2384 resultaten.
Ontwaken
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
596 Ontwaken en opstaan, het zal wel moeten
Je bidt om moed en sterkte voor deze dag
Je put troost uit het feit dat je weten mag
Dat God er is en dat Hij je wil begroeten.…
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 ’s Avonds in de betonnen stad
waar de wind onze namen fluistert
murmelt een lied in zachte zangstemmen
en sluit ik de dag weer toe
Kleine kinderzieltjes
zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte
en verhalen van tierelantijntjes
in de jeugdige sprookjes die zij kleuren
Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan
die ons soms onaangenaam…
voor dit kind
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
749 riekend wier
alle flessenpost
razend schuim
klonters taai teer
en teken met braakhout
van dromen verzadigd
zijn naam in hart natzand
waar vloed niet meer komt
en je voetstappen
een spoor vormen
voor dit kind in je hart genesteld
in je ogen met elke huivering
wankelmoedig
taal verloren
en niemand die nog adem heeft
of woorden van troost…
summa theologica
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
587 rosanne huppelt om mij heen en vult
de hof het hoofd het hart met prille vragen
zij wil als thomas weten onverhuld
wie hij is die nooit meer op komt dagen
een worm begint weer opgewekt te knagen:
mijn wenteltrappen monden niet in licht,
mijn vensters zijn al jarenlang beslagen
mijn summa heeft een vederlicht gewicht
een schrale troost: ook…
autisme enzo
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
978 iedere ochtend
weer
de angst voor
lawaai, geluiden,
chaos
m'n kind
iedere ochtend
weer
stel ik je
gerust
en
zeg dat het
wel beteren gaat
ook al weet ik
dat de wereld niet
veranderen zal
drukke wereld,
reik haar toch de hand
jouw wereld
m'n kind,
is wat anders,
maar toch zo
de moeite waard
ik geef je
kracht en troost…
Onze hulp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 Ons leven is en blijft in handen van God
Een troost, dat Hij ons leidt van dag tot dag
We mogen weten: Hij is begaan met ons lot
God onze Heer, zij geloofd met diep ontzag.…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 Met een glimlach
Geliefde troost, of een toren ontucht.
Op het tapis plein, naar het bed,
Stapt zij zo zacht dat ik denk:
Het einde is nabij. En onbeslapen.
(Op het gazon de dauw doorschoten eikels.
In de vazen de rozen nu. Hun luchtjes
Tergend in tapijten, dekens en gordijnen.)…
Net zo gek als jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 , ze vertrouwt je, ze houdt van jou
Je weet dat zij de ware is als ze achter je zal staan
je zal steunen in het leven en in moeilijke tijden aan je zij zal staan
Je weet dat zij de ware is als je uren samen kunt praten
zonder ooit verveeld of uitgepraat te raken
Je weet dat zij de ware is als zij jou een glimlach kan geven
als ze je zal troosten…
Elegie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
7.298 Ik zing een treurig lied, een lied dat geen troost biedt,
maar ik ben de meeste woorden vergeten.
Ik zing het refrein twee keer om dat goed te maken.
'....Laat nu de lijster zwijgen,
....Laat de linden stokken in hun knoppen.'
--------------------------------------
uit: `Meer dan reddingsvesten', 2015.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ellendig al me' leven,
zonder oost
of troost:
van iedereen verlaten
en verraân,
voortaan,
waar wil ik me gaan lopen,
om de liên
te ontvliên,
die, zegezingend, zoeken
mij die hals
onvals
te kerven, die de leugen
hun, te leed,
verweet?…
Christus stervende.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
905 Die alles troost en laaft, verzucht, bezwijmt, ontverft!
Die alles ondersteunt, geraakt, o mij! aan 't wijken.
Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken
Die kwijnen als een roos die dauw en warmte derft.
Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft:
Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken,
Bewoonderen der aarde, ey!…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt
in het wanhopige lichaam
uitgeblust komt tot rust
aan de zoete kust met haar oneindige vrije
horizon waar zee en lucht
elkaar lijken te raken
troost…
Het licht der wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Wat een troost om dit te mogen weten
Dat Jezus het licht voor ons wil zijn
In alle blijdschap, maar ook in pijn.
Dat er licht mag zijn in onze ogen
We elkaar mogen zien en begroeten
Ook in liefde elkaar zullen ontmoeten.
Jezus wil ons leven verlichten
Hem mogen we volgen op onze wegen
Hij is ons altijd nabij met Zijn zegen.…
Het licht der wereld
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
495 Wat een troost om dit te mogen weten
Dat Jezus het licht voor ons wil zijn
In alle blijdschap, maar ook in pijn.
Dat er licht mag zijn in onze ogen
We elkaar mogen zien en begroeten
Ook in liefde elkaar zullen ontmoeten.
Jezus wil ons leven verlichten
Hem mogen we volgen op onze wegen
Hij is ons altijd nabij met Zijn zegen.…
Rouwvrouw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
619 Ik probeer je met man en macht woorden
van troost te bieden, maar lieve schat,
ik ben Superman toch niet!
En ik ben al helemaal Rogi niet!...
Wel een ander en een ander vol werkzame
magie, maar nee, ook Batman niet!
Spiderman natuurlijk wel, maar dan
verkleed.…
een man die niemand ooit had zien huilen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
627 aantrok
haar moeders trui
en hoe zij zich toen nestelde
als een poes
in de witte rieten stoel
haar moeders stoel
en wat te doen met haar vader
die - op de bank
naast de kanarie -waar
zíj altijd mee sprak
omdat ‘t met hém niet kon -
bij herhaling kreunde -
waar ben je nou toch
en wat moeten we nu…
en hoe zij geen woord van troost…
Herfst en Allerzielen
netgedicht
4.9 met 50 stemmen
9.522 In kaarsjes die voor hun herdenking branden
zoeken wij bij U om troost, steun en licht
goede Vader, hun naam staat in uw handen
geef aan hun dood een nieuw gezicht!…
Goudse Karnemelksloot
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 In de
dierenzaak zat ooit een prachtige papegaai,
waarnaar ik vaak door de ruiten heb gekeken,
als een ware vorm van troost. Ik keek altijd
diep in zijn mysterieuze ogen, zoet helend
als taaitaai.…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde haard,
en zien, ons leed bijna vergeten,
uw hand die stil de kruimels gaart;
en slapen in uw tere zorgen,
en raden niet, hoe troost-gewijd,
gij, voor u zelf misschien verborgen,
van lijde' een béetre liefde zijt.…
Salie en Haas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.629 De vrouw die moeder troostte
Wilde dat ik salie brandde.
Daarmee werd ons huis ontsmet.
Ikzelf wilde dat vader kwam
Om te spelen met de trein
Het rijpen duurde me te lang.
2.
Die donderdag erop
Trokken ganzen over een veld
Grijze vogels in een roze lucht.
Een man strooide er met as.
En zei luid vaders naam.…
De Heilige Geest (pinksteren)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 ’t kwam toen eeuwen later
als troostend Pinksterbron
’t Mocht mensen inspireren
in Woorden opgeschreven
opdat wij mogen leren
hoe wij toch moeten leven
Als harten open gaan
zal Hij Zijn werk beginnen
’t doet ons dan verstaan
hoe Jezus te beminnen
’t Zal een dreiging vormen
voor wie de Zoon ontkent
‘t bouwt op eigen normen
de Troost…
Speels cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 aan
de schaduw van verloren tijd,
als die zou bestaan
decennia las ik elke
verwondering in spiegelschrift,
onomwonden, deels vermomd
door onvolkomenheid
gesmoord in eigen twijfel
maakt het subjectief,
gegrift in hersencellen, een
weg om alleen te gaan over
geleefde bladzijden van een
nieuw geschreven hoofdstuk,
waarin troost…
De edelstenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 dat in de
loop der jaren
zijn glans verloor
werd afgedekt
voor iedereen
jouw schat
de edelstenen
uit je jeugd in
een stralende lach
die jij aan ieder gaf
jaloezie heeft jou
de mond gesnoerd
pestgedrag heeft
jouw spontaneïteit
gesmoord tot in je hart
waar jij vroeger
bloeide werd
stilte je grote vriend
de enige waar jij
nog troost…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 voor de mensheid tracht te behouden
in liefde vertolkt
Eenzaam maar niet alleen
als allerlei drukte nabijheid verhinderen
ondanks het lichamelijk van elkander gescheiden zijn
bewust van ' t gevoel verbondenheid
Als hij allerlei herinneringen in zich levend voel worden
de aardse dampen, de woeste zee
met in ons gevoel de trooster die troost…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 Ik werd
dichter van troost en genoopt
in een doolhof vol woorden
te wonen. Ik was poëet en
douanier, bewaker van grenzen
en mensen die eindeloos zijn.
Ik was dichter voor jou
en voor mij, de iks waren
blij en de jij's meestal vrouw.
Dichter was ik naar eer
en geweten - mijn fouten incluis -.…
Cursief?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
383 van het
liefdesvuur, een warme mantel
door velen werd gedeeld
het herkent het sterven
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen tegen de
schaduw aan te vleien, niet
gesmoord door twijfel,
maakt het objectief, het
pad alleen te gaan over
een naakte bladzijde van
het laatste hoofdstuk,
daarin wacht de troost…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt
Zodat het ieder uur
een beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet langer meer dragen konden
Hij schijnt met een gele zonnestraal
de kamer van een stil rusthuis binnen
om zo wat troost…
Kerstmis 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Het licht kan enkel stralen
waar wij ook vrede zijn:
de blijdschap willen delen
en troost brengen bij pijn.
Dit pasgeboren Kindje
dat zelfs geen wiegje had
werd door wat arme herders
begroet als grote schat.
Zo wil God bij ons wonen
in schamelheid en nood
en zo straalt door het duister
opnieuw het morgenrood.…
Pluk de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Je vindt geen troost of baat,
is niet opzij te stellen.
Benut de tijd die je bezit,
we hebben toch geen andere.
Gisteren is verdwenen,
morgen is nog niet verschenen.
Kijk naar het nu, doe wat je kan.
Want is hij om…
wat doe je dan!…
Rozenkrans. Gedachten in de ouderdom 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Ik ben die ik ben
zo geworden
en verwen of ontwen
mijzelf
tussen het komen en gaan
Tijdens een moment
dat ik word gezien
of als ik met jou ben begaan
ik troost me als ik me
van een herinnering bedien
(als ik de dag van morgen
nog niet voel, laat staan
dat ik in mijn gisteren jou of jou
nog niet herken)
jij en jij en ik komen en gaan…