5661 resultaten.
Virologen
snelsonnet
3.9 met 14 stemmen
769 Het is een gouden tijd voor virologen
Hun aantal wordt voortdurend uitgebreid
Wat hield hen bezig vóór coronatijd?
Wat heeft hen al die jaren voortbewogen?
Ze onderzochten ziekten uit ’t verleden
en zijn dus akelig verrast door ‘t heden…
Post met Máxima
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
627 Ze krijgt van PostNL een fraai portretje
En lacht ons toe van elke brief en kaart
Toch is er iets wat mij veel zorgen baart
Wat als zij ´t virus heeft en ze besmet je
Geef haar eerst met een gouden spuit een prik
Dat voelt vertrouwder als ik aan haar lik…
Genderitis
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
643 We worden zoetjesaan geslachtsneutraal
Geen hij of zij meer: 'het' is goed voor elk
Uit moeders borst komt voortaan mensenmelk
Zelfs ’t Gouden kalf blinkt nu niet meer normaal
We kunnen het compact ook zó vertolken:
De inclusiviteit wordt uitgemolken…
Almelo
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
565 Zij droeg een jurk van prachtig goud lamé,
Je zou haar ‘wachtverzachter’ kunnen noemen.
Zij had ook wel wat weg van Karin Bloemen,
Nee, sterker nog, zij was er een in spe.
Al springt het licht daarginds van rood naar groen,
In Almelo is echt wel meer te doen.…
Supersub
snelsonnet
4.4 met 9 stemmen
629 Die ‘gouden wissel’ schiet er snel een in,
Stel die nou ook eens op bij het begin.…
Klem
snelsonnet
3.4 met 10 stemmen
296 Je weet toch wel hoeveel ik om je geef
Hoe dikwijls nam ik jou niet mee uit eten
En ben je al die rozen echt vergeten
Of de sonnetten die ik voor je schreef
Ik zou je goud en zilver willen schenken
Maar ik zit klem; ik moet vandaag nog tanken…
HET VENSTER
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.549 Want muziek is voor jong en oud,
Vuurpijl van sterfelijkheden,
Van zwart en jubelend goud —
Bloem die wordt, glans van verleden
Voorbij het venster van onze ziel.
Want muziek is als een droom
In de droom van dit leven,
Als ging een zachte stroom
Van zielen even — even
Voorbij het venster onzer ziel.…
Dichters zielslied
poëzie
2.4 met 14 stemmen
1.562 Nu weet ik, dat ik éénmaal heb geleefd
Op gouden troon in Hemels tent,
En dat mijn ziel Gods gloed gedronken heeft
En zuivre tocht gekend.
Daar waaiden zilvren winden om mij heen
En 't licht vloot rond in eeuwge dans,
Daar drupten paarlen geuren en 't geween
Van een juwelen glans.…
OCHTENDGLOREN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.740 Langzaam sleept de heilge nacht haar sluier,
IJler, doorschijnend aan d' uiterste slippen,
Weg van de aard', en de laatste sterre
Dooft hare glans.…
Ei
snelsonnet
2.1 met 14 stemmen
2.087 Een oud-politicus die soms iets vindt
Om het vervolgens dan niet op te pakken
Soms wel maar dan verdwijnt het in zijn zakken
Is uitgekookt en ook Van Aartsens vrind
De man blijkt niet te breken en hij zwijgt
Waarna hij weer een heel mooi speldje krijgt…
Vermeer ziet het licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 boven de herberg
op de eerste verdieping
ziet Vermeer het licht
het gouden zonlicht
spelend over de daken
van de stille stad
acht uur wijst de klok
boven de Schiedamse Poort
een windstille dag
een paar minuten
een verticale streep licht
op de ranke toren
van de Nieuwe Kerk
spel tussen schaduw en licht
stad water en lucht…
Leven is geen spel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 en koel
Wat zou het heerlijk zijn als de weg altijd vrij en luchtig is
Dat is toch wat ik echt wel mis
Een leeg hoofd en gewoon mogen gaan
Dan kan ik eindelijk voelen en staan
Hopelijk stevig op de grond met beide benen
Stevig houdend en vast, niet op mijn tenen
Maar realistisch is dit niet, het leven is niet vrij
Maar opnieuw beginnen…
Mijn naam ...
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.140 De wind door mijn kop
vlagen doen het knallen
de blauwe lucht geeft lucht
De zon lacht en schijnt
over mijn gezicht
zij straalt mijn naam
De letters bewegen
ritmisch en geven
mijn hart een lopende hand
De glans bereikt
heel langzaam mijn mond
en fluisterend zeg ik de woorden
“ik houd van mij”
Tranen retour afzender
met een glimlach…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
de wijn was zuurder dan
netgedicht
2.9 met 108 stemmen
20.681 de wijn was
zuurder dan de druiven
oogden in hun glans
de schrale grond
gaf hen geen kans
te zoeten in de zon
koude nachten zetten
zwaar bevochten sappen
niet in suikers om
groene bladeren tierden
weinig zomer, het scherpe
vocht ontwaakte zelfs de dromer
maar in de
nasmaak proefde je
de strijd der elementen
het donkerrood…
Levensdichter
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.394 Je schrijft nu je laatste verzen
er was nooit een mooier lied
dat zo snel moest afgeschreven
want de tijd die heb je niet
Jij maakt aan je letters krullen
en de zinnen geef je glans
van die laatste mooie woorden
maak je een ware levensdans
Het kost je moeite zo te schrijven
maar jij omklemt de pen met kracht
je wilt zo graag wat langer…
spiegel van de schoonheid
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.578 warmte en licht,
niet in de spiegel te zien,
geven je de glans van kalverliefde,
van nooit beschade emoties,
je naakte zelve.
hey lief meisje,
waar kan ik jouw spiegel vinden?…
IN MORTEM MATRIS*
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.816 Waar Ge onder ons hebt aangezeten,
Staat in de glans van Uw gezicht
Voorgoed de tafel toegericht
Om God in 't dagelijks brood te eten...
Hoe hebt Ge Uw uur vooruit geweten!
--------------------------------------
* bij de dood van Moeder…
simpel wat liefde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.493 een roze schoot
ontspringt,
bewaart de geur in dalen
tussen avond en de nacht
en uit een mond gretig haar tong
strelend langs ’t hele lijf
aaiend mijn borst
het doffe vel tot glans
wordt ochtend daar geboren, de zon
kamt groene oevers, legt licht
op breed golvende stroom
en laten wij ons dragen
op gevoel om lippen
en in…
die dampfeisenbahn
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.468 dampend stampt hij daverend
zich stoomsissend traag op gang
tsjokt en sleurt verdapperend
door het donkerende land
knarseknokend kraken dissels
sporen ketsen vuur en glans
tenderend over de wissels
takketoemt hij in kadans
scherend dendert hij langs bomen
muren, staken, bruut beton
onder bruggen, onder bogen
drijft hij naar de horizon…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen…
Tweede kerstdag 2006
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.903 De straten glunderen
een gitzwarte glans.
Kittige regendruppels
druilen van blijdschap.
Fietsbanden slurpen
waterboogjes op,
ijlend smelt snelheid
het asfalt om tot glas.
Motten en muggen
liggen ondergronds
te ziften in het graf
van onbegonnen lente.…
Vervagend
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.502 smeken strekt de arm zich uit
kreten sterven zonder geluid
in de wanhoop van haar blikken
Knikkend zoeken de knieën grond
het lichaam buigt voor het geweld
moe van het strijden en geveld
door 'n schrijnende diepe wond
Verzwakte handen weggekwijnd
vangen nog even 't vol gewicht
voordat ze in d'r neergang zwicht
Haar ogen op de glans…
Kelder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
920 schemerduister op hun stek
in stof gedompeld rijp en klaar
Gevuld met rood of wit of wijn
nooit gekend naast fraai bekroond
een teugje awater of een slok azijn
lauwerkrans naast nooit beloond
Sprankelend drupt op zielloos dood
soms liggen ze te kruisbestuiven
de geur en smaak van boerenbrood
en ook van trosjes zomerdruiven
Dof en donker kust glans…
Ik ben het doek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.596 ben het doek
een dorre vrucht in wording
schilder mij in tempera
omsluier mijn naakte waarheid
met stremsel wit nog onbevlekt
ben ik het doek, jouw muze
jouw destinatie eerzame solist
ik roep je aan, het doek
je ogengloed laat transparant
penselenschachten wenen
schilder mij pigmenten fluweel
honingzoet gebonden kleur
in matte glans…
ze boeien licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
677 heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet nu energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan want anders
vallen angsten je weer aan
ga…
tussentijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
555 ik zag hoe de wolken elkaar kusten
de lucht was blauw; de zon verstreek langs witte hoogtes
beneden op de grond stond de tijd
alleen gelaten door mijn hart
verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen
over hoe het was geweest- ik mis je zo
ik mis
de glans van wie je was, van wie je bent
van wie je steeds zult zijn
het blijft- en…
Sarah
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.231 steen heeft zij aangeraakt
elke plek schrijft haar eigen verhaal
van het huis ooit een thuis gemaakt
muren geslecht, soms met kabaal
haar toekomst begint juist vandaag
al is zij nooit meer zonder zorgen
soms heeft ze nog een enkele vraag
toch weet zij zich geliefd en geborgen
telt haar zegeningen laag voor laag
haar glimlach geeft weer glans…
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 ( Julia )
een kindje straalt
als lichtjes in de nacht
schenkt schoonheid aan
de wijze dichter
een meisje dat groots
gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 jouw roedel maakt de oorsprong
in delen van mijn gelaat zichtbaar, de intrede
van herfst verlaat zich op mijn angst en breekt
de nerven alvorens de dood zich heeft bekwaamd
in het strijken van een gerimpeld blad
hoe moedig is de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat…