3975 resultaten.
schuw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
177 als ik mij spiegel aan de ander
zie ik krassen op mijn huid
.
ja, mijn beeld en ik hebben elkander
we verdelen de afstand in het niets,
.
het is schichtig verstillen waarop ik duid…
Alles is te dragen
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
225 Wij leefden gedroomde jaren
In het landschap van de liefde
Wij legden ons neer
Tegenover de hemel
Onder de oude bomen
Tussen de bloemen
Een licht vuur liep door onze huid
In somber ochtendlicht
Weet ik niet
Waar mijn liefste is
Zijn stem stil en ver
In de lucht op trage wieken
Een roerloos evenwicht
De leegte die onder mijn voeten…
Durend even
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
69 Uitademend op mijn huid
voel ik je leven.
Van de koude avondlucht
huiver je licht.
Waar zijn de gedachten
die wij delen. Begrepen
is beaamd. Anderen kunnen
op ons wachten. Lachend
schenken wij geduld.
Een briesje, bladeren bewegen,
terwijl duisternis omhult.
Een lantaarn noodt tot vinden.
Is er iemand die ons zoekt?…
De wielen der vernietiging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
8 Springstaarten zijn de kabouters van het bos
de akker en het moeras, steppe en stad
Gulzig masseren ze de huid van de aarde
Ze poepen vruchtbare grond
waar afval ligt, ze zijn het machtige
geheime leger van de Zeven uit het Spel
ze zijn de zweep vanaf de Strijdwagen
hun wielen rijden door het leven
en verteren het dag en nacht
Willoos…
Op de grond tegen een paal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.433 op de grond tegen een paal
in een verlaten station
wachtend op een trein
die al jaren op zich laat wachten
de warme zon op mijn huid
alles is wazig, de waarheid verscholen
niet wetend waar naartoe
doch goed wetend vanwaar we komen
nadenken over de toekomst
in al haar aspecten
zoeken naar de juiste weg
en alles in goede banen proberen te leiden…
in een lichte zon
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.476 jou lente
je bloemen geven
in hun bloei
het eerst groen
dat zichtbaar wordt
jou schenken als mijn
liefde die steeds groeit
in een lichte zon
die dagen langer maakt
en in haar stralen steeds
meer warmte draagt
geef me het voorjaar
in je lach, het zacht
ontluiken van je hart
dat al zo lang bevroren is
mijn vingers dansen
op je huid…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Te nauwe doorgang
onder te lage wolken,
waar vinden dromen de kans
gedachten te worden,
het ontwaken van een klokje,
een lelie, lavendel,
de Venus van Velazquez,
en hoe ze zich naar mij keert,
week die huid en
donker die vlok haar.
Waar vind ik doorgang?
Doorgang waarheen?
Naast mij ligt afgrond,
een deuk in de peluw.…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
Voorspelling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
946 Als je dat weet, komen de jukbeenderen
Vermoeid en scherper in je huid te staan
En je zult zijn als een boom in de herfst
Waar stam en takken doorheen schemeren
Als een niet meer te verbloemen vergaan.…
CONSTITUTIE (2)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
932 Hoewel het kabinet zegt: ''t Is een zegen,
die grondwet is alweer een stap vooruit',
wil Nederland niet zo goedkoop zijn huid
verkopen, want een meerderheid is tegen.
Voor drie miljoen komt er een stemadvies,
uit eigen zak betaald, is dat wel 'kies'?…
vaderlandsliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.079 Verkoopt zijn huid, zijn recht, zijn ziel?
Vaderlandsrecht moet zegen vieren.
Onze cultuur, onze manieren.
Ons recht wordt verkwanseld en verkracht.
Je ziet toch wat de euro ons heeft gebracht?
Nee, geef je eigen eer niet prijs.
Die mensen in Den Haag, die zijn niet wijs.
Verdedig met je laatste tand,
toch de eer van ons vaderland.…
Droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.616 zo klom ik op Vogeleiland
at de kwarteleieren
met de aalscholver
op mijn erectie
sprong in bramenstruiken
en likte de doornen
naakt als ik was
schuurde ik mijn huid
spoot mijn zaad
tussen kroos en karper
omarmde de wezel en hermelijn
en sliep de zeven dagen
totdat ik
naar huis moest
we eten spruitjes, zei moeder
mijn broers likten…
voelend naar het grote dorsten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
888 hij rijpte uit haar schoot
het lijfje rood
ontdaan van alle vliezen
moest hij voor eigen
leven kiezen omdat de
arts de navelstreng afsloot
zijn eerste schreeuw
ontplooide ook de
longen, voltooide wat
in aanleg was begonnen
geluid verbrak de stilte en
werd gesust door moeders huid
kleine vingers op haar
borsten, nu al voelend…
Ode aan de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
834 De eerste zonnestralen
Die mijn gezicht verwarmen
Wil ik binnenhalen
En heftig omarmen
Zij verwarmen mijn huid
Zij verwarmen mijn geest
Zij geven geen geluid
Maar zeggen mij het meest
Een nieuw begin, een nieuwe dag
Maar ook een dubbel gevoel
De zon schijnt en geeft een lach
Zonder zon is 'n dag kil en koel
Wanneer de zon er niet…
cupido
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.651 zijn liefde
en verliest zich in haar stem
en vergeet dan voor heel even
dat zij niet toebehoort aan hem
zij verrast hem in het minnen
en verdiept zich in zijn hart
en verlangt niet naar het einde
van wat zij samen zijn gestart
ik verjaag de dwaze dromen
en word wakker door geluid
hoor dan beiden zachtjes komen
zie de parels op hun huid…
Bajesklant
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.298 Ik tel de dagen van mij af
de uren, de minuten, seconden
die u van mij scheiden, de woorden
nog onuitgesproken en bewaard
als opgelegde wijn van een goed jaar
Ik ruik de geuren van de kazen
Beklopt door u, beluisterd, omgedraaid
Voel de zachtheid van uw strelen
uw harde werkhanden tegen
mijn onbeschermde huid van papier
Nog even dan proef…
vogels zingen weer
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
1.553 in het gras van de duinen
lig ik te grasduinen
met jou
de zon op mijn rug
doortrekt jou enig kou
van de grond
vochtig voorjaarsdauw
vogels zwijgen verschrikt
een korte kreet
die hoort bij het leven
wat heet
de zon brandt feller
warmt gans mijn huid
en jij kruipt langzaam
onder mij uit
vogels zingen weer
in jou
---------------…
verboden vrucht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.539 zo zonder schaamte
lig je daar lonkend
met je ravenzwarte
haar, dat pronkend
over het kussen spoelt
daartussen je gezicht
met ogen fonkelend
vol heimelijk vuur
ongerepte bruid
ik tover raadsels
op je blanke huid
en luid kreunend
strekt je lichaam
zich wellustig
kronkelend onder
mijn lichaam uit
de ultieme zonde
voor de val sluit…
jij bent mooi
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
730 jouw aanblik
geeft mij een warm gevoel
prachtig rood
heerlijk zwoel
je willen aanraken
maar jij beschermt jouw lichaam
een steek in mijn huid
laat blijken dat je prikkelbaar bent
handen van je afgooien
is wat jou voedt
zo doortastend
dat mijn vinger gelijk bloedt
maar toch blijf ik van je houden
ondanks deze keerzijde
jij bent het…
verlicht de opgesloten pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
896 je tast mijn huid
heel langzaam af
in willoos reageren
voelt hoe het bezeerde
hunkert naar contact
je raakt en leidt
de energie in banen
om te helen streelt
de plaatsen die ik
het minst kan delen
je krast
de wonden open
laat het vocht naar
buiten lopen en verlicht
de opgesloten pijn
ik zal nooit
meer gesloten zijn
jij brak…
intocht van de zomer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
834 De bomen zijn versierd met bloesem
en er klinkt muziek
uit hun herbewoonde kruinen
De straten worden aangeveegd
en er klinkt muziek
uit radio’s in de tuinen
De meisjes trekken rokjes aan
en er klinkt muziek
nu hun huid gaat bruinen
De golven dansen op zee
en er klinkt muziek
uit stranttenten achter de duinen
De glazen klinken…
Tranenwaterval
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.151 Zo vrij als een vogel is in de lucht
Zo woordeloos bevlogen van de pracht,
Van het hemelgewelf,
Dat zij nooit meer daalt op de grond waar het
Begin van haar vlucht was gelegen toen
Zij de modder ontsteeg
Dus bind ons met touw, maar daar
Waar huid brandt, vezel te diep,
Te hevig, zijn weg, door ons…
Verzwolgen weelde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 wat moeten ze toch weer
naar welke zon, naar welke zee
die betrouwbaar is
zucht naar bruine huid
niet zwemmen tegen golven in
maar optimaal genieten
bezeten en verzwolgen door hun
zonnegod, zijn zij de Tsunami
allang alweer vergeten
alleen de Noordkaap staat nog open
ijzig zoeken zij voorbij getroffen volk
naar nieuw vakantieland…
korstgenot
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.594 langzaam schraap ik
de roodbruine korsten
van mijn bezeerde arm;
het is peuteren met pijn
negeer het lijfelijk alarm
niet dat ik zomaar
naar bloed zou dorsten
het geeft een aanhoudende kick
en dat is dwangmatig fijn
voorzichtig gaat mijn nagel
langs de rand van gestold vocht
op zoek naar reeds blootgelegen huid
maar bij de onverwijlde…
Prima donna
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
919 Een appelbloesem vol
feromonen voor de vlinders in mijn huid
geeft de warme vrede
van een kinderhand.…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood
verkleuren haren wit en grijs
vlekt de huid…
In een zucht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.269 hoe kan ik je uitleggen
zelfs met ogen van vertrouwen
welke vorm ik geef aan mijn
onvatbare wolken
ik wil ze letter
na letter neerleggen
in een speelse lijn voor je tekenen
zelfs de kleuren verzamelen waarin
ze verbonden kunnen dansen
ik schrijf en schrijf
de vlinders op mijn huid
streel wind in zomerzinnen
dicht vergeten rozen dichter…
omdat ik jou zo lief
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.293 en ‘k leg mij in de nacht
kus zacht licht in jouw schaduw
zing woorden in jouw mond
en open ‘t boek opnieuw
waar op pagina’s zich een blauw
van dromerig slaapstof heeft gelegd
en ‘k schrijf met warme zucht
niet enkel wat sonnetten op de huid
maar met mijn lijf ook ‘t paso doble
ga weg en toch blijf ik
wachten op cimbaalklanken
die uit het…
de profundis nagelaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.133 binnen afzienbare tijd
zal het gebeuren
haar te vinden achter de kinderwagen
in een ver vreemd park
en dan iets geweldig indrukwekkends
willen zeggen zoals meisje
nog fris van huid weliswaar
moet ik nu zo langzamerhand afzakken
naar een minder droeve wereld
zoals dieren bescheiden sterven
als hun tijd gekomen is
in een vreemd ver park…
Litteken
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.330 In de hand een grove streep
stelt
dat macht vervloeit
hoe krampachtig in haar greep
de hand het touw voelt schrijnen
waar het de handpalm schroeit
Het touw onthult
vult
zacht onderliggend weefsel
met zeer bijtende pijnen
waar eigenwaarde is ontveld
en wordt geplaagd door vlijmend kwijnen
En als de huid zich heeft hersteld
merkt
een…