2384 resultaten.
Ellen
poëzie
2.7 met 23 stemmen
3.885 Breng zachte troost! - Mijn Lief is zeer verlaten,
De nacht is koud en duister 't eenzaam land, -
O! mijn verlaten, - o! mijn arm, droef Lam!
Het doet zo bang om zijne Herder blaten,
Of die niet keerde, - en het halen kwam! -…
mijn dromen zijn van mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
808 strot
(het beste gaat dat met gesloten ogen)
van bossen met daarboven hemel
een wereld die nog niet verrot
en in de warme julinachten
bij maanlicht op de weiden liggen
mijn rug voorzichtig in het gras geprest
en lachen, op mijn dromen wachten
trouwens, zijn niet alle donkerheden
licht en zwart, wars elke last
zoals een moeder die me troost…
Martelen de dood tot leven
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
898 ze hebben me gemold
handen die met vingers
water van de muren haalden
hebben ze gepolst
armen die mij troostten
verhangen in een loos gebaar
ze hebben in mijn schouders
de wereld overhoop gehaald
ik schuur mijn borst en rug
tegen de muur om mijn
verloren greep te laten dagen
uren weer te delen met mijn cel
ze gaan me monddood maken…
Onttovering
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.004 .-
Onze Oudren waren niet als wij; - hun vrome scharen
Gewonnen troost in smart uit heilge Bijbelblaren
En laafden zieledorst met englenmelodij.
Wij hebben ‘t diepst geheim der dingen willen weten,
Als Adam van de boom der wetenschap gegeten…
Waarheen is nu Geloof en Kunst en Poëzij?…
Spijt
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
2.499 Ik wil je nog zoveel vertellen
- wat ik heb gedaan vandaag
Ik wil je nog zoveel vragen
- wat heb jij gedaan vandaag
Ik wil nog zoveel met je delen
- verdriet en pijn
Ik wil je troosten
- heel dicht bij je zijn
Ik wil weten wat jij voelde
- toen jij mijn smsje las
Ik wil weten wat jij dacht
- of jij mij echt meteen vergaf
Ik wil genezen…
Randen van ijs
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.771 ontzie je verzegelde lippen
Kijk niet in je verblindende tweestrijd
Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel
Schop de schenen van machteloosheid
Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde
Dool maar door de paden van je daden
Schaduw mijn zonnestralen in het duister
Warme rust die in jouw stilte verdween
Een oase van lust smeulend in mijn hart
Troost…
amos en legifer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
3.651 met je ziel onder de arm de lange streek aflopen
denken van g’d los te zijn van jan en alle man
van alle schepselen en dan is daar emma
die jou vrolijk blaffend omsingelt
en vervolgens gezelschap houdt
deze troost vermenigvuldigt zich
als een ander hondje uit het verleden opdoemt
bobby die wekenlang met krijgsgevangen joodse
fransen opliep…
Vaders winkeltje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.629 Kijk, hier is een vak met troost
en daarnaast ligt mededogen,
onsjes warmte en begrip
zijn al keurig afgewogen.
Vader zegt: ”Je neemt maar mee
zoveel als je nog kunt tillen,
om bij velen een verdriet
met je handen vol te stillen.…
Cento
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.025 O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen
Gelijk een spelend kind, in zoete waan,
Word liever kind: twee beentjes en wat rood;
Hangende handen. Lusteloze voeten.
Met ogen zo onpeilbaar diep en groot
De klok tikt, tikt, slaat, tikt tot half-zes slaat
Ik vrees mijn laatste knik om u te groeten:
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat…
Mijn vader
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
3.018 bed ging
Mijn vader die ondanks zijn moeilijke verleden
Zo zijn best voor me deed
Nooit zijn eigen verdriet liet zien
Altijd klaar stond voor mij dag en nacht
Mijn vader die zich rot werkte
Zonder opleiding of diploma’s
Zodat zijn gezin het goed had
Nooit liet hij zijn eigen verdriet zien
Hij die er altijd is zonder woorden
Je troost…
halfleeg
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.078 halflege glas,
da’s veel te kort door de bocht
z’Is alleen bang voor als het leeg is
want dat het leeg gaat, weet ze zeker
vandaar dat ze een nieuwe fles al kocht
Ja, ze g’looft wel da’k van haar hou
Ik zei het haar toch, dus zij mocht
Maar ze huilt alvast van dat ’t over gaat
want dat gebeurt, dat weet ze zeker
Dus logisch dat ze haar troost…
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde haard,
en zien, ons leed bijna vergeten,
uw hand die stil de kruimels gaêrt;
en slapen in uw tere zorgen,
en raden niet hoe, troost-gewijd,
gij, voor u-zelf misschien verborgen,
van lijde' een béetre liefde zijt.…
Eigen strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.275 Leven met de gevaren van deze tijd, het is geen eenvoudige klus,
En als je er onder lijdt, een troost: je zit niet alleen met deze rebus.…
De duistere reis
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.376 Het besef dat jij in mijn hart zult kijken, en daar herinneringen en ervaringen zult vinden die van jou zijn, is een troost voor me.
Ik voel dat de trossen los zijn, zodat de duistere reis kan doorgaan.
Die nog niet zolang geleden begon, en die opnieuw begon met het door jou geschokte en gestrekte vertrouwen.…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 oppervlak
klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in golvend geluk
doorklievende stralen verdwalen ons blind
van de wind die ons het leven bracht
wolvende huilen vertrekken in haat
door niemand begrepen maar toch
onder druk aan zichzelf vergrepen
ze troosten…
Vlinders vinden hun muze..
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
533 Een vlinder vindt met
geloof en intuïtie de juiste
voorgeschreven kleur, ter
verlichting van de muze, een
troost, wat draden meel
op stampers samensmelt,
waaruit z’n voorkeur zich
in het juiste ritme laat raden,
vermeldt samen met z’n kroost
de zaden van z’n daden.…
"Nil desperandum"
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.857 Ooit één moment samen,
nu gescheiden
door het eeuwig tartend lot
het verlangen;
verwaaid door de wind,
blijft hangen in de blaad’rige,
troost'loze bomen.
zullen w’ooit nog samenkomen
of is 't dan winter
en is de tijd die ons nog samen
rest te kort?…
Gij zegt mij, vriend...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.738 .'
Maar kent gij onrecht, waarbij 't hart verkilt,
zo diep wraakroepend dat men, 't oog verstard
voor immer, wars van troost, in haat verhard,
stom voor het noodlot staat, en zucht noch gilt?
Ik ben niet van diegenen, die men breekt
en dan, als kindren, zoete woordjes spreekt,
ze paaiend met een kaatsbal of een pop.…
Laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Al doende leert men zwijgen
“yapma”
een wijs woord
leven is laten leven
een glimlach kleurt lippen
ogen vertellen
laten handen spreken
de wind krult haren
vrolijk lokkend
een schouderophalen
en ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn…
laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
620 Al doende leert men zwijgen
“yapma”
een wijs woord
leven is laten leven
een glimlach kleurt lippen
ogen vertellen
laten handen spreken
de wind krult haren
vrolijk lokkend
een schouderophalen
en ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn…
DE DRINKER
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
989 Maar met ieder glas troost glijdt
zijn pijn verder bij hem vandaan,
zoals de dissonante tranen van
de piano tussen het geroezemoes
van de vele gesprekken, die spoorloos
verdwijnen in de brakke muren
zijn kroeg.…
- De Laatste Bel -
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.089 Zo zonder zin, woorden dezer graven
de moeilijke dagen, het oorlogsgraf
de laatste stap die jij gezet hebt
de haast, de voorwaartse beweging
die jij gehad hebt...zonder troost.…
moeder
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.341 Ik kan goed troosten en naar je luisteren,
ik kan ook lieve woordjes tegen je fluisteren.
Ik kan goed koken met een dosis liefde erdoor,
ik ben altijd thuis, geef altijd gehoor.
Ik kan pleisters plakken en kusjes geven,
ik kan jouw wereld geheel doorleven.…
Wereld place
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
597 en wilde bloem is oké
maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede'
vonken uit de 'hemel'
met moederlijke liefde
begroet je de bloemrijke schoot der aarde
al deze kostbare parels zou je willen omarmen
denk je aan, tijd, sta even stil
geef vrijheid en levensvreugde door aan alle mensen
langs de levenszee glimlacht troost…
Kom, drink!
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 zet het
onrecht om, hef de bekers, giet het vocht
van hogere goden, voor even, als in een
droom, niet terugkeren naar de wrede
werkelijkheid, nieuwe wijnen vergaren,
want, kameraden, de druiven zijn rijp
en dronkenschap is ons eeuwige doel,
zolang de liefde zwijgt als bittere
demonen, ook als de liefde volop
genoten wordt, drink dan de troost…
Wijndief
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
819 ,
ik ben een dichter zonder wijn op zoek naar
de sleutels van jullie stoffige tuinkelders,
op jacht naar druppels troost, rood of wit,
of anders forceer ik die deuren, want van
poëzie alleen word ik niet dronken.…
Geef mij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.609 Geef mij troost, geef mij moed,
Laat mij vergeten hoe zeer het leven doet.
Laat me genieten, laat me leven,
Zodat ik daarmee anderen kan geven.
Laat me geloven, laat me genieten,
Zorg dat de mooie dingen mij niet ontschieten.
Geef mij vrijheid, geef mij geluk,
Maak het in mijn hoofd wat minder druk.…
KEN U ZELVE (VRIJMETSELARIJ)
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.344 Heel lang was ik op zoek
zonder enig besef waar naar
handleiding had ik niet
reispapieren waren niet verstrekt
mijn doel zag ik niet voor ogen
de wegen waren ongebaand
mijn zoektocht ging voort
ingevingen bleven uit
in het duister zocht ik houvast
aan alles in mijn omgeving
waren het de mensen om mij heen
zocht ik troost bij mijn hond…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Hoe ballonnen vol lege troost, omvangrijk
elke gedachte meer de lucht van de kamer
met onze naïeven dromen spaarzaam vulden,
stormen die niet in de wind konden staan.
Hoe vaak heeft het antwoord niet met leegte,
ja met omfloerste blik de pijn verdragen..
de rook van onze mooie, zoveel betere dagen.…
Voor de Mis II
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
747 Daar ligt zijn troost, zijn
lust en elke zondagmorgen wil hij daar
als eerste zijn. Hij wil de eerste
klanken van het orgel horen; hij wil
getuige zijn hoe het koor opnieuw
geboren wordt door het binnenkomen van
de zangers, één voor één.…