2906 resultaten.
het losse zand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
452 de leegte huist in mij
doch mijn onbewoonbaar bestaan
is het middenrif waardoor ik adem
- lucht is de zekerheid die ik aanbid
ruimer dan de leegte kan mijn kamer
niet zijn, het meubilair misstaat wanneer
de zon als een nimf haar schaduw werpt
tegen het fors beslagen plafond
ook de vloer die los van vast mij
laat bewegen in de koers die…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 alleen nog ontzag
Voor die laatstgeleden lach
Gordijnen nog dichter
Dan mijn gesloten gevoel
Vuurloze brandstichter
Gevoelens onderkoeld
Zo was het niet bedoeld
Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit
Hoor alleen maar het geluid
In mn donkere kamer…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 een frêle bosnimf op ziekenhuiswit
haar handen roerloos in haar schoot
Het badwater wordt koud nu Billy loom
heupwiegend de kamer binnendanst...
Terwijl de halfontwasemde spiegel
mijn vroegoude kop onthullen zal
komt het krakende "Gloomy Sunday"
mij pontificaal verontrusten.…
Promesse de bonheur
gedicht
4.5 met 2 stemmen
12.896 De kamer hijgt nog, geil en stroef.
Haar mond, gemaakt voor lippen en genot, haar mond,
haar stoere, hoogverheven mond staat goed.
----------------------------------------
Uit: ' Haar naam is legioen', 2013.…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 In de kamer hiernaast hoor ik de klok
buiten nog uit de ren het kippengetok.
Wellicht zie ik je ooit in het nooit meer
maar houden van is wat ik zeker niet verleer.…
Een moment
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
686 Alleen in de kamer in het holst van de nacht
Ik heb het er weer niet te best afgebracht
Allang niet meer nuchter, maar net nog niet dronken
Toch stiekem nog één keer mijn glas volgeschonken
Alleen op de bank, het is bijna te stil
De stem in mijn hoofd zegt precies wat ik wil
En ik word als mezelf, er is niemand die kijkt
Van de stilte, de nacht…
Raven op mijn schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Raven op mijn schouders
om me de weg te wijzen en mensen
te roepen om hen te ontmoeten
De jongen die op het strand tekent
met kleurige keien, tweemaal daags
en ze natelt voor hij weggaat
wetend dat
de vloed komt met golven
die langer zullen leven dan hij
De man in de kamers vol tafels
met kwartsen uit de landen waar hij zocht
naar heiligheid…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk door jouw haren
Onder de rotsen kreunt de zee
Onze kamer…
De dood van Robert Walser
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.527 De kamer rook naar mandarijnen
toen hij, ver weg, in de bergen, ging wandelen
voor de laatste keer zonder overjas.
Ik kende hem niet.
Het was erg koud
het sneeuwde zachtjes
en de weg lag vrolijk in het verschiet.
Hij stapte stram voorwaarts
zijn vaag-rode stropdas om zijn hals
en zijn hoed stevig op zijn hoofd.…
Onherkenbaar )V2)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Ik kreeg het ijskoud
Stotterde “kom zo”
Liep naar mijn kamer
Daar even bekomen
Alvorens mij weer te vertonen
Was dat Linda?
Die felle, Linda?…
In de zachtheid van haar zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
746 in de zachtheid van haar zijn zie ik
de onderzoekende blik haar
spitse wijsvinger die naar alles
wijst wat belangrijk is
in deze stilte hoor ik haar stem
die vraagt aanvult en die van
zwijgen weet als het nodig is
we spreken niet alles uit
En toch troost me dat zozeer
in de lichtheid van haar kamer
zij heeft weet van de wisselingen…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij,
hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers.
Ik sta in de wind van jouw niet-zijn,
een boom zonder bladeren, wortels in lucht.
Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…
Vlammen in top
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
119 Thuis zingen Eenzame Harten
in een band, ver van onze kamer
waar ik jouw hand vasthoud
We zetten een regenboog
van bloemen in de vensterbank
en prijzen de hard werkende mensen
Buiten loeien vuren van licht
naar liefde, en het deert ons niet
Wij hebben geen verwachtingen meer
Dokters kunnen ons niet helpen
tegen het oproer in de straten…
Koorts van het vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een storm van Huid — van zoutig Slijm —
de Nacht ruikt naar de vochtige Aarde —
totdat het Ik — blind in de Lust —
zijn Eenzaamheid ontwaart —
Rond breekt de Kamer open —
het Laken valt — en zwijgt —
daar staat hij in het vroege Licht —
waar ’t Vlees te aarzelen dreigt —
De blonde Jongen van het Strand —
wordt Vreemde — naakt en broos —…
station bij nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 streep licht op
je stapt erin met je blote vel
het spoor is smal
je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat
op het perron staat de avond stil
de trein rolt aan
door de ruiten zie je iemand
aan de overkant die niet weggaat
je ruikt de olie van de rails
de zon ging onder de zon kwam op
jij zat er nog
godvergeten in die kamer…
Privénieuws
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
480 Dat privé ook volledig privé is,
stoort nieuwsmakers vaak niet.
Wat ze mensen al doende aandoen,
is met geen pen te beschrijven.
Wat nieuwslezers gaan lezen,
moeten ze zelf maar zien.
Wat feiten zijn. Wat niet.
Wie slachtoffers worden.
Wie daders zijn.
Schending van privacy is nieuws,
dat nieuwsmakers zelf schrijven,
maar als lezers zelf…
Thom van Campen, Kamervoorzitter, mijn man!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
384 Landgenoten, beste Nederlanders
mannen, vrouwen en kinderen
aankomend talent bestormt de Kamer
Van Campen is kampioen en de jongste
hij gaat voorzitten en hoe, dat is afwachten
daar mogen wij hem op afrekenen
maar niet op zijn seksualiteit
de brutaliteit je daar mee te bemoeien
hij heeft een man, zo ook, ik heb een man
en Rob Jetten…
Gevangen in daverende stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Haar emmer is tjokvol, haar kamer doodstil,
toch klinkt haar wil. Een heus oprechte vraag
van een goedhorende kwam tot in haar kelder.
De melder een vlizotrap naar de vliering zakte
alras klaar om te betreden haastig naar beneden.…
Voortdrijvend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 Een hartslag in de kamer.
De maan blijft drijven.
Ik ook.
Pre-refrein
Ik hoor de stad doorgaan.
Ik blijf hier, stil.
Hartslag onder de stilte.
Drijvend onder het licht.
Refrein
Rust in de syntheses,
golven onder mijn huid.
Tijd wordt een fluistering,
de wereld valt stil.
Beweging en stromingen —
ze gaan altijd door in mij.…
KROL KOMT(T) TERUG in 2e kamer?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
448 Krol is gezichtsbepalend
Krol is welbespraakt
Krol is doorslaggevend
Krol is doortastend
Krol is invoelbaar
Krol is mens(elijk)
Krol kom terug!…
PAKISTAMPIJ
snelsonnet
3.8 met 26 stemmen
1.725 De nationale brulboei reist niet mee
naar Pakistan met Tweede Kamerleden,
zo worden daar veel wrijvingen vermeden
maar lees, vóórdat u juicht, eerst strofe twee.
Goed nieuws: Geert gaat niet mee als afgezant.
Het slechte nieuws: hij blijft in Nederland.…
Dé-ès
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
796 In deze tijd, waarin we kunnen lezen
Van nietsontziende daden van terreur,
Staat het geweld nu bijna voor de deur,
Zelfs dichters moeten voor hun leven vrezen.
Als dit zo door blijft gaan, stel ik een daad
En reis ik af naar Dichterlijke Staat!…
Nefertiti
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
843 Egyptologen hopen op een wonder:
Een ruimte áchter Toetanchamons graf
die tot op heden nimmer Toegang gaf
en Nefertiti ligt daar in of onder!
Vervuld is echter al waar men naar smachtte:
In ’t Stedelijk ziet u de langverwachte…
Honderd dagen
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
599 Al honderd dagen zijn voorbijgegaan
Maar het wil nog niet lukken met formeren.
Al wordt er nog zo door de Haagse heren
Geschaafd, gelijmd en weet ik wat gedaan
Maar nu komt er gelukkig hoop van boven
Want Gert-Jan Segers laat ons weer geloven…
Geschrokken
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.235 Laatst in het ziekenhuis
Weer zo geschrokken
Ik zag jouw gezicht
Bij een ander in die kamer
Mijn hart ging fel tekeer
Jij was werkelijk daar
En had me lamgeslagen
Gemokerd met een hamer
Daarna ging het wel weer
En lag zij daar
Mijn schoonmoeder
Getroffen door die ziekte
Met die grote K
Zelfde gezicht en zelfde handen
Wellicht in korte…
gaf een hand en ogen vol begrijpen
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.091 in het kristal klonk
feest de drank was
langs geweest
zacht roezemoesde
overal gezelligheid tot
zij de kamer binnentrad
het was alsof
de bloemen snel
verkleurden
in haar schaduwen
bespeurden we
het wit van dood
ze lachte zacht
de stilte weg
wenkte om een glas
er haperde muziek omdat
de achtergrond van schrik
aan het verbleken…
oud en nieuw
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.153 met beverige beentjes
handjes klam
van het zweet
sluipt het kleintje
op zijn teentjes
zonder dat iemand
het nog weet
de trap af
naar beneden
blijft wel drie keer
luisterend staan
twee maal bij het kraken
van de treden
één maal na het kraaien
van een haan
komt geruisloos
de kamer binnen
legt zijn vuistjes
in oudjaar's schoot
weet…
Elf uur ...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
942 Achter in de kamer
bij de grote klok
waar wijzers wijzen
maar nooit weten
leg ik een stukje neer
niet klakkeloos, oh nee,
voorzichtig, even voorbij
het licht, net niet gevangen
door het diepe duister
kun je het even zien
kijk dan toch, kijk dan
je kunt het bijna aanraken
even vasthouden tot de
tijd elf slagen slaat
één tel in dag of…
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 De sluipmoord draagt de naam dementie
het ongewenst bezoek heet Bechterew
je morst weer melk een blik vraagt om clementie
en van mijn komst heb je het minst besef
mistflarden taal ze vluchten uit je mond
eerst zeg je zoon daarna ben ik mijnheer
rusteloos reist het oog de kamer rond
stoot op de foto zo zijn we er niet meer
Drie maanden rust…
In de mist
poëzie
2.0 met 2 stemmen
3.131 Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.
't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooiden wand verscholen
Reikt diepe tuilen van chrysanthen,
Asters en gladiolen.…