298 resultaten.
Najaarszon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
443 Najaarszon
Het was de eerste
herfstavond en een
prachtige zonsondergang
stond ons te wachten.
Oranje gekleurd straalde
de zon over de golven
van de zee.
Een ware happening en
de avond verliep zacht
met zeer weinig wind.
Meeuwen vlogen
voorbij.
Dicht tegen de kustlijn
kwamen de golven
rustig aan land.…
Ramadan
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.355 Ramadan
Mijn tante gelooft nog steeds
vindt excuses voor mijn ongeloof
meestal een maand voor de vastentijd
Ik zwijg en herinner me van mijn jeugd
vooral verstoppertje spelen in de nacht
gevonden worden en tantes lach
Na zonsondergang stopt zij mij vol
met wat de diëtiste me verboden heeft
Een maand houd ik het nog wel vol
daarna begint…
Presque nocturne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 schimmelgrijze duif hapert
langs verkrampte armen
ontploft
haar pluimen
korrelkristallen op het
lichtste van de nacht
bootje vaart kabbelt schuurt
pillamp schijnt
wind draagt
vuur wakkert
bootje dooft
reiziger rust uit
plaveit gescheurde nagels
naast zijn eigen jeans
zonsondergang over hout en zand
pastelpaarse pracht en een
duif…
Omarmen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
468 Het omarmen van de
zonsondergang
is prachtig met de mooie
zee op de voorgrond.
Soms met rustig
of bij minder weer,
dat ligt er
net aan
hoe de natuur op dat
moment is.
Het is een genot om er
te mogen zijn.
Het brengt je even in
een andere wereld,
het is een zaligheid en
het voelt vaak goed.…
Nieuwjaarswensen 2006
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.227 tussen de holle woorden
en de lege zinnen
wens ik jullie wat echte betekenis
alles begint met een droom
soms komt die droom tot leven
dus droom ik voor iedereen
een nieuw jaar
met veel om dankbaar te zijn
familie en vrienden om je heen
wat geduld en wat geluk
waardering voor jezelf als mens
rust bij iedere zonsondergang
elke dag…
Verlangen in de winter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.277 Schemeravonden met gloeiende zonsondergang
verlangen naar twinkelende lichtjes,
gouden kerstbomen met pakjes en lintjes
spelende kinderen, warme glühwein en chocolademelk
Boekenruilkastje aan de muur, afwachtende voorbijgangers
niet wetende wat ze hiermee aan moeten ...
toch even kijken?
of is dit een te intiem gebaar?…
vinex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 er staat een thuiskomst op de agenda
daarna een evaluatie van de dag
onder het gewicht van onzinbanen
‘s avonds hoeven we het huis niet te poetsen
na zonsondergang is de toegang verboden
ramen en deuren gesloten, de slimme
thermostaat regelt het klimaat, Tesla aan de
steenkoolstroom, carrière aan de
competentieplanning, wintersport geboekt…
Heiligenschijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
542 met haar felrood begeerde
vleugelnoten veelzeggend
ook de bergenvlieren
op een hoop met rood
de vruchten van weelde
de steltlopers spelen
op met tegenlicht
bij grondmist
hetzelfde dat ons boeit
sprak de tegenligger wellicht
duidend op daar waar wij
overlopen zo tegen
het scharlakenbos
de heiligenschijn ontwaarde
nabij zonsondergang…
Ongrijpbare dingen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
841 met het zonnegloren
als ik erin loop, voel ik me herboren
maar wil ik het pakken dan lukt dat niet
ik hoop dan dat niemand het ziet
En ook de tijd, Heer, ongrijpbaar als wat
met een stramien dat mij haast niet past
wil ik hem pakken, kom ik in de knel
soms gaat hij te langzaam, vaak ook te snel
De regenboog en het noorderlicht
die zonsondergang…
Phuket - een uur in zes Polaroids
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
760 18.20
Twee witte boten
deinen op de golven van de Andaman.
18.32
Twee roze boten gaan op
in de vlammen van de zonsondergang.
18.44
Op het zand wenken
donkere krabben het tij naar binnen.
18.56
Tussen rotsen en strand
schieten vissen schichtig heen en weer.
19.08
Als een rookpluim
verduisteren vleermuizen de gele maan.
19.20…
We drinken met onze ogen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.951 Op het strand
kijken we naar de zonsondergang
met zijn prachtige roze en paarse kleuren.
En alle gevoelens en gedachten
die we in ons hart meedragen
drinken we met onze ogen op
in de schoonheid van de oneindige horizon
terwijl de zon ons in de verte een
laatste goedkeurende knipoogje geeft.…
reizing van mijn droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
860 Alleen hier is de vrijheid grenzeloos
beschilderd met juwelen
Zo mooi als de rode gloed
van de romantische zonsondergang.
Klokken tikken op het ritme
van het kloppend hart, want het
paradijs heeft geen verloren tijd
als het hart al is veroverd.…
Minnares
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 Na een warm lavendelbad
stond je nat na te druppen
op de blauwe badmat,
je begon te huppen
je borsten deden mee,
je was blij bij mij te zijn,
toen ik met je vree
rilde je van de napijn
over alle wrede eenzaamheid
en je lichaam dat verkilde,
sinds je de dagen met mij slijt
krijg je meer dan je ooit wilde
en we slapen tijdens zonsondergang…
Weemoedige dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 het raam, terwijl de radio ´Georgia on my mind´ afspeelt,
Tranen vallen één voor één, en ik denk aan een hele mooie stad,
Waar ik toch zo een gelukkige tijd meemaakte en had geleefd,
Buiten valt de regen en weemoedig ben ik, en ben het opeens zat,
Ik ga naar buiten en loop naar Historisch Delfshaven, overal bootjes,
Zie´t kanaal dat de zonsondergang…
Heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
618 hangen
mijn hart gaat naar daar
waar ik nimmer ben geweest
plekken die mij
van verre raken,
het is mijn ziel, zo denk ik
die nog dieper zoekt
naar wat reeds in mij is
of toch wel
naar verwachtingen
die op mijn weg te vroeg
zijn opgedoekt
ik kan wel iets zeggen
hoe het daar is;
ik zal opgenomen zijn
in velden bij zonsondergang…
Woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Woorden worden oud
Er komen nieuwe aan
Oude woorden zien we als een fout
Dan moeten oude woorden gaan
Het geluid van zand
Horen we nu vaker
Dat zijn de woorden
Die we vergeten waren
De mooiste woorden
Die nu verdwalen
In de zee
Van idealen
Die mooie woorden
Over zonsondergangen
Zijn nu een hoopje zand
Ergens in de gangen
Die…
Winterzon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 De prachtige
zonsondergang voltrok
zich een uur eerder
logisch, want het is nu
eenmaal wintertijd.
Foto Dick Voogd…
onvervuld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
173 bij zonsondergang werden
de ramen zo roze als bloemen
totdat de zon de hemel verliet
om middernacht waren ze
zo zwart als inkt toen de dichter
zijn vragen losliet
de vergeefse verplaatsing
van letters van tafel naar inktbak
een gedicht dat niet werd gebouwd
hoe schep je taal als
zoveel verschillende woorden
hetzelfde betekenen?…
17-07-02
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.981 Prachtig rode luchten
Langzaam gaat de dag
Zinkend zonder zuchten
Over in de koele nacht
Vier ogen vol ontzag gericht
Wachtend op wat komen gaat
De zon verliest haar felle licht
Slechts nog een dunne draad
Een dag als alle andere dagen
Miljoenen mensen keken reeds
met evenveel wensen als vragen
Niet beantwoord zoals steeds
Een dag…
De perfecte man.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.742 Jouw lach
Kleurt een grauwe hemel,
En brengt woeste golven tot rust
Jouw aanraking
Ontdooit bevroren harten
En brengt warmte in elke hoek
Jouw stem
Voert de stilte weg
En brengt klank in gedachten
Jouw ogen
Bewegen bergen heen en weer
En voeren de wind steeds verder weg
Jouw lippen
Bloedrood als de zonsondergang
Laten mij sidderen…
Blootsvoets één
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.423 bevriendheid
stroomt warmte dorstig
aan de oever van jouw voeten
als je stille paden loopt
waarop dromen verdelen
tussen duizenden zandkorrels
rijs jij op als Afrodite
blootsvoets één met de golven
die je lichaam strelen
vriendschap bindt ons samen
beroert het strand wat oren opvangen
over de wind van kleuren
via een gelukkige zonsondergang…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond uit het leven glijden
en hang na zonsondergang…
Vallende duisternis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
572 Hoog op de top van het duin
ontwaart men een prachtige
zonsondergang
een vuurbal weerkaatst
boven het golvende water
de schemering valt
en de maan werpt zijn lange stralen
over de zee
die zich koestert in de vallende duisternis
lijkt het bij vloed of het een meer is
de zee kabbelt voortdurend
op het roze met zilveren zand
het zilte nat…
Vertraagt dagdeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
705 Vertraagt gaat mijn dagdeel
bij zonsopkomst gekleed in violet
gepassioneerd leidt ons zwanenmeer
bij zonsondergang als silhouet
Met Händel Sarabande
schrijdt jouw getekende postuur
gedragen in warme kleuren
als portret naar mijn blinde muur.…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond uit het leven glijden
en hang na zonsondergang…
Ik dacht aan de herfst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
257 In de zomer
wandelen we bij zonsondergang,
langs koeien en paarden,
stil grazend wolken
uit de blauwe hemel.
Elke dag lopen we samen
rond het Roege Bos.
Soms fluisteren we over onze herfst
en vragen ons af:
op welk land zullen wij vallen?
Gisteren,
onderweg naar huis,
struikelde ik plots
en viel zacht
in de bladeren.…
Voor nu en altijd
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.807 Er is niets te voelen na zonsondergang,
afwezigheid.
Niets te vermoeden,
nacht is nooit weg. Bomen
maken de dag, ze stralen
met jong maar bezadigd lommer
dat aan zijn voet kuilen graaft,
schaduw kweekt voor later.
De dag verdwijnt in groeiende bomen.…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 Katten van de maan,
jacht op de zonsondergang,
lichtval blijft bestaan.
Graven geleden,
was de aarde nog één tuin,
nu een Fata Morgana.
Licht zichtbaar in leegte
op de grens van het duister,
door onzichtbaarheid.
Ziener met één oog
tovert blinde tekst omhoog
bloem van gedichten…
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar hand
vertelt haar verhaal
Zo leeg als de schelp
voelt haar bestaan
Zonsondergang…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Het schemert, we wandelen weg
van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk…