2779 resultaten.
Vox humana
gedicht
2.8 met 10 stemmen
10.220 In een klein dijkhuis staat,
ziet hij door ’t uitvergrote raam,
het oude orgel bijna naakt.
Over de toetsen ligt een loper.
Tussen de twee koop’ren kandelaars
staat een gezangboek open.
Hij hoort weer het astmatisch steunen:
loflied of klaagzang – eender zeurt
deze muziek, tot hij die deur
snel weer vergrendelt. En toch,
o mocht…
cowboy in the city
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 het avontuur kwam per vrachtwagen
de laadbak als podium voor hen
die daar vereeuwigd wilden worden
tegen een kleine vergoeding mocht
ook ik me omkleden als cowboy
en bij het kampvuur zitten
even het gevoel hebben dat er
meer was dan de straat de stad
en de sleur van alle dag...
ach ja de vijftiger jaren
het grote grijs maar ook het…
Forever old
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
778 De worm en ook de muis beproeft het al
De genenactie van de MRP
Hoe trager des te langer ga je mee
(tenzij de haak en uitgezonderd val)
Zo komen er nog generaties na
Met kans op seks met La Patricia…
Winterwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 We zoeken ze allemaal op
de volgende is voor mij
om op te springen
krakend zak ik door het ijs
van de kleine plasjes
op het wandelpad
het is fijn weer even
een winterkind te zijn
zelfs met één voet
die al wat nattig
begint te voelen…
ik had een lied voor 't al
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
750 ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was
toen ik als kind nog over beekjes sprong
ik had een lied voor ‘t al - bij elke pas
en hoe ik waadde in een waterplas
hoe er zinnen in mij rijpten die ik zong
ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was
tonen verstomden in een giftig gas
toen daar de herfst zich in mijn botten wrong
Ik had een lied voor…
Een laatste app
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 zij wist het
de rode draad
was eindelijk
kortgesloten
stukjes pijn
smeulden nog na
maar beëindigden
niet meer haar zijn
zoals in de
verhalen die zij de
laatste tijd in haar
huid gekerfd had
in radeloze woorden
zonder ooit contact
te krijgen met totale
onaanspreekbaarheid
zij was aan het
vervloeien zonder
de gevarenvlag…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In het licht van deze volle maan
luister ik niet meer naar de letters,
leg de woorden als mijn kleren af
en vind in hun schaduw
mensen die met mij
bewegen door de straten,
maar niemand houdt echt
mijn hand vast – enkel in de vorm.
In dit licht geen kleur meer,
maar nog wel de huizen,
bevolkt,
verdraaid,
groeiringen
van een stad,
nooit…
Rellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 manifestanten
manifesteren
manifest
stenengooiers doen de rest
pas hun eerste school ontgroeid
de vlam erin
vaderland zonder vader
moeders zijn het noorden kwijt
de burger laat gebeuren wat gebeurt
om de naam racist te mijden
betalen zal hij
broederlijk
voor de vijand onder zijn gelijken
kostbare vrijheid
ligt aan diggelen…
Moeilijk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.067 Onvervuld verlangen naar een kans op duurzaam geluk.
Het is moeilijk voor me...…
Rembrandt als de Apostel Paulus (1661)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
481 een uurtje, reken maar
Er onder, heel licht opgebracht de snor en mond, ziedaar
Tot slot de ogen warm en zacht, twee uurtjes, bij elkaar
De brief, het jak, de achtergrond al lijkt het ook heel wat
Het staat er in een uurtje rond, want dat gaat nat-in-nat
Al schilderde Van Rijn apostel Paulus ietwat rap
’t Is hoe je ’t ook bekijkt wel duurzaam…
windwiel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 stenen naar hem gooit dan
staat hij stil, geeft met een lampje
aan dat hij niet verder wil en
roept met scherpe piep om hulp
hij werpt z’n schitterend schaduwspel
op onze mooie moestuin lapjes
hij hakt de groenten in een niet
te tellen aantal tinten groen
ik groet hem dankbaar elke morgen
een kleine buiging aan zijn voet
hij denkt duurzaam…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Op je tafel rusten nog briefjes met domme klusjes
terwijl buiten onweer flitsen vurig knallen
sluiten wij deze dag af
jouw rekeningen zeg jij zijn betaald.
Een grote stapel vergeelde kranten en tijdschriften
met een kartelschaar op de keukentafel
roept ons
schaatsers prijken op de bovenste voorpagina.
Ik lees je voor uit die krant
jij…
dorp onder het zand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
841 bewonderen
en dan de dijk af rollen
naar onderen
hier speelde ik tikkertje
met de kinderen van de buren
leerde draaien met de tol
geen auto´s die er hinderden
en wat beleefden wij en lol
hier leerde ik schaatsen
op de dichtgevroren rivier
geen tijd die ons haastte
een ieder die er woonde
was je naaste
hier begroeven zij mijn jeugd…
Kosmisch Ei
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.039 Rode draden banen een weg
door tranendal en vreugd
gevlochten in een mandje pech
een pijnlijk nare jeugd.
Versleten door de tijd
je sporen achterlaten
verleden is ontdaan van spijt
nu...hoeft niet meer te haten.…
Landschap
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
886 Gegroeid
voller van blad
staan sommige er nog
de bomen uit mijn jeugd
maar de meeste werden omgehakt.
Konijnenholen bungalows
zandpas een snelweg
en waar op zondagmiddag in het duin
de paartjes te neuken lagen
staat nu
een verzorgingsflat.…
resten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.094 tussen de resten van haar leven
vond ik brieven zonder woord
boeken die niet zijn geschreven
vragen die nooit zijn gehoord
tussen de resten van haar leven
vond ik beelden uit haar jeugd
liefdes die niet zijn bedreven
kinderjaren zonder vreugd
tussen de resten van haar leven
vond ik foto’s zonder kleur
dromen die niet zijn gebleven
rozentuinen…
beloof me
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
3.161 er zijn dagen
dat mijn hart
steeds trager klopt
en ik merk
dat mijn geheugen
zich verstopt
ik de beelden
uit mijn jeugd
niet meer herken
en ik eigenlijk
niet goed weet
wie ik ben
er zijn nachten
dat de angst
mij wakker houdt
en mijn geest
mijn eigen lichaam
niet vertrouwt
ik de slagen tel
die mijn hart
vergeet
en mijn tranen…
De stervende
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.350 Zijn laatste jaren en zijn jeugd.
Geruisloos vliedt het leven heen.
Meer nog, Goddank, telt hij de vreugd
en ook de vele zegeningen.
En sterft. En sterft de dood alleen.…
verjongd 2
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.168 gearriveerd
in het leven
de wereld bereisd
met weelde omgeven
hij keek me uitnodigend aan,
grote verlichtende kijkers
zogen me naar
zijn stralende glimlach
elke beweging die hij maakte
schokte mijn bestaan
zonder te vragen
greep ik zijn hand
raakte verward
in al mijn lagen
zwom ik nu
in verwarmd drijfzand
of herstelde mijn jeugd…
Jeugdliefde
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
978 Helaas, vertrok ons beider jeugd
en viel de camee van onze vreugd
verwondt door zoveel eerder zeer
tenslotte in duizend stukken neer.…
Als IK het maar snap
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
931 Heb ik soms niet genoten
van mijn jeugd en alles toen?
Is dat soms de reden
dat ik me zo voel en zo moet doen?
Wat het ook is ik voel me goed
op de manier waarop ik nu leef.
En wat anderen ervan denken
is iets waar ik niet om geef.......…
Hilde
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
1.300 je zei dat je niet durfde
terwijl je dolgraag wilde
zingen in een microfoon
het lijkt zo heel gewoon
je dochter zong zo prachtig
en jij bleef aan de kant
totdat ik je overhaalde
en meenam aan de hand
"starry, starry night"
een lied uit jouw jeugd
ik zong zachtjes mee
en genoot van jouw vreugd
je hebt een drempel overschreden
gedaan…
Dementie
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.775 Verbrokkeld stukje cake
gestold tasje koffie
vervallen herinneringen
accessoires bij
hun vals kakelend gebit
Herhaaldelijk opscheppen over
andermans prestaties
roddelen over ’n vergeten verleden
’t vult maag, dag en oor
Hun schaduw flakkert venijnig
wanneer de achterklap over
de jeugd van tegenwoordig
komt bovendrijven
Bang om jong…
Gewoontjes
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
5.081 Ik heb ze reeds jong geschreven, mijn verzen,
Voordat ik wist een dichter te zijn,
Als vuurwerk spattend, vonkend en vol leven,
Bruisend als een fontein,
En die als kleine duivels binnendrongen
In 't rijk dat vol van droom en wierook was,
Mijn verzen, die de dood, de jeugd bezongen,
- En niemand die ze las!…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 In een houten kist op zolder
vind ik weer mijn teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht…
Zandruïnes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 De ogen nat, de
haren droog, verruilden
ze het tij te vroeg, voor
wat eerst op een zandpaleis
leek en afgedreven was in een
afnemende jeugd, gedacht
daarop luchtkastelen te
bouwen, streek de tol op,
vergat hiernaar te streven,
om op de ruïnes te rouwen,
waren we maar in die
deugd gebleven.…
Waangelaat
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
431 Soms wuiven bomen nog in lentelach
ziet zij dromen achter de horizon
maar denkt zij weer, hoe ooit de dag
en de ellende van een jeugd begon
met stille trom gaat zij nu terug
intens treurig is haar waangelaat
en draagt zij krenten op haar rug
waar tijd nog steeds met weemoed gaat
drinkt zij als een volwassen poes
kleine slokjes…
wat zou
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
770 wat had je me geantwoord
onderweg stil naast me zittend
bestemming zo bekend
waneer de geur van aftershave
herinnering doet leven
aan uitgeslapen liefdevol
zacht schurend langs je jas
of toch de pas gerijpte velden
met een daarboven aarzelende zon
de zo vertrouwde horizon
uit je jeugd de grijze toren
zou het dan de rilling zijn
de…
Ontlopen ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
603 Ontloop ik me, dan
ontloop ik vele anderen,
als een boom die ik zie
zich vormt tot bos, in
beken herken ik de spiegel
van een jeugd in een
gevalganiseerde zinken teil
en in de voortgaande oceanen
die ik zag, geen hand die
zich daarin kon wassen van alle
twijfels en nooit gekozen kansen,
als hond die de druppels van zich
schudt, blijven…
De kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
580 Maar steeds vind ik de plek
terug van mijn jeugd als ik
naar de stilte zoek in mijzelf
en mijn hoofd vol zit met vragen.
De wind en golven brengen
herinnering terug van toen
hier aan de kust vind ik dan
mijn innerlijke rust weer terug.…