419 resultaten.
Geen brug is mij te ver...
netgedicht
3.9 met 100 stemmen
4.977 Geen brug is mij te ver, geen berg te hoog
om jou te zien die ik weer wil ontmoeten;
wat heb ik aan een al te lang vertoog
als bijna als vanzelf hier gaan mijn voeten
de weg langs waar het groen nu eindeloos
en lenteteder ogen wil verblijden.
Ik ben ineens heel opgelucht, niet boos
al weet ik dat ook nu weer volgt het scheiden.…
Levenslustig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
752 Ze voegde eraan toe, terwijl ze straalde:
'Dat mijn verjaardag straks me zal verblijden,
is zeker, want waarom zou deze dag
zich van m'n and're dagen onderscheiden?'…
Met de beste wensen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
672 'k Wil géén gedoe en stuur allang geen kaart
voor 't nieuwe jaar naar al die lieve mensen
die ik verblijden wil met goede wensen.
Veel geld en moeite heb ik mij bespaard.
Ik had er iets bijzonders op gevonden
en voel me nu al zeven jaren fijn
door van die dure rompslomp af te zijn.
Ik had een zeer speciale kaart verzonden.…
De vitaminestoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 Als Hendrik bij de groentedame komt,
dan wordt-ie door d'r charme steeds verblijd:
Amandelogen heeft die mooie meid!
Het water loopt 'm daarbij in de mond.
Hij vindt 'r echt een vrouwtje om te zoenen
en almaar blijft de vent naar haar verlangen,
al denkend aan d'r frisse appelwangen
en ruim bemeten borsten als meloenen.…
Heimwee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
817 de vogels wil ik horen fluiten
na middagregen die in vlagen
tegen hoge palmen slaat
en vleermuizen verstoort
die nog slapen tot zo laat
verfriste bloemen wil ik ruiken
in de rondgeknipte struiken
langs de lanen in de stad
met mijn hond die uitgelaten
kwispelt op het ritme
van mijn verblijde hart
de buren wil ik lachend groeten
in straten…
Gods liefde is hemelhoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In God mogen we ons verblijden
Hij wil elke dag voor ons zorgen
En geeft ons volop spijs en drank
Hij blijft Zijn vleugels over ons spreiden.
Wij zijn altijd veilig bij de Heer
Hij maakt ons van zonden vrij
In ootmoed mogen we tot Hem gaan
Hij luistert naar ons, steeds weer.
(uit Psalm 36)…
Sporen van sprookjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 je bent nooit overladen
met bloemen en grote cadeaus
jij wilt het kleine
verwondering over het fijne
een wolk die
aan de hemel zeilt
krijgt een warme lach
terwijl je ogen zich verblijden
hand in hand
zomaar lopen onder bomen
open plekken ontdekken
sporen van sprookjes op mos
het weidse zicht genieten
in scheiding met de hei
nog…
17 februari 2014
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Heeft het u heden morgen ook verblijd
toen u de zebra heel voorzichtig nam?
De scooters remden allemaal op tijd
zodat u zonder brokken over kwam.
Heeft u het heden morgen ook bemerkt
dat niemand u voorbij liep zonder groet
en hoe dat de saamhorigheid versterkt?
Het geeft de burger toch een beetje moed.…
HERGEBOORTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Dan zijn, van vreemde tederheid doorbeefd,
Nachten en dagen één eindloos verblijden,
Eén heerlijk feest daar liefde neemt en geeft.…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 als glijd je, verblijd je om een worm en altijd
samen,
Wolken hoe je met de zonnestralen,
ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd
ergens wel een paradijs bestaat,
je 't schuim nog witter blinken laat.
Branding hoe je slierten zeewier
op nette hopen slingert aan het land.…
Decemberlicht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
696 dat het kleine Kind weer in ons hart komt wonen
en daarom zetten wij wijdopen : gesloten deuren
Het is niet genoeg dat wij Zijn licht mogen krijgen
als wij het niet doorgeven met liefde aan elkaar
zo kan het eenzaamste en droefste hart verblijden
wordt Zijn boodschap met Kerstmis pas echt waar!…
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 dichter bij je was
zou graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken ogen
oogst de rijpheid
van de nog lang
warme zomer
jij bent meer dan
het extra jaargetijde
waarmee corona
ons dacht te verblijden…
Wintertijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
494 Andere tijden, de originele
Verblijden, oranje, gele
bladeren, bruine, rode vele
Daarover te kwelen
op een grauwe maandagmorgen
Lijkt zonder zorgen
Geen lekken,
geen schreeuwende bekken
Bladstil houdt zich het laatste blad
Alsof ...alsof het nog één keertje bad
voordat het viel
en toch, toch ging hemelen
Wat kan iemand zemelen
Op deze morgen…
Zonder jou (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.284 zonder jou, voel ik mij in rouw
zal de zon nooit meer zo helder schijnen
de lucht zal nooit meer hemelsblauw zijn
zonder jou
geen warmte, geen verblijden
zonder jou, voel ik mij in rouw
worden mijn dagen donker als de nacht
zonder vogelzang, zonder bloemenpracht
Zonder jou
geen lentedag, geen zomernacht
zonder jou, voel ik mij in rouw…
WIJZE VERHUIZING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
309 Zij bewandelt nieuwe levenspaden,
staat na een korte, heftige reistijd
in een kleine school, verlicht en verblijd,
wil het kleuterbrein geurig beladen.
Vingertjes tasten vol ondervinding,
terwijl ze licht op loof en stengel knerpen.
Daaruit schept de prille geest verbeelding.…
November lente
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
11.510 van ‘t bos dat dichtte om ons heen
Het hoge gras doortrokken sporen
met ongerepte paadjes puur natuur
stil, wild, liet `t verscholen avontuur
instemmend haar zuiv`re lente horen
al spinden rupsen gene zijde
een vlinder ontpopte in ons beide
die ‘t bloeien van de herfst verried
een enk’le vogel zong haar lied
alsof zij zich in ons verblijdde…
BITTERKRUID
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
992 De vlinder fladdert vrolijk
Zijn vleugels groot gespreid
Daar is plots ook de zonneschijn
Die mijn droeve geest verblijd
Twee vingers nam ik ooit
Maar gaf er geen terug
Nu moet ik boeten voor mijn daden
En voel me kleiner dan een mug
Twee tranen liet ik varen
Over wangen op de grond
Gedachten dwalen nu naar jou
Omdat jij altijd voor me…
Ondanks alles
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.360 boven mijn bed
En zoenen op mijn voorhoofd geeft
Het zijn je fluisterende woorden
Die weerklinken in mijn oren
En vertellen dat ondanks alles
Wij nog steeds aan elkaar toebehoren
Het is jij die mij laat zien
Dat ondanks mijn mindere kanten
Ik jou nog steeds verdien
Daarvoor wil ik je bedanken
Het is alles om mij heen
Dat mij doet verblijden…
EEN VOGEL KWAM...
poëzie
4.3 met 23 stemmen
3.827 Koninklijk zette hij zich aan mijn zijde,
Zijn wieken terneer, als een mantel van zijde,
Hij scheen zich te verblijden in zijn pracht,
En ook over de boodschap die hij bracht.…
Er viel geen zonnestraal (herfstsonnet)
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.259 Er viel geen zonnestraal vol blank verblijden
omdat de hemel vol van wolken was
maar toch was er geen pijn zoals bij 't scheiden
omdat ik even iets van liefde las;
omdat er zoveel schoons en vreugde stralen
in alles wat de daagse dag maar kleurt:
in warmte, vrede, vriendschap die vertalen
hoe alles naar vervulling streeft en geurt.…
Glijbaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
893 Maar dan – het is een ongeschreven wet –
kan ons geroetsj ons plots niet meer verblijden.
We krijgen met onszelf wat medelijden
en willen dat de klok wordt teruggezet.
We weten: er is niemand die ons redt,
we zijn gedoemd omlaag te blijven glijden.…
De geuren en van linden en van coniferen
poëzie
2.8 met 10 stemmen
1.827 De geuren en van linden en van coniferen
Verblijden andermaal het ongeschonden hart,
Dat, door een lange tijd van lijden en ontberen,
Op juiste wijze werd veredeld en gehard.…
OPLUCHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 Engelen juichen de overwinning;
het ganse heelal is stralend verblijd.
Nieuwe Wereld voor alle eeuwigheid:
de mensheid aanschouwt haar schoonste kroning!
De apostel brengt zienswijze in zijn stift,
die vertrapten verheft, vorsten laat vallen,
onrecht en zuiverheid nauwkeurig zift.…
2013
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
675 zijn komst zou overkoken
het wachten is op rampspoed, crises, spoken
verval met alle narigheid van dien
ellende volgens vast en grof stramien
ik heb een nakend onheil reeds geroken
ik ben geen pessimist, maar mooie tijden
zijn nu volstrekt voltooid verleden tijd
er wachten wanhoop, leed en taaie strijd
mijn boodschap zal u zeker niet verblijden…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Wees dan in mijn zaal de koning,
jouw verre komst allang bereid,
open mijn deuren, mijn woning
is met zang verblijd.
Bekleed met somasappen het behang
en wilde bloemengeuren,
willen mijn wanden veilig je omringen
en het een paleis vol zingen zijn.…
VERGANE EER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Oude, geliefde volksvertellingen
willen voor altijd de geest verblijden
van ieder die zijn leven laat leiden
door eenvoudig denken vol zuiveringen.
Met kunstig spreken of rakend zingen
mogen sprookjes eeuwig hun kracht verspreiden,
glans om beroemde namen verwijden:
lof aan d' eerste geschreven meldingen!…
In memoriam
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
856 Je wist ons zo schoon met
woorden te verblijden
je hart zuchtte 'pech!'…
Regalia Festíva
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 "Een alternatieve aubade"
In mergelland, de voerstreek en batouwe
Aan randen van de peel, ter zee van lauwe
Heerst over 't stroese zand en de valouwe
In lockdownland de vorst van strenge kouwe
In genen dele wordt in kroonjuwelen
Versmaad noch veronachtzaamd om verblijd,
Niettegenstaande quarantainetijd,
Hem een royaal signaal te gaan…
ATEA
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Alle verheugde aanpakkers mogen
bij dit beeldende doel worden verblijd:
pure honing, gezien door bijenogen.…
Nachtbruid
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
542 gouden uur
heb ik gemist - niet eens, maar maandenlang
Geen hij was het die zong in 't hoogseizoen
maar 't was een zij die mijn ziel dansen liet
het jaar tevoor - zo stelde ik mij voor
Verdwenen was zij dus met haar aubade
mijn nachtbruid, matineuze sherezade
ik vroeg mij droef af was zij het wel echt
die mij een zomerlang niet meer verblijdde…