Alle inzendingen over golven

3244 resultaten.

Sorteren op:

Lucht is goud vandaag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
zacht kleurt zon met leven uit de bron mijn nog lichte huid gewoon een plaatsje op het strand met zee en golven bij de hand geen overlast van een druk terras maar stilte puur natuur vanzelfsprekend wel een schermpje de wind is nog wat guur de scene inviteert tot spelen van het schelp en waterspel de stroming snel het zand…

Die kleine intieme oase

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
wij speelden met woorden schreven ze in het zand omdat niemand ze hoorden zo schiepen wij onze band maar het strand was helaas al geschapen liet zich slechts raken door water in zijn eeuwig corvee golven wisten de tekens overspoelden ze een voor een in een dierbaar herinneren aan ons eindeloos dagje zee later zijn wij terug gegaan…

BEGIFTIGD (2)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
Het kind ontkwam niet aan het groeien Het zat vol meegevoel en zilt Heeft visemmers vol traan getild Het wist niet beter dan dat boeien In zee met wind en golven stoeien Het wist niet wat het was; een schild Het werd door dominees bedild Die bleven kortwieken en snoeien Zij, één met duinroos en met meeuw Liep eenzaam langs de havenkade…

venster op de wereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
onder de kastanjeboom temidden van dezelfde grijze flats zingt een man met gebroken stem traag als kruiend ijs liederen over het verlangen om er niet te zijn te verdwijnen in de zwarte golven van de nachtelijke zee uren onder die kastanjeboom niemand staat stil bij dit venster op de wereld gesloten gordijnen sluiten zonlicht en…
J.Bakx16 september 2015Lees meer >

Venetiaanse romantiek

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
De gondel golft over de golven; kent het Venetiaanse plezier van een romantiek, dat wordt gedragen door de pendels van een door de maan beschenen gondelier. Een mandoline speelt liefdesklanken, terwijl de gondel door het water glijdt voorbij een monumentaal verleden, dat met liefde tegen de weemoed strijdt.…

Een tijdloze kust

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 448
ik hoor de vroege vogels weer schrijf letters neer in een sprankelend verband was gestrand op een tijdloze kust die de altijd rollende golven met eeuwigheid sust diep verankerd in het zuigend zand van licht autistische gewoontes bij een perspectiefloos land hun gezang doorbreekt het treurend afzien op de dagen die veel lasten…
wil melker17 december 2015Lees meer >

Het zout der aarde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
ik rook ziltige lucht proefde het zout der aarde zag in de duinen wat verlaten eieren van vogels op de vlucht zand knarste in losse gedachten die zich niet lieten ordenen tot een vriendelijk geheel alles werd me te veel maar zee spoelde de bitterheid weg door monologen van talloze golven kwam ik langzaam tot rust heb het strand…

Lief zeegezicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
dag lief zeegezicht en nee ik kom geen afscheid nemen maar praten met jou talloze keren mocht ik met woorden alles tegen je zeggen zonder dat jij iets kon weerleggen het was mijn monoloog in moeilijke tijden ook al bulderden je golven ik liet me door jouw rust leiden jij wist feilloos mijn stemming te kleuren met vrienden als wind…

Als in deja-vu

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
ik zag grijze wolken roodstrepen door ondergaande zon lachte naar de golven zij krulden licht vonden mij niet dom ik speelde zomaar op het strand als volwassene met water en rul zand joeg wat schelpen door de zilte wind met handen in gebaren van een kind uren heb ik mij vermaakt tijd heeft me voor dit even niet geraakt…
wil melker16 oktober 2017Lees meer >

Tijd heelt niet alle wonden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.109
Voeden zij zich met verdriet Ze lijken te verdwijnen Met de jaren raak je ze kwijt Maar de herinnering is sterker Dan de werking van de tijd Zo keren schimmen uit het verleden Terug in jouw bestaan Nestelen zich in je gedachten Stilte is niet te verstaan de kalmte kan je redden Als je niet al verdronken bent De eenzaamheid zal verdwijnen Golven…

Onvoorstelbaar echt

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
Heel gestaag kerft nu jouw branding rake woorden in mijn huid en almaar verder word ik meegetrokken door de golven, soms omhoog getild, dan weer bedolven, getroffen door een stilte, een krachtige storm en ik lach, er wellen warme tranen op, voor mijn ogen krijgt jouw diepte vorm.…

Alchemie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
ik was verliefd op mijn atelier hield van licht en donker in vleugjes magie en mystiek ook van de vaten energie die ik mocht gebruiken met pigment en kleur uit de boekenrij vol alchemie van nader vast te stellen tijden vaak waart hier de wereld van hiernaast nog rond met verbaasde ogen zonder mond zij golven hun voelbare muziek…

Te gast in de Vierdaagsestad...

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Al sedert twee millennia ligt aan de oever van de Waal een glooiende idylle heuvelrijk rond Heyendaal de benedenstad een baaierd waar de massa's binnenstromen grote golven van Sint Anna tot de kadeboulevard maar er heerst nu weinig gêne wild doen lijkt meer in de mode 'wandelaars' doen hun naam eer aan, laten het in tuinen lopen…
Max24 juli 2019Lees meer >

Wind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
Op de pier zie je enerverende golven, die klotsen tegen keien. De meeuwen kunnen zich net vliegend houden. De zon laat zich af en toe glimlachend zien. Het lijkt wel herfst, maar het is nog steeds zomer.…
Dick Voogd11 augustus 2019Lees meer >

Zijn uitgetreden

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 441
jij hebt mij gewekt zonder me wakker te maken ook ontwaken ging langs mij heen je hebt mij geraakt en ik ben met je mee gegaan in warme spirituele golven wij zijn uitgetreden konden in vrijheid alle dimensies kiezen die in heden voorhanden bleken samen hebben wij ons overgegeven aan de verleidelijke ultieme vrijheid van het…
wil melker19 december 2020Lees meer >

Donkerblauwe blues

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
Golven van verdriet Leegte heeft geen kleur en ruikt naar verzuurde melk zijn ogen huilde. --- Sommige voeten gaan dolend door het leven dolgedraaid kompas.…
joepondro22 december 2020Lees meer >

Terug bij mezelf

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
De wind is ijzig het beneemt me de adem laat de tranen over mijn wangen rollen terwijl ik tegen de stroom op moet roeien rondom vissen strooi ik het brood boven de donkere golven de blauwe hemel de hongerige meeuwen maken herinnering wakker het gekrijs de pijn in tweeën verscheurd te zijn ik kijk naar de draaikolk…

Grijsgroene spiegel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 381
zag onze beelden verblikken nog verblozen tussen de resten schuim van golven waarin wij verpoosden nog keek de zon over onze schouders mee in de grijsgroene spiegel van een onrustige zee pas later hield de wind zijn straf regime voor gezien gaf omslaand water wat kabbelend geklater de terugstroom van vloed speelde zand…
wil melker20 september 2021Lees meer >

Sinterklaas 2021

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
Sint is de regeltjes, de kapjes en de lapjes, de code die van node, de testen die verpesten, de te mikke prikken, bedoelde angst voor geldgewin en vangst, de golven door massa hysterie bedolven, Sint kan het niet geloven dat zovelen hun mouw opschoven, dat iets van boven, iets demissionairs, wetten, unfairs van miljardairs….…
Ralameimaar4 december 2021Lees meer >

schuim en as

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
op de uiterste punt waar twee zeeën samenkomen zocht ik een geschikte plek kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje het was moeilijk het vuur gaande te houden rook steeg op in noordelijke richting verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts dansend daalde je op de schuimende golven teruglopend de etsende nietsontziende wind aan mijn handen…

Vormen gaan voorbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
's Avonds zijn de duinen vlak en drassig watergrauw struiken worden donker zwemen rood en blauw Alles verliest vastheid land lijkt zee en zee op land in ijle golven schemerlicht stolt water tot tinten zand Wolken lijken een massief en bergen zonder maan een nachtzwarte hemel waaraan geen sterren staan Ideeën zijn levensecht vormen…
Zywa5 april 2023Lees meer >

Dankbaar

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Dan kun je alle golven in het leven, al is het soms wel met een traan, bevaren.…

LUSTIG SPRINGEN

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
In woeste stormwind danst het zeeschip wild én gelaten op de hoge golven die schuim vol nevel spugen lucht- en waterorkest roept tot het vaartuig met luide bulderstem langzaam bij inspanning tegen de kokende berg op dan je laten gaan door harde smak geleid een snelle roller nadert krult sierlijk zijn kop stelt zich voor als mededanser…

Verder leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 708
Zwem als een bevrijde vis door de hoogste golven, maar hoor nog wel de lieve woorden die ik tegen je foto zeg. Laat mij je nog voelen, als de wind blaast door mijn haren. Laat mijn gezicht verkoelen, door jouw regendruppels gemengd met mijn tranen. Alleen zo kan ik verder leven, totdat ik je ooit weer zie.…
Pitsikato5 september 2023Lees meer >

boulevard de favauge

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
op het plein van de gekoppelde liefde stort gietijzer geklodderd ineen alleen, als een bulldozer eenzaam op het strand weg, murw, uit zee gebrand vormt zijn stalen muur de golven van het zand dichtend in het bos de boulevard van het zijn ligt bedekt onder mos schoon is die schijn mijn schaduw wees alles wees iedereen een lantaarnpaal…

Moordlawine

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 399
ik wist dat het rimpelen van de horizon ooit over zou zijn nog voel ik warme golven komen zij schroeiden een werkelijkheid die ik alleen maar kon weerstaan in mijn dromen op de rand van verbranden met een buitenkant zonder korst waar slechts in het vet walmend kringelen van rook de resten van organische materie te ruiken zijn…
wil melker29 december 2023Lees meer >

Homo Scribo

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 581
Bergen van verlichting bedwingen met z’n twee, hand in hand, verstand loslaten en de golven samen ondergaan. Ik zit hier, te denken, te schrijven, omdat ik alleen dat kan blijven wat ik werkelijk ben.…

Brandend zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 261
De branding lokt, Om samen te deinen op de golven van verlangen…. Tot in ’t koele maanlicht, Onder ’n deken van flonkrende sterren, D’avond valt op ons neer.…
Joris Olivier10 augustus 2025Lees meer >

Brandend zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 272
De branding lokt, Om samen te deinen op de golven van verlangen…. Tot in ’t koele maanlicht, Onder ’n deken van flonkrende sterren, D’avond valt op ons neer.…
Joris Olivier10 augustus 2025Lees meer >

Les Marquises

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 565
de goden schiepen de eilanden als hun woning op de hoge grond boven het dorp slaap jij sereen en de tijd staat stil je kent de diepte van de Stille Zuidzee de wind zingt de golven beuken jouw ogen volgen de ruige bergen ze tasten de steile kliffen af op de tweemaster klinkt een smeekbede ne me quitte pas je bent niet alleen, Jacques…
J.Bakx12 september 2025Lees meer >