3479 resultaten.
Voorbereiding
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.697 God had de boeken dichtgedaan,
en zou het grote vonnis spreken.
Toen dorst hun stem de stilte breken:
O Here Jezus, neem ons aan!
En ’t bonzend hart, dat ze in zich vonden,
was vlekkeloos en zonder zonden.…
de deur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 landt een woord zachter
zonder iemands stem
als je alleen maar
met inkt zou spreken
je met slechts dunne
potloodlijnen schetst
wat doet het woord
onder een vernislaag
de worsteling met
het verzwegene
brandt het verleden
onder de glanzende schijn
wil het zich uit je borst
scheuren om zich te
bevrijden van die
blinde kwelling…
vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 wat ik vrees is de waarheid van
mijn gedachten, ze struinen
onbeholpen op zoek naar
die ene nacht
waar ik niet zal spreken tegen de
duisternis met zijn verlaten paden
telkens is er die ene til, het honk dat
me het uitvliegen belemmert, mij
herinnert aan een metgezel
die als verstekeling in me huist
te graag breng ik mijn waarden
ter…
Jouw eigen weg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Een ontdekkingstocht
die je elke dag opnieuw begint
om je eigen weg te zoeken
om nu en dan je balans te ervaren
die je vast wel ergens vindt
om zo de gedrevenheid van het leven
op waarde te schatten
ook de ruimte wilt geven
terug te laten stromen naar de bron
het eigen innerlijk te laten spreken
wat je eerder niet kon
niet elk pijntje…
Ware vriendschap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
706 Helaas is dat niet zo,
we zien en spreken
elkaar
nog wel,
maar ware vriendschap,
voelt niet meer zo.
Er is iets gebeurd en
daar
hebben we samen
moeite mee.
Erover praten,
dat doen we dan
ook niet.
Het is goed,
maar dan heb je het ook
wel gehad.…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 zij zomerde
met wilde bloemen in
een paradijselijke wei
waar vrijheid kleur
en vormen bloeiden
werd ieder hemels blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het…
De boombladeren ritselen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 DE BOOM BLADEREN RITSELEN NIET
Hier hangen aan het plafond
po's en potten, vogelkooien
die het ledige kunnen bevatten
stoffig niets van poep en pies
een vage geur van voorbij goed
Daaronder spreken dichters
wijze woorden voor wie het
maar wil horen vóór de wind
opsteekt en er van het plafond
vreemde stemmen komen
Kakofonie van fragiele…
LAIS CCII
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Spreek uit wat je in angst en vrees verstilt.
Gooi alles weg wat je verstikt met spijt.…
Een lichte blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 in je ogen
een lichte blik
met intens
maatschappelijk
vermogen en kracht
stilte ademde
spanning in deze
kunstmatige pracht
waar geschilderde
emotie zich
losmaakte uit
vensters waarin
het gevangen zat
jij hebt mij
bij je geroepen
in lichaamstaal
jouw luisterrijk
bewegen was nog
de enige taal die
wij samen
konden spreken…
In samen verdelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 gaten maar
met minder weerstand
in een hartelijk welkom
ook lijkt de omgeving
waarin jij verkeert
warmer te zijn dan op
andere plaatsten alsof
een ongeziene twinkeling
van vrolijke kleuren
herhaaldelijk plaatsvindt
die weerkaatst in ogen
zacht roest een
vriendelijke brom
tussen de gasten die
op een aangename
toonhoogte met elkaar
spreken…
Lelietje-van-dalen
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
609 Lelietje-van-dalen heel speciaal,
spreken met geur en kleur hun eigen taal.
Een taal uit de natuur geboren,
iets wat je alleen met je hart kunt horen.
Lelietje-van-dalen geplukt in gedachten,
in staat om alle pijn te verzachten.
Hun geur bedwelmt mijn gevoel,
als water zo zacht en zo koel.…
Houdt de dief!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 met een terloops terzijde
dat de geruchten versterkt
door ze tegen te spreken…
ALLEEN IN EEN STILLE KERK
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
967 Alleen in een stille kerk
mijn zorgen opzij gezet
ben ik mij bewust
dat Gods oog op mij rust
ik hoef zelfs niet te spreken
Hij kan mijn ziel wel lezen
er is een samenhang
alsof ik achter het voorhang
zit van Zijn eigen huis
Hij kent de sleutel van mijn kluis
en zonder dat ik ‘t moet vragen
helpt Hij mijn ballast te dragen
Zijn hand rust…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?
Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
Dieren haiku's #3
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Vlinders
blijven vreemdelingen
-ze spreken in kleuren.
Zwanen
zwemmen trots en gracieus
-vleugels gevouwen.
Slapeloze nacht-
de schapen zijn de tel kwijt
en vallen in slaap.
In de lucht
hangt een buizerd
-hij bidt.…
'In wijsheid schuilt veel droefenis.'
gedicht
4.8 met 8 stemmen
3.805 Wij spreken er niet over waar
wat dierbaar was verdwenen is,
maar koesteren een stil gemis
dat allen weten van elkaar.…
Bestaan in kleurrijk gaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 de dagen
worden zachter
maar lijken in
hun kleuren
feller te spreken
om een eigen
persoonlijkheid op
toon te brengen
na millennia de zon
te doen opgaan
zonder gezicht
en herkenning en
alleen in licht en
warmte de
communicatie
te verzorgen
ook de maanden
veranderen hun
profiel om in een
geëngageerde baan
met de aarde…
Sigaret
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 De sigaret slaat niet aan tot haar derde alcoholische benutting
Dan paft ze hem weg en maakt ze zich klaar om een nieuwe te bietsen
Ze is geen roker, maar ze snapt het genot
Dit is een euforische wending die de scherpe randjes doet slijten
De bladeren aan de bomen krijgen weer vorm,
gezichten gaan weer spreken,
en ze denkt “nu ben ik aan het…
Inges Idioom van geluk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
563 Onthou je van
Babylonisch spreken.
Bedwing de slang
van je eigen tong.
Lach om al die branies
met hun bluf.
Open je oren
hoor de vogels
luister naar hun liefdeszang.
Hoor hoe een poes
spint van geluk.
Ontspan je in je
eigen hangmat.…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 reik je hand en blijf dichtbij,
tot ik zelf kan spreken.
ruimte, tijd en liefde.
help me groeien, laat mij zijn,
een kind, als ieder kind.…
Deze compositie
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
631 jij wist als
geen ander
lijnen kleuren
en contrasten
samen te voegen
met hun schaduwen
zo dat zij in een
oogopslag de ander
totaal van stuk konden
brengen door het
subtiele samenspel
waarvan jij als
kunstenares
de regie hebt met
twee uitgangspunten
waarvan basic en
sprekend verbinden
voor zichzelf spreken
eigenlijk had jouw…
Reuze-amaryllis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
853 Op hoge steel geklommen
spreek je ons romantisch toe:
'Leven is veelal volhouden.
Tot je bloei voldoet.'
Wat opvalt, blijkt jouw stijl.
Menig oog zal je prijzen.
Jij toont hoe een duidelijk doel
multi extasen bundelt...
Mede-stelen stelen je voorbeeld.
Nog even en hier staan
twaalf stevige 'ladylovers'
schettertrompettend te flirten!…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
163 Het is in de stilte dat ik me vind
In het onbesprokene, het ongezegde
Het zwijgen omarmt mij en ik het zwijgen
Zwijgen is goud en spreken is een doodszonde
Zonde van energie
Zonde van onverschilligheid
Zonde van inmenging
Mijn filter tegen de luidruchtige overweldigende buitenwereld
die meer filler dan inhoud is
Mijn filter in…
vrijheid vraagt een antwoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 het feest van de vrijheid
mogen én moeten wij doorgeven
dus als wij
na een dag van feesten
slapen gaan
wacht ons de dag daarna
de opdracht
het feest voor de toekomst
blijvend te borgen
dat doen we
door vrijheid niet als vanzelfsprekend te zien
maar als iets dat we beschermen
elke dag weer
in hoe we leven
hoe we kiezen
hoe we spreken…
verdronken leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.617 hoop is nog niet vervlogen
misschien spreek ik je later
wanneer het niet meer regent...…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Gerucht van melk en ijzer in de stallen,
van hooi en room de reuk tot in de keuken;
een ritueel luidruchtig zonder spreken
voltrekt zich als de avond is gevallen.
De ruiten blinken door een waas van tranen
waarin het huisgezin naar buiten zwevend
het toegeschoven bord ontspannend ledigt.
Gespoord slapen de paarden en de hanen.…
je ontkleedde me met ogen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
933 liet me onbedekt alleen
ik voelde hoe mijn zinnen
angstig klein in opstand kwamen
in de echo's van jouw woorden
klankten enkel onze namen
ooit hebben we elkaar
gevonden in toeval over tijd
sleur heeft ons gebonden
pas later kwam de spijt
jij hebt gebroken
het lege leven wordt gewroken
ik kleed me maar met stilte
want je ogen spreken…
Dezelfde Zon
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
834 Zo ik waarneem een zee van smart
En ik zie de wijd gesperde monden
Ontgaat mij de schoonheid rondom
Van groen en lachende jonge mensen
Wie spreek ik aan om hulp te vergaren
Wie leert mij hieraan voorbij te staren
Steeds weer grijp ik het leed om mij heen
Nooit meer zie ik het groen van voorheen
Doch zij die de wereld zo rijkelijk beheren…
bloter dan voorheen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
naakt is tegenwoordig
bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
Dansen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.267 misschien is er nog tijd
misschien nog enkele dagen
we spreken verleden tijd
zonder een woord van spijt
maar zolang het nu nog gaat
dromen we extra dagen
blind voor de werkelijkheid
die ons naar het einde leidt
kom nu dansen deze nacht
zoals de eerste keer, willen we meer
speel voor mij nu deze nacht
het is de laatste keer, daarna nooit…