Alle inzendingen over vallende

625 resultaten.

Sorteren op:

Geveld

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 725
nachtenlang zingen de wolven hun dodenlied langs wakende uilen tot de maan verschiet in de rivier vallende woudreuzen bedolven verpletterend hun weerloze jongen nachtenlang huilen de wolven om hun bloed op stuwende stammen dat kleeft aan de grondontwikkelaar vreeemde geurvlaggen geroken vrezen zij de mens, het dodelijk gevaar…
Hanny2 september 2008Lees meer >

Och, zie mij hier staren

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
hoe diep mijn zucht langs het vensterraam morgenzorgen mengen zich in de schrale lucht een spoor van zand leidt naar de hof een vertrouwde zetel nodigt als een open hand och, zie mij hier staren de verte heeft geen weet van dat… hetgeen ik wil bewaren ik kerf het in de nerven van een vallend blad zo is het vastgelegd de aarde zal…

goed nat

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
de suggestie dat de paraplu ons zal beschermen tegen onheil dient als larie te worden terug verwezen naar het rijk der fabelen hooguit zal het wat soelaas bieden aan hen die onverwachts worden geconfronteerd met uit lucht vallende regendruppels maar voor de rest heeft het helaas voor hen die er meer van hadden verwacht weinig eerwaarde…

zingend hart

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
de bladeren aan de bomen zuchten onder de vochtige warmte de wind nam een vrije dag in de kalmte van de wegebbende hitte wordt gewacht op de zeepbel in de zinderende lucht de met mos begroeide muren de niet geplukte vruchten in de boomgaard troost van dat wat was de vallende sterren in de maanloze nacht voor wie luistert de magie…
J.Bakx16 juli 2015Lees meer >

lichtsporen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 411
we lopen heen en weer tussen heden en verleden in deze heldere zomernacht een reservoir vol vallende sterren kosmische strohalmen voor wie niet kiezen kan onze dagdromen onbeduidend in plaats en tijd hangen aan een ijle draad in de windstille lucht op onnadrukkelijke afstand van de omslag naar pijnlijk verlangen…
J.Bakx19 juli 2015Lees meer >

woordbewegingen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
de woorden rennen wat rond ze zijn een soort kinderen op een schoolplein maar dan opeens volwassen zeggen ze dat ze stilstaan en denken aan de lucht en de vallende sterren en met Kerst een volle maan terwijl je in het Vondelpark aan vroeger denkt en zo lekker ooit een zoete Zatte in het proeflokaal met een goeie vriend die je…

Avondwonderen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Op sterrende ramen staan pinksterend de antwoorden van vallende vragen. Ondanks de kortwiekende maansikkel bereiken die meteoren toch mijn oren. Stil weergalmen luid in mij de vreugdeklokken. Gonzend doen ze konde van een blijde boodschap ...…

37 Jaar samen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 927
Toen betere tijden Nu coronatoestanden Speciaal om te vieren: Bloemenwinkels toe Restaurants gesloten Vrienden op sociale afstand Het gemaal van de tijd Dromen in stukken en brokken Keer op keer gestuit Vallende sterren met hopen Wij genageld aan de grond…

Tijden keren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
Wie hoort niet de zachte vogelzang boven zware stormvlagen of de traan van het geluk zacht vallend op blanke boezem. Wie herinnert zich niet de vreugde na somber verdriet vrijheid na verdrukking opluchting na gevaar. Alle goede tijden.…

Klaproos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 966
Vallend, dood drijvend in zilver, traag landend, mijn klaproos, jouw hart, verloren aan zwart.…
wil melker5 februari 2005Lees meer >

doodsverlangen....

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.550
op vleugels van liefde laat ik mijn dromen jouw hart vergezellen door hemels licht waar het zilvergrijs van maanlicht gebroken tranen weerkaatst in zachte gloed smeek ik de nacht onder vallende sterren helder verlangen naar toekomst toe belooft mij de morgen een liefde als nooit door mij bemint een eeuwige dood…

Rollende dobbelsteenogen

netgedicht
2.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 11.388
Oude harten gaan weer tekeer en de mijne doet steeds meer zeer Marijke gaat nooit weg bij Ger hopeloos wacht ik op een vallende ster.…
Piet Storm18 december 2001Lees meer >

Laagvlieger

netgedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.832
vallende wind striemt de gehavende vreemde vogel gehoekte vleugels zoeken balans in de wolkenjachtige lucht natuurkracht geselt zijn lichaam met dof geroffel zwiept hij rond stuurloos zwalkt hij richting aarde het karkas breekt als een eierschaal ontstemd loop ik naar wat overbleef van mijn vlieger die geen hoogte kreeg…
Hanny14 april 2008Lees meer >

NIET KLAGEN

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.515
Niet zorgen Voor morgen Bij vallende nacht. Niet beven Voor ‘t leven Gegeven Van God Maar ‘t heden Besteden Naar plicht en gebod. Niet dringen In dingen Door niemand bevroed. Tevreden Te treden Bij ‘t licht op het pad En de lamp voor de voet. ------------------------------------------ uit: Gemengde gedichten (1892)…

de hemel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 977
De stilte van de nacht de maan die mij toelacht een vallende ster hij komt van ver de zon verdwijnt achter de maan het begint te regenen laat de hemel nu een traan daar boven is het een pracht tafereel het lijkt wel een podium of een toneel met de sterren als acteur de maan is dan de souffleur en ik ben het publiek het is prachtig gewoon…

Verleden pijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
Een zucht naar het verleden naar een jeugd nimmer beleefd een glimlach naar de poppen die zwijgend keken mijn diepste geheim begrepen een blik naar het venster waar ik nachtenlang wachtte op een vallende ster een kracht die niet te verwoesten was hoeveel geweld men ook pleegde en nu een plek waar dat kleine meisje gekoesterd…
Almaresáre15 november 2006Lees meer >

De steen

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 747
Wanneer een vallende ster een brandende meteoor ontmoet versmelten magma en straling in onnavolgbare stromingen Bloeiende erupties ontstaan geven boeketten rood en oranje licht Laten zij het heelal nog een keer knallen zonder zwarte gaten te veroorzaken De gesmede komeet reist verder geen grenzen en ongeremd…

Allerzielen

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 728
De vallende bladeren verhalen hoe er nieuw leven komt maar hoe eerst iets moet sterven en vergaan: groots en teder.…
Adeleyd1 november 2010Lees meer >

Een handvol wensen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
ik zie je staan jouw silhouet tegen de hemel rakend aan een halve maan met een handvol wensen kijk je naar de sterren tot ze vallend gaan en jij de boodschap fluistert uit het diepst van je hart een vraag om sterkte en veel kracht want hoger aan het firmament ver boven het plejadengruis twinkelt een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…
wil melker11 augustus 2012Lees meer >

fillipijnen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 670
als moeder Gaia chaos wordt en wervelstormen baart die niet zijn in te tomen als wilde stromen raken in de nucleaire kern als gekerm de straten overmant en kinderen onbeschermd tussen vallend puin wezenloos bewegen laat mij dan meer oog dan lichaam zijn alziend goddelijk oog dat de gulzigheid van Gaia doorseint aan het alomvattend…

Heerlijkheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
We zouden op een bankje zitten ‘s-morgens in den vroegte omgeven door het groen op de achtergrond toenemend geruis van het vracht- en autoverkeer Tijd hebben om vogels te tellen te kijken naar het vallend blad niet veel meer doen dan glimlachen Wij hoorden Lorelei zingen verroerden ons niet.…

Heerlijkheid voor Aafke

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
We zouden op een bankje zitten ‘s-morgens in den vroegte omgeven door het groen op de achtergrond toenemend geruis van het vracht- en autoverkeer Tijd hebben om vogels te tellen te kijken naar het vallend blad niet veel meer doen dan glimlachen Wij hoorden Lorelei zingen verroerden ons niet.…

Nazomer

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Vaag, als een vallend blad, Daalt door mijn lege geest Herinnering aan wat Wel eenmaal is geweest. 't Is of mijn hart verstomt En of ik stil verga, 't Is of de herfst al komt - Hij komt weldra - weldra!…

Nog kleurde je lach

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 479
ik zag je donkeren in de met licht doorschoten wolken nog kleurde je lach in het al duister geweld natuurlijk was jij bang zoals zovelen voor het plotselinge en ongrijpbare dat zich manifesteert in elektrisch ontladen na immense klappers zonder weerga in grijs vallende schoonmaak wist het onweercomplex gelukkig weg te komen…

goud

netgedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 7.971
het rijpgeworden jaar strooit geurig bladgoud op onze wereld verkleurende bomen felheid in rood en geel tegen de blauwe hemel die najaarsstormen weert om ons te laten zien hoe mooi het alledaagse is zon gevangen in spinrag stilte vallend over ritselend goud met daartussen de roodwitte schoonheid van vliegezwammen onder grillige berken…

Nostalgisch gedicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
Jaren die toen eindeloos leken, toen alles groot was en nog ver, toen verwachting nog bezielde bij de flits van een vallende ster. Over jeugd en vroeger spreken ontlokt steeds een vleugje poëzie om herinneringen los te weken en zalig te wentelen in nostalgie.…

déjà vu

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
als een vallende ster bij heldere nacht kwam het déjà vu plots langs geschoten met het gevoel: ik was hier lang gelee 's nachts bij deze poort op deze plaats terwijl ik daar nooit geweest kan zijn het lijkt wel of de geest een eeuwigheid bestaat als deel van meer personen of onderdeel van meer levens in een steeds veranderend patroon…
geeraardt16 december 2014Lees meer >

Treurig tooi

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Grauwe luchten over het land, Straten bedekt met vallend blad, Natuur stervend in treurig tooi Van rotbruin, schimmelgrijs. Je dagen worden korter, Maar duren steeds te lang, Slepen zich droevig voort In mist van nevelige gedachten. Het lichtfeest, de ommekeer, Verborgen door jouw luchten Schim aan de horizon. Nog dagen te gaan .…
Dieho16 november 2016Lees meer >

openbare ruimte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
ik loop alvast vooruit en herzie mijn beweeglijkheid, misschien ben ik blijven steken in falend beleid, in ontbrekende witregels als lucht tussen beschreven adem eenmaal buiten voelt deze plek aan als aanwezigheid waar ik niet ben, een stilstaande ster in vallende ruimte, elke stap dichter bij afleggende verte achter het oog…
Iniduo29 juni 2019Lees meer >