31745 resultaten.
DE WADDENZEE: ONS WERELDERFGOED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Voor letterlijk
Wat warmte
Laten we
De Waddenzee
In de kou staan
Maar de Waddenzee ligt
Dus laten wij
Voor die Waddenzee
Gaan staan
Met liefde voor die natuur
Zaterdag 26 november 2022
Grote demonstratie
“Blijf met je poten
van onze Waddenzee af”
DE WADDENZEE: ONS WERELDERFGOED!…
Afgerekend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
687 Voor Pascal en Wesley
Jeugd die al voor
Het derde levensjaar
Verpest was, kind
Dat richtingloos
Het leven werd
Ingeschopt zonder
Dat het ooit iets
Te wensen kon hebben -
Er werd immers toch
Niet naar hem omgekeken,
Laat staan naar hem
Geluisterd - geen besef
Van wat goed en kwaad
Kon zijn, het voorbeeld
Immers nooit…
Nieuwe woorden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.267 een oogjuweel glinstert erop los
terwijl de tenenlikker zijn ding doet
is het strand het grote smulbos
waar de fatsoentroepen wachten op de vloed
totdat de opblaasmoslims langzaam wegdrijven
zonder de integratieladder ooit te hebben beklommen
van het fraudeland waar zij verblijven
en de vluchtbewakers rietmager een liedje zongen…
Wachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Teer onttrekken we ons aan het heden
en aan de kamer waarin we verblijven.
In het wachten schuilt de hoop.
Wachten - urenlang - om uiteindelijk
te horen dat het te laat is.
We vallen samen
met de tijd stil.
Dit wachten is voorbij.…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
ostinato
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
203 we kwamen terug na elders verblijven
vonden appels gelegd op ‘n schaal
aan de muur hingen gedachten te beklijven
onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal
te wikken en te wegen
om van hier naar terug te gaan
zaten we om richting verlegen
misschien dat ongerepte verten bestaan…
CODE ROOD OOK IN AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
410 ja we verblijven aan de kust
We wisselen 't zand en de zwoele zee
WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…
Natuurgeweld
snelsonnet
3.6 met 17 stemmen
1.617 Wat was het vroeger fijn in de natuur
We crosten, sloopten bomen, groeven kuilen
We pisten, vingen vlinders om te ruilen
We bliezen kikkers op en stookten vuur
Nu kun je daar alleen nog maar van dromen
Er staan nog meer verbodsborden dan bomen…
nieuwe aubade
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
647 loslaten
is gaan in diepten
niet om te vergaan
als oud vuil
of worden
tot uitgedroogde
bloemen
het is zoeken
naar de aarde,
wortels voelen,
drinken uit
nieuwe waarden
waarop ikzelf
mag roemen
in bleke schaduw
zal ik verblijven
waar nog prille zaden
de stilte inlijven
wachtend op
een nieuwe aubade…
regelrecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 waar liggen we
weer hand in hand
waar
verblijven we boven verstand
in aardse woonsten?
ach
de allerschoonsten
blijven haken, in
het tussenland van
alledag…
Witte ziel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
318 Mijn hart weet van geen ophouden
het slaat zich overal doorheen
in de drie-eenheid van de tijd
vanaf het groene begin
van mijn lot, mezelf
op de been te brengen
met hartstocht en weer
in de stroom van ervaringen
te springen, af en toe een slag
te zwemmen, wat mee te drijven
en veel te laten passeren
schoonheid en wreedheid
golven gevoelens…
Zonnebloem
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
578 O,ranke bloem van licht
zo stralend als de zon
je groeit maar en je klimt
hoopvol... de wijde wereld in!…
Beerbericht
snelsonnet
2.3 met 7 stemmen
1.040 De opkomst van de wasbeer is zorgwekkend.
In heel ons landje is geen vogelnest
meer veilig. Deze beesten zijn funest
en voor het evenwicht tot onheil strekkend.
Waarschijnlijk interesseert dit u geen reet.
Het spijt me, dat ik echt niks beters weet.…
Onzichtbare banden.
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.198 Niemand is zo gelukkig, als zij
die verblijven in het licht.
Gestuurd door de liefde
van deze of gene zijde.
Kleuriger dan een regenboog.
Helderder dan zonnestralen.
Zij zijn en blijven bij ons.
In ons hart en onze ziel.
Kijken mee in onze dromen.
wijzen ons de weg.
Die ook wij ooit moeten gaan.…
Samen, in eenzaamheid.....
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.255 Tot over de grens wil zij verblijven
in armen der vergetelheid
zijn zacht geproken woorden
nu genageld in haar ziel
koesteren haar gedachten
het zout verweven met het
zand golft gebroken letters
als schuim, zin voor zin
zacht als harde waarheid
in plots verloren leven
samen een, maar nimmer
was zij zo een, doch alleen
met haar eigen…
Wachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 Teer onttrekken we ons aan het heden
en aan de kamer waarin we verblijven.
In het wachten schuilt de hoop.
Wachten - urenlang - om uiteindelijk
te horen dat het te laat is.
We vallen samen
met de tijd roerloos stil.
We wachten niet langer.…
De wereld der schepping
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 ik weet waar je bent
gaat en verblijft
nog is er altijd die strijd
het warme verlangen
om bij je te zijn
je hand en ogen te vangen
het is als ontsnappen
naar een andere dimensie
stappen in elkaar beter verstaan
ongestoord en privé
in de wereld der schepping
verblijven op hemels terrein
om later de liefde
met anderen te delen in…
peppe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 midden mijn alleen zijn
heeft ’t verleden
me bij de arm gegrepen
bracht me naar de bank
achterin de tuin
bedacht hoe hij een tak
zoetigheid afbrak en sprak
huil maar mijn stekelbeeske
ik droog je tranen wel
nu en later
zal nooit overgaan
maar in je hart verblijven
één en al aanwezigheid
samen zijn we naar binnen gegaan…
De magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 vloeiend zacht
spreiden haar ogen
hun warme blik
iedereen voelt de
licht intieme klik
als zijn ziel ontwaakt
het contact met
gelijken is weer even
in de hemel verblijven
het goddelijk moment
waarvan de magie
overal wordt herkend
veraf en toch
intens dichtbij zo delen
wij haar mystieke zijn…
Eenheid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
730 De hemel die spreekt.
Wolken praten met elkaar.
De aarde luistert.…
Als ik word geroepen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.380 Als ik opeens geroepen word
het zelf niet aan zie komen
plotseling van je weg moet
zul jij dan niet schromen
naar mij te zoeken in de ruimte
in je hart en in je geest
want daar zal ik zeker verblijven
daar is van mijzelf het meest
omdat ik niet eens de kans kreeg
je nog goedendag te zeggen
je te kussen, te bedanken
geen tijd meer om iets…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
Levenskracht
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
647 hoi mag
ik jou
voorstellen aan
mijn allerliefste
Vriend
was drie
dagen overleden
nu weer
eeuwig horend
ziend
Zijn eerste
nieuwe twee
woorden shalom
aleechem kan
niet beter
toch
doch
velen willen
dit helaas
niet erkennen
bid hiervoor
tezamen
opdat zij
verblijvend in
de andere
wereld dit
horen amen…
MIDDENSTATIE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Een hoge paleiskoepel overhuift
onverstoorbaar statig het gekrioel
van mensen, die zich spoeden naar hun doel,
als de trein met gedender binnenstuift.
Men roept gehaast, snelt langs elkaar en wuift.
Druk zoekende ogen en jachtig gevoel
zijn in de spijszaal plots aangenaam koel,
waar de blije drinker ogenschijnlijk fuift.
Bedaagd marmer prijkt…
ELFENPALEIS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
442 Vier slanke torenhoge paddenstoelen
omsluiten een jeugdig sprookjesgebouw.
Eetzalen vol milde schemer, bleek blauw,
doen bijstand van het kleine volk voelen.
Wenkende tafels en zachte stoelen
mogen zich aanbieden, dankzij de trouw
der luchtwezentjes, die hun wonderdauw
neer laten om door spijs en drank te woelen.
Slaapkamers bewaren…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 De grauwe najaarsdag verging in regen
en werd, gedreven naar de avond, mat.
In 't struikgewas langs het bespoelde pad
vielen de droppen bij het nauw bewegen
der lucht met zacht geruis van blad op blad.
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen
een verre lichtval naar omlaag en tegen
een gouden kim staat tintelend de stad.
Verbijsterd zie ik…
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Kom dan gaan we naar het park
kussen de rozen, de witte, de roze
en de rode.
Lopen over het grintpad, kijken naar
de bomen, de sloten vol kroos en
worden bewust van de stilte, de rust.
Snuiven op de geuren van bloemen en
proeven een vredige sfeer.
De hoge zomerzon schijnt op gras en
water waar later neerstrijken zwanen
maagdelijk wit…
Droom ons blij
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.356 droom mijn gedachten
gedichten zo prachtig
de woordjes zo lief
voor jou hartendief
zonnebloemen violen
emoties die dolen
zoentjes verdwalen
in de dalen
van emoties zo lieflijk
huppelend verblijven
verwarmt onze lijven
voel hoe gerieflijk
je ogen behagen
de vonk kruipt in mij
het vuur verwarmt
we voelen ons blij…
Doen denken in een luister
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
673 herinneringen
in woorden
zocht een bron
zonder erin te verdrinken
ik zag dat de zon zich keerde
naar de verlatenheid
een glans
tekende zich een lange tijd
op een kerkraam
hoe kleurig toch weerkaatste dat glas
en ik voelde en wist
dat dit liefde was
een missen
is niet uit te wissen
gedachten zullen in strofes
dansende verblijven…
dagdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 denkend aan een kamer
waarin nog niemand verbleef
achteloos naast het pad en buiten
de tijd waartoe het lot ons dreef
nu is er droogte voor de regenbui
en is de exacte locatie nog niet bekend
maar straks vallen ogenblikken
samen op hetzelfde moment
verblijvend tussen de muren
die op hun ruimte wachten
alles is zo waar dat alleen…