304 resultaten.
ELIMINATIE
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.099 Kluwen planten
haken zich
- ze valt -
grijpen, klauwen zich, verslingeren,
overwoekeren wurgend,
- het net sluit zich -
verstikken het vlees.
Wormen en bloedzuigers verslinden
maken het af.
Weer is iemand verdwenen.
Zonder spoor en haan die kraait...…
VRIJE ONWETENDHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Wisten we hoe het bestaan hierna is,
dan zou een monsterachtig vergrootglas
ons brein maken tot zwellende duisternis
met warrig, verstikkend woekergewas.
Die beloftevolle geheimenis
bloeie minzaam, bewaard door 's Heren kas.…
Onze hemel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
522 Neem mijn hand
en vlieg weg met mij
want ik zit al veel te lang vast
aan deze verstikkende aarde.…
Als notoir dwarskijker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 focuste
op de zwart grijze
onderkanten van
de dreigende wolken
de cumulus
stortte zijn hart
uit in mijn view
die de hardheid
van de wereld al
vaak aanschouwd
had in confrontatie
de wind was
niet mijn vriend
in zijn ongedurige
nieuwsgierigheid
waar ik ook schuilde hij
volgde met hem stof van
te licht bevonden wegen
die met
verstikkend…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 de kleuren
spreken met
de oranje kant
uit het harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen
komen zij concentrisch
dichterbij zonder
geluid wel met een
verstikkend…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van hen wiens leven werd gebroken
De deken van de tijd bedekt
het oog voor bergen blote lijven
gewassen door verstikkend…
Wolken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
844 vloeiend
Langs de blauwe lucht
Niet wetend waarheen
Wolken samen of alleen
Gedreven door de wind
Wolken als plukjes watten
Rafelen ze zich uiteen
En pakken ook weer samen
Het spel van de wolken
Niet wetend waarheen
Wolken ver langs de lucht
Donker kunnen zij verschijnen
De aarde wordt zwart gekleurd
Het moment van verlatenheid
Verstikking…
Onder dak
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.475 kan nestelen
in een hoofd vol veertjes en pluisjes
met losse draadjes na het verstellen
het gruis van vervallen heilige huisjes
en het wollige mos op doorleefde verhalen
dat doorwoekert over slapende idealen
Gestaag vullen zich de geslagen gaten met
alles wat fladdert en pikkend
zijn weg zoekt onder hoed en pet
Te klein is de ruimte, verstikkend…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 En in alle gewesten
wordt langzaam het leven
door verstikkende gassen
in ademnood verstoord.
(Naar H. Marsman)…
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
TUSSEN TWEE VUREN
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.001 dat niet zo zeggen
Want ze weten elkaar maar al tegoed om te leggen
Tussen twee vuren
Ze bouwen allebei hoge muren
Niet alleen voor hun eigen kleine geest
Maar ook voor het zogenaamde Duivelse beest
Tussen twee vuren
Ze blijven geniepig naar elkaar turen
Elkaar wederzijds van alles de schuld geven
En zo blijven ze maar hun alles verstikkende…
requiem van een huwelijk
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.182 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
van verlichtende zon
via verzengende vuurbal
tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee
via verwoestende springvloed
tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind
via geselende stormen
tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur
via uitslaande branden
tot smeulend…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Gedachteloos staren naar drukke straten
stroming van komen en van gaan
verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 Achter een ronde muur
blinkt een onneembare burcht
zonder vorst, zonder onderdanen,
de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Je kijkt me aan met
een mistroostige blik,
in ademnood lijkt je
de dorst doorgeslikt
en dreigt de laatste slok
uit het lege glas
je te verstikken.…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met oplichtende plekken
en spiegelende vennen
dreigt de woeker van groei
het recht van de sterkste
in entropie van de eenvoud
overheerst de harmonie
der soorten door hun
verstikkende…
Dat ik echt iemand was
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
575 zwijg onder de zware vleugels
van verstikkende
ouderlijke vonkenregens.
Veilig dromen onder de tafel
over echte ouders
zij zullen haar halen
als vogels met gespreide
vleugels in de zon.
Zij zeggen:
huil nu maar
zo hard en lang als je kunt
wij hebben je gezien
een vogel zeldzaam in haar soort.…
Al Macht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
806 wetten en gebod
leugenachtig onpartijdig
vrede weer verbrod
troepen bloeddorstig strijdend
vooruitgang beknot
Goddelijke zegening
geofferd bloed
brutale geweldpleging
andersdenkenden beboet
pompeuze belegering
almachtige gloed
Zin vervliegt
verbloemde aanblik
media bedriegt
chirurgische prik
moraliteit vervliegt
objectiviteit verstik…
Klimaatconferentie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
996 verstikkende dioxine is de situatie
meester kan dat raam niet beter dicht
USA in alle staten staatssecretaris Van
Geel rood van schaamte de duivel blauw
van het lachen groen gif voor geweten
pers weet niets maar altijd beter vet
gedrukt in koppen op mijn voorhoofd
milieuconferentie beschamende vertoning
voor wie ik lief heb wordt het heter…
Morgenroos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.054 Is het pas gisteren dat ik je achterliet
verstikkend in de opgehoeste woorden
die vol venijn je eigen adem smoorden
als onbeheerst ontplofte staven dynamiet
hoe vaak heb jij gewenst me te vermoorden
en vond je me een gore slet of parasiet
waarvan je kotste om vervolgens hypocriet
luid schat te hijgen wat de buren hoorden
nu kniel je als…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Een walm propt zich vol met
verstikkend zwart geween.
Letters zinken voor eeuwig
weg onder mijn zware kleed.
Geen rivier kan het razende vuur
tot eindeloos schreien dwingen.
Enkel de doodgraver kan de
onbegraven kreten horen binnendringen.
Stuiptrekkend stroomt het bloed
langs beide kanten.…
Eén uit duizend...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.023 Als 't beige zand,
Verstikkend om mijn voeten,
Soms warm,
Maar vaak te heetgeblakerd.
Als 't grillig duinenpad,
't Wisselend gemoed,
Als " 't lieve" weer,
Stijgt naar 't hoog debat.
Als harde rotsengrond,
Waarbij geen stem noch bijl,
Helpt te veranderen,
Slechts spaanders in het rond.…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 als vanzelf vind ik
de weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel
het plein van ontvoering
de laatste blikken
van herhalende ontroering
de kelen die schreeuwen
onder drukkende verstikking…
Dag-moeder-dag-pijn
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
4.281 Machteloos pak ik pijn
in beide handen waar
tranen de laatste
klanken verstikken
ik vlecht leven als
een onzichtbare draad
langs de taal waarin
wij elkaar ooit in
dag en nacht ontmoeten
nu de glimlach jouw
ogen niet meer bereikt
je open blik mijn schouder
aanraakt maar mijn hart
links laat liggen
voel ik zelfs jouw willen
maar…
Ga nu maar zachtjes voort
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.691 Jij begint nu aan een volgend hoofdstuk
En ik wil komaf maken met dit verstikkende verdriet.
Een loodzware opdracht, we zien wel of het lukt.
Maar dat ik verdrink, dat wil jij zeker niet.
Je gaat wel mee in mijn hart, mama,
Maar niet meer in mijn hoofd.
Ik krabbel weer overeind, mama,
Dat heb ik mezelf beloofd.
Jij vindt je weg wel.…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.
Het grote verlangen ,zo diep,en intens;
vol van algehele zuiverheid,
zal zich volharden als een gekoesterde wens,
vervuld van hoop en intensiteit.…
Mijlenver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 alle verre zwerfvogels
verstikken in vaste klei
als hagel van anijspegels
met zulke zwakke enkels
is het bovendien lastig
koekpaleizen bouwen
al vliegend, al vliedend
komt verte nooit dichtbij
en is hier altijd ginds
zo op het oog bespiedend
bij gebrek aan ondiep
lijkt hoogte te bezwijken
zonder bedektzadig gezicht
verdwijnen nachtbloemen…
VRIJ!
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.161 Al vreet de vijand ons aan 't hart,
ons hart, ons hart, ons Belgisch hart,
al zit hij aan ons bloed te slikken
en geeft dat pijn en geeft dat smart,
hij zal op 't eind er in verstikken!…
Magie en mystiek
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
443 in het
onderhuidse spel
van spanning en
ontlading bepalen
magie en mystiek hun
eigen vorm en kleur
waar stroom
subtiel de
geleiders raakt
golven weerstand
en vertraging
altijd tegendraads
kolken emoties
warmte vrij
verstikken
problemen door
totale inertie tot
een onoplosbare brij
zacht voedt
magie onmerkbaar
kleuren van…
Duizend koren
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
481 vanuit de verte
hoor ik jou al zingen
met de stem van
duizend koren en
ik zing mee met de
tranen die als ik jouw
muziek hoor als een brok
in mijn keel blijven steken
met een hoofd vol
emoties stromen zij
overvloedig en verstikken
mijn stem tot ik jou zie
en de puzzel van muziek
liefde en schoonheid de
hemelse variatie krijgt
waarvoor…