Alle inzendingen over verblijven in de natuur

31745 resultaten.

Sorteren op:

DE WADDENZEE: ONS WERELDERFGOED

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Voor letterlijk Wat warmte Laten we De Waddenzee In de kou staan Maar de Waddenzee ligt Dus laten wij Voor die Waddenzee Gaan staan Met liefde voor die natuur Zaterdag 26 november 2022 Grote demonstratie “Blijf met je poten van onze Waddenzee af” DE WADDENZEE: ONS WERELDERFGOED!…

Afgerekend

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
Voor Pascal en Wesley Jeugd die al voor Het derde levensjaar Verpest was, kind Dat richtingloos Het leven werd Ingeschopt zonder Dat het ooit iets Te wensen kon hebben - Er werd immers toch Niet naar hem omgekeken, Laat staan naar hem Geluisterd - geen besef Van wat goed en kwaad Kon zijn, het voorbeeld Immers nooit…

Nieuwe woorden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
een oogjuweel glinstert erop los terwijl de tenenlikker zijn ding doet is het strand het grote smulbos waar de fatsoentroepen wachten op de vloed totdat de opblaasmoslims langzaam wegdrijven zonder de integratieladder ooit te hebben beklommen van het fraudeland waar zij verblijven en de vluchtbewakers rietmager een liedje zongen…

Wachten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Teer onttrekken we ons aan het heden en aan de kamer waarin we verblijven. In het wachten schuilt de hoop. Wachten - urenlang - om uiteindelijk te horen dat het te laat is. We vallen samen met de tijd stil. Dit wachten is voorbij.…
J. Bakx31 januari 2013Lees meer >

Bergen, 1971

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Met wankele benen van de dronken boot nog zonder een plek om te verblijven In kou en regen van haven naar stad vluchten naar het museum de warmte van de kunst Zalen met schilderijen van Munch Wij kenden niet eens zijn naam wisten wij veel… van hem, dè Noorse schilder van het licht en het duister van die eeuwige schreeuw…

ostinato

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 203
we kwamen terug na elders verblijven vonden appels gelegd op ‘n schaal aan de muur hingen gedachten te beklijven onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal te wikken en te wegen om van hier naar terug te gaan zaten we om richting verlegen misschien dat ongerepte verten bestaan…
Iniduo20 juni 2026Lees meer >

CODE ROOD OOK IN AMSTERDAM

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
ja we verblijven aan de kust We wisselen 't zand en de zwoele zee WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…

Natuurgeweld

snelsonnet
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.617
Wat was het vroeger fijn in de natuur We crosten, sloopten bomen, groeven kuilen We pisten, vingen vlinders om te ruilen We bliezen kikkers op en stookten vuur Nu kun je daar alleen nog maar van dromen Er staan nog meer verbodsborden dan bomen…

nieuwe aubade

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 647
loslaten is gaan in diepten niet om te vergaan als oud vuil of worden tot uitgedroogde bloemen het is zoeken naar de aarde, wortels voelen, drinken uit nieuwe waarden waarop ikzelf mag roemen in bleke schaduw zal ik verblijven waar nog prille zaden de stilte inlijven wachtend op een nieuwe aubade…

regelrecht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
waar liggen we weer hand in hand waar verblijven we boven verstand in aardse woonsten? ach de allerschoonsten blijven haken, in het tussenland van alledag…
switi lobi18 januari 2016Lees meer >

Witte ziel

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 318
Mijn hart weet van geen ophouden het slaat zich overal doorheen in de drie-eenheid van de tijd vanaf het groene begin van mijn lot, mezelf op de been te brengen met hartstocht en weer in de stroom van ervaringen te springen, af en toe een slag te zwemmen, wat mee te drijven en veel te laten passeren schoonheid en wreedheid golven gevoelens…
Zywa24 juni 2025Lees meer >

Zonnebloem

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 578
O,ranke bloem van licht zo stralend als de zon je groeit maar en je klimt hoopvol... de wijde wereld in!…

Beerbericht

snelsonnet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.040
De opkomst van de wasbeer is zorgwekkend. In heel ons landje is geen vogelnest meer veilig. Deze beesten zijn funest en voor het evenwicht tot onheil strekkend. Waarschijnlijk interesseert dit u geen reet. Het spijt me, dat ik echt niks beters weet.…

Onzichtbare banden.

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Niemand is zo gelukkig, als zij die verblijven in het licht. Gestuurd door de liefde van deze of gene zijde. Kleuriger dan een regenboog. Helderder dan zonnestralen. Zij zijn en blijven bij ons. In ons hart en onze ziel. Kijken mee in onze dromen. wijzen ons de weg. Die ook wij ooit moeten gaan.…
sandra27 juni 2003Lees meer >

Samen, in eenzaamheid.....

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.255
Tot over de grens wil zij verblijven in armen der vergetelheid zijn zacht geproken woorden nu genageld in haar ziel koesteren haar gedachten het zout verweven met het zand golft gebroken letters als schuim, zin voor zin zacht als harde waarheid in plots verloren leven samen een, maar nimmer was zij zo een, doch alleen met haar eigen…
metha30 augustus 2004Lees meer >

Wachten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Teer onttrekken we ons aan het heden en aan de kamer waarin we verblijven. In het wachten schuilt de hoop. Wachten - urenlang - om uiteindelijk te horen dat het te laat is. We vallen samen met de tijd roerloos stil. We wachten niet langer.…
J.bakx1 februari 2013Lees meer >

De wereld der schepping

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
ik weet waar je bent gaat en verblijft nog is er altijd die strijd het warme verlangen om bij je te zijn je hand en ogen te vangen het is als ontsnappen naar een andere dimensie stappen in elkaar beter verstaan ongestoord en privé in de wereld der schepping verblijven op hemels terrein om later de liefde met anderen te delen in…
wil melker22 oktober 2014Lees meer >

peppe

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
midden mijn alleen zijn heeft ’t verleden me bij de arm gegrepen bracht me naar de bank achterin de tuin bedacht hoe hij een tak zoetigheid afbrak en sprak huil maar mijn stekelbeeske ik droog je tranen wel nu en later zal nooit overgaan maar in je hart verblijven één en al aanwezigheid samen zijn we naar binnen gegaan…
verhavert12 augustus 2015Lees meer >

De magie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
vloeiend zacht spreiden haar ogen hun warme blik iedereen voelt de licht intieme klik als zijn ziel ontwaakt het contact met gelijken is weer even in de hemel verblijven het goddelijk moment waarvan de magie overal wordt herkend veraf en toch intens dichtbij zo delen wij haar mystieke zijn…
wil melker29 augustus 2019Lees meer >

Eenheid.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
De hemel die spreekt. Wolken praten met elkaar. De aarde luistert.…

Als ik word geroepen

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.380
Als ik opeens geroepen word het zelf niet aan zie komen plotseling van je weg moet zul jij dan niet schromen naar mij te zoeken in de ruimte in je hart en in je geest want daar zal ik zeker verblijven daar is van mijzelf het meest omdat ik niet eens de kans kreeg je nog goedendag te zeggen je te kussen, te bedanken geen tijd meer om iets…

Vriendschap

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.636
Laten we vrienden zijn die ook als ze verre van elkaar verblijven verbonden zijn door zielestroom Laten we elkaar gedenken en gedachten zenden die licht brengen Licht als de stralen van de rijzende zon Buiten is de nacht sombere regen de kamer is gevuld met serene klanken en de vlam van de kaars en ik denk aan jou…

Levenskracht

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
hoi mag ik jou voorstellen aan mijn allerliefste Vriend was drie dagen overleden nu weer eeuwig horend ziend Zijn eerste nieuwe twee woorden shalom aleechem kan niet beter toch doch velen willen dit helaas niet erkennen bid hiervoor tezamen opdat zij verblijvend in de andere wereld dit horen amen…

MIDDENSTATIE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Een hoge paleiskoepel overhuift onverstoorbaar statig het gekrioel van mensen, die zich spoeden naar hun doel, als de trein met gedender binnenstuift. Men roept gehaast, snelt langs elkaar en wuift. Druk zoekende ogen en jachtig gevoel zijn in de spijszaal plots aangenaam koel, waar de blije drinker ogenschijnlijk fuift. Bedaagd marmer prijkt…
Han Messie3 oktober 2022Lees meer >

ELFENPALEIS

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Vier slanke torenhoge paddenstoelen omsluiten een jeugdig sprookjesgebouw. Eetzalen vol milde schemer, bleek blauw, doen bijstand van het kleine volk voelen. Wenkende tafels en zachte stoelen mogen zich aanbieden, dankzij de trouw der luchtwezentjes, die hun wonderdauw neer laten om door spijs en drank te woelen. Slaapkamers bewaren…

GEZICHT OP GRONINGEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.193
De grauwe najaarsdag verging in regen en werd, gedreven naar de avond, mat. In 't struikgewas langs het bespoelde pad vielen de droppen bij het nauw bewegen der lucht met zacht geruis van blad op blad. Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen een verre lichtval naar omlaag en tegen een gouden kim staat tintelend de stad. Verbijsterd zie ik…

Zomaar.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Kom dan gaan we naar het park kussen de rozen, de witte, de roze en de rode. Lopen over het grintpad, kijken naar de bomen, de sloten vol kroos en worden bewust van de stilte, de rust. Snuiven op de geuren van bloemen en proeven een vredige sfeer. De hoge zomerzon schijnt op gras en water waar later neerstrijken zwanen maagdelijk wit…
martin valk7 augustus 2013Lees meer >

Droom ons blij

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.356
droom mijn gedachten gedichten zo prachtig de woordjes zo lief voor jou hartendief zonnebloemen violen emoties die dolen zoentjes verdwalen in de dalen van emoties zo lieflijk huppelend verblijven verwarmt onze lijven voel hoe gerieflijk je ogen behagen de vonk kruipt in mij het vuur verwarmt we voelen ons blij…

Doen denken in een luister

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 673
herinneringen in woorden zocht een bron zonder erin te verdrinken ik zag dat de zon zich keerde naar de verlatenheid een glans tekende zich een lange tijd op een kerkraam hoe kleurig toch weerkaatste dat glas en ik voelde en wist dat dit liefde was een missen is niet uit te wissen gedachten zullen in strofes dansende verblijven…

dagdroom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
denkend aan een kamer waarin nog niemand verbleef achteloos naast het pad en buiten de tijd waartoe het lot ons dreef nu is er droogte voor de regenbui en is de exacte locatie nog niet bekend maar straks vallen ogenblikken samen op hetzelfde moment verblijvend tussen de muren die op hun ruimte wachten alles is zo waar dat alleen…