681 resultaten.
Zweefvliegvluchtfladder
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
760 Ik werp mijn anker naar de zon
schep deeltjes, zie ze reizen
met bloesemwolken over de zee.
Ik blaas stof over mijn haven
duizel onder het verborgen licht
en het diepblauwe gezicht.
Ik vluchtfladder uit gedachten
rijg een snoer van lente
over al mijn eenzame nachten.…
Après nous le deluge 2
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
834 in een wereld waar
jonge reuzen wees zijn
en schepen moeder
voel ik de hete adem
van de vale ruiter
in mijn nek en vlucht
langs dorre akkers
over Moria’s flanken
naar de dorsvloer
waar de man in wit
rode wijn schenkt en
met mij het brood breekt
en weet me gered…
Uit het lood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 ik ben op drift
los geslagen van de ankers
in vrijheid maar ontwricht
heb de schepen
achter mij zien branden
tot verleden en de dood
voel me speelbal
van de golven
verdwaasd en uit het lood
zoek naar bakens
die mij gidsen vaar op lichten
met een strakke koers
naar havens waar
ik aan zal meren
een nieuwe ligplaats uitproberen…
Zeilschepen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
705 Wat ik weet over zeilschepen
is dat ze varen naar de hemelpoort
door de wind en door regen
zeilen bol op hoop van zegen
naar een ver verantwoord oord
waar de doden mogen slapen
ze mogen altijd blijven slapen
omdat schepen weer gaan varen
wind in waarheid zal ontwaken
edelmoedig eeuwig blaken.…
Zinvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Enkele schepen wagen
de tocht naar een betekenis
In het vooronder ga ik
onder een zeil als verstekeling mee…
Zuring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Vergeten tijd ligt achter ons,
in angst baren we het leven,
tussen geboorte en de eindigheid, we
zijn schepen van de hemel en op de zee,
we zijn het ontgonnen land, borelingen
uit de eierstokken van de zon en maan,
schepen worden kleiner, zeilen bollen
minder , blouses minder wit, hét
ontbrekende in volheid moet nog komen,
als in boezem…
De zee was die dag
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.478 Wij zaten aan de zanddrempel
Van de lichte hemeltempel;
Wat verre schepen soms voeren
Langs de zeevloeren.
De zee zong uit blauwe monde
Heel die dag vreugdekonde:
Het was alles zo licht en blijde,
Wat de zee zeide....…
Kus(t)formatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
731 Als je kust
schep je kunstig
een stukje kust,
van jou en mij
Geen kaper bereikt veilig
mijn monding
jouw zeebrand heerst,
gloeit op mijn lippen
Als wij in zee gaan
blijven onze monden
dan verankert,
onze lippen
onuitgeblust?
Weet, dat als je kust,
zonder zee
geen kus(t) bestaat.…
Hoeveel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
512 Hoeveel schepen
zal ik tellen
Hoeveel dagen
zal ik slijten
Hoeveel strepen
zal ik zetten
Hoeveel stenen
zal ik voelen
Hoeveel bergen
zal ik zien
Hoeveel nachten
zal ik slapen
Hoeveel maskers
zal ik dragen
Hoeveel landkaarten
zal ik lezen
Hoeveel woorden
zal ik vinden
Hoeveel witregels
zal ik zwijgen
om te vinden?…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…
Digitaal protest
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
1.843 Herken waar het tekort
aan taal geworden is
en wij aanvaren op
een in- en outbox,
scheep en schipbreuk
van de woorden.
Laten wij weigeren
onwelsprekend te willen zijn,
en onwelschreven.
Laten we taal opeisen.…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
Somalische Piraten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 Piraten in roeibootjes spelen de held
Grote schepen die hun wateren leegvissen
Ook gedumpt afval kunnen ze makkelijk missen
Arme vissers kapen en eisen losgeld
Het lot van de Somaliërs kan de wereld weinig schelen
Wie zijn hier nu de echte criminelen?…
Potassium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 het zand stuift argeloos
tart bruggen en kastelen
mondhoeken worden korsten
ach, korrels zijn met velen
de vloed heeft sporen gewist
om voetstappen te vervloeken
ik verdwaal in confectietuinen
blijf de wildernis zoeken
het water draagt zich naar zee
mijn schepen verbrand
langs geulen en kreken
een pot met as in de hand…
Nagedachten van een vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.504 Ik heb je nooit gekend
En met gesmoorde keel
Word jij meer bekend
Als ik je sporen zoek
En elk gevonden deel
Belees als open boek
Dan beeld ik mij nu in
Wie jij bent geweest
En hoe ik jou verzin
En ook die leegte schep
Waarin ik onbevreesd
Jouw ziel gevonden heb
----------------------------------------------------
Opgedragen aan…
trillingen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
575 trillingen boven het asfalt
links, de Waterweg
schepen gaan aan mij voorbij
naar Engeland of verder weg
trillingen boven het asfalt
rechts, een groene strook
houten bankjes staan langszij
uitnodigend kom toch ook
trillingen boven het asfalt
midden, het zwarte spoor
zachter onder mijn banden
maar ik fiets verder door…
Nee het leven is niet eindig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 Nee het leven is niet eindig
er is meer dan dat je ziet
ook jouw ziel zal verder groeien
al doet verlies ons veel verdriet
zie de schepen in de verte
in de grote oceaan
straks zijn zij een vergezicht
maar zeker niet vergaan
achter de horizon
ligt het verscholen paradijs
ooit zullen we elkaar weerzien
als ik klaar ben voor die lange reis…
nomade
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.456 trekkend langs gejaagde oorden
schep ik als de avond valt een
oase van getemperde woorden
als een warm welkom voor wie
in de luwte rond het vuur
verstrooiing zoekt
die met mij het dieper zwijgen
beluisteren wil, glas en brood
genoeglijk delen kan
van uur noch tijd bewust
verstild doch voldaan
weer verder gaat…
In draden korter licht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
517 ik haal
de herfst van je gezicht
die in draden korter licht
je raken in de vroege morgen
schep wat
pas gevallen dauw
van een kleurrijk blad
voor een koel lippen bad
het vogelkoor
zingt nog wat traag
het wakker worden
uit beschutte plaatsen
steeds later
komt de dag op gang
een snelle kus
op je nog warme wang…
Mijn danklied
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.852 Vernieuw mijn kijken, schep een
zuiver hart in mij en aandacht
voor wat klein en onbeduidend lijkt.
En laat mijn danklied teder zijn.…
Mare liberum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 in nabijheid van alsmaar
opnieuw, tegen beter weten
weerstandig, op vrije voet
met elk gericht vergeten
leunend tegen bevoogding
door slaafse uren, dagen
zodra tranen als einders
in malende vloed vervagen
waar ogen bewegen
langs de rand van aardse zee
en een gedachte schuimt,
kan ik nog met de schepen mee…
Over zee...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 Mijn ziel met schepen mee.
Wil veilig zwerven.
Over zee.…
Mijn danklied
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Vernieuw mijn kijken, schep een
zuiver hart in mij en aandacht
voor wat klein en onbeduidend lijkt.
En laat mijn danklied teder zijn.…
Ik wil vertellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Van jaar tot jaar sneeuwt het
herinneringen, ze bedekken
en blokkeren de oprit
Ik schep ze aan de kant
Ik moet eruit, ik moet
boodschappen doen
En als ze gaan smelten
als ze in de regenpijp
druppelen en weglopen
lig ik wakker in bed
te luisteren en volg ik
het kabbelen in de goot
Het maakt me wanhopig
Ik wil weg, een pauze
om alles…
Wilde tuin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.174 haar spiegelbeeld gaat scheep
ten onder aan verborgen ijs
en mystiek gehavend oppervlak
geeft enkel vragen prijs
beweging voert haar dronken
wat haar binnenste ontluikt
en met hypnotiserende verhalen
je wereld binnenduikt
ze is als snijdend sap
dat met stalen glimlach wraakt
rots van leven, beschreven skelet
wat nooit versleten raakt…
Dank U
netgedicht
3.5 met 237 stemmen
200.566 Ik heb gehuild, gelachen en gevochten
Ik lag in warme bermen en in gladde bochten
Ik hief het glas, het viel in duizend scherven
Ik wist de grijze hemel
Toch weer blauw te verven
Ben blijven pogen
Al verbranden al mijn schepen
Ik heb gebaald, gefaald
En heb hem vaak geknepen
Er was applaus en ik werd heftig uitgefloten
Maar als ik ga dan zeg…
drijfveer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 je lest de dorst
stilt de honger
luwt mijn woede
en geeft weer zin
ik voel me bevrijd
als jij langskomt
schep ik ruimte
voor jouw plaats
ik verruil mijn stad
zoek nieuw leven
ik maak me zwanger
door jou te wensen
als je roept sta ik op
streef ik een dag
voorbij de moeheid
die kwelt en verwart…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Dromen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
670 De vader kijkt naar zijn kind
hij ziet hem naar boven staren
vraagt zich af of hij wat in de wolken vindt
laat het kind zijn gedachten gaan
zoals hij ooit heeft gedaan
schepen die voorbij varen
of hoort hij de muziek
van de man met zijn viool
die speelt voor een groot publiek
wolken drijven voorbij
hij loopt weg van de dromen
zijn…
Kinderdromen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
771 De sloot die achter ons huis meanderde
noemden wij een rivier
de schepen die daarop voeren
waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier
zo konden we fantaseren
dag in, dag uit en het kon ons niet deren
wat anderen ervan dachten
wij waren gelukkig met onze rivier
die zeker eindigde in de zee,
daarvan hadden zij geen enkel idee.…