621 resultaten.
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
hemel noch hel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 verborgen onder een vernis
van zoekgeraakte woorden
staken we wat we zeggen wilden
in een nieuwe eenvoudige jas
we vergoten geen bloed
haalden niets overhoop
hemel en hel bleven ongemoeid
er was strijd noch gewoed
in de ontembare stroom van
die ingeblikte taal verloren
we de vurige woordenstrijden
van weleer…
De tijd vliegt voorbij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
888 Wil met jou, nog wel 100 jaar samen,
aan de touwtjes trekken als weleer.
Met de wind van achter,
of van voren.
Naar onbekende hoogten,
keer op keer.…
MADONNA
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.202 De stoffige Madonna
bevroren in haar nis
huilt met lede ogen
om dat wat niet meer is
De glorie van weleer
zonder echo uitgedoofd
oude kaarsen kromgebogen
en niemand die gelooft
Een wereld vol scherven
ligt aan haar voeten
voelt de waarheid bedrogen
zal zij moeten boeten
Kan dit kind op haar arm
nog mensen bekeren?…
nocturne 2 (Osaya)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.033 dek me toe, Osaya
bevang me
met je adem van hars
sluimer
in de drang van stilte
draag me over
aan de goden van weleer
het is nacht, Osaya
de sterren
deemoedig bewaren
het geheim
van ons verlangen
de wind zwijgt
over ons lot
beken, Osaya
hier in het zand
van de gestrekte woestijn
tieren geen leugens
hier is alles
waarachtig en…
Soms kan het even duren,
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.291 het duurt mij een levenlang,
voor ik kan zeggen;
het is goed
verzoenen met wat er gebeurde
wanneer aanvaardt mijn leven
dagen van weleer,
nachten waarin ik schaduw zag
ontvouwen mij telkens weer
rusten in de nacht
zonder de schaduw die het leven gaf
soms dan lijkt het te komen,
verzoenen met het verleden,
maar het zijn heldere…
oorlogskruizen
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.610 arme grond
ze zouden niet huilen
al welde het traanwater
uit kinderfonteinen
die ouders verstomden
zo volgen mijn ogen
toegeknepen door lijden
herinneringskruizen
rij aan rij
en vrij wilden zij zijn
leven om te leven
maar zij strandden hier
zij aan zij
ik geef het geen naam
en droom de witte kruizen
tot kinderfonteinen
van weleer…
Om-armen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
625 Je naakte lichaam
koestert mijn gedachten
met woorden van weleer
die glinstering in je ogen
verlangen op mijn huid.
Tergend langzaam
is dit tafereel
loslaten van oud zeer
begrijpend lezen
het accepteren
van twee armen
die alles liefhebben
van dit bestaan.…
Statenkwartier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 struinend langs herenhuizen
het glas in lood al in 'n boog
boven de voordeur van weleer
het huis zelf drie lagen hoog
mooie balkons met sierlijke krul
getuigen van ambtelijke vlijt
in waaiervorm het stratenplan
liep Lindo voor op zijn tijd
daar is schoonheid nog te plukken
hebben velen er hun tijd voltooid
voor altijd rustend op de…
ZELFDODING
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.921 Deze hartenkreet draag ik op aan Huib Drion,
de pil-bedenker en Els Borst,
de moedige minister van weleer!…
berusting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
913 er stroomde veel water langs
heel veel water
zodat de scherpe randjes
behoorlijk zijn afgevlakt
de te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich vast
in mijn aderen
de krachtige hopen
van weleer waarmee ik
zó dikwijls de zorgen
als vruchten van me afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die me dwarszitten…
Dit moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
9.287 Er is niets voor te stellen mooier dan
een vrouw die in het strijkend avondlicht
een tuin inloopt, het waait, het blad van
de kastanje gaat tekeer, ze zoekt naar
bloemen, snoeiend, alles als weleer.
Daar bukt ze, rustig buiten elke tijd,
verbonden met haar wereld, ook de mijne.…
Veteraan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 vraag mij
wat het betekende
en hoe het voelde te vertoeven
in wat jouw wereld was
een leven lang
heb ik je niet gekend
dan enkel maar als die soldaat
waarin ik steeds wanhopig
iets van een vader zocht
terwijl ik samen met jou vocht
tegen de spoken van weleer
we wisten al niet meer
elkaar te vinden in die strijd
vraag míj
wat dat…
Biomassa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 wij hebben ze
te vroeg gekapt
voor vliegtuig
weg en mensopslag
als biomassa met
miljardensubsidie
vervuilen zij nog meer
dan steenkool van weleer
er niet bij nagedacht
dat er miljoenen bomen
en struiken moeten komen
om co2 uitstoot in te tomen
voor het klimaat
is deze jonge aanwas
nu al veel te laat onder
de huidige stikstofdeken…
net een beetje meer....
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.106 Zo verstreken de dagen,
oh hoe gelukkig waren wij,
geen gesprekken dus ook geen vragen,
Samen maar eigenlijk veel te vrij,
En nu na de zoveelste ruzie,
verlang ik naar die rust van weleer,
alsjeblieft niet meer de zoveelste discussie,
Want oh god je doet me zo'n zeer.…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
Verkeren.
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Ik lees je schrijfsels van weleer,
heb me weer kinderlijk bezeerd
Zag weer de hoop in eigen ogen,
mijn roep om mededogen niet gehoord
En waarom is het toch dat
ik steeds weer val in ‘t zelfde gat?…
Doorgaans weg
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
725 kinderkopjes lagen er
in die jaren en het verkeer
deed nog zoveel kalmer aan
rustieke stenen zijn vervangen
door een snelle asfaltbaan
en je ziet er minder bomen
op rijstroken verdampten ook
de zachte dromen van weleer
waarin op zondag samenkomen
alle weken door zou gaan
de hompelstraat is weggebroken
jachtig snellen wij steeds meer…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 verlaten van groen
ingetogen op jezelf
je naaktheid ten toon
zo sta je daar, moederziel
mijn meelij is gewekt
terwijl het een natuurlijk verloop is
toch…
je grandeur van weleer
komt weer, dat weet ik
toch…
op pijnlijke wijze wordt blootgelegd
de onvolkomenheden opgelopen
tijdens storm, droogte, hitte, natte
en toch, ben je volmaakt…
Bewaren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 ik zal de woorden voor je bewaren
lieve woorden van weleer
zodat je me niet meer hoeft te vragen
want dat doet nog steeds zo'n zeer
ik geef de zinnen aan de reden
die onthoudt ze dan met trots
het zoete minnen blijft vermeden
eens was jij voor mij mijn rots
ik stel geen vragen aan het zonlicht
geef de toekomst aan de wind
wil de last…
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 de dagen zijn nog niet voltooid, ze dralen
van nieuws naar onvoorstelbaar nieuwe tijd
een kind speelt weer op straat, een step, een bal,
het lijkt een plaatje van weleer,
zijn er nog knikkers?…
Lomp in de omgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Altijd met zichzelf in de weer
de fraaie dichters van weleer
en ook de dichters tegenwoordig
zijn soms behoorlijk slordig
ze groeten nooit op straat
want hun trein komt vaak te laat
de hoed gaat niet meer af
dagelijkse leven heeft hun straf
tijdens het eten zijn ze stroef
hun blote benen op de poef
tijdens het poepen zijn ze saai
maar…
zomers van geluk
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
481 die mooie dagen van weleer
ze zijn voorbij komen niet weer
de mooie dagen van voorheen
ze bleven achter in een zweem
van onvolmaakt geluk...…
Het verleden erkennen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 Ik dwaal door een lege gang
Beplakt met afbladerend behang
De vloer kraakt zacht onder mijn voeten
Alsof het hout mijn aanwezigheid wil begroeten
Gelige schilderijen in een hoek
Vind ik wanneer ik naar mijn jeugd zoek
Verdwenen beelden van weleer
Ik herinner me niet alles meer
Oude schriften en een sportschoen
Ruiken nog altijd een beetje…
Verloren ikheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
623 Toen ik na ‘n zakelijke
tegenslag alles verloor
op gebruikte spullen zat
vond ik mezelf terug als
de dromer van weleer die
zich al die tijd verborg
voor de materialistische
wereld van z’n alter ego.
Ik durfde niet uit dat
gekkenhuis te stappen,
verkoos bekende pijn
boven onbekend geluk.…
Verloren partituur
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.068 Maanden verstreken
Doch verwonden ze nog steeds
De scherven van weleer
Bloed dat vloeit
Met een dunner wordende
Structuur van het vergeten
Een gekrompen hart
Droogt langzaam uit in de
Verzengende kilte van het niets
En ik......struin
Loop, vecht, ren, struikel
Over mijn misvormde gedachten
In mijn oren hoofd
Een onvolmaakte symfonie…
De stilte aan de muur
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
965 Je spreekt van vroeger op dit late uur
als kalend behang
en vergeet bijna te ademen
Het gesprek stokt
in een slok troebele nasmaak
van oud zeer
De pleziertjes van weleer
zijn verdronken in een toevloed
van teveel en te vaak
De passie is niet meer
dan een verfrommelde foto
in een diep verborgen gevoel
Waar de tijd zwijgend
ons…
Keerpunt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.506 Slechts heel spontaan
Nooit meer echt de gade
van weleer
Nooit meer mijn lans in haar
mooi' schede
Verzinsel en nog meer sprookjes
Opgebouwde liefde
Nooit meer haar lust…
Ongehoord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 De visser vist geheimen uit de zee
toch is de spoeling dun want
alleen de mooiste neemt hij mee
De bakker ziet zijn kans schoon
om zijn vleugels op te leuken
want hij zegt altijd: gewoon is maar gewoon
De koster schildert wolken van weleer
zijdelings hangend aan de kerktoren
smaken zij alleen maar naar meer
De barmeid borduurt in de lucht…
Lang geleden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
906 Is het echt verleden tijd dat we
" bokkensprongen" maakten
Dat lukt nu echt niet meer
De tijd van toen,
komt niet weerom
Toch hunker ik steeds meer
Naar die mooie tijd,
die vroegere tijd
Van weleer!
Het is echt lang geleden,
maar niets van toen is
vergelijkbaar met nu!…