3346 resultaten.
Het liefst oogst ik je lach
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.145 zomersproeten
bevochtigen druppels mijn gezicht
wanneer ik mijn ogen daarvoor dicht
verdwaal ik in plassen met mijn voeten
toch onderga ik dit alles met een grijns
want al weet ik me zonneklaar geplaagd
door de buien, ik blijf volledig stoïcijns
en verklaar zonder sputteren onversaagd
“augustus mag haar warmte houden
zo lang jij maar jouw glimlach…
Vakantieschilderij
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.317 Het boter bloemt, blauw zijn de luchten,
het vogel zangt, zingt zonder zuchten,
een glimlach kijkt tussen de wolken door,
vakantie, ja, daar ga ik even voor.
Geniet van zoveel moois, geen plichten,
dus maak ik maar wat kolder-dichten
om vrij en vrolijk even weg te zijn;
dag allemaal, mijn was hangt aan de lijn.…
Eenzaam
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
883 Stil, alleen en verlaten
kijkt hij om zich heen
een ongebruikt toetsenbord
een zwijgend scherm
gedachten, roerloos, emoties
gesloten ogen
haar proberen tot leven te wekken
haar glimlach
haar ogen
haar mond
denkend aan beladen plekken van vroeger
met jou
als symbool van je wispelturigheid
pikken kraaien in platgewalste lijkjes…
Handelingsonbekwaam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
624 Een glimlach van meewarigheid
Als ik denk aan mijn jonge ik. Zij dacht
Dat het de rede was die de wereld regeerde.
Ogen vol compassie
Als ik denk aan de diepe teleurstelling toen zij zag
Dat niets minder waar was
Hoe ze daar stond met al haar redelijkheid
In een onredelijke wereld
Zonder enige houvast
Niets dan drijfzand.…
Zeven kruiken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
569 Struikelend over
onverharde wegen
draagt haar hoofd
weer een volle kruik
een glimlach,
spontaan opgevangen
door het kleine kind
dat aan haar rokken hangt,
verdwijnt langzaam
achter opstuivend stof
kleurrijk is haar kleed
dansend om lange donkere benen
en wanneer wanhoop die avond
even haar ogen raakt
maakt elke pas nog steeds muziek…
Zapp-poëzie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 Een vrouw beminnen is
Fietsen op de Mont Ventoux
Nauw zichtbaar wiegen
In eindeloze deining
Door zolderramen langs de lucht bewegen
Langzaam over verdronken sterren varen
Traag door oneindig laagland gaan
Vliegen als een schaduw
Een vrouw beminnen is
Een daad van bevestiging
Van al de dingen, die ‘k in dromen zocht
Een glimlach…
De gekrenkte jongen
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.405 Hij voelde, dat iets in hem brak,
Maar hield de glimlach om zijn mond.
Even vertroebelde zijn oog,
Maar daadlijk keek hij strak en koel.
En sterk hield hij het lauw gevoel
Ten onder, dat zijn hart bewoog.
Hij zal de eerste stap niet doen.…
Eenzaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.482 Stil, alleen en verlaten
kijkt hij om zich heen
een ongebruikt toetsenbord
een zwijgend scherm
gedachten, roerloos, emoties
gesloten ogen
haar proberen tot leven te wekken
haar glimlach
haar ogen
haar mond
denkend aan beladen plekken van vroeger
met jou
als symbool van je wispelturigheid
pikken kraaien in platgewalste lijkjes…
Spiegelboek in Middelsprake
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.131 spiegelbladeren voorbij
soms als die jongen die heel even
in een sprookje was gebleven
met die kinderlijke ogen
die verbleven over zee
Je schreef verhalen ver vooruit nu
om verspeeld ze voor te lezen
aan twee spiegels die je meenam
diepgenegen aan je zij
en soms als jij wat dichterbij kwam
met een hoofdstuk volgeschreven
las ik telkens met een glimlach…
Fluistering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
661 jouw glimlach weerkaatst
in zijn ogen
hoort ze de wind in een
heel zachte fluistering zeggen
ze heft haar hoofd
luistert met warmte in haar hart
proeft met haar lippen
zilt, kruidig zoet en bitter
kleurrijk als de liefde is
zoveel schakeringen aan de regenboog
lust passie liefde
of doodgewoon kameraadschap
trouw en genegenheid
ze luistert…
Vader zijn wil is wet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
577 hij pakt haar hand
ze voelt en leest
zijn ogen en zijn hart
woorden zijn overbodig
ze weet
dit is een vaarwel
niet voor even
maar voor eeuwig
hij moest een keuze maken
deed het met zijn verstand
ze verbijt haar tranen
met een glimlach
wens ze hem alle geluk
morgen staat hij op het vliegveld
morgen vliegt hij
zijn nieuwe bruid tegemoet…
Wereldburgeres inn lijn 9
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
783 maagdelijk blank
de vrouw liep voorzichtig
onder haar voeten kraakte het
stap bij stap
de tram voller
dan anders
mensen spraken met ogen
en duwende armen
een man uit Amsterdam
zette zich neer naast haar
er was “die babbel”
die je alleen met een echte
“Amsterdammer”
kunt hebben
vond zij, hij hield het op
een”echte”Haagse
een glimlach…
De lente komt
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
852 De lente komt
voorzichtig en verlegen
met de kleuren van de
sneeuwkoninkjes op haar glimlach en
groene knopjes in haar haar.
Merels groeten haar met gezang.
Eendjes op zoek naar een partner
verwelkomen haar met een liefdesaanzoek.
Wolken maken verwonderd plaats
voor glinsterende zonnestralen.…
Aubade - Claire Obscure
netgedicht
4.8 met 59 stemmen
1.643 De ranke wereld tot aan jouw lippen
zal ik droogleggen achter een dappere glimlach,
laten rusten op het kussen van de nacht
waar een zwerfkei duizelt met een vlinder
elkaar toedekken in tomeloze verbeelding
bij het passeren van een wolk
en jij mijn onverschrokken engel
schudde licht als licht en zo bevlogen
de nacht van het kussen.…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm
streelt regengeween
van het woord
tot blijde mijmerij
dat eindelijk een glimlach…
Een pril begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
541 mijn oogleden zo zwaar van geplengde tranen
wilde ik kijken
wilde ik proeven
van toch de lente
toch het ontwaken van de natuur
oogluikend, steels
wierp ik een blik
in mijn voortuintje
de clematis staat in knop
bijna barstensvol
kale takken
geen enkel blad
toch tel ik vijftig knoppen
mijn vingers reiken
strelen en een glimlach is er…
Proficiat zomerkind
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
3.015 als bomen konden spreken
liepen er statige heren
zij aan zij met jou al babbelend
zouden ze je omarmen
hun stam zou jou dragen
de bladeren zouden jouw tranen drogen
en knapperige twijgjes zouden je zacht
in je zij porren tot er een glimlach verscheen
jouw troostbomen
zo statig als heren
hun kruin fier in de lucht
met nestelende vogels…
spitzen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
540 een winterdag
danst lentelust haar onbevangen dromen;
buitenbeentjes spelen mee
nu zelfs de knoppen trager openen
vergeet ik, dat het naseizoen al ouder
tussen bomen zweeft, er leeft al zoveel meer
dan dagenlang geleden
moegestreden huilt de wind
een klaaglied voor mijn zomerkind
morgen, als de zon verschijnt
verdwijnt de dwaze glimlach…
Alle tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.502 Ik maak een reis door vlinderland
sterren stralen daar zelfs overdag
ik volg mijn hart, niet mijn verstand
en ik zie kleuren die ik nooit eerder zag
De drempels van verleiding zijn laag
de mooiste glimlach weet mij te ontroeren
ik merk dat ik gelaten de weelde draag
en mij simpel door passie laat ontvoeren
Lopend over de heuvels van puur…
oude man
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 hij stond en groette de viooltjes
zachter ging zijn zucht langs lieve namen
in een duister gemoed- de dagen telden niet meer
zijn liefde wel, dat gold
en bracht zijn ogen terug naar nu
ik stond in mijn respect
liet een glimlach boven drijven (zonder schroom
verviel ze tot mijn warme woorden)
toen de zon wat mooier scheen verdween
zijn droomloze…
Carpe Diem...
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.043 De nacht is geruisloos overgegaan in de morgen
Het zachte licht kleurt de randen van deze dag
Vogels ontwaken en doorbreken de stilte
Ik kijk door het venster en glimlach
Deze dag is weer een nieuwe verschijning
Uit het kleurenpalet tovert een nieuwe kleur
Een tint die de aanwezigheid van getijden verraad
Ik kijk door het venster en ruik de…
Observatie - in de Klap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 puzzelende man met grijzend haar
op het puntje van zijn neus de bril
blauwe trui streepjesboord
zo zit hij daar
in gedachten verzonken
omvouwt de linkerhand 'n zilveren pen
glimlachend drinkt hij kopjes thee
niet dat ik hem ken
op rechts twee Amerikanen
zij spreken veel te hard, zij
overstemt hem overduidelijk
wit topje haar rokje pikzwart…
Het dromende kind
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.881 Al dromend vouwt het vriendlijk wichtje
De kleine, reine handjes saam;
Een glimlach speelt op 't aangezichtje,
Zijn lipjes fluistren Jezus naam.
Waar droomt hij van? Van 't zalig Eden
Der Onschuld, dat voor ons verdween.
Gods Englen dalen naar beneden
En blikken door het venster heen.…
De kracht van het web
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.130 een
Huisje gebouwd
Van louter lege
Draadjes, gesponnen
Van 't fijnste satijn
Waarin jij heerlijk
Zomers zonnig
Tevreden kon zijn
- Terwijl wij
Grote mensen een
Reis van talloze
Mijlen maakten over
Passen en door
Tunnels heen
En velen met
Schade of ander
Ongemak aan de kant
Zagen staan
Zag jij dat alles
Glimlachend…
Als de zon opkomt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.948 Ze geven de innerlijke, gelukkige en
vredige glimlach... de dag,
dat de zon opkomt.…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?
begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of bruidegom van mijn werk
hoe triest ik nu alweer ben
jouw sympathie niet zal kunnen beleven
en vooral niet mag voelen
als jij knielt bij mijn graf?…
gelijk aan de zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
664 ach, lief
hoe kan ik je vertellen
dat ik ook aan de zee mijn hart
geschonken heb
hoor dan, ze maakt mijn dromen waar
golft een schelpenpad van echo's
die ik opraap
zie het golvend ritme
alsof elke dag mijn leven begint
met een glimlach
van de meeuw
die regenbogen
hoog boven de horizon
optilt
ach lief,
luister dan hoe onafscheidelijk…
'n Diepe zucht naar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 woorden
wachten op antwoorden
dansend als accoorden elkaar aftastend
schuiven ze ongemerkt dichter
woorden verwoorden
een diepe zucht naar al dat
wat al even in vergetelheid
was geraakt
nu beroeren de juiste woorden
datgene wat verlangen aanwakkert
waardoor verborgen rupsen
sneller ontpoppen dan ooit tevoren
een onuitwisbare glimlach…
Welterusten.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 En morgen zal je opstaan
met een glimlach om je mond.
En we zullen verder gaan,
verder naar de horizon.
Dan ga je bloemen plukken,
speel je de hele dag
en maak je me gelukkig
met je schitterende lach.…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 In een penthouse in Manhattan
vermaken zij elkaar glimlachend
De lucht is blauw, balkondeuren open
beiden in ontklede staat
Tere schaamstreek bedekt zit zij
het oude wicht in balans met blote dij
de armen wijd uitgespreid
Zijn haar krult roodblond uit zijn slip
Zou hij zich omdraaien en haar
naar beneden smijten vanwege
levensverzekering…