4214 resultaten.
Omarmen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.029 Regendruppels vallen neer
Vanuit de hemel op de grond
Met een knuffel in mijn hand
Loop ik buiten stilletjes rond
Kijkend door beslagen ruiten
Gedachten spoken in mijn hoofd
Hoelang zou het nog duren
Voordat mijn laatste lichtje dooft
Ik nestel mij in een hoekje
Houd mijn knuffel stevig vast
Het zal nog maar even duren
Dan ben ik niemand…
Wintergevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het werd ietsjes kouder
de hemel betrok
de herfst werd ouder
hier viel de eerste vlok
een wit tapijt
bedekte de aarde
zonder enig respijt
of de hemel opklaarde
sneeuw bedekt de grond
vriesman houdt de hand
wij gaan de seizoenen rond
biologisch zo gepland
sneeuw zal terug verdwijnen
herhaling valt ons te beurt
de zon zal wederom schijnen…
De weg
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.881 Ik stap naar voren en jij
je draait je weg van mij
zet je heup in mijn zijde
zakt iets door je knieën
Even zijn we met zijn drieën
De man die stond, de vrouw
die een man gooide
Hij ligt nu op de grond
heeft zijn nek gebroken
trilt nog wat na op de mat
Jij biedt een hand aan
trekt mij omhoog, buigt
en ik neig mijn hoofd
Jij doet een…
Mijn Moeder
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.938 Maar soms denk ik,
ik wil geen sterretje, die
zijn er al genoeg, ik zou zo
graag mijn Moeder zien gewoon
hier beneden op de grond en
haar willen vragen wat of ze
van haar dochter vond?
Maar ja, mijn moeder is een
sterretje, daar heel hoog aan
de lucht.
Ik kan haar niets meer vragen..…
Liefde
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
2.142 Het hoopje kleren op de grond?
Het zweten van twee lijven?
Liefde hoe kan ik je benoemen
Het is het samen zijn
Van twee verwante zielen
Die voor elkander kiezen…
gepest
hartenkreet
4.1 met 67 stemmen
3.996 Je "vijanden" stonden van verbazing
genageld aan de grond.
Pas zoveel jaren later
toen je wegen andere paden kruisten
begon je te beseffen dat de geest
altijd sterker is dan de vuisten.…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.440 Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.…
uit vuur en de hel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
923 in donkere holen
smeden kobolden hun dromen
gnomen doen het transport
komen verbeelding tekort
ik blaas vuur
zij wetten ijzers
sommige zijn door de toets
der kritiek ook geen blijvers
vaak roest ook
het edelste staal
en gaan hun ideeën
met de tijd aan de haal
er is een museum
diep onder de grond
waar O2 is verbannen
in…
Pril geluk
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
3.308 roze
is de bruid gehuld
en hij werkt al zijn dromen uit
ziet zelfs de kleinste wens vervuld
gedreven door beloften
glorend aan hun horizon
want sinds de band ontstond
breekt schaduw op in kleuren
kieren alle deuren naar een open eind
waar niets finaal
deze liefde kan verbeuren
zo zweeft opnieuw een ideaal
breekbaar
boven harde grond…
Uit dit zinkend jaar
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.011 het dal leek peilloos diep dit jaar
de bodem bleef maar zakken
en meegezeulde drab
maakte elke stap te zwaar
de broekriem werd verstrakt
bezittingen vervreemd
oude banden doorgehakt
nieuwe lasten gemeden
en nog was er geen vaste grond
werd de gang niet lichter
immer drukten de plichten
toch sluit zichzelf het zuigend gat
verheft zich…
Ontstemmende vondst
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
583 Ze mopte net de vloer en vond
drie droge drollen op de grond.
Ze bukte. Pa kwam vroeger thuis
en streelde haar tot in d'r kruis.
Ze zei, nog kijkend naar de drollen:
'Dag melkboer, zeven liter volle.'…
De helpende hand
gedicht
2.8 met 28 stemmen
12.983 Volmaakt van veren -
een jonge tjiftjaf
van de grond geraapt en
op je hand geklommen
lichter dan een zegelring.
Je blaast hem zachtjes op
zijn rug - maar hij laat zich
niet wegblazen, hij klemt zich
nagelpuntig aan je vast
jij bent zijn vriend geworden.…
Scheve verdeling
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
665 dit huis is gaan hellen
met tijd als buigend gewricht
er brandt gebroken licht en ik
een kaarsloze luchter
hang hier bezwaard
met matglazen tranen
aan een zakkend plafond
geen venster lijkt het zicht te klaren
sinds geschoven gewicht
kamers ondersteboven dreef
los van ingeklonken grond
en wie slaat nu nieuwe palen
bevestigt het…
als licht en donker azen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
656 het is nog
ochtend vroeg
of nachtelijk laat
als ik jou schrijf
over lege gedachten
uitgesponnen
of nog in heipalen
die huishouden
op brakke grond
het is op de
scheiding van
een tijdsidee
dat denken
de versnelling vergeet
of weigert of juist niet
om naar zijn eerste
dan wel achteruit te springen
immers
handelen…
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven neigt naar meer
en de meters grond…
tevreden
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.151 ik mag de koe wel
die het gras bewoonbaar maakt
traag en telkens weer
opnieuw
het geritsel op de grond
wanneer dauw slingert langs roze randen
breed het kiezen, het keren
van de dag
en wanneer de wind naar
avond waait, de boezems plukt
uit malse twijgen
wacht zij geduldig op de maan
zonder vragen naar
het verleden
ze keert naar…
geen andere wens
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.550 zelfs nu begin ik weer te gloeien
proef nog je warme zoete mond
ik ben de stam en jij de bloesem
het mos op humusrijke grond
jij bent klimop en ik de boom
twee en toch één en toch steeds twee
omstrengeld in een liefdesdroom
zo heb ik mij in jou gevonden
in jou voel ik me aardverbonden
en in mij maan en warme zon
als levend water een genot…
De smaak van vroeger
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
586 je gaat
en komt weer terug
onverrichter zake
kijkt en zoekt
en vent jezelf uit om in
vergetelheid te dromen
je hebt de smaak
van vroeger in je mond
je ogen raken eeuwen
je proeft laaghartigheid
nog dichter bij de grond
uit leven van verleden
je handen tasten kunst
die tijdloos schoonheid geeft
een gunst die jij intens beleeft…
Oase
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.017 Doolde jarenlang
Over dorre wegen
Verkoolde gronden
Verschroeide aarde
Met de drang
Naar een zegen
Die boeide
Warmte baarde
Zonder te verzengen
Die groeide
Als goede wijn
Zonder die met water
Aan te hoeven lengen
Les mijn dorst
Druk me aan je borst
Deze tocht
Door de woestijn
Met te weinig vocht
Deed pijn
Ben mijn oase
Der dwaze…
X-Ray-X De Supervrouw
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
5.037 Je raakt me
je slaat me finaal in de grond
met je kosmische straal Ray.…
haar witte dood
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
2.346 Nooit zou hij het zeggen
aan zijn leuke ruwe maten -
dat bij elke streek van zijn
ingedoopte witte kwast,
dat bij elke kier die hij
bedekken zou, nee hard
en grondig gronden moest,
hij ineenkromp onder eigen
handen die naast het witten
leed verspreidden zonder dat
hij ’t koos.…
Onder water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Het is als onder water,
voeten van de aarde, los van de grond.
Geen nu, geen later.
Het is als onder water,
oneindige ruimte, oneindig vrij.
Geen nu, geen later.
Het is als onder water,
los van het aardse, los van jezelf.
Geen nu, geen later.
Onder water,
zeeen van tijd
zeeen van ruimte
Onder water,
geen bekenden, geen vreemden.…
JE WAS EEN GAVE, KRISTALLEN BOL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
816 En ik begroef je,
jouw lichaam in mijn bleke hand
en ik bracht je naar
je laatste rustplaats toe in de koude grond,
mooi afgerond.
En ik bleef achter, prevelend
allerlei gebeden en woorden om in het reine
te komen, hoe het zover had kunnen komen
en dat ik weer afscheid moest nemen, maar
zo is het leven, ik had het kunnen weten-…
Verlaten in uw land
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
811 ( pa )
leven in het voel van verlaten
wuivend op een kaal heideveld
zoals het dorre dopjesgras
gevangen in een wirwar
als van zwevend spinrag
over het koude moeras
een dof berkenblad
in ongedurigheid cirkelend
rond verarmde grond
gelijk de nijverige herder
die een schamele kudde drijft
in eenzaamheid verstomt
de staf als…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 De nacht is zwart
ik wandel
over de verharde paden
en de grond doet veilig aan
lantaarns die ontbreken
elke stap
is leren staan.
Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.…
KISTE TRUI
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 Op de ruige Mookerheide
loopt een vrouw rond met haar schep
spit overal de grond om
maakt wijde kuilen
zoekt naar de verhoopte schatkist
der graven Lodewijk en Hendrik van Nassau
die eens hier in een veldslag bleven
het bezeten mens zoekt jarenlang
vindt nooit de begeerde buit
is geheel ontgoocheld - sterft waanzinnig
niettemin maakte ze…
13 augustus
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.264 hij kleiner dan hij is,
want missen spreekt het grootste woord
en buiten,
in dat verre land van bruggen bouwen
speelt vertrouwen met mijn pop
ze draagt wat krullen rond haar ogen
maar ze ziet de mijne niet
ik pluk mijn witte bloemen uit een
tijdloos dood gebaar
daar samen
weten hij en ik
dat bloeien eeuwig leven gaf
op dierbare gronden…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Je ziet de vlinder, alweer een hand groter,
je ziet hoe de bloemen de grond omwoelen,
de worm als een slang.
Dit is het gewicht
dat barst uit de schaal.
Daarin bestaan te hebben
met de tijd als haardos,
als god van een kortstondig heelal,
dat, lieve vriend, is het leven.…
Krachtplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 In deze holte
huist een goddelijke grond
die dóórdringt in je hart, zo intiem
en zichzelf daar ontmoet; als kiem.
hij straalt naar buiten, uit deze aarde-mond.…
bij het overlijden van Gerrit Komrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
924 Het boek ligt opengeslagen op de grond.
Plat open, waar zoveel dichters in leven,
en nu zijn schepper, verzamelaar dood.
Een groot schrijver met een groot hart.
Komrij, hij is niet meer, op het nieuws
een stilstaan, en ik denk aan de vele blad-
zijdes die ik gelezen heb, aan zijn venijn,
zijn spot en zijn humor, ongeëvenaard.…