Durend even

Uitademend op mijn huid
voel ik je leven.
Van de koude avondlucht
huiver je licht.

Waar zijn de gedachten
die wij delen. Begrepen
is beaamd. Anderen kunnen
op ons wachten. Lachend
schenken wij geduld.

Een briesje, bladeren bewegen,
terwijl duisternis omhult.
Een lantaarn noodt tot vinden.
Is er iemand die ons zoekt?

Dit is een even zonder lengte,
een heus contrast met pijn.
Er zijn altijd wel omstandigheden,
maar bekorten die ons samenzijn?

... Een moment van intens samenzijn dat gelukkig maakt, geladen met een verlangen naar voortduring ...

intimiteit verlangen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11