Alle inzendingen over wit

8650 resultaten.

Sorteren op:

Ongeschreven wit

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.271
Leeg en onaangetast Nog steeds onbewerkt De toekomst nog onvast Zonder kleur gemerkt Onschuldig zonder wonden Raakt de kuisheid niet meer rein Maar ik heb nu gevonden Dat schuld ook mooi kan zijn De kleur is niet meer daar Door mijn hand weggeboend Nog een exemplaar Door mijn pen ontgroend…

De stoel

hartenkreet
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.934
De stoel staat stijf en stevig witgeschilderd op de binnenwerf van de luiheid…

Nuances

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 936
schrijf ik het genuanceerde groen het lichtgroen van de blaadjes lange, ovale en het donker schaduwblauwgroen onder de verdere bossen, en van het jonge, lichte gras dat alles onder de accolade van een grijze hemel, een nuance van zwart en wit, waaronder jij slaapt terwijl ik schrijf…

haiku: wit

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
het summum van wit een met sneeuw bedekte berk het kan niet mooier…

Hoe zwart is wit

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.424
is wit Voor één keer Wil ik grijs denken Alleen voor jou Toen werd het zwart.…
MainCoen27 april 2008Lees meer >

gevangen

hartenkreet
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.256
wij zijn gevangen gevangen in ons eigen lichaam ons lichaam is gevangen op de aarde we zijn eindeloos gevangen we kijken door onze ogen en denken dat we de wereld in kleur zien maar we zien alleen maar zwart wit we zien alles zwart wit…

Wit hing en stil...

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.822
Wit hing en stil de dauw over de weiden. – Onwereldlijk, onwezenlijk, een schim, Stond, hoog, in ’t west wit licht boven de kim. – Niets werk’lijks was er meer, niets dan wij beiden.…

De witte kater

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Dan zit hij star, uit wit metaal gedreven, En schuift voorzichtig over op mijn knie.…

Achter de dijk

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 856
De Witte Wieven van de Uiterwaarden zweven omlaag als wolkensluiers langs de grond Alsof de koeien los zijn van de aarde waden ze traag gehuld in nevel, rond.…

witseleenheid

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 729
al zo lang zijn jij en ik een niemand zo hard zo gemeen maar toch zijn wij een zou je graag vergeten in de nacht samen met al de ellende die jij naar me toe bracht jou kleur is altijd wit en men rookt of snuift ja witte sloper doel op jou verloor het werk en vrouw witte sloper ben u trouw al laat de portemonnee het niet toe het gevoel…

zoals zwart op wit

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 956
kom en volg me zeg niet dat je blijft waar ieder het hoofd afwendt van eigen onvruchtbaarheid het vals gefluister kruipt immers over barre grond om de zwakste wind te vertrappen beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden en alle manen verdwijnen rond het najaar kom en laat je ontroeren door het stilzwijgende of door witte…

Geen discrimineren

netgedicht
1.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 566
de kudde graast gemoedelijkheid maar het zwarte schaap blaat onvoorspelbaar zijn het is geen discrimineren maar een simpel negeren dat het ook bestaat is het de dwarsligger aangedaan of heeft het zichzelf altijd zwart gemaakt wil melker 26/07/2015 www.wilmelkerrafels.deds.nl…

Het almachtige ik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
ik zag helderheid uit kleur verdwijnen het voelde alsof zon niet meer uitbundig kon schijnen het vrolijke speelse flonkerde incidenteel grijs overheerste geheel ondanks de warmte werd het kouder en killer door donkerder licht in relaties domineerde niet samen maar alleen het almachtige ik nog opent wit maar zwart produceert…

Wit wordt weer de wereld

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 960
Wit wordt weer de wereld, stil en zacht het licht, glimlach die de wolken schrijft tot een gedicht. Wit wordt weer de wereld, dekt geluiden toe, zacht worden de harten van het zoeken moe. Wit wordt weer de wereld, alle hardheid wijkt, kinderogen glanzen, niets is wat het lijkt.…
Adeleyd10 december 2008Lees meer >

WOLLEBOLLE NACHT

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.312
Sneeuw die niet wil komen 't is alsof 't geen feest mag zijn toch zag ik twee witte poezen in hun wollebolle pracht 't leken echte siamezen witter kon niet zachter mocht niet wie de poezen wil genezen van hun wollebolle pijn kan de wolken overlezen ergens heb ik nog een bezem ja... misschien valt sneeuw vannacht...…

fatum

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 427
hij wilde witte wilde schoonheid scheppen en graven in zijn zwartste dromen maar verder dan wat grijs gebazel vermocht hij niet te komen hendrik…
hendrik17 februari 2009Lees meer >

Wit geteerd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
spreken we de verwachting uit om de lente te vertragen, de winter floot zich door het leven heen, de hoop wordt in stilte gedragen op de vleugels van voorjaarwinden in het eeuwig spoor van versmaden en onze teer beminden, de bekomst van een gemist getij, en na elke verandering, lijkt het seizoen voorbij, waarna bloesems de stenen wit…
pama1 maart 2009Lees meer >

Verdwénen tijd

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
In zwart-wit Is alles kleurloos Lét-ter-lijk Welteverstaan In zwart-wit Het huis. De meubels Feestjes. Taart Voorbij. Gegaan In zwart-wit Vakantie vieren Binnenland Met soms die vaan In zwart-wit Uit het buitenland Memorie Zwart-wit. In kleur In zwart-wit De nachten dagen Herin'ring Mooi. Zoet.…

Witte ravenliefde

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 502
hem meenemen naar jouw dromenzee en eindeloos beminnen je mag tekeer gaan tegen al het onrecht en hem de les lezen en terecht wijzen om alles wat hij verkeerd heeft gedaan voordat het tot de witte ravenliefde kwam.…
mobar6 augustus 2009Lees meer >

familie

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.953
jaloers op ekster trekt zich nergens iets van aan glimmend oogt hij slim naar alle kanten bling-blingt zich carpe diemend een weg pikt alles en niets van vlaamse gaai de fraai getooide te lief voor z'n omgeving kraai rooft soms z'n jongen blijft over mijn eigen soort als we samen zijn kraaien we het vaak uit van plezier behalve witte…
Raaf13 augustus 2009Lees meer >

Sneeuw

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.437
Zo heeft elk seizoen zijn bekoorlijkheid Alleen sneeuw zien we niet heel vaak Maar toch, zo nu en dan is het goed raak En wordt er een mooie witte deken gespreid.…
Fedde Nicolai20 december 2009Lees meer >

Omdat het zo koud is

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
Als witte dagen langer duren en langzaam grijzer worden, grauwer, het buitenwit keihard en kouwer, bouw ik mij warme binnenmuren.…

Zonder aftiteling

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
het ijsmoeras, wat maant tot stilte, bewegingen verstillen in kilte, warme harten ademen alert op elk gebaar en blaast kapok uit neus en ogen, kool van transparante inkt maar even zichtbaar, onhoorbaar in de slag van snelle vleugels afgeworpen, verdwijnen schaduwen op het parelscherm van de avondwind, zonder aftiteling, in zwart en wit…
pama12 januari 2010Lees meer >

Sneeuw

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 988
Ik kan wel blijven kijken Naar de prachtige sneeuw Het is en blijft hemels Sprookjesachtig wit En als het uit de hemel valt Lijken het allemaal glittertjes Die zachtjes op de aarde gaan liggen Sneeuw roept iets op bij mensen Zo zag ik een man op de slee zitten Zijn dochters renden voor hem uit Hij schaterde als een kind Het is dan grappig…
Elmire13 januari 2010Lees meer >

kleur op kleur

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 749
onderdoor tussen bomen die als omlijsting van een natuurlijk schilderij diepte suggereren wit landschap ton sur ton schimmen 't zijn schaapjes op het droge…
amstreeg14 januari 2010Lees meer >

Warme Kerst

hartenkreet
2.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.524
De warme Kerst in ons aldaar, onder een witte deken, ieder jaar.…
Tim de Jonge20 december 2010Lees meer >

Een treffen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
Ongemerkt wil ik mij op het roestbruine herfstbed naast je schikken om de pijn van het breken de angst bij het vallen met je te delen Je slaapt hier om te sterven een ijle lijn scheidt je van onzichtbaarheid draden van wit zuigen toverachtig het houten hart weg Ik laat je hier stil achter – in de verademing – gun je weer terug te…
Kees Keizer13 januari 2011Lees meer >