3762 resultaten.
OPruimen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 Fris gedoucht in mijn ondergoed
op de bank: ruimte in huis
frisse lucht in de kamers
Ik moest nodig eens opruimen
Het was propvol
Niet zozeer de planten
die ik op straat heb gered
het kattenvoer of de berg
medicijnen, maar de gewone spullen:
stapels kleren, dat ene spijkerjasje
van de foto, mijn duikerspak
opa's gereedschap en een bed…
Nu
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.953 Het pointilistisch duister,
de dood sliep in ons bed.
Nu weet ik het niet zeker,
toch maak ik daar geen punt van.…
Ik wil.....
hartenkreet
3.1 met 32 stemmen
2.597 Ik wil het bed zijn
waarin jij mag slapen
en de humor op straat
die jij op mag rapen.
Ik wil zoveel van alles zijn
maar bovenal van jou
omdat ik met recht kan zeggen
lieverd, ik hou van jou.…
Een oktoberdag
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.883 reeds in het koude bed
versteende mijn naam
die jij schaafde tot
bloedens toe
opgestroopte mouwen
persten de haat
in jouw handen,
toen ik je onschuldig
herkende als de maker
van mijn wieg
om het gemis toe
te dekken stotterde
jij enkele letters,
middernacht was al
lang voorbij
sinds die dag groei
ik in stilte,
jij sprak…
Vrouwenmantel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.476 Aan de kapstok hangt de jas
even later in de tuin
kijkt zij mij aan
bladeren opengevouwen
haar stem klinkt bij
het ritselen van plant en struik
In bed ligt zij, de wangen
rood en opgezwollen van de koorts
in haar ogen een waterige blik
Uit de keuken fluit
de ketel een waarschuwend lied
er moet nog thee gezet
Bij het naar…
afscheid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
3.246 Als ik, in de warmte van ons smalle bed
je lichaam voel trillen en beven
met in je ogen toch een schreeuw om leven
weet ik: je hebt het gered
bloed kleurt de lakens rood
het vale ochtendlicht
valt op je doodsbleke gezicht
je prevelt: ik wil niet dood
de laatste uren zijn geteld
het licht in je pupillen breekt
ik kus je koude lippen als…
De jetlag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
942 Ik heb het geweten
Vijftien uur lang in het vliegtuig gezeten
Nog geen minuut geslapen
Af en toe zat ik te gapen
De nacht overgeslagen
Gaat de jetlag me nu plagen
Probeer ik het oude ritme weer op te pakken
Laat ik de moed maar niet zakken
Ga ik gewoon naar het werk
Op tijd naar bed
kom ik maar niet in slaap
Dan gaat de wekker af
Ik moet…
Zeegod bij Tahiti
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.283 De zeegod rust met zijn hoofd
op een vulkaan die borrelend
warm langs zijn oren bruist
de haren als zeewier omhoog
op een krioelend bed van leven
op tien kilometer diep
Zo groot is hij dat hij slechts
drie keren ademhaalt per vier
en twintig uur, een maal in
het wordt weer eb
nog eens uit
het wordt weer vloed
opnieuw vallend getij…
Heel oud spel
gedicht
4.0 met 12 stemmen
6.284 het is een heel oud spel,
maar gelukkig nog vrij eenvoudig te leren
er komen geen stukken bij te pas,
geen stenen, geen schijven, geen fiches, geen kaarten,
alleen, soms, een simpel rekensysteem
het wordt gespeeld met drie of vier benen
(en nog een paar andere benodigdheden)
in een al dan niet opgemaakt bed
(bij gebreke daarvan kan vrijwel…
steeds weer het idee..........
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.364 wil God mijn Bede aanhoren ?
kom jij toch weer terug bij mij ?
ik weet het niet.......
voel allen maar intens verdriet
ach, nee......
t'is maar een droom...
steeds weer het idee..........
dat je plots weer voor me staat.......
en me nooit meer verlaat..
maar ach........
t'is maar het idee....…
Regendruppels
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.409 Regendruppels vallen
De nacht komt eraan
Vol met plannen en gedachten
Zal ik alleen naar bed toe gaan…
Regensdruppels springen
Zomaar omhoog naar de zon
Flitsend, fladderend ik ga hoog
Vet-cool-gaaf, ik wou dat ik het kon!…
wiedeweer
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.544 winden waaien over akker
zon staat niet meer op haar hoogst
regen tikt mijn wereld wakker
na het zaaien zal ik maaien
wat ik heb geoogst
tere bloemen snijd ik dierbaar
droog ze leg ze naast mijn bed
maar van wat ik ook geplant had
is een kostbaar deel geplet
ruk de wortel van het onkruid
niet in wilde woede weg
nagels breken tranen wreken…
het opengaan der dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.144 voortschrijdend
zich tot eeuw bestemden
zie de lagen
lees de vragen
voel emoties die elkaar en
generaties moesten dragen
ingekapseld zonder lucht
want ook de laatste zucht
heeft de bodem al verlaten
in herinneringen zonder gaten
ik trek de lijnen aan
heb je dwars doorsneden
verlicht spreek het bewaard
bestaan zijn allerlaatste bede…
Nu jij er niet meer meer bent
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
994 De leren bank
oud en versleten
loert mij wat
wezenloos aan
wil mij niets
laten weten
van al wat
hij heeft verstaan
De tafel waaraan
we zaten
is zo ijzig stil
jouw woorden hangen
nog aan de muren
als ik ze horen wil
Het bed waarin
we samen lagen
omarmt ons niet meer
de leegte naast me
voelt als een afgrond
jou niet hier te weten…
Ochtendstond
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.413 Ik huiverde onder de dekens,
kroop met tegenzin uit mijn bed,
ik heb mijn raam stilletjes gesloten
en daarmee die stomme vogel geplet.
Ik ben geen ochtendmens.…
zo is ze, ze is nog zo van mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.789 jong
verleidelijk jong
speelt ze op de grens
van het denken
dat liefde alleen
de honger stilt
ze bezit het hoogste
hectaren jeugd
en aanvaardt niet
dat ze het liefste
mooi is
door dat puistje
op haar wang
seizoenen
voelt ze nog niet
draagt ze graag
modieus
en is niet bang
van korte dagen
maar van geluiden
onder bed,
knuffelt…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 herinnering
geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht als een veer
en spreide een bed…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
Afscheid
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.570 Je lag daar in dat veel te grote bed
Jouw handen waren daaraan vastgebonden
Zo bang dat jij jezelf nog zou verwonden
Maar al je kracht was toen al stilgezet.
Jouw lege ogen waren al gebroken
Ik keek naar je en zocht het beeld van toen
Hoe graag zou ik het nog eens overdoen
Maar het verleden had zich al gewroken.…
Water in Amsterdamse wijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.095 De Geuzen-geest daalt neer uit
verleden met gebalde vuisten;
hij staat dreigend aan m’n bed
schreeuwt: land valt in duigen,
in naam van Oranje sluit de
poorten en de duigen-naden;
je verraadt ons, 't water lekt
in onze oude (wijn)vaten.…
Stil
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
3.680 Het is zo stil
zonder jou,
Jesper
je kamer leeg
je bed onbeslapen
geen teken van leven
alles onbewogen stil
en jouw stem
rennend, lachend
of ravottend
klinkt niet langer
door het huis
aan tafel
een lege plek
vier werd zomaar
drie
stuurloos
machteloos
de smaak
van pijn
een maandag
nooit meer
een alledaagse
dag
zie…
Dek me toe
gedicht
4.0 met 48 stemmen
11.298 Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe
ben, geef niet toe aan verzet,
geef me een washand, de beer die ik ken,
wijs me mijn bed, dek me toe,
ruik naar zeep, vertel mij hoe
prinsessen slapen als bij wonder
en verdwijn maar, ga niet te
ver, stop mij onder, dek me toe,
laat mij alleen, strooi in mijn ogen
geen zand, breng geen lied ten…
(On)bezocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
858 De liefste neemt ze mee
in haar warme bed. Maar soms lukt het niet
de krengen
uit haar buurt te houden.
Dan doet ze geen oog dicht.
Soms, steeds minder vaak, gluurt ze
door het hartje
in het luik, naar buiten.
Maar daar is
Niets.
Helemaal niets.…
Als wat geweest is komen gaat
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.653 Die blik over je schouder
nèt voordat de deur dichtsloeg
zal ik nooit vergeten
ik wilde jou de sleutel geven
maar moffelde hem weg
bij je afwerende gebaar
het was alsof je toen al wist
wat ik niet wilde weten
niet wenste te zien
maar moest beamen
in die kille kamer
naast dat hoge bed
waarin je elke dag
dieper wit verzonk
tot je…
Tijden veranderen terug naar toen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
860 ze heeft genoeg van knoppendrukken
metafoor voor alles gaat vanzelf
rond elf gaat ze naar bed met
lamme vingers die haar man ontregelt
en ontzegeld al het werk dat ze
na het werk moet doen en kijkt ze
uit naar extra handen voor verlichting
want hij werkt zich na het werk
ook nog eens het lazarus om haar
weer automatisch tegemoet te komen
doordat…
Aan Pamela
hartenkreet
0.9 met 11 stemmen
3.185 dikwijls hebben de dingen een eind
maar missen een begin, zoals het leven zelf
dat doorgaat – en dat slaapt in mijn bed…
de Nacht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.346 de Nacht is gevallen
mensen drinken hun laatste glas
komen op de rand van het bed
tot inkeer
tot zelfverminking
leven wordt onzichtbaar
gaat schuilen voor zichzelf.
want het is oorlog
winden rukken bomen aan flarden
met hen de stilte
van dromen in olie gedrenkt
vliegtuigen slaan op hol
scheren langs kerken en moskeeën.…
Kaalslag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
917 Zijn bede nu, is het gebed van toen.
Dampend valt er groene regen op zijn pad
en kleurt zijn aarde vruchtbaar nat.…
Pijnlijk stil
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.696 Eindelijk is er niemand meer
die je nog verlaten kan
niemand vond een juist verweer
geen vriend of vrouw of man
Zo volmaakt onredelijk was
jouw felle woordenstroom
in de zakken van jouw jas
geen enkel spoor van vreugd of droom
Zelfs het vloerkleed vlekt jouw gemoed
en de horizon bestaat nog slechts
uit de stalen spijlen van het bed…
Onderhuids
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.325 Ik hou je graag vast met mijn ogen
omhels je liefdevol met een warme blik
dit gevoel is puur en nooit gelogen
dit is zo mooi…zo echt…dat voel ik
Het maakt me niks uit wie wat deed
vergeven is een kunst op zich
ik ga voortaan emotioneel gekleed
en huil onzichtbare tranen als ik in bed lig
Mijn hart staat elke dag wijd open
maar ik kan niet…