294 resultaten.
Ammoniet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
516 duurt nog voort, deze lijn
de cyclus, de spiraal
van adem en herhaling
zolang het weke weefsel
zich haastig versteent
tot fossiel met vlakke facetten
de verse stilte moet nog verkalken
avondlicht moet nog doven
we moeten ons verliezen, onwrikbaar
vergruizen, langs bospaden en
melkwegen verdwalen, thuiskomen
bij nacht, roerloos verstillen…
Mystieke witte vlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
1.495 Als waarheid doorzichtig
beginnen eerste zonnestralen
aan het ontbijt op aardse gronden
mist stijgt van de ronde vijver
lijkt boven een spiegel te hangen
verstillend in een droom gevangen
Een mystieke witte vlinder
danst voorzichtig in het ochtendlicht
intensief om gedachten te vertederen
een vrolijke balletles in de ijle lucht
glimlach…
Een mystieke pauze
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
458 ik ken de
muziek uit
je ogen
voel het
strijken van je
handen langs
de snaren van
de oude viool
daarbij wiegen
schouders en
heupen in een
bijzonder
aantrekkelijke
balans waarin
jij een bent met
de warme klank
met hart en ziel
heb jij de dirigent
en zijn stuk vertolkt
nog lang hing de
de echo in de zaal
verstillen mensen
in…
de dag met een woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Soms spreken zinnen dan wondere woorden
die je plots compleet verstillen en bekoorden,
ongezocht soms zin voor zin en laag voor laag
klinken als die ene ultieme gewetensvraag.…
ANSICHTKAARTEN
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
4.355 Somberte
en rododendrons langs pad en oprijlaan
van het geheugen bloeien steeds, maar
door de vensters van de oude huizen
zie ik onherkenbare gedaanten gekend,
ondefinieerbare voorwerpen herkenbaar
op zoek naar een plek om ongestoord
de komende vijftig jaar te verstillen.…
Momenten van een vroeger nu
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.542 Op die momenten
Wanneer de bladeren kleuren
Of juist groeien
Wanneer de wereld wit wordt
Of juist groen
Denk ik aan jou
Momenten van een vroeger nu
Verstillen als tableau vivant
Op plaatsen waar je nooit bent geweest
En de wereld staat even stil
Mijn tranen vallen
Herfstbladeren in de vijver
Om wie je was en hoe ik toen was
En om hoe…
tijdsgeest
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
701 Meer verdienen
Nooit eens denken
"More is less"
Thuis gekomen
Aan het eten
Onderworpen
Aan de haast
Gerijpt met giffen
In plaats van seizoenen
En over ziektes
Zijn we verbaasd
Dan ontspannen
Achter een beeldscherm
Onze hersens
Langzaam dood
Lijken slimmer
Worden dommer
Creëren zelf
Strijd en nood
Maar als we kiezen
Voor verstillen…
Wieken van stilte.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 Mensen uit mythen,
verstillen dictaturen,
oneindige odyssee.
Molens malen meel
rivieren bloed uit aarde
in ondiepe beddingen.
Fossiel gelaagd steen
zover zijn stem kan dragen.
over eindigheid heen.
Hoop plaatst de dagen
op de tijdswieken van stilte,
ook voor onbevoegden.…
Koers te houden?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Kompas in het verstand, als
de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
vastgelopen in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verbaal,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam…
het einde nadert
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 verlaten, het goud in de morgen ligt
nu als oud koper dof in de vitrine van je ogen
de klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling
aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal
mocht morgen in jouw adem komen dan nestel
ik de nacht in de kaars die ik zal ontsteken
woorden zijn naakt, ongeklede boetedoeners, ze
zeggen niets, verstillen…
Ouderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Had het firmament luiken echt dichtgedaan
om zonder getuigen daar vrijuit te spreken
verstilling op aarde niet middendoor te breken
welke kledingstukken trokken seconden aan.
Ik schilderde wat mijn kamers vonden
beschreef wat mijn gedachten zonden.…
Boemerang van de dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 na arbeid wordt verwacht
tijd blijft eindeloos draaien
kent nooit een weg terug
wisselt met licht en duister
gaat dan traag, dan vlug
dagen slijten door de tijd
van ritme in licht en donker
wachten in ochtendstond
op einde van stergeflonker
dan wacht de dag weer op de avond
licht gaat over naar de nacht
rumoer gaat langzaam verstillen…
Waarom zou ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 verbiedt dit inzicht
waarom zou ik nog
aan nieuws beginnen
in taal of teken
waarom zou ik nog
langer spreken
wat heb ik te winnen
met taal in tekens rijgen
om antwoorden te krijgen
waarom zou ik toch
moeten zwijgen
waarom zou ik toch
iets beschrijven
waarom zou ik nog
hier langer blijven
en iets anders willen
dan voorgoed verstillen…
Licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 gekluisterd,
stak kaarsje aan
en dacht aan jou
Pakje kwam,
kon ik boodschap doen
Plukte sneeuwbal en
paars kruid
en ging toen ook naar jou
Jij zo blij
In stilte zaten wij
Maar elke keer als ik je zie
ervaar ik 't licht in jou,
in die besloten kamer
jij op bed, je eigen wet
en hoop op beterschap
jouw krachtig willen,
drang te verstillen…
Bekentenissen ?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
608 In de voorbijgaande hitte van
het bos, spreken vlinders de taal
van een verstillend stemgegons,
waar de wandelaar zich in waagt,
met als levensproviand in de ransel
het zingen van een kind, geborgd
in de plantaardige traagheid van het
koele mos waar hij de weg in vindt
van nieuw ontdekte geuren , borgt
de kleuren van de hoop, bereidt…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Voltooid aan de schepping
deed hem de eerste aanraking verstillen..
Hij vroeg zich af wie hij was,
de stille kleurrijke man van vele winden,
een beminnelijke lach dat horizonten brak,
het hemelsblauw finaal doormidden.…
Stand houden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 Kompas loopt uit het verstand,
als de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
met de hakken in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verhaalt ,
de horizon eist de beeltenis…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Langzaam gaan de omgevingsgeluiden verstillen
ze doen me terug denken aan eeuwigdurende idyllen.…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus zijn
die glinstert in het zonlicht
het vergeet-me-nietje in mei
de roos van onze zomer
en de merel zal fluiten
op het pannendak
om ons eeuwig lied van liefde
tot jou te brengen
en jouw hart zal verstillen…
volle maan-dag-nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Onderwerp: volle maan- dag-nacht
Als het zonlicht nevel wordt
Broeder zon, zuster maan, genderneutraal,
de hemel reikt,
Broeder maan,
Kindsheid wordt,
dooft het licht nooit uit,
sterrrenlichamen de handen reiken
zijn er geen Klaagmuren
in Termuren,
Maar zing ver-ouderde liederen
om donkere nachten te verstillen
Ga je naar de hemel,…
ondergaande zon
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
630 in deze onwereldse verstilling
had de Jacaranda een transcendente
glans over het weerloze gelegd
het kind dat zonder te weten het geheim
van zachte krachten in zich droeg
op het randje van stilstand
verdwenen de blauw-paarse bloemen
de zon ging onder
in de verte hoorde ik het zoemen
van een vogel des doods
het werd nacht en stil…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Wat vandaag ontwaakt en morgen weer zal dragen,
is niets dan dit: verstillen bij de branding,
een ademhaling, groter dan de vrees of tijd,
waarin de ziel eenvoudig en onbevangen rust.…
De verborgen wereld van rankende duivenkervel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
300 Zacht wit en purper
fijn geweven in het groen
stilte in de wind
Rankende stengel
tussen stenen zoekt ze stil
donker op wit rust
Wit met paarse stip
rankend door het milde groen
zachte lentewind…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Dauw rust in het gras
zonlicht trilt op één druppel
ochtend ademt stil
De vroege ochtend spreidt een deken van stilte uit,
terwijl glinsterende druppels rusten op het jonge gras.
Elke parel vangt het eerste, tere zonlicht op,
als een fluistering van een ongeschreven begin.
Voor wie intens voelt, is de wereld vaak te luid,
maar dit vroege…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 In dit aandachtig luisteren vind
ik ruimte om door te gaan: de zang wordt verstilling, en ik draag haar mee.…
Eén nachts stand
netgedicht
2.7 met 24 stemmen
3.320 Serene vrouwe weesgegroet
laat mij uw lyrisch schoonheid kwelen
ik wil u heimelijk mede delen
ik voel mij pas ons treffen goed
In oogopslag noch steels verkeken
fier waren zij, tersluiks verlid
is`t waar daar nogmaals schoonte zit
verscholen aan`t gebed ontweken
gij deed mijn hart terstond verstillen
waar nacht aan haar contour teloor…
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich thans aftekent hemelsbreed
gedachten gaan over het spiegelend water
zorgen zijn vertrouwd aan later
In een avondkrans, een sterrenuitbundigheid
gloort vol overtuiging het sprankelend licht
dat doet verstommen, verstillen…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 De vier seizoenen
Vloeien
Elk jaar
Als grote waaiers
In elkaar over
ik tover
er zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of…
Verborgen boodschap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 geheimen
in het spreken is hij niet
verwend, het doel dat
alles wat hij ziet een
woordspeling betekent, het
gevoel ligt in het schaken met
de regels als tijdsbedrijf
Hij verliest zich in bloemrijke taal
als symbolen die zijn ziele-stilte
weids wil verbreiden in een woord,
waarin begin en einde gloort,
valt hij terug in zijn verstilling…
Xantippes land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Hun hoge stemmen verstillen het hart tot het vrome
met en eendenvlucht over meren van het mateloze,
ieder contrast verheven en opgegeven
in een groeiende wereld waar deuren worden ontsloten.…