Alle inzendingen over schepen

681 resultaten.

Sorteren op:

Zweefvliegvluchtfladder

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 760
Ik werp mijn anker naar de zon schep deeltjes, zie ze reizen met bloesemwolken over de zee. Ik blaas stof over mijn haven duizel onder het verborgen licht en het diepblauwe gezicht. Ik vluchtfladder uit gedachten rijg een snoer van lente over al mijn eenzame nachten.…

Après nous le deluge 2

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 834
in een wereld waar jonge reuzen wees zijn en schepen moeder voel ik de hete adem van de vale ruiter in mijn nek en vlucht langs dorre akkers over Moria’s flanken naar de dorsvloer waar de man in wit rode wijn schenkt en met mij het brood breekt en weet me gered…

Uit het lood

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
ik ben op drift los geslagen van de ankers in vrijheid maar ontwricht heb de schepen achter mij zien branden tot verleden en de dood voel me speelbal van de golven verdwaasd en uit het lood zoek naar bakens die mij gidsen vaar op lichten met een strakke koers naar havens waar ik aan zal meren een nieuwe ligplaats uitproberen…

Zeilschepen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 705
Wat ik weet over zeilschepen is dat ze varen naar de hemelpoort door de wind en door regen zeilen bol op hoop van zegen naar een ver verantwoord oord waar de doden mogen slapen ze mogen altijd blijven slapen omdat schepen weer gaan varen wind in waarheid zal ontwaken edelmoedig eeuwig blaken.…

Zinvol

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
Enkele schepen wagen de tocht naar een betekenis In het vooronder ga ik onder een zeil als verstekeling mee…

Zuring

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Vergeten tijd ligt achter ons, in angst baren we het leven, tussen geboorte en de eindigheid, we zijn schepen van de hemel en op de zee, we zijn het ontgonnen land, borelingen uit de eierstokken van de zon en maan, schepen worden kleiner, zeilen bollen minder , blouses minder wit, hét ontbrekende in volheid moet nog komen, als in boezem…
Pama20 augustus 2011Lees meer >

De zee was die dag

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.478
Wij zaten aan de zanddrempel Van de lichte hemeltempel; Wat verre schepen soms voeren Langs de zeevloeren. De zee zong uit blauwe monde Heel die dag vreugdekonde: Het was alles zo licht en blijde, Wat de zee zeide....…
P.C. Boutens17 november 2017Lees meer >

Kus(t)formatie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Als je kust schep je kunstig een stukje kust, van jou en mij Geen kaper bereikt veilig mijn monding jouw zeebrand heerst, gloeit op mijn lippen Als wij in zee gaan blijven onze monden dan verankert, onze lippen onuitgeblust? Weet, dat als je kust, zonder zee geen kus(t) bestaat.…

Hoeveel

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Hoeveel schepen zal ik tellen Hoeveel dagen zal ik slijten Hoeveel strepen zal ik zetten Hoeveel stenen zal ik voelen Hoeveel bergen zal ik zien Hoeveel nachten zal ik slapen Hoeveel maskers zal ik dragen Hoeveel landkaarten zal ik lezen Hoeveel woorden zal ik vinden Hoeveel witregels zal ik zwijgen om te vinden?…
J.bakx15 maart 2013Lees meer >

Niets meer dan de grote zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik verlang naar een zee zonder horizon Waar de lucht overgaat in water Ik verlang naar de kleur van de ochtendzon Naar het rood van de avond Ik wil zoekraken in de golven Ik wil alle woorden verliezen Ik wil schepen tot zinken brengen Hun lading in rook doen opgaan Er is een teveel Aan alles Ik wil niets meer dan water van de grote…

Digitaal protest

hartenkreet
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.843
Herken waar het tekort aan taal geworden is en wij aanvaren op een in- en outbox, scheep en schipbreuk van de woorden. Laten wij weigeren onwelsprekend te willen zijn, en onwelschreven. Laten we taal opeisen.…

Een doorzichtige lach

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
er golft water speels en traag onder eeuwig spiegelend blauw ik schep met mijn hand een doorzichtige lach als innige band die je pas ziet in het verdromen van beelden die mee zijn gekomen langzaam sijpel ik weg zonder een woord te hebben gezegd in de scene van scheiden ik kijk niet om maar het nat van mijn schaduw droogt…
wil melker13 november 2016Lees meer >

Somalische Piraten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Piraten in roeibootjes spelen de held Grote schepen die hun wateren leegvissen Ook gedumpt afval kunnen ze makkelijk missen Arme vissers kapen en eisen losgeld Het lot van de Somaliërs kan de wereld weinig schelen Wie zijn hier nu de echte criminelen?…

Potassium

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
het zand stuift argeloos tart bruggen en kastelen mondhoeken worden korsten ach, korrels zijn met velen de vloed heeft sporen gewist om voetstappen te vervloeken ik verdwaal in confectietuinen blijf de wildernis zoeken het water draagt zich naar zee mijn schepen verbrand langs geulen en kreken een pot met as in de hand…

Nagedachten van een vreemdeling

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.504
Ik heb je nooit gekend En met gesmoorde keel Word jij meer bekend Als ik je sporen zoek En elk gevonden deel Belees als open boek Dan beeld ik mij nu in Wie jij bent geweest En hoe ik jou verzin En ook die leegte schep Waarin ik onbevreesd Jouw ziel gevonden heb ---------------------------------------------------- Opgedragen aan…

trillingen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
trillingen boven het asfalt links, de Waterweg schepen gaan aan mij voorbij naar Engeland of verder weg trillingen boven het asfalt rechts, een groene strook houten bankjes staan langszij uitnodigend kom toch ook trillingen boven het asfalt midden, het zwarte spoor zachter onder mijn banden maar ik fiets verder door…

Nee het leven is niet eindig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Nee het leven is niet eindig er is meer dan dat je ziet ook jouw ziel zal verder groeien al doet verlies ons veel verdriet zie de schepen in de verte in de grote oceaan straks zijn zij een vergezicht maar zeker niet vergaan achter de horizon ligt het verscholen paradijs ooit zullen we elkaar weerzien als ik klaar ben voor die lange reis…
LadyLove30 maart 2010Lees meer >

nomade

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.456
trekkend langs gejaagde oorden schep ik als de avond valt een oase van getemperde woorden als een warm welkom voor wie in de luwte rond het vuur verstrooiing zoekt die met mij het dieper zwijgen beluisteren wil, glas en brood genoeglijk delen kan van uur noch tijd bewust verstild doch voldaan weer verder gaat…

In draden korter licht

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
ik haal de herfst van je gezicht die in draden korter licht je raken in de vroege morgen schep wat pas gevallen dauw van een kleurrijk blad voor een koel lippen bad het vogelkoor zingt nog wat traag het wakker worden uit beschutte plaatsen steeds later komt de dag op gang een snelle kus op je nog warme wang…
wil melker2 september 2011Lees meer >

Mijn danklied

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.852
Vernieuw mijn kijken, schep een zuiver hart in mij en aandacht voor wat klein en onbeduidend lijkt. En laat mijn danklied teder zijn.…
Adeleyd23 maart 2014Lees meer >

Mare liberum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
in nabijheid van alsmaar opnieuw, tegen beter weten weerstandig, op vrije voet met elk gericht vergeten leunend tegen bevoogding door slaafse uren, dagen zodra tranen als einders in malende vloed vervagen waar ogen bewegen langs de rand van aardse zee en een gedachte schuimt, kan ik nog met de schepen mee…
Iniduo15 juli 2014Lees meer >

Mijn danklied

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Vernieuw mijn kijken, schep een zuiver hart in mij en aandacht voor wat klein en onbeduidend lijkt. En laat mijn danklied teder zijn.…
Adeleyd30 april 2019Lees meer >

Ik wil vertellen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Van jaar tot jaar sneeuwt het herinneringen, ze bedekken en blokkeren de oprit Ik schep ze aan de kant Ik moet eruit, ik moet boodschappen doen En als ze gaan smelten als ze in de regenpijp druppelen en weglopen lig ik wakker in bed te luisteren en volg ik het kabbelen in de goot Het maakt me wanhopig Ik wil weg, een pauze om alles…
Zywa7 oktober 2023Lees meer >

Wilde tuin

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.174
haar spiegelbeeld gaat scheep ten onder aan verborgen ijs en mystiek gehavend oppervlak geeft enkel vragen prijs beweging voert haar dronken wat haar binnenste ontluikt en met hypnotiserende verhalen je wereld binnenduikt ze is als snijdend sap dat met stalen glimlach wraakt rots van leven, beschreven skelet wat nooit versleten raakt…

Dank U

netgedicht
3.5 met 237 stemmen aantal keer bekeken 200.566
Ik heb gehuild, gelachen en gevochten Ik lag in warme bermen en in gladde bochten Ik hief het glas, het viel in duizend scherven Ik wist de grijze hemel Toch weer blauw te verven Ben blijven pogen Al verbranden al mijn schepen Ik heb gebaald, gefaald En heb hem vaak geknepen Er was applaus en ik werd heftig uitgefloten Maar als ik ga dan zeg…
Toon Hermans11 februari 2004Lees meer >

drijfveer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
je lest de dorst stilt de honger luwt mijn woede en geeft weer zin ik voel me bevrijd als jij langskomt schep ik ruimte voor jouw plaats ik verruil mijn stad zoek nieuw leven ik maak me zwanger door jou te wensen als je roept sta ik op streef ik een dag voorbij de moeheid die kwelt en verwart…

Een zilt woordje

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
ik voel in het zand weer de warme hand van een eindeloze zomer zacht kabbelt zee licht gekuifd door de wind een zilt woordje mee nog scherpt de zon in donker contrast het ronden van aarde maar met het verglijden van uren lijken schepen door wolken te sturen zijn kleuren gevlucht naar een vervloeiend landschap van water en lucht…

Dromen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
De vader kijkt naar zijn kind hij ziet hem naar boven staren vraagt zich af of hij wat in de wolken vindt laat het kind zijn gedachten gaan zoals hij ooit heeft gedaan schepen die voorbij varen of hoort hij de muziek van de man met zijn viool die speelt voor een groot publiek wolken drijven voorbij hij loopt weg van de dromen zijn…

Kinderdromen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 771
De sloot die achter ons huis meanderde noemden wij een rivier de schepen die daarop voeren waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier zo konden we fantaseren dag in, dag uit en het kon ons niet deren wat anderen ervan dachten wij waren gelukkig met onze rivier die zeker eindigde in de zee, daarvan hadden zij geen enkel idee.…