356 resultaten.
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Ik heb het raam dichtgedaan
gedicht
2.5 met 26 stemmen
7.795 Auto's die nog stilstaan. Adem, zonder te bewegen.
Het glas in mijn hand bevat schommelend water.
Maar de zomer is een luid blaffende hond.
De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
-------------------------------------
uit: 'de kant van de zomer ', 2007.…
Het koude staal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 weer was er
die omslag in je stem
na het stilstaan van de tijd
jij ging jezelf voorbij
wilde terug de warmte in
maar de messen waren geslepen
het koude staal
sneed in scherpzinnigheid
de vriendschapsbanden door
legde waarheid bloot
van wankele pijlers
waarop het samen rustte
relaties stierven
door de kou die nodeloos
naar binnen…
bij het overlijden van Gerrit Komrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
924 Komrij, hij is niet meer, op het nieuws
een stilstaan, en ik denk aan de vele blad-
zijdes die ik gelezen heb, aan zijn venijn,
zijn spot en zijn humor, ongeëvenaard.
De bladzijdes zijn vergeeld en morsig,
maar de inhoud blijft fris en mooi, met
maar één gedicht van de tovenaar op
literair gebied. Ik ben hem dankbaar.…
te laat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
626 Alle dagen
Sneller en donkerder
Alsof de tijd geduwd wordt
En stilaan lijkt te vervagen
Gedonder
Maar niemand die het hoort
Stilstaan en rond u kijken
Kan veel met je doen
Beseffen dat dit alles tijdelijk is
Goed doen voor het bezwijken
Zoeter dan een miljoen
Een plaats in iemands geschiedenis
Wat een droom!…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
SPOOR EN TIJD!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 De tijd tikt door
tik tak
onvermoeibaar door
tik tak
de tijd kent geen
stilstaan, vertraging of uitval
tik tak
de tijd kent noch
historische reflectie, noch voortschrijdend inzicht
tik tak
de tijd laat geen seconde verliezen
tik tak
de tijd gaat altijd met de tijd mee
tik tak
de tijd altijd op tijd
tik tak
NU HET SPOOR NOG!…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 zonder dat we er bij stilstaan
zijn we steeds op doorreis
en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam…
Late herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 ik kijk uit naar de weemoedigheid
van de late herfst
die straks staat te komen
die dan z’n geheime kwaliteiten
ten volle tentoonspreidt
het is de tijd voor ons eekhoorns
om dat te verzamelen
wat ons door de lange winter leidt
dat wat we dan gaan overzien
mijmerend bij het haardvuur
waarbij we nog even stilstaan
overdenken wat was wat…
Ma déesse
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
782 Ik mis je nu en dan,
je strakke lijn
en je fluwelen banken
Dan droom ik hoe ik je
bevingerde met graagte,
je vitessen
en je eigenzinnig stuur
Hoe nauwelijks ik
je rempedaal beroerde,
want stilstaan wou je niet:
je was gemaakt
om hoog te vliegen
Je stuwde mij
hydraulisch
op en neer
je zweefvlucht
hield nooit op
Toen brak mijn…
gewoonterecht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 hernieuwde scheelheid van staren naar de muur
tropische vissen uit paarse meren
ogen achter glazen oogkassen, verloren pinpassen
het dragen van niet-wetenschap, volledig bij kennis
steen, te zacht voor handen
ziel, te kleinbehuisd en onvermijdelijk
begonnen als reis, dagelijks enigszins voortgezet
gezeemde ramen
het afleggen en stilstaan…
DE GEWONE DINGEN
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.702 Het zijn de doodgewone dingen
die we dagelijks beleven
waar we eigenlijk nooit bij stilstaan
of het een gevoel van waarde geven.
We zien de dingen om ons heen
maar het dringt niet tot ons door
alles is zo wezenloos
toch gaan we er weer voor.…
Rode Rozen zonder hem
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
675 regen valt staccato
in grijze klodders
langs loodlijnen
naar beneê in grote plassen
z’n droomvrouw ze zal
onder de grote paraplu
meezuchten meekruinen
met de bomen van het woud
ze zal stilstaan tot de klodders
verdruppelen vermiezeren
het grote concert weer aanvangt
het libretto van het gevogelte
de lucht weer vult
tot het woud weer…
9-10-2004
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
916 Wat een moeite en gedoe
om te zeggen wat ik eigenlijk moet
Nooit heb ik ervaren hoe moeten en willen
tegenover elkaar staan
Van opofferen is geen sprake
het is passen, meten en laten
Nooit heb ik ervaren hoe 'leuk' en 'goed'
tegenover elkaar staan
Het liefst blijf ik hangen in vandaag
Niets veranderen, alleen maar stilstaan
Nooit heb…
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.
Meegevoerd op de wind
door de lucht suizen;
alle kanten op
rakelings langs huizen
ongedwongen als een kind
Hoe zou het zijn
om zo gewichtloos
te kunnen dwarrelen
zonder doel, smetteloos
mooi wit en klein?…
Gist
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
928 Maar stilaan mag het, even stilstaan,
of zelfs een hele poos, wijn wordt er beter van
en ook klassieke muziek, voor zover dat kan.…
Sprankelen
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.527 De simpelheid van woorden
gevoel zacht omschreven
Diep vanuit het warme hart
waar liefde steeds zal zweven
De simpelheid van woorden
over tederheid en verlangen
Beelden verbonden met letters
momenten die blijven hangen
De simpelheid van woorden
door innige emoties gedreven
Het stilstaan en het verdergaan
zomaar een stukje van je leven…
Adempauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Soms heel even stilstaan
bij het moment van nu
een kleine adempauze
pas dan weer verdergaan
korte stop van het draven
een ogenblik van bezinning
rustig op dezelfde plek
genieten van alle gaven
die de natuur ons vrijelijk schenkt
onvoorwaardelijk in haar pracht
laat haar je hart betoveren
hoor, het is de stilte die je wenkt
kom tot…
Onder 't helder koele laken
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.340 Als een lelie op het water
Heeft mijn ziel zich uitgespreid
Tot een nú-zijn zonder later,
Bij het stilstaan van de tijd.
Onder 't helder koele laken,
Waar ik op de sluimer wacht,
Lig ik tussen droom en waken
Voor de drempel van de nacht.…
UIT ZELFBEHOUD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 er zijn soms van die innige stiltes
die op dwalen lijken
het aftasten van wegen
waar geen einde aan komt
T-splitsingen die twijfel wekken
welke kant je moet inslaan
hier is de wil geen wet
en is het weer stilstaan bij het begin
het is niet door te drukken
een keuze te maken in gokken
hoewel de uitdaging om beslissing roept
maar als er…
Na rijp beraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Moeten we hier nog
lang bij stilstaan, alles gaat verder
alsmaar, mijn weefsel stroomt water
ik meen dat dat vroeger ook al zo was…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden
en dan westwaarts keren
slechts nog stilstaan…
Wintervirus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Tijd kan versnellen, stilstaan, kruipen
Dat merkt zij goed in januari
Haar lijf lijkt wel een Kalahari
Zweet blijft uit klier en porie druipen
Ook haar kon het te pakken krijgen
Het zonlicht wordt niet toegelaten
De regen teistert tuin en straten
Zij ligt te kreunen, kuchen,, hijgen
Het nieuwe jaar is slecht begonnen
Zo nat en koud…
Wanhoop
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
1.570 Als ik ga weet ik niet waarvoor
Als ik blijf weet ik niet waarom
Want er is niets
Niets om heen te gaan
Weinig,weinig om te blijven
Blijven is stilstaan
Langzaam verwelken als een bloem in de vrieskou
Gaan,
Gaan is vluchten,
vluchten voor mezelf
Er is niets meer.…
hoe ik van je hou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.991 laat woorden weer vrij
bewegen en stilstaan
hoe ik van je hou…
Alles wat ik adem
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.005 langzaam
oud, in het vergane licht
blaas ik nevel buiten de wereld
en kijk naar het stilstaan
van de schemer
wij hadden samen de nachten
en ik weet mijn liefste
de stilte kwelt
tussen het raam
van zon en maan
verraadt mijn geween
de eerste uren,
de dagen van toen
koude druppels in mijn hals
sterren als oud zilver
boven…
Voor nu en altijd
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.807 Bleef je maar altijd
oude lampekap boordevol nacht
beangstigend bemind in schemer stilstaan.
----------------------------------------
uit: 'Landgoed', 1989.…
Hemel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.613 open in het oosten,
het noorden wachtte op de zon
de terugkeer van het licht
symbolisch in het dennengroen
in deze koude winternacht
bedenken dat het zuiden straalt
en onze nacht in 't westen daagt:
het is nooit overal hetzelfde
de maan is rond, de maan is rond
en uit het donker stralen sterren
als alles zo om alles draait
is even stilstaan…
Soms maken wij de ander
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
544 De bladeren vallen nu in steeds
grotere aantallen, maar we kijken
niet echt of durven niet stilstaan
bij wat de natuur zo duidelijk
vertelt en hollen verder.…