2935 resultaten.
herfstgedachten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
554 weemoed en tegenweer
iets dat je weerziet
iedere keer...
een laatste droom
in het verschiet
de berg te hoog
een leeg vergiet
door deze zeef
is het gegaan
het klein geluk
uit je bestaan
't vloog zo weg
met het vergeten
je zag het aan
hebt 't geweten
het komt niet weer
dat is een feit
verdween voorgoed
in eeuwigheid…
Herfstsonate
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.266 Er huist in mij een droog skelet
wat beenderen, een ribbenkast
een puzzel in elkaar gezet
die hier en daar wat strammer past
het durft behoorlijk hard te kraken
als botjes draaien in hun kom
van ’s morgens al bij het ontwaken
de dokter noemt het ouderdom
ik noem het kunst, een soort talent
mijn innerlijke componist
mijn nek, mijn rug,…
'k Verkoop je wat...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 ‘k Verkoop je wat: een bruin kastanje
die ik daarnet toevallig vond,
een avondzon die traag wat kleur brengt,
de herfst die draagt wat weemoed rond.
‘k Verkoop je wat: zomaar een glimlach,
een knipoog voor een simpel lied,
maar wat als jij nu al die dingen,
toch niet als zo belangrijk ziet?…
bevoorrading - haiku
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
599 al tankend brandstof
drinken laatste vuurvlinders
de herfstbloemen uit…
Herfstluchten
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
682 regenwolken die traag over drijven
vertellen van grijsheid en
niet goed weten wat en hoe
terwijl mensen zich vragen stellen
en heimwee hervinden naar
blauwe luchten en warmte
als een deken om je schouders
licht wordt gezocht
maar is spoorloos en nergens
laat geen schaduw vallen
omdat de vruchten er triestig
van zouden worden, ontheemd…
Vette klei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 naar een teken van leven
achter de façade van een open wond
probeer het teder, boos en stoer
onbeholpen, vleiend en begrijpend
maar alleen humor ontsteekt de lont
als een lach tenslotte openbreekt
is de spanning eindelijk gebroken
kus ik meer dan volop je mond
we lopen langs de akker in de zon
ik wil schreeuwen als de meeuwen
want herfst…
HERFSTBLAD
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.951 gouden blad met bruine randen
ruikend naar oud en nattig mos
‘k ving het op met beide handen
boomvriend liet je node en aarzelend los
het is gedaan, je zware taak zit erop,
de boom heeft van je werk genoten
je begon als nieuw en kleine knop
nu als oud en overbodig afgestoten
daar lig je in al je glorie en pracht
op mijn houten tafelblad…
Herfstgedachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
618 Een verleidelijke zon, pikt nog even wat dagen
van de herfst, voordat onredelijke regen
de stad zal overweldigen, met vormelijke vragen
en diepe gedachten tot in ’t duister van de nachten
zullen zich mengen met bijzondere dromen
om in het leven verder te komen, doet de mens
soms iets geks, voor de ander misschien vreemd
maar door gedrevenheid…
de andere slaap
gedicht
3.1 met 17 stemmen
6.376 Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht
langs ijle belijning van wijkende bergen
op het hemelse paard uit fergana gekomen
en nu aan de rand van verstijfde moerassen
zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau:
denkbeeld van damp om bereden nomaden,
flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…
Herfsttinten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
571 Ze voeren dronken
laten leeg wat niet vatten kan
verrijken het armste van de aarde
blozen het bleekste van de dag
De eeuwige dood van blad
de sluipende ondergang
van de in zwam verpakte stronk
plukken ze tenger uit het woud
Ze bouwen gespreide vlerken
als kathedralen tegen het palet
kerven en ketenen bos en mos
onwrikbaar als…
Herfstsfeer.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
543 De herfstsfeer doet
me zuchten.....
En verlangen
naar voorjaarsluchten.
Dat die weer
mogen verschijnen.
En wat mij betreft
nooit meer verdwijnen....
Kan er nu alleen van dromen
Maar ze zullen
toch weer komen!…
Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
509 Eén knie wil niet meer zo. Jeronimo moet onder het mes.
Gebit is ook aan revisie toe. Hopelijk geen extractie.
Zijn hoofd, zijn schedel lijkt op een berg boven de boomgrens.
En zo sombert hij maar door.
Tien keer reciteren ‘minder is meer’ helpt niet.
Dan maar naar buiten. Zijn ogen uitkijken. Weg uit
dat keurslijf van gedachten.
o…
aftel haiku
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
476 speelse bladeren
verlaten weldra de boom
alweer een seizoen…
Het herfstbos
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.748 Het herfstbos,rijk en vol leven tot de rand
laat zich nog even in de zintuigen zaaien.
Onder de bomen voelt het vochtig,
paddenstoelen pulveren
en spuiten sporen in de lucht,
duizenden levensmoede bladeren
krullen en dwarrelen neer
in cadans met het gekrakra van de kraaien.
In een vijver diep in het bos
komt wat rotte eierengeur los,
onverteerbaar…
NOVEMBER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
728 De negende maand volgens de oude Romeinen heeft een welluidende naam al brengt de maand geen novum maar vermindering. Allerzielen bepaalde meneer Jeronimo bij zijn doden en bij zijn achternaam ‘van Elk’. Zijn naamgever had een grootmoeder die zo heette maar Jeronimo denkt bij die naam allereerst aan: hoe dat elckerlijc mensche wert ghedacht Gode rekeninghe…
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…
herfstwind
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
709 kleuren
vliegen speels
alle richtingen
elk moment
een
om in te lijsten…
Tijdloos
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
774 We laten ze niet achteloos liggen
nadat ze zijn gevallen
onze dierbare medemensen
ze zouden er trouwens
niet fraaier op worden
Voor het finale vallen
wel links laten liggen
later toch mee prevelen
in krokodillentranen
aan de rand van de aarde
Geknakt majestueus hout
kan zonder monument
dat is het zelf
bij nacht en ontij
om mij te…
De laan
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
454 Die lange brede laan
en duizenden verloren voetstappen
twee hoge kanten
met bomen en hun gebogen takken
die daar al eeuwen staan.
Die lange brede laan -
geliefden die hier wandelden
geschaterlach, gefezel
een gestolen kus
een verloren traan.
Die lange brede laan
nu kaal en triest
geen pad meer om over te gaan
nog slechts geroezemoes…
Herfstsonate
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 De regen tikt af
de wind zoekt zijn partituur
maar elk blad is zoek.…
Afwachtend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
553 [Tanka]
Verwachtingsvol
bespeelt de wind de bladeren
maar onvermurwbaar
houdt ze haar schatten bij zich
tot de herfststorm overwint…
Gouden hartjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 [Tanka]
Op haar bladvorm trots
pronkt de Ginkgo in de zon
door frisse nachten
dra zich voorbereidend op
komend gouden hartjestooi.
Motto:
Begin op tijd aan de voorbereiding
van een kleurrijke levensavond!…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
Wat een prachtig weer
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.108 Kom, laat ons dansen
fluisterde je midden op het drukke plein
waar bosjes lokte
achterover duwend in dorre bladeren
welke er nog lagen toetertijd de herfst
toezag hoe de winter voorbij verlangde
sneeuw als stille getuigen
op dikke witte wollen deken
het deerde ons niet
jij stond boven mij: klampte je vast
aan lentegroenetakken in de…
Voor de zwijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 Stil in het prille licht
van een spoedig afmerende herfst
lig ik verankerd
aan een bonkige kade
alleen de nachten passeren hier
als dolende regendruppels
ze baren een vage grens
tussen waken en slapen
verwarmd door een zwarte mantel
wentel ik me in het vederlichte
van de eenzaamheid
omheind door een vaag blikveld
kleuren kruipen kort…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 is het ‘t vallend dwarrelend
blad dat me somber maakt?
zijn het de kleuren geel bruin rood
of is het de geur
van verschralend blad
dat me zo weemoedig stemt?
met ieder blad of iedere noot
die naar beneden valt of rolt
raak ook ik iets kwijt
ik sterf mee, verlies iets van mezelf
soms wil ik het verliezen
maar meestal niet
houd ik het…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 Ze strompelt daar, die oude vrouw,
met weemoed in haar ogen;
haar man al dood, nog in de rouw
en wachtend op wat mededogen,
maar niemand die haar groet of ziet;
de herfst glimt in de straten.
Wat ligt nu nog in het verschiet,
met wie kan ze nog praten?…
Een te harde kaft
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
524 de ruimte die eens passend en
eensgezind mijn onderkomen
eerbiedigde slentert nu wezenloos
langs torenflats met hoekige muren
het glas is levenloos zonder zon
het doodt de dagen met het vangen
van vage silhouetten die steeds
reikend naar de verte hun beelden
zien vertragen in de storm
het leven vervaagt mijn twijfel nu
de herfst de dood…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Als een op hol geslagen geest
raas ik over het vlakke land
zweep op het zand tot hoge duinen
gesel fel de bomenkruinen
met mijn machtig krachtenspel
blaas heel hoog van de toren
na die slappe zomertijd
voel me eindelijk herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud…
Ruw strijken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 In de laatste zomerdampen
bruisen buiten de herfstbuien
hemelwater stroomt traag
-zoals het bloed van Abel-
schijnbaar achteloos het lege land in
kreunende kruinen buigen diep
ritselen kleedt zich in het geraas
van een onzichtbare hand
die meedogenloos het land ruw strijkt
het fladderen sterft in bulderen weg
totdat een schijnsel alles…