2307 resultaten.
Hoe waaien de wimpels
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.388 de mythe begon te verzwakken
de twijfel beheerste me al wekenlang
tot Sint me vroeg om bij hem te komen
en zei dat ik in het Boek stond vermeld
hij alles wist… want aan hem was verteld
over speelgoed waar ik van bleef dromen
dat hij tegen hoofdpiet toen had gezegd
rap mijn cadeau in een winkel te halen
en ik mijn moeder vol liefde zag stralen…
Gewichtloos ?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
613 Herfstbladeren zo bros, er
waren tranen opgedroogd,
strijden stralen in zeeën licht,
gericht op komend seizoen,
de boezem van ander zicht,
gaat het gerucht dat de zomer
daar sterven wil, kiemt zaad
onzichtbaar uit de prille vrucht,
onomkoombaar voor elke vloek
of zucht in een bekend bestaan,
veegt de laatste zon de sproeten
van mijn…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 kroon, geteisterd in storm -
doorweekte regennachten,
reikhalzend over zwart satijnen
grachten, waarin zomers licht
onverbiddelijk voor het najaar
zwicht, wacht - rood en geel -
geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in
stervenshoon de laatste stralen…
Resurrectie,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
613 Mijn troubadour, mijn heraut, de zon,
geestdriftig krijger voor de deugd
en louter vreugd voor velen, zuiver
als het pas gedorste graan, jeugdigheid
uit de eenvoud van het hart, een
verlosser en de boodschapper tegelijk
van de oogsten zover men ziet,
verlossend maaier in een wervelende
show van stralen, in een oceaan van
hoop, de ogen…
Het herfstbos
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.748 Overal hangen rode bessentritsen
glimmend aan een struik te blitsen,
een laag zonnetje verzilvert
schuine stralen naar de grond,
waar op het kleurig tapijt
zoeven nog mijn schaduw stond.
Het herfstbos vastgelegd in RGB
gaat digitaal met mij mee,
alleen de ekster blijft zwartwit
en ook de inktzwam wil niet kleuren.…
Feest van vreugde en verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.139 samensmelt met mijn gedachten
tijden van weleer
tijden van ons samenzijn
buiten, witte maagdelijke sneeuw
die zachtjes neerdwarrelt
op de met lichtjes versierde bomen,
sporen verraden, van toen en nu
zelfs de mooiste dennenboom
van plastic nagemaakt
opgezet in no time
verleidt mij niet, tot deze sfeer
buiten lach ik,
ben warm, straal…
Ik geniet van.
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
812 Ik geniet van:
Mijn vrienden hun vriendschap kan
ik niet missen zij geven mijn leven waarde
mijn kinderen en kleinkinderen
hun liefde en warmte ze laten het leven stralen
mijn grote liefde en mijn maatje
al zolang samen met elkaar verbonden.…
L S D anno 1977
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
545 hoeken worden klein
ik val naar binnen
maar wil hier helemaal niet zijn
de hond ligt te spinnen
eindelijk een warme straal
de pot is weer niet ovaal
als het einde van de wereld
hier en nu...
godverdomme wat een stakker
ik kap ermee ik kots...
wakker ik moet wakker…
De Lichten
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.208 Hoe weinig is zijn oog verschenen en hoe kort
Ontwikkelt beeld aan beeld zich, waar de stralen treffen.
Toch is het hem, alsof de hemel dieper wordt,
Wanneer die lichtzuil in 't omringend duister schiet:
Zo doet een vers alleen 't vele des levens niet,
Maar 't enkele in ons, dat oneindig is, beseffen.…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Uw geest schiet stralen verder dan men weet:
Gij zelf de zuivere vorm van al dat licht,
Sterk en onschendbaar, boven sterfelijk lot.
Die vol van liefde vóór u staat, vergeet
Uw tijdelijkheid, en ziet in uw gezicht
Het hoog gezicht van ’t Eeuwige, onze God.
-------------------------------
fanal - vuurtoren, lichtbaak…
Bij jou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
643 Niet meer in het mededogeloze daglicht, waar jouw woorden me kwetsen,
in een stralende zon die warm, koesterend zou moeten schijnen,
doch littekens veroorzaakt door koude stralen in mijn ziel te etsen.…
Februarie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
694 kabbelen op de stroom
in de hunkering van ieders droom
Planten en bloemen zullen ontluiken
en de bomen en de struiken
'n Verdwaald lieveheerstbeestje had moed
maar werd door nachtvorst niet behoed
Vroege merels laten zich zien
Ze verorberen rode besjes voor tien
Olijke kopjes kijken naar binnen
blij om de dag te gaan beginnen
Bonte stralen…
Dicht langs een bongerdhaag schichtte een pruimensnaaier
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.307 Toen zwol een luwe wind over de brakke sloot,
Hij deunde door het riet en wuifde op de pluimen;
Een grauwvink aan de wal zat veer en vlek te ruimen,
't Was of het zonnerad goudener stralen spoot.
De slaper had zijn droom naar eigen lust en luimen,
Van honig en roô-wijn, ham en driekoon'ge-brood.…
elke dag weer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.270 word je volwassen en ga je op eigen benen staan,
Toch zal ik altijd voor je klaar blijven staan,
Ook al ren je nog zover van mij vandaan,
Altijd zal ik je met open armen ontvangen,
Iemand zoals als jij is nooit te vervangen,
Nu geniet ik nog even wat je onschuldige blauwe ogen,
Die mij aankijken vol liefde en onvermogen,
Je laat mijn hart stralen…
LANDGOED VALKENBERG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
847 Woudreuzen vol klimopranken stralen
strenge zorg uit, willen beschutting geven
aan tere bloempjes, die elkaar weven
tot één grondtapijt, met zoemende talen.
Slingerbeken scheppen schoon moerasmos,
omringen sierlijk edele woestheid,
laven ree en hangende lovertros.…
Ontmoeting?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
533 Het hart bonst met muziek die niet vergaat,
tot wattenwolken zich voor de stralen werpen,
de euforie gedoofd en het paradijs ontrafeld,
het roept de werkelijkheid terug, een prijs
uitgeloofd, die nooit werd opgehaald.…
Wat heeft ze ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 Prachtig stralen ze de wereld in
en als ze lachen, zijn ze schitterend,
maar ook zie ik de pijn erin.
Als ze van een verte dromen,
die mooie ogen, in een mist,
komt bij haar de triestheid boven
en zie ik dat haar blik gebroken is.…
UW HANDEN
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.091 Ja zelfs als 't helder water bruisend gutst,
Dat zorg en stof verstromen in zijn stralen,
Droomt ongestild gepeins toch naar Uw rust...
Uw palmen strelend langs mijn slapen dalen,
Uw vingers strenglen zich en ongestoord
Voel ik hun lief gebed een wens herhalen,
Die in mijn diepe vrede wordt verhoord.…
Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 En Ruijsdael pakt de wolken die nooit vergaan,
de stralen die verleden licht voor ons behielden.
Vanaf het hoge duin verbeeldde hij ons land,
verloren paradijs dat wij beschaafd vernielden.…
levi
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.078 Het mooiste,
hij, het mooiste zit bij me
ik wil hem in men ogen vasthouden
de traan laten verdampen de dauw optrekken
in een straal omhoog door rood oranje licht
in de avondschemer kwam de illusie trillend
zes keer klare taal
de dauw zwaar op het netvlies, en ik verscheur gedwee verdwaasd op zij
zo onschuldig wezentje in niemandsland…
Doorzien
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
784 wervelschijven van m'n nekkolom
als zand dat daar niet thuishoort m' immobiliseert
knarst, schuurt, obstructie pleegt en pijnlijk irriteert
(als ik soms klaag roept Saar m'n vrouw steevast: "Sjaal Om")
dus liet ik Röntgenfoto's maken, 'n stuk of drie
tweemaal van schuin opzij, links-rechts, éénmaal frontaal
terwijl de begeleidster schuilde voor de straal…
Mijn schaduw op de muur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Dat het zich kon tonen in het warmste licht
Schijnt dat licht kan hij niet blijven
Hij dan moet blijven uit het zicht
Om rust en veiligheid te krijgen
Leeft zo somber en alleen
Toch altijd mensen om hem heen
Begrip is dat wat hij niet krijgt
Enkel licht dat hem verdrijft
Want misschien wilt hij wel stralen
Zichzelf laten zien
Is hij bang…
Onbekwaam?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
536 Dat zijn ochtendhumeur bepaalt
hoe hij met dames omgaat: of hij ze straal negeert
dan wel hoffelijk de hand reikt
of ze gewoon by the pussy grijpt.…
De zon breekt zo dadelijk door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 Kijk nu toch, tuur even mee naar de horizon,
stralen worden uit het wolkendek opgepikt
door kinderen met frêle vlindernetjes losgelaten.…
Avondschaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Om de zonnestralen te begrijpen, laat
dan de masserende stralen je vibreren
Om de nachten te begrijpen, moeten we de
sensatie van onmetelijke ruimtes voelen
in de vaagheid van afstandelijkheid
Om je door het maanlicht te laten
masseren is het noodzakelijk dat
jouw avondschaduw zichtbaar wordt
Om te kunnen wedijveren met de
eenzamen…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 van het lieve lijf
dat ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste
waar in berm en tuin
bloemen zacht geuren
zal dat als een boeket
mij jou herinneren doen
elke straal…
Iedereen doet er toe
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
519 een magistrale aftiteling, de omlijsting van
een ultiem gedicht, maar altijd onvoltooid ,
beeltenis van muzen, de verpersoonlijking
van het individu die in een oogopslag
de wereld zou kunnen verrijken
het maakt verschil, zonder alles met
elkaar te vergelijken hoor hoe de
donderwolken breken op het aanbeeld
van de zon, elke straal of vonk…
Onze nationale kijkdoos?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 alle dieren sluipen er onder door, maar
kinderen moeten nog even wachten
vrije geesten reizen ongeschonden,
over de heilige zones van ons
territoriale gedachtegoed, niet
gebonden aan enige culturele orde,
zelfs de sterren niet zijn te benijden,
als zij naar ons kijken, onberekenbaar
vanuit hun afdruk van hun stralen,
ontstaat nieuwe…
Na vreedzame dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Ik zoek de woorden die als zang der vogels klinken
vanuit de kruinen in de vroege morgenstond
als aan de horizon de eerste stralen blinken
en witte nevel zich verspreidend over grond.…
Lentelied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 snelle snaterende eenden
Bewegingloze bomen hunkeren
naar hun bloeiende bloesem
en wachten waakzaam
op hun beweeglijke blaadjes
Vogels vliegen drukdoend
en driftig af en aan
zoekend naar veilige plekjes
voor hun nieuwe nestjes
Wollige wolken
drijven dromerig voorbij
op weg naar verre
vluchtige oorden
De zon zendt
haar stralende stralen…