterbleef,
het zweet dat door je schoenen ging
loopt met je gevoelens zo het ghetto in...…