Alle inzendingen over herfst

2935 resultaten.

Sorteren op:

herfstgedachten

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 554
weemoed en tegenweer iets dat je weerziet iedere keer... een laatste droom in het verschiet de berg te hoog een leeg vergiet door deze zeef is het gegaan het klein geluk uit je bestaan 't vloog zo weg met het vergeten je zag het aan hebt 't geweten het komt niet weer dat is een feit verdween voorgoed in eeuwigheid…

Herfstsonate

netgedicht
4.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Er huist in mij een droog skelet wat beenderen, een ribbenkast een puzzel in elkaar gezet die hier en daar wat strammer past het durft behoorlijk hard te kraken als botjes draaien in hun kom van ’s morgens al bij het ontwaken de dokter noemt het ouderdom ik noem het kunst, een soort talent mijn innerlijke componist mijn nek, mijn rug,…
Bert Deben20 september 2010Lees meer >

'k Verkoop je wat...

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 741
‘k Verkoop je wat: een bruin kastanje die ik daarnet toevallig vond, een avondzon die traag wat kleur brengt, de herfst die draagt wat weemoed rond. ‘k Verkoop je wat: zomaar een glimlach, een knipoog voor een simpel lied, maar wat als jij nu al die dingen, toch niet als zo belangrijk ziet?…
Adeleyd21 september 2010Lees meer >

bevoorrading - haiku

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 599
al tankend brandstof drinken laatste vuurvlinders de herfstbloemen uit…

Herfstluchten

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 682
regenwolken die traag over drijven vertellen van grijsheid en niet goed weten wat en hoe terwijl mensen zich vragen stellen en heimwee hervinden naar blauwe luchten en warmte als een deken om je schouders licht wordt gezocht maar is spoorloos en nergens laat geen schaduw vallen omdat de vruchten er triestig van zouden worden, ontheemd…
Adeleyd30 september 2010Lees meer >

Vette klei

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 558
naar een teken van leven achter de façade van een open wond probeer het teder, boos en stoer onbeholpen, vleiend en begrijpend maar alleen humor ontsteekt de lont als een lach tenslotte openbreekt is de spanning eindelijk gebroken kus ik meer dan volop je mond we lopen langs de akker in de zon ik wil schreeuwen als de meeuwen want herfst…
Geeraardt3 oktober 2010Lees meer >

HERFSTBLAD

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.951
gouden blad met bruine randen ruikend naar oud en nattig mos ‘k ving het op met beide handen boomvriend liet je node en aarzelend los het is gedaan, je zware taak zit erop, de boom heeft van je werk genoten je begon als nieuw en kleine knop nu als oud en overbodig afgestoten daar lig je in al je glorie en pracht op mijn houten tafelblad…

Herfstgedachten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 618
Een verleidelijke zon, pikt nog even wat dagen van de herfst, voordat onredelijke regen de stad zal overweldigen, met vormelijke vragen en diepe gedachten tot in ’t duister van de nachten zullen zich mengen met bijzondere dromen om in het leven verder te komen, doet de mens soms iets geks, voor de ander misschien vreemd maar door gedrevenheid…
mobar10 oktober 2010Lees meer >

de andere slaap

gedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.376
Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht langs ijle belijning van wijkende bergen op het hemelse paard uit fergana gekomen en nu aan de rand van verstijfde moerassen zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau: denkbeeld van damp om bereden nomaden, flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…

Herfsttinten

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
Ze voeren dronken laten leeg wat niet vatten kan verrijken het armste van de aarde blozen het bleekste van de dag De eeuwige dood van blad de sluipende ondergang van de in zwam verpakte stronk plukken ze tenger uit het woud Ze bouwen gespreide vlerken als kathedralen tegen het palet kerven en ketenen bos en mos onwrikbaar als…
Kees Keizer31 oktober 2010Lees meer >

Herfstsfeer.

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 543
De herfstsfeer doet me zuchten..... En verlangen naar voorjaarsluchten. Dat die weer mogen verschijnen. En wat mij betreft nooit meer verdwijnen.... Kan er nu alleen van dromen Maar ze zullen toch weer komen!…

Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
Eén knie wil niet meer zo. Jeronimo moet onder het mes. Gebit is ook aan revisie toe. Hopelijk geen extractie. Zijn hoofd, zijn schedel lijkt op een berg boven de boomgrens. En zo sombert hij maar door. Tien keer reciteren ‘minder is meer’ helpt niet. Dan maar naar buiten. Zijn ogen uitkijken. Weg uit dat keurslijf van gedachten. o…

Het herfstbos

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.748
Het herfstbos,rijk en vol leven tot de rand laat zich nog even in de zintuigen zaaien. Onder de bomen voelt het vochtig, paddenstoelen pulveren en spuiten sporen in de lucht, duizenden levensmoede bladeren krullen en dwarrelen neer in cadans met het gekrakra van de kraaien. In een vijver diep in het bos komt wat rotte eierengeur los, onverteerbaar…

NOVEMBER

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 728
De negende maand volgens de oude Romeinen heeft een welluidende naam al brengt de maand geen novum maar vermindering. Allerzielen bepaalde meneer Jeronimo bij zijn doden en bij zijn achternaam ‘van Elk’. Zijn naamgever had een grootmoeder die zo heette maar Jeronimo denkt bij die naam allereerst aan: hoe dat elckerlijc mensche wert ghedacht Gode rekeninghe…
Abel Staring10 november 2010Lees meer >

Haar warme gulheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 520
zie je sporen op het herfsttapijt een zacht geritsel als blad zich weer ter aarde vlijt hoor je in het merelfluiten dat in eigen melodie een territorium gaat sluiten voel je in de wind die kil doordringend de roze wolk verjaagt zodat de schemering vervaagt en dan je lach haar warme gulheid danst in het ochtendrood eindelijk geef…
wil melker11 november 2010Lees meer >

herfstwind

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 709
kleuren vliegen speels alle richtingen elk moment een om in te lijsten…

Tijdloos

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 774
We laten ze niet achteloos liggen nadat ze zijn gevallen onze dierbare medemensen ze zouden er trouwens niet fraaier op worden Voor het finale vallen wel links laten liggen later toch mee prevelen in krokodillentranen aan de rand van de aarde Geknakt majestueus hout kan zonder monument dat is het zelf bij nacht en ontij om mij te…
Kees Keizer18 november 2010Lees meer >

De laan

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 454
Die lange brede laan en duizenden verloren voetstappen twee hoge kanten met bomen en hun gebogen takken die daar al eeuwen staan. Die lange brede laan - geliefden die hier wandelden geschaterlach, gefezel een gestolen kus een verloren traan. Die lange brede laan nu kaal en triest geen pad meer om over te gaan nog slechts geroezemoes…
Katty24 november 2010Lees meer >

Herfstsonate

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
De regen tikt af de wind zoekt zijn partituur maar elk blad is zoek.…

Afwachtend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
[Tanka] Verwachtingsvol bespeelt de wind de bladeren maar onvermurwbaar houdt ze haar schatten bij zich tot de herfststorm overwint…

Gouden hartjes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
[Tanka] Op haar bladvorm trots pronkt de Ginkgo in de zon door frisse nachten dra zich voorbereidend op komend gouden hartjestooi. Motto: Begin op tijd aan de voorbereiding van een kleurrijke levensavond!…

de gevallenen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
vanochtend, staande op de koude sloot, zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs de herfst lag daar gevangen, eigenwijs in bonte kleuren: geel en donkerrood en bruin, met her en der een vleugje groen elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend en stil, van leven, dood en mij vervreemd, bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen ze vielen toen…

Wat een prachtig weer

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Kom, laat ons dansen fluisterde je midden op het drukke plein waar bosjes lokte achterover duwend in dorre bladeren welke er nog lagen toetertijd de herfst toezag hoe de winter voorbij verlangde sneeuw als stille getuigen op dikke witte wollen deken het deerde ons niet jij stond boven mij: klampte je vast aan lentegroenetakken in de…

Voor de zwijnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Stil in het prille licht van een spoedig afmerende herfst lig ik verankerd aan een bonkige kade alleen de nachten passeren hier als dolende regendruppels ze baren een vage grens tussen waken en slapen verwarmd door een zwarte mantel wentel ik me in het vederlichte van de eenzaamheid omheind door een vaag blikveld kleuren kruipen kort…
Kees Keizer30 augustus 2011Lees meer >

septembergedachten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
is het ‘t vallend dwarrelend blad dat me somber maakt? zijn het de kleuren geel bruin rood of is het de geur van verschralend blad dat me zo weemoedig stemt? met ieder blad of iedere noot die naar beneden valt of rolt raak ook ik iets kwijt ik sterf mee, verlies iets van mezelf soms wil ik het verliezen maar meestal niet houd ik het…

Ze strompelt daar

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 493
Ze strompelt daar, die oude vrouw, met weemoed in haar ogen; haar man al dood, nog in de rouw en wachtend op wat mededogen, maar niemand die haar groet of ziet; de herfst glimt in de straten. Wat ligt nu nog in het verschiet, met wie kan ze nog praten?…
Adeleyd9 september 2011Lees meer >

Een te harde kaft

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 524
de ruimte die eens passend en eensgezind mijn onderkomen eerbiedigde slentert nu wezenloos langs torenflats met hoekige muren het glas is levenloos zonder zon het doodt de dagen met het vangen van vage silhouetten die steeds reikend naar de verte hun beelden zien vertragen in de storm het leven vervaagt mijn twijfel nu de herfst de dood…
elze10 september 2011Lees meer >

Herfstwind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
Als een op hol geslagen geest raas ik over het vlakke land zweep op het zand tot hoge duinen gesel fel de bomenkruinen met mijn machtig krachtenspel blaas heel hoog van de toren na die slappe zomertijd voel me eindelijk herboren na dat zuchten en wat briesen het is de herfst die mij verblijdt Laat de regens maar gauw komen wolken schud…
Frans schuit12 september 2011Lees meer >

Ruw strijken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
In de laatste zomerdampen bruisen buiten de herfstbuien hemelwater stroomt traag -zoals het bloed van Abel- schijnbaar achteloos het lege land in kreunende kruinen buigen diep ritselen kleedt zich in het geraas van een onzichtbare hand die meedogenloos het land ruw strijkt het fladderen sterft in bulderen weg totdat een schijnsel alles…
Kees Keizer13 september 2011Lees meer >