1715 resultaten.
aan de lijn
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.862 Lopen we gezellig samen
te wandelen op de straat
mensen kijken door de ramen
waar dat stelletje heen gaat
plots duik je in de bosjes
en doet wat je moet doen
ik vat het op heel losjes
en kijk wat naar mijn schoen
dan geef je aan klaar te zijn
en wandelen we verder terstond
jij bent nou eenmaal aan de lijn
want jij, jij bent mijn hond…
Stilte wandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik wandel
Bijna
Dagelijks
In het bos
In de duinen
Of aan het strand
Langs de zee
Tijdens zo een wandeling
Word ik vaak stil
Van al het moois
Dat ik zie
De natuur
Brengt me tot rust
Stelt me gerust
Ik voel me daar thuis
Deel van
En dus nooit alleen
Een rijk mens
De natuur
Die nergens om vraagt
Zoveel moois geeft
En ik…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
de zachte revolutie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
677 een rondje zachtheid
wandelen met het gevoel
van de zachte kracht
lopen in zachtheid
behoed je voor bitterheid
in barre tijden
weet dat je niets weet
neem het kind in jezelf mee
leer net als een kind
schouder aan schouder
een mars tegen de hardheid
of een ommetje
wandel met zachtheid
het zachte zal je troosten
vermijd bitterheid…
Ik ging wandelen
gedicht
3.2 met 31 stemmen
13.500 Ik ging wandelen.
Mijn keurige regenjas stond
mij goed.
Met mijn verzorgde uiterlijk
stonden
vele deuren voor mij open.
Maar ik wandelde.
Ik was mijzelf genoeg.
Vele straten verder stokte
mijn adem.
Mijn prettige voorkomen
vertrok
van angst.
Wat ging mij nu gebeuren?
Ik wist het niet.
En eens ging ik uit
wandelen.…
Wandelend Graf
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.206 En onder dat chroom
afgunst en jalouzie,
een sluipend bederf,
een rottende hoop,
wandelend graf,
verachtelijk ding.…
Wandeling door Harlingen
gedicht
3.6 met 53 stemmen
12.101 Ik wandel en zie een hond fietsen.
Ik kijk door een raam, misschien zie ik iemand,
maar ik zie alleen een kat naar me kijken
die roept: ‘Wat een wereld!’
Ik doe mijn ogen dicht en ga verder.…
Haar laatste wandeling
poëzie
3.1 met 13 stemmen
3.874 Zij wandelde in de zonne -
Het loof ruiste over 't pad.
Ik ben het afgevallen,
Het vroeg verwelkte blad.
De zwaal'wen trekken henen,
Ik staar hen na en peis:
Ik ben een arme zwaluw,
Ik moet alleen op reis.
Zij trekken naar het zuiden,
Zij weten waar zij gaan,
Zij zullen wederkeren
Met loof en lenteblaân.
Het woud zal weer herleven…
wandel door dromen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
964 het zoeken naar toekomst
verliest men vandaag
de lokroep naar morgen
momenten vergaan
de weg naar ooit
kronkelt in tijd
ik wandel door dromen
verlies mij in spijt
en zacht is de pijn
stil mijn verdriet
in het zoeken naar morgen
vind ik vandaag…
Waaslandse wandeling
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.470 Ik weet dat je het zwaar hebt
je spreekt je niet meer uit
zie de pijn als je naar me kijkt
Door luid te zeggen wat ik voel
mee te groeien met mijn aard
heb ik jouw geweten bezwaard
Voor ons een mistig voetbalveld
daar ben ik doelwachter `De Aap`
lenig springend voor een leeg doel
Jij pakt mijn hand, kijkt speurend
om ons heen: wij zijn…
Nachtelijke Wandeling
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.097 laat in de stad
ben ik op pad
in de regen
de wegen zijn nat
slissende autobanden
verstommen in de nacht
de straat weerspiegelt
zacht het gele licht
van lantarenpalen
ze buigen zich over
de weg als narcissen…
WANDELEN (2)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
994 het betonpad snijdt door het groen
naar Spanjaardsdijk oase van rust
en ruimte ondanks schapengeblaat
scholekstergekrijs spreeuwgekwetter
vanuit een sloot sist mannetje zwaan
beschermend kroost (zeven in getal)
en gade een tractor haalt me driftig
in chauffeur in overall maakt verderop
kabel vast aan personenauto in sloot
trekt vehikel…
wandeling met jou
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
2.354 we liepen samen uit het lawaai
de stilte in, een vogel zong
er was een hond die blafte
er waren stemmen in het ritselen
van bladeren, toekomst voorspeld
verleden ontrafeld, ik deed
mijn schoenen uit en jij kon niet
achterblijven, hing de jouwe
de veters aan elkaar geknoopt
met een zucht om je nek
op het breder wordend pad
kwam je naast…
Wandelend op de Brouwerskolk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
682 Er hangt wel een wolk
maar toch zie ik slechts
dat wandelend licht
steeds wat verder en later.…
Wandelen door mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Van elke zin en betekenis beroofd,
Loop ik schuifelend rond in mijn hoofd
Een mist rond beelden en gedachten
Geen mens die klaarheid kan verwachten.
Als woorden en letters worden gewogen
Wordt de weegschaal serieus in overdrive gebogen
Ja het zijn soms gewichtige zinnen
Het is zoeken naar de draad en hoe te beginnen
Rust, ja rust zou een…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 De oude landgoederen met hun paden waar je
soms de bochten niet van snapt,
Schaep en Burgh, Bantam, Boekesteyn,
de grote groene stammen, de beukenzalen,
ook hier zijn de stormen van januari als
barbaren tekeer gegaan.
Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op
het pad,
na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun.
En ach,…
wandelen (4)
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.196 hand in hand
wandelen
langs het strand
eindeloos
geen fax, mobiel
bezinnen
voel je ziel
luister
de branding spoelt
zachtjes
het geluid voelt
rustgevend
een rode gloed
vloed
de lucht bloedt
indringend
een bewuste vlucht
vakantie
weg uit haast
stilleven
Lanzarote
4.6.03…
Wandeling naar de zon
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.090 op zuidlijke wieken
in stugge cadans
't gezoem van een enkele mug
trilt met de damp
uit het dauwige gras
ik waad door het veld dat golft
met de bomen, ver weg
ik leef met het leven
dat eindeloos danst in de zomer
dat kaalt in de herfst
verstart in de winter
En dan
als de ganzen weer komen
hervat ik - in de zinderende ochtend
mijn wandeling…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 Ik tekende op een bank
Met potlood in de hand
Kwam een hond voorbij
Bleef staan bij mij
De man en vrouw bleven maar gebaren
De hond bleef echter naar me staren
Ik gaf de troost die ik zocht terug
Ik gaf een aai over zijn rug
De man met sneeuwwitte haren onder zijn hoed
- Zag ik dat goed -
Had een bijzonder mooi gezicht
Daarvoor was ik gezwicht…
ik wandel door de stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 en kijk om me heen
de mensen, de huizen,
de straten als vanzelf
ik schud woorden uit
m'n broekzakken
al ben ik verloren
dat heb ik nog m'n
woorden die lopen nu
naast 't zelfbedrog.
en verder heb ik
ook de tijd nog, o
ik ben zo gelukkig!…
wandeling in de eenzaamheid
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
850 Dwalend door het land
met prachtige uitzichten
van wolkenpartijen.
Genietend loop ik hier langs
Hopend dat dit moment
nooit zal eindigen.
Maar die sfeer gaat weer voorbij.
En het leven vraagt
om weer gewoon verder te gaan.…
een wandeling bij Néret
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
585 wat de aandacht trekt
is 't oorverdovende gefluister
van de karpers in een poel
we luisteren gespannen
naar een samenspraak
in een soort geheimtaal...
durven slechts gissen
naar de betekenis ervan
want liplezen is geen optie…
Wandeling aan zee.
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
774 Daar ligt de wijde zee
voor mij open....
Met de blauwe lucht
daar boven.
De golven rollen
op het strand.
En lopen zachtjes
uit in 't zand.
Het maakt een diepe indruk.
Dit wondere natuurschoon.
En voel een intens geluk!
Ik draai me om
en ga weer heen...
En laat de zee
en 't strand alleen.…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 zon
die stilaan alle pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer ik
in een grijzige spookgestalte
wandelend…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Wandeling in het bos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
791 ´k Wandel in het bos met overal pijnbomen,
´k Luister naar het tsjilpen van mussen
En andere vogels, dieren en gedierten,
Vind daarna een plek om te slapen,
Wakker maakt mij het geluid van vallende boomvruchten
Die zachtjes de stilte in het bos verstoren…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 niet opschrijf
Samen wandelen met elkaar
fluisterwoordjes ruisen zacht
Mijn hand streelt jou ‘t haar
in de sprookjesachtige nacht…
Heilloze wandeling
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.393 Nu ik wandel door de straten
van deze verdoemde stad,
met altijd diezelfde gelaten
voel ik mij zo verlaten
als een vrouw die de liefste vergat.
Zij blijft maar blindelings lopen
langs grachten, kaden en plein,
zonder uitzicht en zonder hopen,
de hunkerende ogen open
en brandend van de oude pijn.…
Wandelend op Zijlpoort*
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
3.587 Grafstenen en niets anders dan grafstenen
omringen de gedachten in mijn hoofd.
Gebeiteld de spreuken dat wie gelooft
voor eeuwig leeft en niet meer hoeft te wenen
als je van ’t aardse leven wordt beroofd.
Geloof ik graag dat Jezus is verschenen
om aan ons absolutie te verlenen,
in mij woedt de twijfel onuitgedoofd.
In leerstelligheid raak…