958 resultaten.
Airmiles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 de wereld ligt aan mijn voeten
mijn schoenen onder de stoel
licht loom bewegend laag, in lijn
ruis en grom maken horen traag
mijn gedachten
reizen
razen
bont
en kronkelend
rond
en rond
bouwen een
cumulus van airmiles…
onvolkomen weerwerk
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
656 hoe kan ik heel zijn
wanneer een helft
zich niet vertonen mag
als licht moet zijn
dat immer danst
luider dan het ruisen van regen
of ingelijste sneeuwval
hoe kan ik mezelf vervolgen
wanneer ik de waarheid niet versta
en me aan mezelf en aan jou
moet voorstellen
als een glimlachende zekerheid
in een metaforisch hemelbed…
Salinitas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
422 het strand geeft eenzaam blijk
van een vloedverlaten zee,
zijn korrels zo talrijk
uit het zicht der eeuwigheid
is de zeevlinder onsterfelijk,
het tere lichaam ten spijt
kom, laten we gaan,
ergens wacht het ruisen
van de branding in mijn traan…
ontwapend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
465 voorbij de verre
dood laat ik de
wapens vallen
de taal van
de aarde
spreek ik niet
in vogelvlucht
het vasteland
verlaten om het
hier en nu te
laten gaan
vergroeien met
oeroude lagen
dicht onder het
zoete ruisen van
het bladerdak
ontwapend
de verre dood voorbij…
Zomerse woorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
421 Zomerse woorden
Misschien moeten ze zachter
ruisen dan mijn gedachten
Gewoon eens strijken
als de vingertoppen
over de toetsen van
mijn buitenste binnen-
kerende gedachten, zoals
het kussen op mijn wangen
rietkraagdelijk verwast en
gedachten vermaalt tot het
Niets.
Enkel
Zomerse
woorden…
Zo stil moet het zijn
poëzie
3.5 met 6 stemmen
3.777 Zo stil moet het zijn
om de dichter,
dat, als in de schijn,
het duizendvoudig gelichter
der fantasie die in de stilte bloeit,
- het schoon en rein
beeld van de wereld richt er
zich op - hij het hoort in het fijn
ruisen der stilte.…
Blue notes
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.419 Jij zal wel slapen bij het licht
ruisen van jouw oleanders.
Ik zit hier maar laat te doen - alleen
met al die lege flessen om mij heen.
Rondom de lamp is 't nu zo stom,
zo anders. De geile, rauwe
saxofoon van Coltrane scheurt
hier de blauwe nacht uiteen.…
Zo stil moet het zijn
poëzie
3.6 met 11 stemmen
7.294 Zo stil moet het zijn
om de dichter,
dat, als in de schijn,
het duizendvoudig gelichter
der fantasie die in de stilte bloeit,
- het schoon en rein
beeld van de wereld richt er
zich op - hij het hoort in het fijn
ruisen der stilte.…
wolfgang amadeus
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
747 je gouden klanken
ruisen spetteren raken
het snakkend hart vol
kristallijnen tranen
glazen druppels
op gouden webben
trillend en wenend
onmetelijke schoonheid
engelenstemmen ijlen
door blauwe nachten
oneindig jubelend
hemels onsterfelijk…
Stilte die beweegt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 zacht ruisen
de gordijnen in
stilte die beweegt
jij rust
in de regelmaat
van ademhalen
ogen rollen
in het ritme
van een droom
jij lacht
strekt een arm
en keert je af
draait dan weer terug
straalt in ontspanning
met een zucht van geluk…
Door de pijngrens heen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
650 Een vlakte dor en kaal
zonder oneffenheid of gewelf
geen hoogte of ravijn
slechts een dode lijn
en de vraag, waar ben ikzelf
geen leven aan de horizon
of ruis door het riet
een rimpeling die water streelt
briesje dat met gebladerte speelt
maar ergens klinkt toch een lied.…
In refreinen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 zie in de regen
je lach
tussen de druppels schuilen
ze licht op
in het vlagen
van de wind
je gezicht is nat
maar onder het dak
van je wimpers glanzen je ogen
we zingen
in het zachte ruisen
ons liefdeslied
waar refreinen
na regen altijd
de zon laten schijnen…
HERFSTAVOND.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.396 Op 't donkre buiten
Boomkruinen ruisen;
Stormwolken drijven:
In 't lamplicht huis en
Voor donkre ruiten,
Zit 'n dromend beeld
Woorden te schrijven,
En 't kruinenruisen,
En 't wolkendrijven,
Staat, een geluid, in
Schrift gepenseeld.…
Laat in de middag aan zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 ziekte, rouw, de strijd om het bestaan
hadden mij geraakt, maar niet getekend
nu slaat volwassenheid mij in 't gezicht
alleen de zee die werd verzilverd door de late middagzon
die mij heel even liet geloven
in een wereld zonder managers
de zee blijft ruisen in mijn oren…
kenbaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
463 bij het vale licht van een besluiteloos zwerk
deelgenoot te zijn van ondeelbaar verwijlen
een afstand te overbruggen, wetende dat
wat achterblijft als echo blijft naijlen
er is nog zalvende tijd om mee te drijven op
het ruisen van zilveromrande zomereiken
te wissen wat ik weet, te weten wat ik
niet wist en dan moet alles nog blijken…
Nieuwe zomer
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
917 hou me tegen als ik dreig te vallen
ik heb de toppen van de bomen lief
en klim van bot naar bot tot ik een
nieuwe zomer voel - hoog in mijn
uitkijkpost van takken bespeelt een
frisse wind mijn huid - een melodie
die het verlangen wil verklanken in
een zacht ruisen van wat komen zal
wat in mij wakker wordt is nu het doel…
Eindeloos
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.006 En als er niets meer rest,
dan het ruisen van mijn vragen.
De stilte doelloos is,
en nauwelijks te dragen.
Gedachten langzaam sterven,
in een nutteloze droom
Als woorden zonder ziel,
in een constante stroom.
Dan ben ik niets,
en blijf ik stil.
Niets dat ik kan,
niets dat ik wil.
Bewegingloos,
van binnen
diep verward.…
Eindeloos
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.283 En als er niets meer rest,
dan het ruisen van mijn vragen.
De stilte doelloos is,
en nauwelijks te dragen.
Gedachten langzaam sterven,
in een nutteloze droom
Als woorden zonder ziel,
in een constante stroom.
Dan ben ik niets,
en blijf ik stil.
Niets dat ik kan,
niets dat ik wil.
Bewegingloos,
van binnen
diep verward.…
Stiller, stil, stil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 Met ingehouden adem
kropen we door het oog
van de naald
Alles onder de hemel
hulde zich in stilte
de aarde onderging het rillen
De wereld werd wit
verpakte zich in een lock down
de seismische ruis nam af
De grond onder onze voeten
alles wat is werd stiller
stil stil…
Lente
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
737 Als alles dood in mij lijkt te zijn
Een ijzige stilte mij het ruisen belet
Ligt mijn schoonheid verborgen en ongezien
Wachtend op de warmte van de lentezon
Omarmd door deze met welgemeende liefde
Aanvaard ik dit mokkend huilend doch verheugd
Om dan gewillig mijn volle schoonheid te tonen
Wederom opgebloeid in al mijn jeugdigheid…
Herfstmelodie
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
579 de kleur van je ogen
't dwarrelendblad
de blos
op mijn wangen
stormachtig de wind
vurig
je hart
op klaarlichte dag
was daar
ons
ontmoeten
jouw schaduw
raakte
de mijne
ik kuste die van jou
hoor je het ruisen
tussen
guirlandes
van wolkenpracht
de fluistering
van
onze
herfstmelodie…
heerlijk weer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
476 de orkaan
in de vorm van
een afgezwakte depressie
komt wat binnendrijven
de bomen ruisen
verliezen groen en rood
de plassen spiegelen
de huizen, en de fietsers
luisteren eindelijk weer
naar stormwaarschuwingen
de regen klettert neer
alsof het de eerste keer is
en we zijn gelukkig…
De onderstroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 De stad raast in beton en grijze ruis,
maar hier, achter mijn ribben, trekt iemand
een sluisdeur open. Het begint als een trilling,
een koel zilveren lint door de droogte.
Ik hoef niet te sturen. Ik hoef alleen te drijven
op deze vloeibare jubel die weet waar de zee begint.…
Tempel van je dromen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.146 Tintelingen spoelen
door ritmisch
geklater
in een val van
blauw transparant
water
wentelen ontelbare
zilveren luchtbellen
rond
die in de branding
mee ruisen
tot de ochtendstond
waar heldere patronen
van zuiver licht
de dag in stromen
en je weer doen ontwaken
in de tempel
van je dromen…
Hardware
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.273 Zoemen en knorren
en een kloppend hart dat
mijn aderen doet ruisen
Ondertussen loopt
de PC voor mij te dromen
en sus ik met woorden
mijn ego tot rust
Gedachten vervallen tot
nullen en enen
De poten van mijn stoel
verstrengelen mijn benen
De muis bedient mijn arm
en sluit mij af…
staren naar de einder
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.104 staren naar de einder
is verder willen zien
dan ik nu al ben
het is ook kijken
naar al wat was
en ik nog steeds
achterna ren
op deze plek
van dualeren of
ver-springende
gedachten
hoor ik de zee ruisen
in zandbanken van rust
zo vergaat het vaak
dat dan mildheid komt
wanneer de wind
mij meeneemt
en mijn gemoed…
herfst-fee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
769 Welkom herfst-fee
Je zet me in vuur en vlam
met je mooie kleurentooi
het late zingen van de vogels
nog zo mooi
Het ruisen van de wind
door je bijna naakte takken
De wazige zon die mij
's morgens wakker kust
liefdevol
als een minnaar vervuld
van verzengende lust…
Voordat zij duiken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 ik zie de vogels gaan
zacht ruisen hun vleugels
rust en vertrouwen
een enkeling lijkt
even stil te blijven staan
om daarna te duiken
in volle snelheid
kwaadaardig te fluiten
het is met jou gedaan
nog sta ik
met lege handen
wieken zij in vlucht voorbij…
dit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 een paar woorden
je weet niet altijd
wat je zegt wanneer
je praat over liefde
en over verlies
zeker is ik mis jou
zie de meeuwen vliegen
en vooral hun vleugels
ik hou niet van meeuwen
maar wel van jou zoals je vliegt
en mij zoent met je vleugels
hou ik van jou en het ruisen
van alles wat je bent…
schrijfopdracht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 schrijf om te beginnen
niets opvallends
geen enkel woord
mag mooi zijn of
iets uitdrukken
doe dat dan ook niet
geen enkel idee
mag je zeggen eigenlijk
geen enkel beeld
mag je bedenken
verbiedt alles en
wie weet is er opeens iets
wacht, wacht, hoor alleen
het ruisen van het riet
zo alleen ben je
en moet je zijn…