5482 resultaten.
Geniet van mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
569 Leuke lieve mannen genoeg
maar niet bij mij, te weinig
wordt er genoten
van mijn lichaam, ik wil
me overgeven
aan stoere begeerte
ermee stoeien, hem ruiken
wanneer ik wakker word
in de warmte van twee
passende lichamen
in mijn bed, in mijn bed
in mijn verlangen
naar stoppels en handen
duwen in mijn huid
kracht in mijn vlees…
De Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Mysterieus licht
in de nacht,
een cryptisch gedicht
met magische kracht.
Meesteres over eb en vloed,
verraderlijk veranderlijk van vorm
als de kleur van het gemoed
voor de stilte na de storm.
Ze zal een wijze gids blijken
àls we in het duister durven kijken.…
Ik zeg je geen gedag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
654 Het doen alsof
zal ik geloven,
geloof is
een sterke kracht,
je bent niet weg
maar hier bij mij,
zonder afscheid
is er geen vaarwel.
De herinnering
maakt levend,
zo heb ik je terug
gedacht.…
helderrood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 wie helderrode
verlangens heeft
weet waar ik over spreek
je moet vertellen
zet stappen terug
ontketen de woorden
stap voorwaarts
de onwetendheid voorbij
ontketen de kracht
in je ziel juist als
midden in een zin
je adem stokt
hoor griot bard
priester of sjamaan
spreek door hen
over verlangens
gedrenkt
in helderrood…
Een liefdes pirouette
netgedicht
5.0 met 63 stemmen
538 je draaide
een liefdes
pirouette op
de streaming
van mijn lach
varieerde
snelheid met
middelpunt-
vliedende en
zoekende kracht
jouw en mijn
timing kwamen
recht uit het hart
ik zag handen
komen die mij
zo hadden
meegenomen
naar een plek waar
het applaus alleen
nog maar zal groeien
de waardering
nog meer en mooiere
bloemen…
Een liefdes pirouette
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 je draaide
een liefdes
pirouette op
de streaming
van mijn lach
varieerde
snelheid met
middelpunt-
vliedende en
zoekende kracht
jouw en mijn
timing kwamen
recht uit het hart
ik zag handen
komen die mij
zo hadden
meegenomen
naar een plek waar
het applaus alleen
nog maar zal groeien
de waardering
nog meer en mooiere
bloemen…
Verstikkende banden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 Belangrijk is
dat je niet in de put
gaat zitten
als je geen kracht
meer hebt
om de
verstikkende
banden te verbreken
die je
gevangen
houden zonder
dat de
liefde
voorspoed
en geluk je op de aarde
zijn ten deel
gevallen
eenzaam
maar niet alleen
hier beneden is het niet
maar doe
als zij die wedergeboren
verjongd…
Bloeiwijze
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
426 Het wekt bij allerlei mensen verbazing
dat jij jouw bloeiwijze hebt aangepast
aan de tijd en de klimaatsituatie
maar ik ken je als romanticus
rozemarijn bij de balkondeuren
ik hou van jouw zomerse geuren
juist nu het vroeger donker wordt
ben je bij me in eigenzinnigheid
in alle kracht van de stadse natuur
kan ik je met dankbaarheid aanschouwen…
De geneughlycheden van Ockeloen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
311 Die Ockeloen is,
als je het mij vraagt,
een vreemde vogel
a rare bird, om zo roekeloos
met zijn onvermoede
krachten te smijten
enkel om zijn collectie
peperdure elpees
uit te kunnen breiden
of naar de sterren
in het bos te gaan
om zich er te wijden
aan het musis sacrum,
de geneughlycheden
des gemoeds
maar kennelijk had…
verdriet
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
4.106 Alles overheersend moe
Man met de spreekwoordelijke houten hamer
Dreunt op hersenpan
Duizenden bakstenen
Hangen met touwtjes
Omlaag aan wimpers
Krampachtige kaken
Stijf en onverzettelijk
Schieten vonken van kiezen
Slaap valt aan, trekt zich terug
En beukt met hernieuwde kracht
Tegen het heftig tegenspartelende lichaam
Overwinnen…
De Engel in het wakend oog van God
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.382 Wij zijn een daad van Liefde
de poëzie die de hemel schrijft
in een wenk naar de oorsprong
Wij zijn een schild van licht
de Engel in het wakend oog
de wachter die de puls regeert
Wij zijn een punt van kracht
geschapen in een ademtocht
van een bodemloos heelal
En waar Zijn woord de Aarde raakt
glijden lichtjaren fonkelend
uit de ster…
De dissident
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Duistere krachten zullen verdwijnen
als sterke geestelijke krachten verschijnen
in het donkerst van de nacht.
Dissidenten kunnen wachten. Heel lang.
Tot de tijd daar is.
Dissidenten raken bekend: van klein, tot groot,
groter, grootst!
Degene die offert, herwint.
Degene die blijft, omdat ze schrijft.…
Jan Stavast.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
816 Maar - doet gij 't in uw eigen kracht,
Al staat ge ook stevig op uw benen,
Een strohalm... een paar kittelstenen...
Daar leg-je, Man: - en goede nacht!
Staat ge vast in pret en pijn,
Vroom geloven,
Kracht van Boven,
Moet uw innig steunsel zijn!
3.…
Vallei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 om vrijgezel en vrij en sterk te zijn,
alleen op reis, omringd door massieve
flanken, toppen,
betrouwbaarheid van vriendschap
Heb m'n kracht om op mezelf te zijn, te reizen
hervonden,
de natuurlijkheid ervan
en hoewel op de platte polder
waar wind je zomaar omwaait
heb ik een anker
binnenin gevonden.…
Mijn hoogsensitieve hart
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
440 En toch, in deze kwetsbaarheid, ontdek ik
een kracht die ik niet verwachtte, de kracht om de wereld
te zien in haar zachte helderheid, te luisteren naar wat anderen niet horen,
te begrijpen wat er niet wordt gezegd, en te vinden wat verborgen is in de stilte van mijn eigen hart.…
Gevoelig en teder als bloemenpoëzie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
80 dat alles en iedereen uit elkander drijft
ongelukkig maakt
o verkeerde kracht
o grote weldoener
van de nacht
misleidend licht als
wandelde het in het liefde licht
van aangezicht tot aangezicht…
UV factor X
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
437 Genadeloos uveet de koperen ploert
Hoog in het zenit laaiend
door het zwerk
Hoogtij vierend, huidverbrandend sterk
Maar gulzig is de keel van eb
en vloed
Als rode vuurbol daalt hij dan gedwee
Voor dag en dauw weer oprijzend uit zee…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 alleen staat een jongen - op steen
waaronder gestaag water stroomt
zijn blik een vraag - zonder stem
die voorzichtig van toekomst droomt
de brug - gespannen tussen toen
en wat later nog komen zal
hij kent de wereld enkel nog
zoals een kind de stilte kent
de lucht ademt verandering
hout kraakt van oud verdriet
in het tussenlicht blijft…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde…
De eendagsvlieg
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.509 Het nummer dat is uitgespeeld,
Aan het einde van haar krachten.
Een gouden plaat eenzaam aan de muur.
Geluk stond aan de wieg.
Talentloos, druiven werden zuur.
De teloorgang van een eendagsvlieg.…
Morgenloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
876 De kamers van mijn geest
Overbelast met gedachten
Het is leven wat ik vrees
Ontnomen zijn mijn krachten
Wilde haren wapperen niet meer
Nergens een sprankje licht
Donkere wolken dalen neer
Verkrampt is mijn gezicht
Getekend door lijnen
Ogen vol verdriet
Het zal niet meer verdwijnen
Geen ander die dat ziet
Ga en leef je leven
Ik ga…
Mijn eiland
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.794 Mijn eigen onbewoonde eiland
heel ver hiervandaan
palmboompjes en mooi wit zand
daar wil ik zo graag heengaan
snachts in mijn dromen
dan ben ik daar
even alleen om bij te komen
voor niemand meer bereikbaar
daar op dat plekje kom ik tot rust
met alleen mezelf en mijn gedachten
geniet ik even...heel bewust
en kom ik weer even helemaal op krachten…
ZOUTE BITTERHEID
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.022 Regen sijpelt op de aarde
als tranen vol zoute bitterheid
die een hogere kracht bewaarde
om te verzachten wat niet te helen is.
Engelen zingen je welkom,
in harten ben je gegrift en nooit meer uit te wissen
en vereeuwigd ben je in de sterren
toch…zullen we je hier vreselijk missen……
verhaal zonder eind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.225 de inleiding is voorbij
staat vetgedrukt in onze herinnering
het is geen woord
wat we nodig hebben is de kracht
die ons vooruit duwt
ogen die alsmaar spreken
en tegelijkertijd het vuur
dat niet wil doven in mij…
beter vermijden
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
802 toen ik dacht dat je zei
dat je hier wel blijven kon
zag ik sterren schijnen
een lichtend pad over ons samenzijn
hoorde ik rivieren bruisen
hoe het water zich met volle kracht
schuimend op de rotsen gooit
en wij daarboven onroestbaar
toen ik dacht dat je zei
diende je mij te corrigeren
het nalaten van dat kleine feit
die ochtend in een…
Het beste deel is meer dan veel
poëzie
3.3 met 20 stemmen
4.217 Niet naar veel te jagen,
Stil zijn kruis te dragen
In des Heren kracht:
Dát doet starren stralen
In de zwartste nacht,
Dát een hemel dalen,
Waar de vrede lacht!
Vader van genade!
Sla mij vriendlijk gade,
Sterk mij tot mijn plicht!
Naar des Levens kusten
Zij mijn voet gericht,
Tot ik uit mag rusten
In uw Sabbatslicht!…
Zout water
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.648 Jankend aan verre kusten
de zee zelf
de dood in haar armen
de kracht van destructie alom
boezemt angst in
metershoge zeeën boezemen angst in
onverwacht in een verlegen gebaar
zich terugtrekkend voor de aanval
ze jankt de zee
haar zoute tranen
over duizend doden in veelvoud
die ze afgeeft aan de stranden
nadien
verlicht door…
Eenzame hoek
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.605 Ik zie je zitten
Alleen in je hoek
Je lijkt zo leeg
Als een onbeschilderd doek
Je oogt zo zwak
Maar als ik in je ogen kijk
Zie ik de kracht
Die in jouw hart blijkt
Je deed me altijd denken
Aan iemand zonder persoonlijkheid
Maar nu ik je zie
Is het tegenovergestelde een feit
Je hebt zoveel woorden
Maar te weinig moed
Je denkt dat…
de dood
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.730 Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.
Je glipt in de vergetelheid
naar het mooie verblindend licht.…
het heengaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.615 Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.
Je glipt in de vergetelheid
naar het mooie verblindend licht.…