inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

wandeling met jou

we liepen samen uit het lawaai
de stilte in, een vogel zong
er was een hond die blafte

er waren stemmen in het ritselen
van bladeren, toekomst voorspeld
verleden ontrafeld, ik deed
mijn schoenen uit en jij kon niet
achterblijven, hing de jouwe
de veters aan elkaar geknoopt
met een zucht om je nek

op het breder wordend pad
kwam je naast me lopen
hield mijn vingertoppen vast
alsof ik weg zou kunnen zweven

Schrijver: Stanislaus Jaworski, 11 feb. 2006


Geplaatst in de categorie: afscheid

3,9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.015

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Olivia Pniaczek
Datum:
3 mrt. 2006
Email:
van.millkpnplanet.nl
Prachtig!Ik voel zo sterk de emoties in dit gedicht,net alsof ik dat zelf beleef. Het klinkt als geschreven door een jonge god. Ik zou ook willen zo goed emoties kunnen weergeven.
Naam:
hebus
Datum:
11 feb. 2006
Email:
herman.buysgmail.com
Intiem sfeertje, twee koningskinderen en toch naast mekaar. Maakt me warm.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)