340 resultaten.
spin garen bij gevaren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
864 een penseel
met zacht fluweel
van ochtendlicht
druppels dauw
in kristallijne vormen
spinnen in hun web
een prooi is vastgelegd
de trekdraad is ontzet
wordt opgeborgen
een natte veeg
het dode beest
is feest voor morgen
onder handen
drogen draden
schijnt de zon herstel
spin garen bij
gevaren, spanning
schildert zich heel…
ANGST
poëzie
3.4 met 16 stemmen
7.903 Een spin holt in de lente
angst is de veer van het horloge
het is bijna tijd.
Dan, dan: o kinderen
van de overspelige moeder,
je gescheiden papa
leeft in het huis naar links.
maak je nagels schoon
de omroeper zegt:
het is lente.
angst voor wat?
De wolken zijn een gerafelde sok
van God.…
DOOD BIER, Heineken topman Maarten Schuurman plotseling overleden!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
13 Heineken topman plotseling overleden
in de kracht van het, zijn leven
pats boem doodgeslagen bier
de familie en bedrijf aangeslagen
de Heineken-Ster is gedoofd
energie tot 0/0 alcohol
doch zijn afscheid groots 100%
de Westerkerk afgehuurd
het café met bar misstaat niet
kerk en horeca zijn altijd verbonden
de bloemenpracht is oogverblindend…
Stil staan bij Renske
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.085 Je naam, je kracht, je liefde, je warmte, jij,
Renske, lieve, lieve, lieve Renske,
dapper, eerlijk, echt en authentiek,
lieve, lieve, Renske, ik schaam me dood,
dat jij bent vermoord door een dom systeem,
Renske, ach, lieve, lieve, dappere Renske,
een brandblusser, doorgedraaid en doodgeslagen,
en toch liefde, vol liefde, het leven geven,…
In mijn stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 In mijn stilte werden kinderen doodgeslagen.
In mijn stilte verkrachtte elke man iedere vrouw.
In mijn eigen stilte
haalde ik adem.
Ik luisterde naar de werking van mijn longen.
Al mijn organen functioneerden nog.
Het lichaam werkt en voldoet aan haar taak.
En ik keek naar de rivier
waarin de lampen van huizen weerspiegelden.…
de vlieg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Als een vlieg het leven mint
dronken door haar geur verleid
Door die charmeur
Dat is de tijd wanneer zo’n spin haar kleefnet spant
En daarin die vliegen vangt
waaruit ze dan het leven zuigt
Spartelend aan ’t kleverige draad
als lunchpakket bereid
raakt menig vlieg zijn hachie kwijt
En eindigt als een sappig maal,
‘t einde van dit…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
In de witte kamer
gedicht
2.9 met 38 stemmen
24.303 Geen deur, geen venster
sluit ons in
alleen de witte spin
van allerzuiverste verbeelding.
Toch heb ik je nog lief
maar doorheen de witte schittering
doorheen de witte kamer
der verbittering.
------------------------------------------
uit: 'Omgekeerde volgorde', 1961.…
De jongen, een schaduw
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.784 Hij hurkt bij zonsondergang
in een portiek, neergelaten
op aarde als een spin aan een draad.
Ik zou een requiem willen inzetten.
Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan:
hij is dit of hij heeft dat. Bestond hij niet -
toch stokt hij mijn bewegingen.
------------------------------
uit: 'Veerstraat', 2001.…
Verdronken
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.750 In zilverdraden stortbui
leegt een wolkgeworden spin
het gruwelstaltig lijf.
Het okeren kind zenkt
het verstrikte gelaat een laatste maal
naar de schokkend rivier.…
Regenboogweb
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
482 ik hark mijn gedachten
vang op hol geslagen eikels
die ik in boomholtes verstop
in een heksenkring speel ik
haasje over als een
onbevangen kind
tel de appels van de den
die ze eerder vallen liet
opgaand in de wind
zie de bomen dansen
beklim een regenboogweb
met lichte tred
tot de spin er weet van krijgt
vlug sla ik m'n vleugels…
als een ding
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.208 Een gedicht als een ding
een glazen draaideur en de chinese ober
die steeds terugkeert met andere schotels
een parkwachter die zijn nagels bijvijlt
tussen siberische kinderen uit maine
een venus van de voortijd samen met
een spin op de snelweg
een glas moedermelk, een geel
gesteven smoking
een bij, een pennenmes
beide stekend, een…
Spelenderwijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Reinheid en regelmaat
een weldaad van rust
die me energie geeft
waar ik van ga springen
"in spin, de bocht gaat in
uit spuit, de bocht gaat uit"
Ik spring uit de band
in het tuinfeest der lusten
naar het fruit, rijp en groen
elke dag opnieuw, het kan
niet op, zolang het duurt -
tot ik onder de capriolen
steeds kleinere cirkels
schrijf…
Hemel, zei hij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.007 Hemel, zei hij
en ik schreef het op
irreëel decorgeschilder
waardeloos gebazel
over lichtval
waar ik in hing
als een spin
Zijdezachte draden die de wind
niet wilde breken en een weke
warme glimlach, het vertrouwen
van een kind
dat vlinder wilde zijn
Alle acht mijn ogen
werden glimlachend bedrogen
Alle acht mijn ogen
hebben…
SPNSLS
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
569 zilverglanzende web fluistert
met een teer ruisen in de wind,
tooit zich met parelende druppels
als heldere diamantjes en lokt
en verleidt elk onervaren vliegje,
de kruisspin glanst en flonkert,
als een robijn, in briljant gezet,
haar fijne zilverdraden verkleven
de zwarte lijfjes, vleugels, pootjes,
met afgrijzen moet ik toezien hoe
de spin…
Gedicht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.056 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn…
Wereldbol
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Handen op kaart
van de wereld,
op landen waar een haard
die kan branden
om te zegenen,
om licht door kruin, door lijf,
handen op kaart aan landen,
aan die mensen
als een laser
zo eenvoudig
als een spreuk onder een vat water,
waardoor water blij
een liefdevolle aai over een dier,
deur openhouden voor een vlieg
of spin
als 't waar…
Blinde Vlucht
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.077 Blind, onbesuisd
raakt hij juist
in een dartele vlucht
door zwoele avondlucht
dodelijk verstrikt in
het web van de spin.
De eindbestemming van de vlinder
wordt het vertrekpunt van een verslinder.…
Manisch depressief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
822 Soms ben ik als een bezige bever
die naarstig een burcht bouwt
maar vaker ben ik als een spin
en houd ik me in schokken dood.…
schaduwpijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.124 zoals een spin een vlieg
verkleeft in haar web
en langzaam maar zeker
vermorzelt
met haar kaken
zoals de schaduw
het lichaam achtervolgt
en in tegenlicht
uitvergroot
zo kruipt pijn
onder huid en leden
onvoorspelbaar
hardnekkig
geen pil noch spuit
sterk genoeg
om haar te verdrijven
alleen meegaan
niet tegenspartelen
als drijvend…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte er
als een spin…
Mickey Mooi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 jij in al mijn vele gedachten
van liefdes bij tot moeder spin
het spel van al je oerkrachten
geeft mijn leven liefdeszin
geen dromen noch felle regen
houden mijn verliefdheid tegen
snak naar jouw welwillendheid
als jij je mooie benen spreidt
geen leven wil ik geven
aan de goddelijke zegen
die ons heeft verbonden
in het samenspel der zonden…
Het insectenlied
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
922 Kijk, daar heb je een bij
brutaalweg bij mijn linkerdij
en onderaan mijn rug
zoemt een irritante mug
Ik sla nu echt alarm
daar springt een vlo over mijn arm
en op mijn broekriem, vlakbij de gesp
zit ineens een gevaarlijke wesp
Op mijn neus, denk niet dat ik lieg
nestelt zich een luie vlieg
dan heb je nog het web van de spin
die pakt…
Stad en land af
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 het kunstig geweven web
van de spin
beschermde ons voor
indringers
lichtstralen werden
gemorst
over de doorzichtige vleugels
gevlogen in 't zilver blauwe
glinsterde
het
spinrag als
een schoon kunstwerk
het is voldoende
om naar de gevangen zwarte
stippen te kijken
met ogen van de ochtend
vandaag schilder ik
opnieuw…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Toen het duister opgetrokken was
scheen slechts een koude kille zon
Door het vuil beslagen vensterglas
waarachter een spin zijn web spon
Toen licht ’t donker gebroken had
scheen het een dag als vele te zijn
Buiten wachtte weer ‘t rechte pad
met erop van gisteren nog de pijn
Toen de stilte lang verdreven was
scheen het eenzaam, schrille…
in spin de bocht gaat in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
733 ik groeide uit m’n lijf
ze gaven me
gratis verblijf
in een vel met te wijde bekleding
leven is blijven stilstaan
omkijken en vooruit turen
een, twee, drie, vier
mijn even duurt altijd
aan te doen was er niets
ik hield mijn armen
wel op met mijn mouwen
verjaren zonder
tussenstations
is immers nooit te vertrouwen…
In spin de bocht gaat in
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
935 je me gniffelen
en denken aan een hinkelende dochter
vlakbij het schoolplein
samen met haar broertje
die gezellig meedoet
“ik schaam me dood oma”
Ja ja en ik denk terug aan de tijd
dat die hinkelende mama
mijn dochter me smeekte
om niet op het schoolplein
mee touwtje te gaan springen
verontwaardigd was ze
als “mama” mee sprong
in spin…