4933 resultaten.
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 jouw ademtocht in werkelijkheid
vertrek je zorgelijk uit mijn zongebied
om het schaduwland te betrekken
innemend door dappere drift
in mijn dromen vertolk jij stilte
van afscheid nabij de landsgrenzen
tegen de horizon herschreven
niet uit te wissen in bezinning
door de ruimte van jouw eenvoudige komaf
laat jij de schaduwstilte zwijgen
alsof…
of was het vier
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
630 het gaat om een wereld
die traag wordt
althans in mij
ik pluk appels
uit een boom, leg ze
rond de stam
wrijf met een zakdoek
over hun huid
het dwingt tot geschreeuw
dat niemand mag horen
dan schik ik ze naast elkaar
jaar na jaar
vanaf wanneer wil ik dood
ik begin vanaf zes
en til alles op, eronder
liggen kindergebedjes
alsof…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…
Het zit in mijn geest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 ik ben bang
niet voor een vlieg
maar voor iets
dat je vanuit de ooghoek
nauwelijks ziet
het beweegt
geeft onrust
omdat het leeft
zonder dat ik er
macht over heb
ik veeg en
probeer het te pakken
maar kan het niet vatten
het zit in mijn geest alsof
het er altijd is geweest
als ik de ogen sluit
dwarrelt het voluit
groeit steeds…
Mistige morgen in april
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Het warme land dat in de nacht
verkoeling zoekt, grondmist
met daarboven paardenhoofden
zij hinniken zacht en snuiven
Er staat een man te kijken
een jachtgeweer gebogen
om zijn arm, een hond
afgericht spiedt zwijgend mee
Alsof iedereen wacht op de wind
die hen bijeen zal drijven, de man
de hond, de paardenhoofden en de mist…
Mijn boot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
663 De muziek van eb en vloed
volgt zijn ritme,
alsof er al die tijd
niets is gebeurd…
Breinpijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
491 Alsof alle weetjes en gesprekken
die je ooit opving,
besluiten te gaan botsen
in je kop.
Opeens is er chaos, eentje loopt
uit het gelid,
waarna anderen verdwalen
in de plotse mist.
En om ze terug in het gareel te
krijgen,
je met je laatste krachten naar
medicijnen grijpen moet.…
DE PROFEET EN ZIJN OPVOLGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
935 De nederigen en de vrouwen
Geloven 't open woord gezwind;
Zij overreden het mistrouwen
Der mannen; en een eenzaam kind
Glipt 's avonds heimlijk in ons lover,
En heeft zijn nest zo diep gebouwd,
En geeft zich zo gewillig over,
Alsof hij één werd met ons hout.…
Maanvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
702 Over genegenheid weet ik door zomerse nachten
onder maanlicht van het muggenland bij het meer
alsof ik ergens in een verte een brief moet schrijven
plotseling een vreemdeling zonder adres op de oevers
in diepte van het ogenblik, in romantiek zo divers
onder wolken die als slagschepen regen bezorgen
op het hoofd van mijn personage in een droom…
Paasfeest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
867 het was
storm en regen
wat wij te zien kregen
met Pasen dit jaar
de wind
rukt aan de bomen
alsof de herfst is gekomen
de kosmos
is in de war
Heilige worden gezien als nar
en de wereld is nog steeds
bar en boos nadat
Hij voor ons koos
na al die jaren
dat de Heiland aan
het kruis geslagen
maar een blij feest
voor al de kinderharten…
Natuurvriend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 De momenten uit zijn jeugd
die intiem waren met de natuur
zoals de natuur kan fluisteren
zijn nog bij hem in zijn oude hart
in gedachten dromen bomen
grazen koeien het gras groen
fladderen vlinders fleurig fijn
alsof alles opnieuw aan lente went
tijdens florabloei in de nadagen
van zijn inheemse droombeelden
toont hij zich niet langer…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
Wanneer de muizenissen komen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 Wanneer de muizenissen komen
kan ik toch beter naar de vijvers gaan
en kijken naar de ganzen, naar de eenden
die daar in vrede bij het water staan
of duiken in de koele plassen
waar waterplanten groeien zonder tal
alsof er nergens oorlog, nergens vete
ook maar heel even ons verstoren zal.…
Het Nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
563 Vandaag ben ik er weer
en zie gisteren en
alle voorgaande gebeurtenissen
met wie ik was op de dijk,
meeglinsteren
alsof een garde de herinneringen
mixt met heden
één brij details
aanvankelijk de kleurtjes zichtbaar
maar dan als massa
luchtig in een bakvorm gegoten
in de oven,
en terwijl ik mijn yoga doe
met muziek
hoe de geur uit de…
Ruimte en rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
595 Het lijkt wel alsof ruimte
mijn drukte sust,
ruimte keert drukte
in vrede en rust.…
Zomertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
620 Nog liggend in mijn bed hoor ik vogels fluiten
Het lijkt alsof ze roepen kom naar buiten
Daar waar de bloesem zich al uit de knoppen vecht
De vroege ochtendzon de mist verslaat
De bomen nog kaal zijn, hun bladeren nog verborgen
De lente zich voorzichtig toont door bloemenpracht
De hitte van de zomer in het verschiet
Vannacht heeft de klok…
Een vreemde selfie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
540 ik heb het
schermpje aan
een vreemde
selfie kijkt me
verbijsterd aan
moet ik mijn of
zijn ogen geloven
van die dwaze
foto’s zonder
kop of staart
hoewel de kop
en het decor
duidelijk maken
waar het over gaat
het was
alsof ik viste
in zwart water
pas bij het
ophalen zag ik
mijn vangst die
maakte me bang
omdat ik mezelf…
Ik denk dat ik je leuk vind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 Ik wil een grote bos krullen
en een wipneus
grote, bruine ogen
en een ondeugend lachje
Ik wil een grote bos krullen
die zwiepen
als ze naar me omdraaien
wanneer ze naar mijn hand rijkt
Ik wil een lach met sterren
en billen als de maan
rode lippenstift
alsof de zonsondergang me zoent
Ik wil gegiechel in een rookwolk
ik wil muziek improviseren…
Vreemd intiem
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 Welke verschillen maken mensen
tot vijanden, als het geen probleem is
om bemind te worden
door iemand die je niet kent –
alsof je ogen gesloten zijn
voor vooroordelen, hindernissen
en ingewikkelde omstandigheden
die niemand tegenhouden
die jong is en verliefd…
Ik wil erover zwijgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Jullie leven nog in mijn huid
en in mijn buik, mijn cellen
weten alles nog
alsof jullie geest erin geslopen is
Ik ben niet veilig
soms worden jullie wakker
onder een andere naam
dreigend
te herhalen wat nooit had gemogen
Wat kan ik doen?
Wat moet ik roepen?…
In verbondenheid
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
427 vreemd kijkt
de kamer mij aan
de balans is
verstoord alsof er
niets meer echt
bij elkaar hoort
alles toont
een eigen gezicht
in het nieuwe licht
dat is gaan schijnen
het samen is snel
aan het verdwijnen
waar tijd liefde
in verbondenheid
heeft gebracht is
alles zich ineens
bewust van nooit
gebruikte kracht
is er nog plaats…
Nazomeren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 alsof het hoogseizoen
nog moet beginnen
ons dorp in zon en zeebad
het strand tot de laatste dag genoten
onverstoorbaar bloot en bruin
op slippers door reeds afgevallen blad
ons dorp is nog even badgast
morgenvroeg is weer fris september
en ben ik aangenaam verrast
dan verwelkom ik de mooie herfst
met haar kleuren en haar rust
dan…
Waar ben ik?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
496 Waar ben ik
dacht ze
terwijl ze naast me lag in bed
en ik haar diende met mijn liefde
bij mij
antwoordde ik
alsof dat niet vanzelfsprekend was
in bed, voegde ik er aan toe
omdat ze naast me lag
in haar onbewolkte schoonheid
vragend lachend en verbazend
als een jonglerende lentebloem
blij over de honing in de wereld
het vaarwater…
Houding
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
638 het silhouet van een boom
lijkt ijzig stil
alsof hij staat te wachten
op een lichtstreep uit het wolkendek
een klein glimpje lentewarmte
op zijn kale kroon
aan mijn werktafel
staar ik kouwelijk in de verte
diep in gedachten
zit ook ik te wachten
op het vroege jaargetij
van thuiskomende zwaluwen…
April
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
588 De bloesem staat in weer en wind
te bibberen van de kou
terwijl de grijze wolken jagen
langs het oneindig hemelblauw
Het is alsof de storm
de lente uit wil doven
die door de bomen giert
het oog verduistert
de pijn te boven brengt
Op al mijn wegen kom ik God tegen
U leert mij weer te zingen
het lied mij in de mond gelegd…
Als een ander mens verdriet heeft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 Mensen hebben het ondervonden
in een tijd van droefenis
is het net alsof ellende en leed
een besmettelijke ziekte is.
Want juist in die donkere tijden
pleegt de mens de meeste ontrouw
door onnadenkend te zeggen
'ik vergeet je niet, ik kom weer gauw'.…
Niet zichtbaar
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
521 vergeten
dat zijn sporen
zich even niet
zichtbaar in je huid
hebben vastgebeten
dat je gewoon
degene bent die
uit de spiegel zijn
glimlach herkent
nog steeds
bevrijd van de
donkere schaduwen
uit de laatste tijd
toch heeft de
onrust van de nacht
je niet echt uit
balans gebracht
want ook anderen
zeggen dat het lijkt
alsof…
Waar ben ik?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
499 Waar ben ik
dacht ze
terwijl ze naast hem lag in bed
en hij haar diende met zijn liefde
bij mij
antwoordde hij
alsof dat niet vanzelfsprekend was
in bed, voegde hij er aan toe
omdat ze naast hem lag
in haar onbewolkte schoonheid
vragend lachend en verbazend
als een jonglerende lentebloem
blij over de honing in de wereld
het vaarwater…
de vogels hebben gezworen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 ze leven door
na wekenlang geweld
al is er geen stukje grond
dat geen littekens
van de oorlog draagt
ze hebben de angst
achter zich gelaten
en durven weer
te rolschaatsen
in het park
kortstondig déjà vu
alsof oorlog en vrede
van Lev Tolstoj zich
weer openvouwt
eind goed al goed?…
verdwenen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
511 ergens weet iemand
alles maar hij of zij
zegt t niet
omdat we het niet
mogen weten
om het raadsel in
stand te houden het
geheim te bewaren en
ons te laten zweten
omdat we het niet
mogen weten
om ons met onze kop
in t zand de gevolgen
van ons onbenul te
laten ervaren
alsof er nix verdwijnt
wat wij niet zien en we
jaren later…