14017 resultaten.
Maagdelijk in verwachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 de verf is verdroogd
penselen hard geworden
in een liefdeloze tijd
het palet vol stof
de felle kleuren
somberen een zielloos dof
het linnen
is nog onberoerd
maagdelijk in verwachten
dan schetst het licht
weer voor het eerst
kruipt schaduw uit de nachten
een compositie
van zwart wit
waarin al kleuren groeien
de winterslaap…
Stal blues
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 Zwart witte koppen hangen triest,
maar zij plotten hun ontsnapping;
een koe is nooit lang levensmoe.…
een oude foto
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
776 een oude foto in zwart wit
verraste mij een ogenblik
door tijd wat geel gekleurd
de randen wat bruin besmeurd
een lieve man in uniform
klaar voor de grote storm
een mooi plaatje totaal
maar wel met een eigen verhaal
gelukkig is dat al lang geleden
de jaren van verplicht soldaatje spelen…
wat hang je daar zo mooi in 't kader
de verkleurde…
BRUIDSJONKERTJE.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.754 Zijn prachtig zwart/wit jonkerpakje
met zo'n mooie witte vlinderstrik
zo lief, zo innig met hen verbonden
en de trotse oma.....ja, dat ben ik.…
Halfvol
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.517 We knipperen zwart wit
en rijden naar de ondergaande zon.
We dansen in het licht, draaien
en nippen uit onze verborgen bron.…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 wit verhaal…
geen toegang
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.009 hoe je die avond een deken om me heen legde
je fiets stond niet op slot en je zei de gangen staan te vol
in de tuin liep je van de ene kant naar de andere
en de buitenmensen keken met argusogen toe
pikten het groen weg uit onze vingers
we staarden ze donker hun huizen weer binnen
dat zwart wit denken het is de wereld maar
je rolde het…
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
Creativiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Het verschijnt zonder te bemiddelen
Het moet geuit
Kan zich maar beperkt verstoppen
Als jong groen zit het aan de vingertoppen
Het bloeit en groeit, je komt er niet onderuit
Het dooft geregeld even
Wakkert weer aan
Zoals alles in het leven
Je kunt ertegen vechten of toestaan
Originaliteit blijft het streven
Het geeft kleur aan een zwart-wit…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
Aktion T4 Brander
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 hij stuurde foto’s
van zijn carrière switch
snapshots in zwart-wit
witgepleisterde
barakken leken op
Tiroler huisjes
namen dragend als
Gottes Heimat en Schwalbennest
aangeharkte tuintjes
op de achtergrond
dwangarbeiders figuranten
in burgerkleding
aan de horizon
torenden in de verte
twee grauwe grijpers
een witte schoorsteen…
Ingepakt
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
2.516 Zij loopt er lekker warmpjes bij
't Is winter, het zwart-wit contrast
oogt prachtig, heels niet ongepast.
Zo vangt ze blik van hem en mij.
Vierkant verpakt in dassenbont,
daarboven, strijdende om rechten,
twee suikerhard geknechte vlechten
tooiend haar hoofdje, lief-zwart-rond.…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
Antwoord aan eenzame e-mailer
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.789 Je leest woorden, begrijpt een zin
Met je gevoel en met je ogen
beschik je over leesvermogen
vervolgens teken je er een mensje in
Mensen wonen in hun woorden
zwart-wit, gekleurd, vaag, concreet
tussen woorden koud en heet
niet te vatten in akkoorden
Toch blijft een geloof in verenen
twee mensen met hun eigen taal
en een voorliefde…
De Engelse Sonnetten, 7 (slot). De abdij van Whitby
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
966 Zwart-wit flitsen flarden
van films door mijn hoofd:
Nosferatu, lijkbleke maagden,
een mosbedekte tombe.
Rood golft de angst,
schril roept de uil,
ijzig wappert mijn mantel.
Terug in de pub drink ik een pint
en schrijf sterke verhalen en gedichten
by candlelight.…
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Lijnen ongeschreven en schuldig
ogen van zout en water ontmoeten
in het oneindige spel
tussen zwarte-witte strippen
van gedachtenis en vergetelheid.
De tijd wordt moeiteloos
door de goden vertaald
in een zelf-gesteund toog van strafheid.…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
In wulpse bogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
449 ik speel
met je schaduw
boetseer in donker
en licht je gezicht
en profiel
scherpt lijnen
die ik met liefde en
geduld zal verzachten
rondingen
laten ondanks
zwart wit hun
kleuren verschijnen
vlak voor het drogen
heb ik wimper en oog
lichtelijk aangezet
het neusje omhoog
lippen welven
in wulpse bogen
de mond in
glimlach…
Er klinken voetstappen op het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
556 Ze kleuren de oude mentale zwart-wit
beelden in het heden.
Iets van herkenning veert op in de
geest. Die voetstappen zijn de herinnering
van een ooit gedeeld feest.
Slechts in beelden spreekt het verleden de taal
van het verliefde hart. Dat sedertdien nimmer meer
zo'n oprechte liefde had.…
Op te hoog vuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 weerkaatste
die ik beschreef
met de eerste
woorden waarbij
openbaarheid het
gegeven van ons
samen leven in
bestaan tussen
twee werelden
een onmogelijke
opgave is zonder
echt schizoïde
te zijn of dat
dreigen te
worden onder
een voortdurende
stresshemel
waar schrik
zijn blauwdruk
in de hersenen
projecteert is het
met zwart-wit…
De getinte middenweg
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.584 Dat ik op de middenweg loop
Af en toe val ik
in de berm naast mij
Niet in de sloot
Ik sta op
sla mijn kleren af en loop verder
Meestal loop ik
Soms heb ik een fiets
Ik hoef geen auto
Misschien af en toe een lift
Een maandje geen zwart/wit denken
een maandje liefde voelen
Een maandje geluk en pijn
in mate
Een maandje mezelf zijn…
Twee gezichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Haar ogen spreken waarheid
terwijl leugentaal de mond verlaat
en zinnen, niet meer bij zinnen,
schamper zwart wit laten verdwijnen
in grijze rook zonder enig vuur
gebonden aan handen lopen voeten
die paar laatste passen nogmaals
zwakzinnig tot het einde
wordt alles weer hergebruikt
en roept verlangen intens om aandacht
bedrukt spreekt…
ze is weg
hartenkreet
2.3 met 13 stemmen
2.612 is weg
voor altijd
leegte
overspoelt je
je vlot
is aan het zinken
je enige redding
is zij
en zij is weg
voor altijd
je huis is
groot
te groot
voor jou alleen
niemand om te
aanbidden
niemand om voor te
zorgen
jammer
erg jammer
want nu
ben je echt
alleen
alleen op deze wereld
deze eenzame wereld
kleuren in het zwart-wit…
- Avant-garde -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
523 zeer strategisch
roept de "voorhoede" van het krachtige leger
zwart /wit tot orde
een werkelijk kleine selecte hechte groep,
klasse vult de sfeervolle omgeving.
Een kleine troep, avantgardisten
bijzonder gekwalificeerde soldaten
speelt het originele en lankmoedige bordspel
met een haast geheime militaire strategie.…
vijftiger jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 voor Lucebert
(alles van waarde is weerloos)
ik maak mezelf wijs
dat ik de weg weet in
een tijd die niet meer is
dat ik de grijs sluier
oplicht als klamme vitrage
zo zie ik het plaatje
van mijn jeugd weer in
zwart/wit op mijn netvlies
wanneer ik probeer dit
plaatje in te kleuren blijf
ik steevast hangen aan het sepia
wat…
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Over je vergeelde zwart-wit foto
glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…
Juist in contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
413 zonder recept
zijn woorden zinloos
die zwart witte toetsen
trachten te raken op
een piano die geen
muziek wil maken
niet eens een
melodie zonder
ritme en klank in
een zielloos slaan
zonder ooit noten
te kunnen kraken
zelden klinkt
genialiteit in de ijlte
van grote concerten
juist in contrast
geeft de meester gas
om uitmuntend…
Sonnet 121
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
120 Nee, ik ben wat ik ben, zij met een oordeel
Projecteren hun eigen misstappen;
Ik ben wel oprecht, zij claimen voordeel,
Door zwart-wit denken en hun natrappen,
Tenzij zij de spreuk willen aanhouden:
De mensen zijn slecht, op haat vertrouwend.…
Chromato
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 We beulen ons suf
in verhalen van beoogde kleuren
ijstijdelijk, metabool
zoals zwart, wit…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag kies ik bij zwart/wit zacht oranje,
een sjaaltje losjes in een knotjesspeld,
het schuimkoralen snoer van tante Anje
en in mijn haar heb ik een bloem gespeld.
Zinderend danst de lente door de lucht,
er luiden voorjaarsboden in de zon,
de kat miauwt zijn maartse lokgerucht,
dekbedden kleuren fleurig een balkon.…