1872 resultaten.
Ik voel me vrij als......?
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
1.562 Jij bent de zon die straalt
zo fel jij bent mijn hart
mijn ziel mijn alles
jij bent de ster die straalt
als het donker is.
Jij bent degene waar ik eeuwig
mee samen wil leven
jij bent de engel in mijn leven.
Ik hou van jou met heel mijn hart en ziel.
Ik laat je nooit meer gaan
ik blijf je altijd trouw!!…
maar engeltjes bestaan wel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
3.197 lang
dat kan niet
maar het licht liegt niet
bang dat ze kwaad op me zou zijn
ze vond me alleen wat dom
dat vond ik wel terecht
muziek daar ging het om
hemels is haar stem
ze wijst me daar op
dat is als een gouden plaat
zeker geen flop
dus probeer ik dat zo nu en dan
een bandje is geboren
langzaam komt dat op gang
dankbaar ben ik deze ster…
Papa
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
655 Laatste afspraak kwam ik na, kan het nooit laten
Omstreeks middernacht de ster aan de hemel treffen ook raken.
Dan praten we bij, kouten en vertellen elkaar alles
Gelooft de zo domme buitenwereld ons?
Hoeft echt niet, hé Vaderke, onze privacy is toch zo heftig ook intens
Zo de naakte hemel consulteren, ik weet je best te vinden.…
Mooier dan de Maan
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.615 , voor het samen slapen gaan
Naar de sproetjes op je rug en geef ze één voor één een naam
Want jij bent te mooi geboren, zo uit Duizend-en-een-nacht
Als een sprookje zonder einde, zoveel mooier dan gedacht
Jij bent mooier dan jij mooi bent, zoveel mooier dan de maan
Want ook met mijn ogen dicht, zie ik hoe mooi jij bent ontstaan
Als een ster…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 Ze draagt een ster van chroom,
Duiven vluchten loom, verlaten de dorre geul
waar snelle snavels de kruimels ruimen.
Wie verschuilt zich achter getint glas?…
Een mooie droom,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.142 die tikken
De tijd gaat voorbij
De zomer die komt
Het is al weer bijna mei
Een echte kick krijg ik
Van een roos met blond haar
Voorbijgaan zie ik haar
Een droom die wordt waar
Ze is mooi en kortgerokt
En ik voel voor haar lust
In m’n gedachte heb ik haar
Al duizend maal gekust
Dan komt er het duister
De kaars gaat weer aan
Een ster…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 Ginds pinkt, verdooft, pinkt weer één pinkelende ster.
"Pâle étoile du soir, messagère lontaine,"
zo zingt ons zwellend hart de grote zanger na;
is 't mooglijk dat uw oog van reine ontroering wene,
daar ik u, bevend, smeke om liefde en om gena?…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 -
Ster, zo dier der minne!
Strek haar mij ten tolk,
Vóór uw held're tinne
Prooi wordt van die wolk;
Eer zij zich verbrede
Langs uw aangezicht...
Ach! daar zijt ge alrede
Huiverziek gezwicht!…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 twistend
stemming beheerst door wazige vragen
menselijke zoekersogen
dwalen over dit woud heen
treffen tenslotte de einder
wijd en tijdloos glanzend
rondom een paarsblauwe berg
deze oogt vaag is echter onwrikbaar
boven de afgeplatte top
schijnt een oranje zon
het warme hemellichaam
koelt af bij opkomend duister
blinkt als een reusachtige ster…
Wij zijn op weg naar Bethlehem. Een herderslied.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.463 Maar zie daarginds, daar staat een ster, vlakbij een boerenschuur.
Wij gaan er heen, ons hart klopt snel, misschien is daar de Koning wel.
De Redder die ons is voorspeld, de Heer van Israël.
Een engelenkoor zong hoog en luid, dat God ons vrede wenst.
Hij zond zijn Zoon daarvoor naar hier, geboren als een mens.…
De stervende pelgrim
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.173 Maar dan, met d'eerste ster, herrijst ze en staat reisvaardig:
De lendenen omgord, de kemelen belaên...
Alleen één schaamle pelgrim voelt, ontzet, wreedaardig
De onmacht, als een boei, zijn lamme lende omvaên.…
Een nerveuze kok
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
793 Origineel Review van een elektrische kookplaat (met 1 ster)
Altijd bang dat ik iets laat verbranden
Dat ik het fout doe
en dat mensen ziek worden
van mij eten
Of dat de tempratuur
uit de hand loop
En de keuken afbrand
Mijn laast koopplaat voegde
een nare ervaring toe
aan die angsten
Toen de knop opeens los schoot
en er een flinke…
Drinklied in een kring van jongelingen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 De vaad'ren - de helden
Op Nieuwpoortse velden,
Op Chattamse ree -
Wie nu hun gelijken
En vallend niet wijken,
Wij drinken ze mee!
Rust hun asse! Roem hun namen!
Eer en tranen op hun graf!
En wie Hollands val beramen,
Antwoord - als hun moed ze gaf!
Immer woonden bij onze ouden
Orde, vrijheid, volksgeluk.…
Op wie lijken wij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 Oude tuinstoelen maar weer schoon
Wat er gebeurt:
door vier vriendinnen toegezongen, ontbeten van één ontbijt
op blad in tuin gezet door vriendin,
mijn experimentele
uit elkaar vallende taart,
want gelatine op,
wel confituurgelei, een kletsen
Zus en zwager bellen aan
soep gegeten
Mijn familie neemt brood mee
Nog meer familie
Een…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 De vallende stilte die daarop volgde was indrukwekkend,
maar werd spoedig verstoord door het loeien van runderen.…
Zal nimmermeer gebeuren...
poëzie
3.5 met 15 stemmen
6.856 Mijn zinnen mogen zwerven,
De leide lange tijd
Nu zij, mijn overschone,
Zijn u haar leid-ster kwijt.
Zijn kwijt mijn overschone,
Overschone.
De schoon' borst uit tot tranen,
't En baatte geen bedwang,
De traantjes rolden neder,
Van d'een op d'ander wang.
De traantjes rolden neder,
Rolden neder.…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Ik kan niet openen, ik kan niet luiken
het wètend zien van mijn gekeerd gezicht:
't uitspansel wordt het dal waar mensen duiken
en elke ster een aarzlend mensen-licht.…
spiegel van de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 niets
als een onschuldige regenbui
die veranderend in een tsunami
muren breakdancen met elkaar
en de grond is opeens een gammele brug zonder armleuningen
de lekkere beat van david guetta
klinkt nu opeens als violengehuil
mijn hoofd draait
als een opgevoerde carrousel
en mijn lichaam wordt slap
ik ben een marionet zonder touwtjes
speel de ster…
Liefdesverklaring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 nabij te mogen beleven
Je schitterende rust en eenvoud
Is van een grotere schoonheid dan alle goud
Je staat dicht bij de essentie van het leven
Een uitzonderlijke gave die maar weinigen is gegeven
Je bent op zoek naar eerlijk en echt
Daarom ben ik zo immens aan je gehecht
Nooit eerder was iemand zo verfijnd
Schoner dan de fraaiste ster…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 en vruchten
In almaar delende, verenigende ideeën
In een wordend zijn, de ruimte tussen de dingen
In zoveel zieltjes, allemaal op zoek
Naar ergens iets, daarbinnen, daarbuiten
Als water door beken van bergen
De ruisende fluister der bomen
Het duister dat daalde door volle maan
Tot er in die ene, oeroude dag
Toen zij viel in een ster…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 gedwarrel, de aanloop
de vlucht in vrijheid
vrij van de bodem
krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou die snijdend
je terughaalt als
lucht weer te ijl wordt
en je alleen bent
gestegen naar
oorden te hoog
voor de draagkracht
van zilveren vleugels
verkleumd vallend…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 En eenmaal op een dag in Mei,
Was 't kind zo moe, zo loom;
Hem leek de brede, bruine heî
Wel 't landschap uit een droom;
De vogels zongen ginder ver,
Als zweefden ze op een gouden ster
Hoog boven zorg en nood,
En kweelden zoet en zongen er
Voor 't Kindeke van de Dood.…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 al
Zijn toekomst is krankzinnigengesticht
Alleen de lijdende lieven van de nacht komen samen in hemel en sterrenpracht
Ik zit tussen beddenstangen in de nacht,gevangen en half krankzinnig
Mijn hoofd hopeloos liggend op een ruwe plank
Mijn nachtgebeden,mijn kaarsen aan,mijn lippen roze als de lippen van een zalm
Begroeten de lieve hemelse ster…
Dorpsbegrafenis
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.070 O 't dof gebons der vallende aarde,
Weerschokkend in het broos gemoed!...
O 't hooploos huilen van de kleinen,
Dat aller tranen vloeien doet!...
De laatste bede wordt gesproken,
Een kruis op de effen terp gedrukt,
De moedloos neergezonken kindren
Van vaders grafsteê weggerukt.…
DE FORELLENVISSER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.058 Als mot en vleermuis rond u zwermt,
Een oboe krijt van ver,
Gediert uit bos en kreken kermt, -
Vergeefs zoekt ge éne ster, -
Rust dan in hem: hij brengt u wel
Langs afgrond, kolk en kaap, -
Ge zijt uit op de vangst van de grote Forel
En ge vangt hem, half in slaap.
En ge vangt hem, half in slaap.…
Ik Hoop Het Toch Een Keertje Mee Te Maken (WK lied 2026)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
371 Het trotse Spanje had z’n shirt al klaar,
Een gouden ster stond op hun nieuwe kleren,
Ons volkslied vond ik toen wel een bezwaar,
De Spaanse koning wilde ik niet eren!
Je kan wel praten over strategie,
Over het zetten van voldoende ‘druk’,
De keuze vijf-drie-twee, of vier-drie-drie,
Tot slot gaat het om mazzel en geluk!…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 gedwarrel
de aanloop
de vlucht in vrijheid
vrij van de bodem
krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou die snijdend
je terughaalt als
lucht weer te ijl wordt
en je alleen bent
gestegen naar
oorden te hoog
voor de draagkracht
van zilveren vleugels
verkleumd vallend…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 Verkleumd vallend, spiralend naar hulp, schreeuwend om licht in de val van duister, onverricht zaken achter je latend, wetend dat dood je inhalend zal kussen, je zacht zal doen rusten, in het hard van de grond.
We vlogen, later met velen. Ik hoorde geluiden van stilte verdwijnen,
gekraak en geruis, het wieken van vleugels.…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Vlammen van akelig rood en lichtgeel schittrende pijlen,
Door het geknal achtervolgd van vreeslijk schokkende slagen,
Mengden zich met het geplas des kletterend vallende regens,
Die in ruisende beken de schoot der wolken ontstroomde.
’t Ganse gezelschap staarde, in eerbiedvolle bewondering,
Naar dit grootse toneel.....…
Wat je met liefde is gegeven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
982 Zelfs wanneer je vatbaar bent voor vallende bladeren.
Je leeft want bloed stroomt door je aderen.
Je hart klopt en laat je door elke slag weten te leven.
Het wordt vanzelf beter als je niet afpakt... wat je met liefde is gegeven.…