Alle inzendingen

Waarde promovendus Permitteer dat ik interpelleer in uw parahistorische these, m.i. ietwat badinerend zelfgenoegzaam om te lezen omtrent uw waarheid over Eva Een aangedikte waaier sociobiologisch proza cultuurantroporeligieus fenomenologisch jargon, als u het mij vraagt en zo niet...

Een gewezen apotheker uit het Groningse Duurkenakker verzamelt bijsluiters van doorslaapmedicijnen, de stakker, hij zou dringend moeten proberen om ze overzichtelijk te sorteren, maar dat lukt niet, want hij is amper 1 uur per dag wakker !

Jij toen in die kamer van het witste wit en ik het kind met nog vele zomers te gaan jij die nog vader moest blijven hoe ze toen bloeiden daar buiten de rode rozen augustus trok nog een keer alle registers open en daarna dat zwijgen van de uren waarin vroege herfst lag ingesl...

toen jij door geel laagland ging was je niet alleen maar iemand die voorbij ging het licht was van porselein zomerstof waaide op zwevende korrels van een droom de schillen van de tijd het breken van iets de buizerd biddend boven zijn prooi niet alleen maar iemand die voorbij ging

Ik telde mijn zegeningen en ergens halverwege raakte ik de tel al kwijt Ik telde mijn uitdagingen pas toen ik klaar was zag ik dapperheid De uitkomst was gigantisch Ik telde mijn aandeel en mijn vlijt Mijn zegeningen groeien Ik ben gestopt met tellen bij zoveel wijsheid

Dag oma Tot ziens In de hemel Misschien in mijn dromen Met af en toe een kleine traan Denk ik terug met een lach Aan "wil je nog een chocolaatje?" en Kruisjes op mijn voorhoofd Altijd liefde om te geven Wijze woorden waren er genoeg De hemel is met u een stukje rijker Ze zeggen af...

Het is net als toen, alsof ik gevallen ben -- tussen twee tijden.

Jij jas om in te wonen elke dag droeg ik je behalve als je weg was om je te laten stomen Van spijker was je gemaakt je was zwart met een groene kraag alleen werd je jammer genoeg gekraakt Moest ik naar huis zonder mijn favoriete shell door de regen en kou wat een hel Ik miste je zach...

Twee avonturiers verlaten Bommelstein, gaan het bos in, vol verschrompelde bomen met mager herfstkleed. Uit de grond komen fonkelogen, zoeken spokend samenzijn. Een oude tovenaar bewaart zijn venijn, weet al loerend boze drang in te tomen, wil dat later naar buiten laten stromen, wenst de b...

ik zag op het wiegen van de wind de gele schicht van een verre bloem zo op de grens van horizon en opgeschoten weidegroen zij markeerde in haar ludieke intrige het einde van de nog zichtbare wereld haar grootsheid dwong mij in gepaste eerbied dichterbij te komen haar droomgr...

(een elfje) ach lief elfje met één woordje minder ben je een tientje

Frans piekert, zwetend in zijn ledikant Hij houdt zich voor: ‘de kans is niet verkeken…’ Wat had het toekomstbeeld hem mooi geleken: Minister-president van Nederland! Maar door zijn hoofd spookt steeds een naar idee Misschien doet straks die Omtzigt ook wel mee

I CONTACTADVERTENTIE beschaafde heer, wat grijzend langs de slapen en bovenop de schedel, zeg maar kaal wel lief, niet noemenswaardig geniaal de levenslust nog niet op apegapen geen lichaamsbouw als goedgetrainde knapen het maandsalaris uitgesproken schraal de woning, tja … geen villa...

Ik dacht een duizend dromen voor zover ik denken kon want toen mijn droom begon te komen, zat er een mus op het balkon die mus begon te zingen zo mooi als hij zingen kon waar was hij vandaan gekomen die vrolijke mus op het balkon.

Lekker wat chillen in het park bij een fontein waarop de zon schijnt.

Hebt u alles ingevuld het Ibannummer van uw bank, de rekening courant, waarmee u dagelijks en 's nachts op elke hotspot die u spot niets over 't hoofd ziende, nonstop met een qr-code hopshopt Naam en toenaam en geboortedatum van uzelf alsmede van uw ouders - tenzij reeds aan gene zij...

tijdens de valduur als goudstormen al zijn gaan liggen ergens ter hoogte van twijfel en weinig trefzeker verschijnt een gelijkende beeltenis die geen licht doet branden daarmee is het al zo laat dat vergeten geen zin meer heeft lijkt vlees verdampt, bestaat aarde uit huiver zo di...

alle stemmen zijn uit haar verdwenen achter de binnenste muren waken ze ze wassen haar ze schreeuwen snikken huilen en roepen leggen haar in het stenen veld van geesten en goden waar niemand zo licht zo stil kan leven in het oog van zon en maan een vaalwitte valk bidt in de luch...

In rook ging alles op Tastbare herinneringen Die nooit meer tastbaar zullen zijn Geen foto's van de kinderen nog klein Maar we leven gelukkig nog allemaal! In rook ging alles op De auto, de hele inboedel, en zo ook mijn dochters lievelingspop Maar wij leven nog! En dat is belangrijker dan ...

De hokjes van erkenning zij floreren Steeds hebben zij mij weten te benauwen Ik pas in geen ervan, ga erdoor snauwen Ik stik, ben tegen dat classificeren Poëten, ga ertegen protesteren Hoed je voor labels,hoed je voor de klauwen Van Teveel Onderscheid, dat gaat berouwen En splijt in wij...

Muren beschermen je en ze sluiten je op -- tot ze instorten.

Het album Mijn ouders zijn getrouwd in de jaren vijftig. Een prachtig fotoboek brengt het verslag uit. Het album toont mensen uit die jaren. Ze kijken, praten en lachen zoals wij ofschoon de brilmonturen anders zijn en die rare kapsels. Ik herken verschillende mensen, bekijk hen zoals ik h...

Het oude herenhuis Staat deftig aan de gracht Hij ziet mensen wandelen En een kind dat vrolijk lacht Dromerig kijkt het huis Naar de bomen aan de waterkant Hij beschouwt ze als zijn vrienden Ze zijn lang geleden hier geplant Het huis staat er al eeuwen Iets verzakt en iets versleten H...

als mensheid zijn wij aan het begin van de schepping begiftigd met een aantal hulpverleners die met ons gestalte en vorm hebben gegeven aan het ontstaan van leven en de eigen maatschappelijke ontwikkeling van ons bestaan hier op aarde dat opgetuigd was met alle mogelijke toeters en b...

zie eens die parasol! wappert en klappert maar. hangt op half zeven nu zomer zo sloopt en weer de bui heeft, zo'n slagregenachtige heb ik dat ding maar tot plu omgedoopt

(een elfje) elfje een woord te veel en ze wordt plotseling een twaalfje

Nog deze eeuw gaat er een “ijstijd” komen De warme golfstroom valt volledig stil Dan gaan we van te warm naar veel te kil Opstoken dus die biomassabomen Met CO2 warmt het een beetje op Zo kost de kou ons niet zo snel de kop

Half in de zee, half in de lucht, gedragen een schoorsteen op en naar beneden kijken vragende vingers van de waterplanten. Kont in de lucht, rug naar de wolken voeten met vinnen, hun gelijke lijken maar hemellichaam blijken in den hoge voor stille vissen, bezig er te zijn glad rond de gra...

Gefolterd hart, o staak uw angstig jagen! Eens komt het uur van 't juichend wederzien; De scheidingsnacht zal met zijn kommer vliên; Ons morgenrood in luister dagen! Haar trouw staat vast, en zou de mijne falen? Des hemels as werd eer haar wentlen moe! Wat grimt ons dan 't vijandig noodlo...

Mag ik van u een pond modaliteit? Da's goed. Zo een die werkt op je gevoel, Zoals jammer, helaas en tot mijn spijt Als bijwoord van gevoelshoedanigheid? Affecties, ach, u weet wat ik bedoel Nou nee, dan maar een onsje werkelijkheid Iets epistemisch, qua realiteit Niet soms, ver...