3148 resultaten.
Balans
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.822 Zwem niet tegen de stroom in,
het is zonde van je energie.
Denk na bij een nieuw begin,
waarheen je gaat en met wie.
Ga bewust met het leven om,
wees bewust van je capaciteit.
Het klinkt nog niet zo stom,
want je voelt je dan bevrijd.
De weegschaal blijft altijd bewegen
en komt nooit geheel tot rust.…
wolken en wat strand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 ik pak wind
voel zonnewarmte
in mij stromen
geluk glijdt langs
mijn lijf, met jou ga
ik weer zomer dromen
witte wolken en
wat strand, branding
zingt verkoeling
zand is heet
ogen in vervoering
als ik over liefde spreek
in schelpen
horen we de golven
het bulderen van de zee
de mooiste heb je al
gekozen, je geeft me die
met je…
de weg naar jou
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.049 jou was niet zo lang
in uren dan, dat ik op
klinkers liep, het rulle
zand mij naar de leegte riep
de weg was wel wat smal
de witte streep wat vaag
getrokken in het midden
alsof ik weer naar
vroeger keek en leunde
daar waar de plek zo voelbaar
was in mijn herinnering
de wereld als een kinderwagen
naar mij keek in baai omlopen
lege stroom…
Claudia, ik mis je...
hartenkreet
4.8 met 28 stemmen
2.276 messen steken in mijn lichaam
als ik jouw tranen zie stromen
in mijn eenzame herinneringen
smekend in oneindig verdriet
opdat je terug zult komen
ik leef opeens in een andere wereld
nu herken ik de onbetaalbare waarde
van jouw onbereikbare hart
waarmee je mij vijf en een half jaar
seconde na seconde de liefde verklaarde
stond je maar weer…
woorden rappen zonder adem
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.416 blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om in te kijken
woorden rappen zonder adem
hijgend zuipen uit de fles
moordend zijn de nachtelijke uren
kijken wie de ochtend redt
dansend door hun dromen
steeds verder van hun plek
nog raast het bloed in stromen…
Haags geurtje: Eau oh Den Haag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
907 hoe snel een volle trein dan leeg kan stromen…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 De luchten, de wolken, de bergen en stromen,
de vlakten verleggen mijn horizon
van alle vragen, van alle grenzen,
die antwoordloos gaan
naar onoplosbare raadsels,
gegeven in een enkele blik.…
Veertig dagen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
964 Hem te zalven en te begraven
met tranen die stromen.
Door God verlaten
of door mensen verraden
twee manieren van zien
met eerbied bedekt.
Maar bij het lege graf
vertellen en verhalen
dat Hij leeft en is
opgewekt.…
zo zacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.661 laat mij je raken zei ik met mijn ogen
ik ontbloot me, niet langer waken
liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde stromen…
zo zacht
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
820 laat mij je raken zei ik met mijn ogen
ik ontbloot me, niet langer waken
liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde stromen…
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik…
O, heerlijkheid
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
486 van erfelijkheid
van dag tot dag
keer ik steeds weer terug
naar het beeld
van de zee
opgewonden golven
bedelven mijn dijen en bekken
op goede voet
op zilveren stromen
word ik naar je toegezogen
jij hebt in mij iets ontketend
waar ik in ronddrijf
met vastgeëbde golven
aanraak jij mijn hart
(als het ware)
wanneer ik dorst heb
adem…
Gerijpt
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
877 kaartje, uit het hart
verzonden, een ongeschreven
taal, opent het inzicht dat
een vers iets levends is in
de schoot van het ongewisse,
wat dat kind niet weten kan,
waar de bron van dat vers in
ligt, maar het zeker vinden zal,
zag de wereld roze gerijpt,
zag de lentebloesem komen,zag
de mensen die ze niet begrijpt,
liet de tranen stromen…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 de stroom en de wind zaten tegen
ik was koud en zout
kleine witte zeilen in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets…
MIJN LICHAAM DE AARDE
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.805 mijn kennis is de hemel niet
begrenst mijn kunnen
beperkt mijn weten
de hemel eindeloos
mijn gedachten vlieden voort
stromen verder
groot verval
gèèn vergelijk
rivieren zijn gèèn gedachten rijk
mijn geest het heelal
zo groot, zo immens
ongrijpbaar, ontastbaar
het leven beheerst mijn geest
is nooit in het heelal geweest
mijn lichaam…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een bordeaux roden kleed
als eeuwenoude kracht
over eenvoud en macht
Je gespreide vleugels zijn
als de liefdeskrans die
als een omarming om
je mond danst
Wat spreekt is het
vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
Verkiezingskater
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
914 Ik volhardde namelijk in mijn stille hoop,
tot in de láátste minuut van de stembusloop,
dat toch nog massaal in de stemlokalen
met gerichte kleine roodkleurige halen
het potlood het ronde wit zou bedekken
van kiesvakjes met socialere trekken
Helaas kozen velen díe politieke stromen
die voor intolerantie en verharding uitkomen
en zit ik hier,…
Oelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Zoek in staren en mijmeren
rust van gedachteloos zijn
herinneringen laten zweven
gewichtloos tussen wolken
als spattende zeepbellen
in ijle lucht van zonnig blauw
en over groene vlakten
dromen van witte nevels
golvend in gouden gloed
als zee van welzalige vrede
eindeloze stroom tot de horizon
door liefde en geluk gevoed
meevliegend met…
Afscheid.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
703 Voor het beslagen raam zie ik je silhouet
tranen stromen langs mijn wangen naar beneden.…
Opgetekend in liefdes lot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
611 grauw geroezemoes weg
in zacht getinte werelden
in smaken van verschil
in de taal der verschijnselen
als in een wasem
van verloren woorden
streelt jouw adem terug
naar het hart der dingen
naar heftiger getijden
die de maanstond niet stoppen zal
weten de zeeën zich
onrustiger dan ooit
als ik jou mijn bloemkelken
uitschenk
stroom…
Nacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 is
en de nacht valt over zee
en de golven
niet meer zijn dan een geluid
zeilt het schip van mijn verbeelding uit
ik zoek de drenkeling
die jarenlang vermist
misschien nog ergens op het laatste wrakhout drijft
die nooit de reddingsboeien greep
omdat hij wist
dat hij niet geboren was
voor deze tijd
ik zoek de vrouw
die tegen alle stromen…
naschok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 verrast
overvallen
schokkend
die eeuwigheid
misschien evensnel vergeten
als gekomen
als zalmen terugkeren naar hun plaats van ontstaan
vele overleven niet
toen ze tegen de stroom ingingen
daar, waar de wereld was vergaan
dit zal een naschok blijven
steeds zwakker en zwakker
tot nauwelijks voelbaar…
VERLIEFDE DUIVEN
gedicht
2.1 met 19 stemmen
8.070 Ik mis haar daaglijks, meer dan spijs en drank,
Die zoete stroom van onverstaanbre klank.…
Duisterweg
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 uit het geheugen, lachwekkend misschien
maar de somberheid doet me dwalen
ik volg de duisterweg naar heimwee
waar nachtbloemen wiegen in herinnering
en misschien schrijf ik je nog een lange brief
over hoe fijn het was samen in het liefdesbed
wanneer herinneringen dreigen te vervagen
en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel
in het onrustige stromen…
WEG IS WEG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
824 Ik ging de wegen
en zag de massa stromen
naar ieders geluk.
Ik heb gebeden,
gevloekt, verliefd gefluisterd,
geliefden omhelsd.
Ik zie de mensen
verouderen en sterven
zoals de bloemen.
Nog altijd zucht ik
naar finale ontmoeting
met jou en ieder.
Ik ben nog op weg
en toch al aangekomen
in liefdes stilte.…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…
Gespeeld
netgedicht
4.9 met 35 stemmen
610 Zie haar
zitten
een gespeelde
glimlach
eenzaam
gebroken
alleen
op de wereld
in een groep
zie je haar
dansend
door het leven gaan
haar voeten bewegen
haar hart zwijgt
van ellende
tranen van geluk
stromen
over haar wangen
wordt fout gedacht
verdriet laat ze
lopen
in het holst van de nacht
zwart
net als de put
waarin ze
gevallen…
Toekomst van nu
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
640 Rotterdam Station Centraal
perron 4 heb ik verlaten
als ik van de trap af daal
zie ik wezens die niet praten
Haastend naar hun daagse dingen
duwend,trekkend,vlugger,sneller
aan het oor,'t mobiele zingen
van een telefoonkaartbeller
Uit de trein de metro in
naar de bus of even tremmen
flappen geld vanuit de pin
stomweg met de stroom mee…