5388 resultaten.
Toen zij instapte viel op haar been
gedicht
2.4 met 33 stemmen
21.672 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
September
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
708 Molenstenen zwaaien rond
en rond verdampen tot
groezelgrijs graan
Blauwe drietanden steken
de dag beschaamd weg
achter pastelgroene dennenpluimen
het licht vervaagt
de schaduw zorgt
voor mijn smalle ogen ik
zag alles
heel even maar
het was in het
gehaakte donker allemaal
slechts kostbare as…
Leeg en zwart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 ik voel
het mysterieuze
van leeg en zwart
zie het spiegelen
in donker water
als bodemloos gat
ik weer de
sombere gedachten
die ik deinend voor me zie
ga niet mee
met hun finale krachten
naar machten van het niets
heb me omgedraaid
weg van schaduw
naar het warme licht
mijn intense opluchting
werd snel zichtbaar
in de tranen…
Late oktoberzon
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
818 Leer me licht en schaduw minnen
kijken buiten en diep vanbinnen
leer me lieven en verdragen
en heel dankbaar leven
alle dagen.…
spiegelen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
2.830 ik fluister met schaduwen
dwaal met de lichten
die blauwachtig schijnen
op zerk en graf
luister naar stemmen
die tijd in mij doden
en steeds blijven vragen
om wie ik echt gaf
ik strijd met de geesten
vlucht in gedachten
die trouw aan gewoontes
vervliegen als gas
ontwijk alle spiegels
die mij confronteren
met wie ik moet zijn
maar eigenlijk…
De nacht is zo stil
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.538 vanavond
zal ik het afscheid niet
schrijven
want alles wat jouw adem heeft
huilt overal met me mee
ik snijd het slapen
uit mijn armen, donker en doorheen
de nacht
houd je vast, tot
dicht bij mij
elk geluid
laat vlinders liggen, wit
en stil van schaduw
sta op, mijn lief
en kijk naar de maan
ik heb je licht
zo lief…
wakker
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 op je knieën, beval je
en alles werd zwart
stil
verlamd
de stoelpoten
gebonden aan de mond
van macht
schaduwen, de poppen
op je rug
en alles werd lelijker
de verste hoek
binnen handbereik
telkens anders
de gil
toen de aarde
in de nachtspiegel
van de kamer keek
op knieën die zwegen
stil
de vergetelheid
op het eind…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
829 Vervreemd
van de stilte die mij beroert
dwalen mijn gedachten
in schaduw
een uil schreeuwt zijn roep
die eenzaamheid scheurt
in duizend stukjes
winterlucht
deze nacht
zoek ik naar de vreemdeling
die spoorloos verdween
tussen woorden op bleek papier
zijn naam
dwaalt tussen bomen
als ik mijn voeten zet
in pasgevallen sneeuw…
als het licht spoort
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
807 het licht spoort traag naar binnen
wil het zwart ongevraagd verdrijven
hoeft zich geen moment te bezinnen
het wil de ruimte vergroten en beklijven
eerst nog gepaard gaand
met botsende schaduwen als
ongewenste vreemdelingen op zijn weg
doch gulzig zoals het immer is
vreet het de nacht naar binnen
opslaand binnen zijn alomvattende heg…
Stralende dynamiek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
752 De ondergaande zon
veegt schaduwen weg
penseelt in roze draperieën
een luchtig aquarel
Traag baant zij haar weg
langs aardse curve
duister verslaapt zich
in rood koperen gloed
Aan gene zijde ontsluit zij
vurig Morpheus’ armen
doorbreekt met zilverwit
de barricades van illusie…
Zonder bezit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 op de rand
van schaduw
wuif ik licht een
warm welkom toe
zonder bezit
stap ik over
voel me vrijer
dan met gewicht
ik ga doe
en ontmoet
niet gehinderd door
hebben en houden
winst en verlies
kennen zij niet
in de groep die
er is zoals ik ben
jezelf zijn blijkt
genoeg om te leven
geven en delen lijkt
het volmaakte geluk…
de grijze lijn
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
762 soms staan woorden zomaar op
worden tonen omlaag gedreven
weerloos ondergaand door ruwe klanken
de onmacht is oud en niemand
kan horen hoe het zwijgen verstijft
zich ophangt in waterdunne schaduwen
uitgestoten en niet langer aanwezig
stroom ik over slaande rotsen wanneer
mijn hart de schaamte grijs houdt…
dans
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 lichtvoetig danst ze
poëzie op de houten vloer
bevrijd van grote gebaren
alleen in deze indigo nacht
overrompelt het hart
de verbeelding van verbaasde verwondering
het maanlicht vond de openstaande deuren
groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht
eindeloos teder kust de schaduw
haar afdrukken op de kale vloer…
Zonder woorden
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
2.388 De zon verzwakt
in rood de dag
Haar kracht verliezend
aan de nacht
schaduwen verstillen
Lome warmte hangt
in halfduister uur
Vol tederheid
zoeken handen
als vanzelf
het zacht gebaar
der golvende contouren
zo nabij
zo tastbaar
Monden spreken
liefde
zonder woorden
gedachten verstillen.…
De zonnekus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
440 ik zag
dat jij de
schaduwen
liet gaan
de winden
achterna
die wolken
verder dreven
de donkere
vlekken op
het land in
jachtig bewegen
zelfs op
je hand was
het een duidelijk
zichtbaar contrast
een warme
vlucht die
ijlde door de
zomerse lucht
de zonnekus
voor een intiem
moment dat je
even samen bent…
Verstrooit het licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 je bent van glas
dat in zijn matheid nog
maar vage beelden lacht
waar het bewegen
nog slechts een schaduw
is van het echte leven
je krachtige lijnen
zijn broos en breekbaar
door de tijd geraakt
het kristal transparante
heeft na vele jaren zijn
vitale flonkering gestaakt
nog ben je niet gebroken
maar in de warme middagzon
verstrooit…
Bloemenring
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
908 Hij vult beide handen
met dieprode doornen
rozen slaan taal stuk
in glas in lood
het kroontje speelt
met de schaduw
rond haar gezicht
maar laat in ogen
de lach verbloemen
beneveld worden stelen
verzopen in de laatste steken
haar huid blijft lelieblank
de striemen leven onderhuids…
raak me even aan
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.013 vandaag
sprak alsnog de winter
tot mij
ik keek
nam zijn schaduw op
en zag hoe die veranderde
in een toevluchtsoord
vaarwel, zei ik
en liep voorbij jouw ogen
naar de verte en naar morgen
een vlakte die nooit meer kwam
en zo bleef ik woorden
hunkeren, korter of langer
dan dag en nacht
mijn ruimte werd de stilte
van meer dan een…
Aurora
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
767 Niet alle sterren gaan uit dromen
ze maken plaats voor ruimte, dingen
herinneringen geven een slinger
aan dat wat komen gaat
in afwachtende stilte
om haar te zien gaan, warme schaduw
van schoonheid en dauw
bloesem van de dag, opspringend
uit de vacht van de nacht.
Een lied zwelt aan
en zij komt op
in haar mantel van licht.…
WAARHEEN, WAARHEEN? WAARTOE, WAARTOE?
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.915 De schaduwen dansen voor mij uit,
en wil ik wel, of wil ik niet,
een ruisend lied
wordt spelende mijn buit.
De vrije wereld zwerf ik door,
door hei en wei, langs kant en kust,
en tril van lust
als ik een jager hoor.…
schaamteloos lieven
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.475 nachtogend likt de
liefde ‘t hart
en warm voelt
jouw borst
jouw rillen
in catacomben lust
weidt angst
door Edens schaamte
geurt jouw schoot
slechts levenswater
baart schaduw kleine dood
in gouden schaal
reik ik mijn ziel
… ontbloot.…
Hij liep
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
607 Zwaarmoedig eenzaam
verlaat hij zijn huis
boven zwart asfalt
verlichten lantarens
de gebogen berken
het imposante bladerdek
adem verlaat zichtbaar snel
in de koude nazomernacht
een lange schaduw voor
dan weer achter volgt
willekeurig getekend licht
en donker vervagen
met hem verdwijnt het asfalt.…
Houd mij vast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
665 in het naakte van jouw gezicht
tekenen schaduwen licht
uit verschillende hoeken
de spiegel weerkaatst
als een kleine heldere boogstraal
die me achtervolgt
kijk er dwars doorheen
houd mij vast, sluit me niet buiten
maar laat me binnen
in momenten van tijd
ontroert, verblijdt het je hart
wanneer je dreigt te vallen…
lettergeuzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 kwaad sist giftig
vermomd in schaapskleren
in sinistere schaduwen
lispelt lucifer zijn lof
der volslagen zotheid
slechts een handvol puur
houdt haar stand
vergiet blauw bloed
trouw aan de muzen
tot de monddood
ruggelings intreedt
geuzen bezingen het lied van vrijheid
in catacomben
tot wedergeboorte…
suites voor Annemieke LIX -de rouw-
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 tweeënzestig mensen
doen je uitgeleiden
na net zoveel jaar
het corps studentes
op het balkon in de zon
kweelt een nonnenkoor
de paarse vogel
is eerder bij de maan
dan haar schaduw…
Het zwart van besef
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.627 Veel van mijn schaduwen
blijven achter in het zwart van het besef
eigentijds en voorbij de polder
is eenvoud de vrijbrief van mijn bestaan
niets verontrustends moeder
laat mijn hand nu maar los
want jij kent de dood
zoals geen ander
geleefd heb jij zeker
al was je afscheid voor mij een feest
maar nu weet ik wel beter
zonder jou was ik…
Rondom mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 alles ademde rust uit rondom mij
op die bewuste dag
de zon die vurig bezig was
in een stille waterpartij
‘k zat onder het dichte groen
met het zonlicht op het bladerdak
alsof mijn schaduw voor mij sprak
het is hier goed van doen
het werd zo stil, zo stil
waar mijn ziel zich roerde
langs een vredig oord mij voerde
alsof het was om hemelswil…
En bestaat niet
gedicht
2.9 met 15 stemmen
10.050 Stil
tegen de grond en stiller
tegen de muur daarna, gevlucht voor je hand
of daarvan de schaduw. Kloppend tegen beton
weggedrukt hard te worden, onopvallend
hard als het hardste gevaar.
-------------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand', 2006…
De carrousel van beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 de echte stilte
is nog vol geluid
als ik de ogen sluit
hoor ik mijn gedachten
in een trage stroom van
bloed onder mijn huid
in variaties rood
verhalen zij wijdlopig
in meanderen en
geladen met emoties
over licht en leven
schaduwen en dood
onophoudelijk
trekt de carrousel
van beelden en
gebeurtenissen aan
mijn geest voorbij
de…