2142 resultaten.
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 We dwaalden eenzaam met z’n tweeën
alhoewel we reeds vertrokken waren
toch raakten we elkaars harten aan,
met doel onze geur in een moment van de
toekomst te polijsten, ontdaan van willekeur.
Het korstig grind ontlokte zinnen uit elke tred,
uit iedere kiezel ontsteeg een fragment van een
geprojecteerd beeld op het geparelde doek
van de…
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toon
verandert,
lief en leed verankert
in een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten…
Fluwelen toekomst?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
841 Te vroeg donker op een
avond van stromend water,
wij voeren vooruit op een
naderende bui die de
emotie heeft verwoord in een
landschap van het ongewisse.
mistige verten, verstomde
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden
in twee gedachten,
schaduwen van ons
maar verder tot elkaar
de maskerade van de maan
in kuisheid vermomd…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 In warme ideeën ben ik aangespoeld
door naamloze nachten ben ik ontworpen
twee bekenden die mij hebben laten
modelleren in een herfstoven waarin
ik vurig ben geworpen. En blind gemaakt
voor al het latere schaduwwerk.
het middelpunt, de injectie met het zaad van
de astronomische wet van melancholie, zij drijft
de spot in de mantel van het…
Onvoltooid?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 Avonden vallen weer in het slot
ernstig novemberlicht waaruit de
rimpels tuimelen, versobert in het
raamwerk van het laatste gebod en
lijken hierdoor nog wijzer dan wij al zijn.
er daalt een stilte op mij neer vanuit de
oorsprong van de perfectie, zijn blindheid
leert mij wat ik had kunnen, zijn waarde tikt
weg in een wegvloeiend genot…
Drinkbaar ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Er weerklinkt geen samenklank,
eentonig raast de wind van alle kanten
drukt op de resten van de beschaving, het
slechten van de ruïne is het enige dat telt.
De wind heeft alle tijd, zijn onderste steen
wordt over de wereld heen gedragen, houdt
zich op de vlakte door ervaring platgeslagen,
maakt hem meester en overwoekert hem.
Wachtend…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen, ik
schrijf de oerschreeuw
die mij de mond snoert,
het bestijgt mijn keel,ik
beadem de schorre teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd.
Onderga de aderlating
die de stilte reanimeert,
gewit in de kleuren van
zwartgalligheid, gestold
in de ongewelde tranen
van weerbarstigheid…
Schaduwwoord
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 De finish, mijn voorgeschreven dood
verman je als je tot mij spreekt
ik stond te luisteren aan je deur, welke
boodschap je zou brengen, beroofd
van zingeving in elk schaduwwoord
dat opbeurt en met het heden breekt en
rust kleurt in het overvolle hoofd.
gelijk een zwarte zwaan, die schuchter
zijn veren strijkt, zich dompelt
in het koele meer…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 Zij die voor mij de top bereikt had
keek kalm achterom naar de mens
die uit zichzelf getreden was en
in beweging kwam en nog altijd
verzette haar stap geen woord.
Uit haar ging iets vandaan een geluidloos
dwarrelende wind, vacuüm van
een berustend verleden in het licht
dat kort de werkelijkheid bewaart.
Ik kan verdragen dat je hier niet…
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Schrijf de winter af maar stil
je weet maar nooit, voorspel
de maanden in…
Denkbeeldige steen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 Hier huist een uniek ontwerp,
lijdend van een lang bezinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
Nog voor haar stem zich verder
kon verheffen,werd zij door
overmacht gekooid, verwoei
haar kracht in een verfrissende
wind die zijzelf had gesticht
in een welving van een aards gazon,
die ik in elk voorjaar beween, een…
Naakte aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 Alle revoltes van de wereld wissen
de smart van moeders niet,
alle vooruitgang verhindert niet
dat ik dictators haat, ook die in
mijzelf, ongewenste waarheden
doen mij de nacht verbleken
ik ben het dier dat nog nooit een
moord heeft begaan, soms toch in
gedachten stond die stap vooraan,
dan hecht bloed aan beide handen tot
ik het…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Steeds als je mij met je ogen raakt
wordt ik als kristal en doorzichtig
transparant, waarin een regen van
licht in mijn bloedbanen dromen,
uit te monden in de delta van mijn
amazone, in de rijke zuurstof van het
regenwoud, slingert ze voorzichtig
door de peilloze palm van mijn hand,
kijk het water ademen waarvan we
zijn gemaakt,…
Winnen of verliezen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
649 Wie een ander mens heeft overwonnen,
is een winnaar.
Wie met hart en ziel gestreden heeft,
en moedig heeft verloren,
is een kampioen.…
de weg van herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 ik verlies mezelf in de langzame tred
van degene naar wie ik zo verlangen kan
in de stille nacht van duisternis hoop ik
dat jij mij even toch opzoeken komt
wij houden veel en lang al van elkaar
in de draaikolk van het leven samen
ik wil weten waar jij nu verborgen bent
om weer ons pad samen te bereizen
met jouw gezelschap in mijn gedachten…
tussen leven en dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 ze stopte het verdriet
dat onmeetbaar was
niet in een doosje
het kon daar
niet ademen
versteend zou het
stikken van ellende
verdriet moest leven
hij kooide het leed
als het dier dat hij
temmen moest
het gromde sprong
tegen de tralies op
razend vond het geen
weg naar buiten
verdriet moest dood…
Op het terras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Zit op het terras met vele mensen om me heen,
hoor de drukke stemmen maar herken er geen één.
Mijn ogen proberen smekend ergens een houvast te vinden,
maar ze blijven slechts alle kanten opspringen.
Gedachten gaan vervolgens hun eigen gang,
laten beelden zien waar ik zo naar terug verlang.
Ik kijk in een innerlijke spiegel, ik kijk door een…
niets zeggen
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.969 weerkaatsen
dan verlies ik
als mijn handen
niet meer strelen
en mijn kussen
niet meer helen
dan verkies ik
mijn zinnen te verzetten
mijn handen te beletten
mijn woorden op te schrijven
niet langer hier te blijven…
spa
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
835 hij zat in een splagiaat
hij kon slechts voort
op straffe van
scheuring der delen
of
verlies van identiteit
of ook wel
beide…
‘s nachts is alles erger
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 hoe jij op een eilandje leek
ineens uit het water leek op te rijzen
losgezongen van waar je was
dat ik niet heb opgeschreven
hoe je doodging stap voor stap
op die gitzwarte dag
dat ik in die laatste nacht naast je zat
hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd
ik luisterde naar elke ademteug
het bewijs dat ik nog steeds jou mijn…
dragen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
122 ik draag jou en mij
naar het dak van de wereld
schaduw van verdriet
ons tweezijn berg ik
in verwilderde heuvels
onder de wolken
ik leg mijn hand op
de geboorte van liefde
het roerloos sterven
de lange schaduw
het gevecht dat niemand ziet
liefde die verdween
het oog dat niet leest
op verwilderde heuvels
van gestold verdriet
tot…
losse steken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
113 met losse steken rijgt zij
het gemis van alle dagen met draad
en dunne naalden aan elkaar
witte steken van boven
naar beneden door
het smartelijke zwart
een tijdelijke plek voor
het onthechten dat de
afhechting niet verstaat
de tijd rijgt de verliezen vast
de losse steken houden
haar amper bij elkaar…
onmetelijk
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
93 omdat ik niet weet of jij
koning van de vogels geworden bent
of misschien die ene vogel in de schemering
die aan onze meiboom groeit
omdat ik niet weet of jij een feniks bent
nestelend in de geurige kruidenboom
of het paard met vleugels dat ik
vanmorgen in de wolken zag
omdat ik weet dat jij onveranderlijk
mijn onmetelijke liefde…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 In een wisseling los
van enig verwijt en gewin, word jij dan
in die ene nacht de vlieg en ik de spin,
die het web kort kunnen delen zonder
onbehagen en onwaarschijnlijkheden
opgeslagen in de tranen van genegenheid,
voordat die drogen, is geen verlies van tijd.…
ochtendlicht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
597 zie, wat je gaande weg verzamelt
met de ogen van de ochtend aan
til het kleine en het grote op
voel hoe het verlies zich onthult
in de wirwar van al die dingen hoe
eenvoudig je in vroeger verdwaalt
ondoorzichtige draden van
afscheid vangen je in
de valstrik van de pijn…
Kerstster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
422 Alle jaren is nu Kerstmis zonder jou,
toch weet ik nog van de keren samen.
Ze waren zoveel mooier, dan nu ik alleen
de herinnering dicht bij me hou.
Hoe kan ik niet aan jouw liefde denken
als ik een engel in de kerstboom hang,
klokjes klinken zoals jouw lach zou zijn.
Ja, dan doet het missen toch weer pijn.
Stil mijmerend plaats ik hoog…
Poesiealbum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
228 poesiealbum
(van Nellie 1947-1962; tussen stof en stilte)
ik wist niet dat zij bestond
tot ik haar
onverwacht vond
ze lag geduldig, roerloos
zomaar tussen mijn spullen
na een opruiming
van het ouderlijk huis
in de uitgeleefde doos
zag ik jou
met knalrode wangen
een verstoft verlangen
naar aandacht
en frisse lucht
Poesie stond…
Te Laat bij de Berk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 Vrede is niet geluk —
het is weten welk verlies van jou is.
Dit verlies is van mij.…
dekmantel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
203 het is mogelijk plaats te nemen
op lege plekken
in het gras, aan het strand
op land dat is gescheiden van land
door zee
dicht bij uiteinden van ruimte
waar vergezichten samenvloeien
het blijft lastig een grensvlak
te ontlopen
met binnenlijf dat voortduurt
in lichamen die zijn gescheiden van
elkaar te omvatten…
Bezinken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
120 Wat zich als verlies voordeed,
zoekt langzaam
zijn eigen gewicht.
Niemand ziet het ogenblik
waarop de onrust afstand neemt
van zichzelf.
Wat geen haast meer heeft
valt terug
naar waar het thuishoort.
Wat overblijft
ligt eindelijk
op zijn plaats.…