2296 resultaten.
Iedere dag opnieuw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 o, onweerstaanbaar lokkende
gedichtensite
vandaag opnieuw
voor mij een must
met langs zijn kust
de opgetrokken zandkastelen
daar waar het schurend zand
de scherpste hoeken weg wil slijpen
waar zee en lucht verlangend maakt
het heimwee deinend weer ontstaat
en in de woeste branding
de liefdesgolven hoog op gaan
tot aan de maan
die langzaam…
Zeewezens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
762 golven, keert terug uit de waanzin
beweert dat we met gladde huid zwevend in
zee als 'n dolfijn van nature waterwezens zijn
zijn vrouw, in z'n dromen een dolfijn
vertelt van geluk in 'n wereld zo zorgeloos
op een dag loopt hij de golven in
keert niet weerom, verdwijnt spoorloos
bedroefd loop ik langs de vloedlijn
twee dolfijnen voor de kust…
zacht in manegeel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
996 geruis
oehoe van uilen
vermengt zich met
het huilen van de
wolven in het bos
de fee
kijkt samen
met de prins naar
flonkerende sterren
gezichten
warm verlicht
door manestralen
reiken naar omhoog
een ster verschiet
en beiden elkaar
in de ogen kijkend
doen een wens
voelbaar klopt
zijn hart
haar liefde
door zijn bloed
kust…
Vlees en Bloed
hartenkreet
3.8 met 71 stemmen
4.809 schattige dialect
Samen verstrengeld slapen
Passie zo verslavend mooi
Hemel vol vlinders rapen
Ik mis je warmte en liefde
De tranen als je mij verlaat
Je glimlach bij terugkomst
Als jij weer voor mij staat
Ik mis de intieme momenten
Gevoel zo sterk verbonden
Dromen samen vervlochten
Puur geluk in jou gevonden
Ik mis de mond die me kuste…
om
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
779 de uitgelaten honden ruiken waanzin en bezingen lust
de trotse hoorns verklappen klanken van het levenslied
der driften dat van ver de omstreden passie voelt en ziet
van de verheven jager die zijn schone prooi tot zwijgen kust
bezeten door de smaak van victorie en het brandende verlangen
om datgene te raken wat slechts levenloos bezit kan heten…
Vuur, aarde, wind, ik haat ze
poëzie
3.2 met 25 stemmen
4.272 . – Haar metaalreuk, de eeuw’ge, slaat
Omhoog: hoe kort kuste ik ‘t roodblonde glad?
En de onverschill’ge, die geen eerbied had,
De wind, die deed wat ‘k wilde, O, hoe ‘k hem haat! –
Vaak door de wildernis van ‘t leven floot
Met giet’lingklank, een Waldvög’lein, de dood
‘T vertrouwd motief: Kom mee!…
San Pedro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.269 ik wist van de zee
niet meer dan de golfjes op het strand
maar ik kuste mijn moeder
en verliet het vaste land
waar de zee zich bewoog
daar ging ik heen en weer
en we aten spaghetti
of we aten spaghetti
en vervloekten Scarlettie*
en de haven van Venetië
nog meer
in San Pedro zijn de nachten
warmer dan aan boord
op de vraag naar wat liefde…
LANGS MOEDERS GRAF
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.325 Hij pakte en kuste ons honderd werven,
Maar sprak geen enkel woord.
Een tijdlang stond hij in gedachten,
En zag ons zwijgend aan;
Op eenmaal kreeg hij moed en krachten,
En zeide “Laat ons gaan!“
Het kleine Stijntje werd gedragen,
Ik bij de hand gevat;
Opeens de Kerkstraat ingeslagen,
In plaats van ’t achterpad.…
Dromen van...
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
3.539 zit ik naast je
en voel een zalig genot als ik je zie
Stiekem wil ik je zo graag meenemen
in mijn heimelijk erotische dromen
Je handen laten glijden in mijn bloes
en je vingers die mijn borsten omzomen
In mijn dromen neem ik je mee
naar de oevers van een ongekende lust
De wereld zou dan even stil staan
als je mij onstuimig in passie kust…
Afgezonken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.385 van daagse oevertaferelen
oorlogen en kinderspelen
een schilder die het riet penseelt
in de koele kleuren van de dood
vermengd met flarden avondrood
De waterrand slijpt in mijn land
een eindeloze reeks van dagen
beantwoord stemloos alle vragen
van boerenvolk en adelstand
terwijl ik hier beneden rust
en het zonlicht mij weer wakker kust…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
Zonnestralen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.836 Zij kust hem en ligt naast hem,
Zachtjes klinkt zijn lage stem.
Over zonnestralen en dromen,
Waarin ook zij ooit zullen komen.…
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 Toonloos was de dag
tot haar stem weerklonk
en de vogels zongen mee
met in haar witte haar
de geur van zwarte lelies
kuste ze hem wakker
het leek een droom
de nacht die volgde
en alles van nadien
tot de lelies verwelkten
alle tonen verstomden
doofden met het vuur
ze wilde afstand
voor tijdelijk
of langer misschien
hij kwijnde…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 stil voorbij
waande ik mij op gewijde grond
stiller mooier en intenser kon het niet
zweefde weg terwijl ik daar stond
dit scheppingswonder was voor mij
toen is zij naast mij komen staan
ziel met ziel smolt daar ineen
door toverblik en lieve ogen
volle lippen en die mond van haar
een blooskleur die als sneeuw verdween
na zoet gelispel kusten…
Herenwegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.229 die er kwamen
en hij spelde er hun namen
van een duizend verzenblad
dat hij bestierde met een hand
om Herenwegen uit te kramen
van een kansel die net hoog genoeg was
als je onder zat-
om je nog dieper dan de duivel
ooit zou buigen je te schamen
je te schamen - voor het vlees
dat je verweekte en je had
gegeven aan die ene man
die je er kuste…
Strand en zo
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
518 daagde me uit
met schoenen in je hand
spetterde jij mij kledder nat
met die ogen van
ik zou willen dat jij
me achterna zat
wat een toneel
jij wilde gevangen worden
vrouwen eigen
ik riep ik zal je wel
krijgen en dan
ga ik je zoenen
toen stond je stil
ik zag in je ogen de wil
het avontuur
met mij te beleven
het was wel wennen
ik kuste…
- Sprookjesglinsters van een ijskristal -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
690 Zacht kust de maan met winterglinsters
het diepbevroren hart wakker welk hoopt.
Schaatsend hart het kan niet vallen.
Glinsterpailletjes houden van glinsterkralen.
Verwarm jouw innerlijk en jouw handen
aan mijn lach, geniet van koude wintertij.
Onvindbaar verloren woont het kind der
liefde in mij, legt witte ijzel smeltend vrij.…
12 gordiaanse knopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 Voor avontuur bedoeld,
was het scheepje getuigd,
werd het door passies
overspoeld, als vliegende
Hollander, een jachtig
galjoen, bolde winddruk
de zeilen met de kracht
van 12 gordiaanse knopen
stuurloos op een bevroren
kompas, overtuigd in een
nauwe wambuis, geankerd
en gekapseisd bij onbekende
kusten, waar het lot het
zwaard in…
WO II
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
876 nou haar koekje smaakte
heerlijk, want van tulpenbollen word je echt niet vet
De meeste mensen waren in die jaren aardig uitgeblust
Maar de Brigade van Irene maakte mij juist zelfbewust
Angst en schroom en gêne heb ik volledig afgezworen
De buurman kwam niet terug, 'k was een beetje ongerust
Het zwaarste was het bouwen van de Bunkers a/d Kust…
Wat is is?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
464 Ik kuste je niet voor niets in eeuwige gedachten.…
Dwaler?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
473 Zonder aanstoot ‘des persoons’
vliegt al wat lief en toekomst heeft
met haar mee, het zout stolt de
sproeten op de wangen van die
kleine dwaler aan de kust, ze klapt
het kristallen gruis van jurk en handen,
de parels van een groot verlangen, zij gaat
verder in weer en wind, door menigeen
bemind, langs wegen waar ik haar niet
kan volgen…
Mijn kind, ik ben niet rijk
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.341 Nu, in de stralen van de zon,
In 't water der gemene bron,
In 't blanke brood dat 'k werkend won,
Herproef ik reiner al de lusten
Wier lippen ik als eigen kuste.
Vaak, levend maar van hand in tand,
Een zwerver door der mensen land,
Zag ik in toegestoken hand,
Hoe klein en armlijk koperstuk
Tot klinkklaar goud werd van geluk.…
Tramonto
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Verkalkte schuld wordt losgeweekt met injecties
pure heroïne en morfine, liters gaan er door zijn
lijf, hij is niemand die het wel geroken doodgezwegen
heeft en zijn hoofd ligt op de schaal, waar de heks
zijn bloedende mond nog kust, waarna hij tussen de
weelderige schaamtelippen angstig en verdrietig een
weg zoekt in het geheimzinnig verbodene…
's Nachts
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Dan voel ik zijn warme adem in mijn hals,
zijn kloppende hart tegen mijn borst
als hij mijn voorhoofd kust.
’s nachts,
dan zal hij zijn armen om mij heen slaan,
mijn jankende, bonkende hart kalmeren.…
Pijnbomen Pijn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
717 .
--------------
en mochten we zo'n pyromaan dan
eindelijk pakken
hup op de stapel er mee
voor zijn laatste orgasme
op brandende takken
met exclusief zicht op de
Middellandse zee
(maandag 9 Juli 2012, aan de kust bij Ostia, Rome)…
De klokkenluiders van Enkhuizen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
653 u zelf dan nog gerust
of geniet u soms van lijden
Ja het zal je buur maar wezen
die elk kwartier met veel stampij
al zijn klokken luid laat luiden
wordt u zelf daarvan zo blij
Heeft het doel of een gewin
is het doordrijven van eigen zin
ach men verhaalt dan van historie
u weet de trots van Hollands glorie
Veel geweld aan vreemde kusten…
Intelligentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 Op het moment dat geen intelligentie
noodzakelijk was,
maar diepe, sterke vredige innerlijke rust aanwezig
bleek te zijn,
kuste ik het hart der ziel
van mijn bestaan.
Ik was en ben.
Elke seconde, in ieder uur van de dag,
keerde ik terug tot mijn bron die niet langer
leegte, bedreiging of desastreuze wanhoop uitademde.…
Zij was zo jong
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.541 De dood aanzag de maagd en kuste in somber zwijgen
Van 's kindes oog de laatste traan.…
NA ZONSONDERGANG AAN ZEE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.611 Eenzaam.,eenzaam ruist de zee,
slaat de kuste zonder ruste,
moeder aarde ligt alom
doods en stom.
Op het woelend vlak der zee
wislend dansen kille glanzen
starre lach der dode maan
staart mij aan.
Dreigend, dreigend druist de zee!
'k zie een grijzen nevel rijzen
komt uit 't grote zonnegraf
op mij af!…
Mijn Hooglied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
954 met de warmte van mijn lijf
is het met de liefde gedaan
jouw geest wil ik voelen
de goddelijke vonk die
hartstochtelijke gloed zal ik
diep van binnen bewaren
mijn liefste ik ben zo blij
wat jij aan mij schonk
al zal ik soms verkoelen
komt het van één kant
dan raak je mij
mijn lichaam trilt
als we elkaar beminnen
je kust…