4809 resultaten.
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 het innerlijke
vuur
aangewakkerd
de lauwheid
verdwijnt
terwijl een
witte
wolk verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Als ik, om tijdverdrijf, met mijne stem ga paren
de weerklank van mijn luit en zangerige snaren,
dan dunkt mij dat uw geest met mijne geest getuigt
hoe heilig 't heirschaar Gods daar boven speelt en juicht.
Deez' lust tot 't hoogste goed, dit goddelijk verlangen,
uit deez' kwellagie wordt geboren en ontvangen.…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.325 Gevoel, als Gods geslacht, uw waarde,
En toon, dat in uw geest de Geest der Godheid speelt!
Zo pronktet ge eens, gelijk een çeder;
Dan ach! nu ligt ge in 't stof geveld:
Gij storttet van uw hoogte neder,
Daar ge, al wat u omringt, hier tot verwoesting stelt.…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.215 Gevoel, als Gods geslacht, uw waarde,
En toon, dat in uw geest de Geest der Godheid speelt!
Zo pronkte ge eens, gelijk een ceder;
Dan ach! nu ligt ge in 't stof geveld:
Gij stortte van uw hoogte neder,
Daar ge, al wat u omringt, hier tot verwoesting stelt.…
Voorlopig geen gedichtjes meer
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.657 Voorlopig geen gedichtjes meer
De val van woorden is geweest
Geen emoties om wat komen gaat
Een beetje rust in mijn geest
Voorlopig ook geen tranen meer
Als dat nu eens kon zijn
Dan zouden woorden stromen gaan
In verzen, zonder pijn
Voorlopig maar geen dromen meer
Beter is helemaal niets
Want als ik nadenken zou gaan…
Voorlopig alleen…
Er dwars doorheen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
843 De zonsopgang en de avond,
lente en zomer
en alles wat keert,
de ruzies en de lieve woorden,
de orchidee en de mestvaalt,
de liefde en de haat, -
we zien en horen het,
we maken het mee,
maar dwars doorheen dit alles,
eronder en erboven,
ervan doordrongen en doordrenkt
het zachte suizen van eeuwigheid,
het grote waaien van de geest,
het…
openden in vochtig rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.053 ik zag het warme
welkom in je ogen
je stem zong en
je lippen openden
in vochtig rood
ik hoorde geen
woorden maar
danste naar binnen
was gek op je lijf
en dolde je zinnen
lichamen woelden
handen kroelden
in honger en dorst
ik rustte uit met
jou op mijn borst
maar je verdween
ik had geen oog
voor je geest, koos
voor je lijf…
Vertrouwd
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.399 Het aller-, allermooiste
Wat ik bedenken kan bij jou
Is niet zozeer je schoonheid
Of de liefde voor mijn vrouw
Niet je stijl of je karakter
Of je creatieve geest
Niet jouw kennis of ervaring
Of waarheen je bent geweest
Niet je inzet of je werklust
Zij zijn werkelijk ongekend
Niet je charme, je bereidheid
Of hoe graag je me verwend
Niet…
wolkt de schepping paradijs
netgedicht
3.6 met 93 stemmen
46.124 de wind vindt het
kind van haar dromen
door een kier in
de hemel wolkt de
schepping paradijs in
korenblauwe ogen blikken
je speelt maan omdat
de nacht te donker is om
God te zoeken in de velden
slapend tussen witte doekenhelden
de wereld vlindert
naar haar zin, de rest komt
er niet in, geen honing wordt
verworven door de geest…
Schuilplaats
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.008 Mijn ogen volgen de zwermen
vogels vliedend voor de nacht
Ook ik zoek iets warms en zacht
om me tegen vroeger te beschermen
De schemer die zich meester maakt
over lage landen en gekerfde geest
roept angst op en versterkt de vrees
voor wat me tot nu toe heeft gemaakt
Dus schuil ik schuchter tot de morgen
en zoek naar jou die ik nog niet…
De Danser
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.441 Zijn lichaam, vederlicht,
beweegt zich voor mijn ogen
door een eindeloze ruimte
Lichaam en geest
schilderen een prachtig
schouwspel van beweging.
Innerlijke schoonheid,
door de danser
naar buiten gebracht.…
Zo intens
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.750 Zo intens kan ik genieten
als ik samen met jou ben
Dat gevoel is overheersend
terwijl ik je eigenlijk net ken
Lijkt alsof het zo moet zijn
voelt zo natuurlijk als maar kan
Ik wist vanaf het eerste moment:
op een dag word ik jouw man
Ik zwijmel weg in jouw kussen
je voert me mee met geest en lijf
Vanaf nu weet ik heel zeker
dat ik voor altijd…
Een syndroom van de Vitebskij prospect
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.399 Zoals een lichaamsloze geest
Zo dwaal ik door de nacht
En hoor muziek van het Wiener Wald.
De muziek past zich aan
Aan het ritme van mijn passen.
Ach, wat een verdriet en wat een genade is het,
Dat mijn hart niet van pluche is
Het wordt nooit speelgoed,
noch voor jou, noch voor iemand anders.…
Leeg huis
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
5.449 Een huis waarvan de bewoners
zijn vertrokken op eentje na
laat voelen dat er geesten zijn
ravotten met de haren van de hond
de tocht als er een deur opengaat
drie engelen binnenlaat
één zet er thee, ruimt de aanrecht op
die met tonsuur gaat wandelen
met de te dikke hond, één zoekt
de kleren uit, de bruikbare in zakken
dan praten ze nog wat…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…
haar blik
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
674 De ogen zijn dof en glansloos,
zodat de geest wegkwijnt.
Snakkend naar lucht,
van uitputting verstijft.
Niet één kleine zucht,
die haar verder drijft.
Het loodzware juk moet ze zelf dragen,
ze durft het aan niemand vragen.
De wangen bleek en aderloos,
het gezicht als steen zo broos,
uitgehouwen zonder gevoel,
als ijs zo koel.…
Realiteit
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.428 Ik droomde dat ik wakker was
de slaap maar niet kon vatten
Toch was mijn geest niet overstuur
liep ik niet uit de pas
was ik mij niet met vrienden gaan bezatten
Het gekke was
dat het allemaal zo realistisch was
zo echt en zo natuurlijk
dat ik daarover flink de pest in kreeg
omdat ik het niet kon bevatten
Gelaten onderging ik dat gevoel…
Bij zinnen
gedicht
2.4 met 25 stemmen
12.746 Ze zijn om vederlicht
te minnekozen, meer
dan dat die doelgerichte zinnen
dat zijn; die zijn veeleer voor zwaar
vorzen in afgelegen stegen, waar
de schaduw steevast denken doet
aan onooglijke geesten, en bijdehante
gedachten als lompe lettertypes
verzwegen te wachten liggen, naar
nooit gelezen leven smachten.
--------------------…
Boeten in je dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.538 De slaap wijkt en ik
Word sluw verzwolgen
Door de duistere blik
Van het immense zwart
Bang voor de geesten
Die mij altijd weer vinden
Met hun handen wurgend
Doden ze mijn spiegelbeeld
De tijd verdwijnt
In deze nachtelijke ruimte
Als een uitgeholde rots
Gevoed met fakkels doordrenkt van bloed
Een groot toneel
Met beulen voor het slot…
dal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.295 raak me aan
sla me er door
geen kans
geen gehoor
de vlam zwakt af
slaap door de dag
niemand weet waar heen
niemand geeft
laat het maar met rust
genadeloos is de kus
kus van eenzaamheid
niet op voorbereid
bergen verzetten
de geesten gezelschap
geven
geef me een berg
om af te dalen
dalen naar het dal
het dal van eenzaam
verval…
Genormeerd drankgebruik
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.431 Als de resten van een doorwaakte nacht
pijnlijk in je hoofd de dag opbouwen,
weet dan dat de offers, Bacchus gebracht,
alleen kleur geven aan het ochtendgrauwen
als je in je gehandicapte geest
voelt dat het de moeite waard is geweest.
Uit het bovenstaande volgt de moraal:
stel aan drankgebruik perk en paal.…
Tempelt rust
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
781 je obeliskt
op grote pleinen
pilaart mijn liefde
in het kleine
tempelt rust
voor hen die zoeken
en in meditatie
anderen ontmoeten
piramiet in
groots begraven
geschoond met zweet
van generaties slaven
toch ontspring
je weer de dans
lacht de ruggen toe
van niet geziene geesten
cultuurt de tijd
met heel je wezen
in onafgebrokenheid…
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.228 In grote mensen
heb ik zoveel meer gezocht
het is zo eenvoudig:
ze komen altijd met hun sprookjes,
waarin dieren plotseling de geest krijgen
en zich sprekend tot ons wenden
en vertellen van het grote paradijs
waar eeuwig lichten branden,
de limonade gratis is -
er zit geboren onschuld
in de wereld,
maar bij daglicht glanst
het kalfsvlees…
voornemens
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.668 terwijl zijn maag de inhoud leegt
zijn ene hand zijn mond afveegt
de ander naar een sleutel zoekt
hij in een waas de deur vervloekt
waarachter niemand op hem wacht
neemt hij zich voor dat deze nacht …
… maar bij het zien van bed en troep
onder de poster van Betty Boop
is hij alles weer vergeten
zal hij morgen niet méér weten
dan de fles, de geest…
Dromen waarin ik bezwijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.426 Ik verlang naar de kille nacht
om het domein van mijn geest
te overvallen met slaperige kracht
terwijl hij het ergste vreest
Rillingen veroorzaken in mijn ziel
golven van spanning en angst
donkere silhouetten zijn steriel
wachtend op hun eigen vangst
Het is opmerkelijk en triest tegelijk
de prachtige reis naar een zwart gat
maar de dromen…
ANKATOR GUTAM
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
953 Leven in het gouden licht
de blik op zee gericht
spanning verdwijnt
de rust keert weer
straling heeft de geest gekust
open chakra's
ontvankelijkheid
herstel in beweging
afscheiding kwalijke gedachten
het intense krijgt de overhand
het goede geeft kracht
liefde verteert het kwaad
een mens klaar
voor verder leven…
Verloren stiltes, verloren woorden
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.662 In mijn onleesbare geest
beweegt nog een verloren woord.
Mager worden mijn vingers
wanneer ik de stilte verlies
en wat ooit ontnomen is, wordt verstoord.…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
Kreukelzone
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.514 Zon leek eeuwig
elke droom moest
hij steeds volgen
tot hij verdwaalde
steeds verder weg
in de eigen geest
die zij niet meer
kon of wilde volgen
dromen stopten abrupt
kreukherstellende fase
was kreukelzone geworden
te laat vandaag
in overbruggen
van de afstand
tussen haar planeet
en zijn vallende ster
die verder raast
richting…
De dood bracht je meer dan het leven
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
3.309 Voel die handen en de voeten
ijs is het, niets meer dan dat
trouw de geesten en de lijken
op het bot staat nimmer goud.
Je kan daar nu wel liggen
onaantastbaar en vol vertrouwen
ik bedenk me dan wel nu
dat de dood je dat cadeau heeft gedaan.…