3457 resultaten.
failliet moderne mens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
761 hij is een kind van
zijn tijd weet niet
hoe spelen met twee
kan leiden tot meer
hij gooit veel liever
zijn pc tegen een muur
bij het minste defect of
aarzeling, hoe artificieel ook
ziet hij enkel een ontrouwe vriend
het soort dat weigert
uitleg te verschaffen en
dom voor zich uit staart
het is een zwart gat
dat hem levenloos verwelkomt…
de dichter van binnen
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
3.439 waarneming
gedachten en fragmenten
die zijn geest bevolken
hij is een chronisch lijder
leider van alle letteren
die hem ter beschikking staan
ook al werd alles reeds gezegd
geschreven en soms verzwegen
wil hij nieuwe woorden geven
aan wie niet kan kijken
in zijn overgelopen hoofd
terwijl de buren gaten boren
in de andere zijde van zijn muren…
Een dichter baart
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
560 dichten is als zielen hechten
doorbreken en de muren slechten
open maken wat gesloten lijkt
een oog dat diep in 't leven kijkt
in het dichten baart de geest
een leven dat herkenbaar leest
en telkens weet te raken
met woorden die invoelbaar maken
dichters zijn een bron van denken
zo gericht op waar bestaan om gaat
dat het warmte zal…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het einde
haar graf zal opgaan in de kiezelstenen
sijpelen zal het water, door muren…
Tegeltaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Gebakken taal heeft soms een snoet
als hoofdletters een rok dragen
en lange lussen veters rijgen
in op maat gemaakte korsetten
dansen volgzinnen ademloos
verliezen af en toe grip
bij het walsen en keren
geven platweg smoel
aan lachende letters
tussen soms verwrongen woorden
wanneer zij zich spontaan verhangen
aan een wit gekalkte muur…
Tussen heuvels en vallei
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
566 ontvlambaar door het
eerste licht van morgenstond
ze balanceren op
de zachte ondergrond
van borst en buik
tussen heuvels en vallei
spelen wij het passiespel
van langzaamaan naar snel
de volle maan zwiept op
tot halen en weer brengen
om de climax te verlengen
wij komen als de eerste zonnestraal
de lonten doet ontsteken en
muren…
aan de dichters van steen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
897 er glijdt
een stukje Nepal
langs mijn schaduw
muren ruiken vers en verzen
naar mokka puur
en een heel klein beetje Hans
ik schroef
het uitgebroken licht terug vast
in dit ommuurd bestaan wanneer een lied kunst werpt
tegen de oudste ramen
heel even geeft dit leven me
het warme zaad
vivre
et un poème d'amour, des mots…
ochtendzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
756 Verborgen in een verhaal
het wordt langzaam ochtend
de straten beginnen te leven
wij spelen het spel
van een dagelijs leven
door moeten wij
zijn nog niet opgegeten
de tijd in vrijheid komt
de morgen lonkt
als de geest nog eenmaal
los mag komen
boven grond en daken
boven daden en graven
loze beloftes en koffiepauzes
tussen muren van gezichten…
NEE
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
814 ik wil met ondoorzichtige manoeuvres
uit mijn gedachten klauteren
ze onbeademd achterlaten
in een tijdscollage waarvan ik gezichten amputeer
zonder slaap of kus
hele hoofden die ik laat rondkijken in bevlekte uren
muren, nooit gekocht
zoals het geluid
van regenvlagen tegen de binnenkant
van mijn keel
aarzel niet
en huiver
om…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ergens zal alsem zich een weg banen
in ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
De zorg op maat
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
510 in het huis
van slangetjes en buizen
houdt steriel
de echte wereld buiten
witte jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en…
Watersnood(2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 regen
ons Vlaamse land verdrinkt
het weer heeft iets wraakzuchtigs
waters prevelen steeds luider
alsmaar verder komt de rand
van oeverloosheid
nog komt geen eind
aan dit wolkig ontij
weiden lopen blank
verworden watervallen
velen staan al tot hun knieën
in het water dat hen spattend omvat
dit eindeloos getij drijft
tot binnen de muren…
Decemberoffensief
gedicht
2.5 met 28 stemmen
11.637 Rug tegen kale muur, van voor
de vijand, voeten op bevroren
grond, de wind een zweep.
--------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
waar we waren
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
613 vreemd blijft het
om het bed te zien
kussens liggen stil, haast gerangschikt
als museumstukken in een eigenaardig, oud licht
het wordt koud, killer dan buiten
ook dit schrijven kost meer tijd
zoals de weg langs muren
en loze lakens
het doet pijn
wanneer jij beweegt in een veranderde blik
en ik vecht voor eigen recht
de hemel leeft met…
Hapgraag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 Er stond op z'n kasten
en muren in huis
een geschilderd groot kruis
als een maalteken: 'Zit niet te vasten!'…
eindpunt?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 nergens sta je voor eeuwig tegen de muur.
niemand kan je voor goed kisten, hoe hij ook probeert.
geen mens kan je voor altijd monddood maken.
overal is er een uitweg,hoe smal of moeilijk ook.…
Sonnet
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
672 Zo net op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn
zo gaat…
Artistieke vingers
netgedicht
0.5 met 4 stemmen
549 een glazen bol
kaarsen flakkerden
door koude tocht
een slanke hand met
artistieke vingers verstrooide
licht uit tal van ringen
haar donkere stem
legde mijn leven feilloos bloot
hoewel ik weerstand bood
zij slechtte de muren
rond mijn hart het gelag
dat ik betaalde in mijn bestaan
duidde de plaats
waar ik ontspoorde
wissels die…
wij twee
gedicht
1.8 met 5 stemmen
8.473 Buren bonken op onze muren:
'Wij ook! Wij zijn ook gelukkig!'
Voorbijgangers blijven staan,
drukken hun neus tegen ons raam,
roepen:
'En wij dan... Vlak ons niet uit...!
Alsof wij niet gelukkig zijn!'
lopen peinzend verder,
vragen elkaar:
'Wij zijn toch gelukkiger dan wie dan ook?
Dat is toch zo?…
Spiegelingen - Poëzieprijs Hilvarenbeek 2000
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.268 In die dagen
leek je al een eeuwigheid weg
Hoe lang al was het niet
dat je mijn naam vergeten was
en je lichaam het enige
dat overbleef
Nu lijk je soms heel dichtbij
een geur
appeltaart met rozijnen
of een muziekje
pianospel dat door de muren klinkt
en een naaidoos
vol speldeprikken en lapjes herinnering
De draden zijn voor altijd losgemaakt…
Zij en ik 80+
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Mijn stoel, mijn bed en het verleden
Zijn dragende muren van mijn thuis.
In het begin waren wij samen,
Zij was mij voor, en ging haar gang.
Nu lijkt een dag zo leeg en lang
Zij was voor mij de heldere ramen
Met vergezicht op mijn gedachten.…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.
Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
Pyjama alfabet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Achter het bed begint de muur
aan het zoeken van contact
met de kozijnen van de wereld
ik kom bij je in mijn nachtpyjama
om de zielsgordijnen te sluiten
betekenisvol ondanks verleden
in mijn dromen vertolk jij liefde
via jouw dimensie van tederheid
vind ik de weg terug naar het alfabet
op een maagdelijke bladzijde
in stilte schrijf…
Leenschilderij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 gezamenlijke waarheid
kent geen verfstreken meer
het leenschilderij is veranderd
in een maagdelijk doek
droom niet, verzin niets
verlang niet meer
lijkt het namens
de kunstenaar
te zeggen
we schaduwdansen achter de horizon
waar herfstvogels afscheid nemen
met nieuwe moed als levensbloed
ben jij jezelf en ik een vreemdeling
aan de muur…
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 in geveinsde doofheid van de muren weerklinkt gefluister
in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar ik het lot van jeugd volbracht
ik zie flakkerende…
Spreeuwendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Terwijl stadionlampen
Hun licht in aanvankelijke
Fletsheid op betonnen
Muren werpen
Zwermt anderhalf uur
Voor het treffen een
Golf van tienduizenden
Spreeuwen in de
Avondschemering
Die voor alles het
Afscheid in zich draagt,
Vormen aannemend
Die bol en rond zijn
Maar ook langwerpig
Als een zandloper uitgezakt
Legt ze…
Net een sonnet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 zonet op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn…
spiegel
gedicht
3.0 met 1 stemmen
14.272 spiegel nimmer zonder vreemden
volière die de inbreuk van ontheemden
begroet met een beurtzang tussen buiten
zonder binnen en het zich buitensluiten
droge regen koude zon en een stom
naar elkaar staren tot aan de horizon
vol woekerende meubels en muren
sneeuwend in hun evenbeeld
je bent snavel aan snavel roofvogel
belust je dood te plukken…
Alziend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht
het oog reikt niet ver
het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken
ergens waaien als duistere banieren
ruwe manen in de poolwind
vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte
alles valt stil in onontgonnen werelden
dan raken de muren behaard
traag bewegen ze zonder te scheuren
naar de…
Aantasting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 -
Die hebben ze door hun
Oorlogsdaden binnen de
Muren van de school,
Maar ook onderweg
Daar naartoe, al dubbeldik
Verloren tot in alle eeuwigheid…