4314 resultaten.
Overpeinzing Haiku
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
536 Herinnering roept
Vele levens op een rij
Verleden voorbij
Blauw, geel, purperrood
Zwart en tinten witter grijs
Een hemelpaleis
Liefde komt, bloeit, gaat
Ze geeft en neemt als de zee
Mijn hart beweegt mee
Lucht ademt voor mij
Totdat de klok niet meer slaat
Leven mij verlaat
De eeuwige reis
Als een rups incognita
De…
een stippellijn van struisvogelveren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 en zo gebeurt het dat het vee
naar het water komt en het vee
komt drinken in de ochtend
het lijkt erop dat de springbok komt
de springbokken lijken op het water van de zee
ze bestrijken heel dit land
onze taal zou net als wijzelf
net zo weinig te betekenen
hebben als vogelgekwetter
aan het einde zullen de gedachten
ons verlaten…
Reis of roes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
637 Ben je geboren op een klein
eiland in de stille zuidzee
of opgegroeid in een verlaten
uithoek van een vergeten rijk
achteroverleunend in een
oksel van de machtige
chinese tors waar angst taboe
is in de ongenaakbaarheid
der himalayahoogten
dan is zoeven over zes
maal duizend mijlen land
in een zwevende zeppelin
of schip van…
Dakrand
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
621 viel in’t slot
Roofing onder zijn zolen
Bleef zonder twijfel
Even stil staan
Hier, op het dak
Van de kantoren
Waar hij nimmer
Had gewerkt
Hier houdt het op
Hij wenst zichzelf
Een behouden stop
Klaar voor het uitvoeren
Van zijn laatste actie
Bevrijd van beslissen
Stapt hij van het dak
Het kriebelt
Hij kijkt omlaag
Zo verlaten…
Op naar Kerst en Nieuwjaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Met vuurwerk gaan wij het tenslotte dan verlaten,
elkaar knuffels geven en wensen om in het komende jaar er het beste van te maken.…
Het ijzige front
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 ploeterend met de fiets
aan de hand krakend over
een dood spoor van gewiste paden
langs grauwe geknotte wilgen
en sneeuwpoppen
met geknakte, geheven armen
in overgave
sneeuwvlokken sneuvelen
op vaalbruine hazen vluchtend door
de ochtendschemering
over schrale akkers
hun legers verlatend als
deserteurs het ijzige front
voordat de kou…
vier
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.996 per dag
verlaten vier mensen deze wereld
uit vrije wil
ze wilden niet meer
zoals velen
daar hangen dan vier levens
aan een koord
de enige oplossing
was zelfmoord
niemand die hun verdriet zag
niemand toverde op hun gezicht een lach
niemand
die om hun leven gaf
misschien denk je nu
morgen is er een nieuwe dag
nieuwe dag voor jou…
de klippen
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
8.595 hij draait langzaam
naar het licht
de zon op zijn gezicht
het water aan zijn voeten
zijn vingers in het zand
hij streelt zachtjes
krullend haar
het hart loopt hier gevaar
en later dan zou moeten
verlaten zij het strand
hij brengt haar
tot haar deur
bewaart haar frisse geur
fluistert nog een kus
proeft haar zoute lippen
zij lacht…
splitsing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.422 onze wegen scheuren een splitsing
en mijn ogen wenen me uit
hoe uw rug tot de stip krimpt
die ons warme hoofdstuk afsluit
de enkele flitsen en gevoelen
die mijn geheugen nog omklemt
lijken door uw verlaten getand
en mijn hart bloed het bijlen
de forse adem van het lot
heeft uw zachte zeilen
in andere richtingen gebold
en het…
Lichaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.278 trekt door haar lichaam
Een nieuw slachtoffer gevonden
Zij staart wat door het raam
Haar lichaam vol met wonden
De warmte is verdwenen
En leeg is nu de stilte
Haar witte, lange benen
Zijn nu gehuld in kilte
De kou trekt door haar lichaam
Verdrijft nu elke kracht
En starend door dat raam
Had zij dat al verwacht
Daar eenzaam en verlaten…
Verbannen Godenkind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.065 Julia ging op een laat nazomerstrand
tegen al haar goddelijke zusters in
die haar heimelijk zonder tegenzin
verbanden naar Grote Mensenland,
naar dat roerige toch verlaten oord
waar zij moest leven als niet meer kind
dat geen oplossing voor het raadsel vindt
van waarheid die het ware vermoordt,
het Goede dat het Schone verstikken mag -…
De laatste trein
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.477 Alleen met je gedachten
Verlaten langs het spoor
‘je was een slechte jongen’
fluistert de duivel in je oor
dan op een wolk een
geüniformde engel in blauw pak
met de troostende woorden
‘De NS heeft vertraging, sorry voor het ongemak’…
steeds vaker kleuren groeit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 ik zie de wei
die jij en ik
steeds groener
vinden van nabij
we bloeien bloemen
in het gras dat
ongemaaid steeds
vaker kleuren groeit
belegen plekken strekken
zich in het verlaten
ze wiegen op in
samen praten met de zon
jij bent mijn wilde blom
in het groen-blauw van je ogen
vind ik je overal, kom naar je toe
wij zijn de…
Het bezette land
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
3.672 Gedachten verlaten het zwijgen.
Het ledikant luistert. Het bed geeft zich over.
Helft en wederhelft. Eén teder territorium.
Hoofd bakent imaginaire grenzen.
Vingers worden woorden. Ze strelen je lichaam.
Van papier. Ik schrijf tederheid op je witte vlakte.
Ik ben je immigrant. Gastarbeider van de liefde.
Je weent verleden.…
uitschrijven? ja graag!
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.412 naar waarheid leven
vaak uitgeschreven
't verraadt vervuilt
om 'm heen
ziet liever
de korf aan gemuild
dagen slijten ook
zonder sprekend spook
laat hem
zijn onvergank'lijk zijn
in stilte
van den verlaten
buitenwijk
waar men met
auto's plat rijdt
naar de pleinen
van de supermarkt
waar de mensen bulderen
met honden zonder zakje…
Triest
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.399 Wat ik heb verwacht
heeft me niet gered
maar onthutst verlaten.
Op de verre kust
van stil verlangen
strandt mijn waan.…
Ontsponnen web
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
936 ik schrijf niet langer
zoetgevooisde woorden
de botte punten in mijn hoofd
winnen heel langzaam terrein
de komma’s zuchten
slechts van schaamte
in het door verstrooiing
spingeragde brein
waar eens letteren lachten
zelfs om voorrang smeekten
liggen nu cryptische zinnen
de hemel te verzoeken
de aarde te mogen verlaten
zonder leeswaardig…
Als de dood en gladiolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 mij
op de zondagochtend
na een halve croissant
aan kruimels in mijn haar
zijn het jouw ogen
en handen, niet
en toch gelaakt
als een oor en ooggetuige
al vluchtend
gelijk met de dood
maar onafgemaakt
noem me niet meer
als laatste te lispelen
in mijn oor of gelijk
aan het afgelegen naspoor
van verdoolde kruimels
van een verlaten…
Bitter en zoet.
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
798 Nee, ik kijk nooit om
wanneer ik bij je weg ga,
die traan zul je niet zien
maar het lichte bitter van het afscheid
proef ik nog lang
ik heb er elke keer weer een hekel aan
om je te moeten verlaten
mijn gedachten gaan dan
over de fijne avond die achter ons licht,
en onvermijdelijk breekt nu een zoete smaak door
ik weet immers
dat…
dodenwake
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.435 in deze nacht waarin geesten verrijzen
heb ik me neergezet op de rand
van je bebloemde zerk
de kilte snijdt vooral van binnen
terwijl ik lijdzaam wacht
op het wonder van de dodennacht
en in het spokenuur de witte schimmen
de kreten van een late uil
een droeve dodendans van verlaten zielen
ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden
ik…
Natare
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
614 Is de werkelijkheid zo verlaten?
Hoe onwaarschijnlijk blijkt de dood
voor diegenen die in een roes van clichés
gezamenlijk een rooskleurige boot
drijvende houden? Men voor al het zwemmen vreest.
Hoe onbegrijpelijk is de nood
om langer te leven en langer te zijn?
Eeuwig leven? Nee, ik wacht al vanaf klein
op de onvermijdelijke dood.…
geriefelijke troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.067 troost,
is het gewoon mijn leven dat ik bedoel
gewaarworden van hoe ik door het
naakte bestaan word geloodst
of daar mijn ademend hopen op stoel
en liefde in een flits wordt nagebootst
in verwijlende dromen bij dagend licht
ach lieve, laat mij de glans zien in je twinkelende ogen
hebben zij mij ooit
in maar enig moment
van verlatenheid…
Levensmolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.609 Waarom heb jij mij verlaten?
Kun jij verder met zoveel bedrog
zonder jezelf te haten?…
vannacht is de wereld vergaan
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.184 Vannacht is de wereld vergaan
Door het vergif ten onder gegaan
Onze milieukwesties mochten niet baten
Zij heeft het leven voorgoed verlaten
Helaas is ons reddingsplan mislukt
Waardoor nu de aarde is uitgeput
En we hadden nog zulke mooie dromen
Hoe we deze ramp hadden kunnen voorkomen
De natuur bereikte haar laatste fase
Waarna zij…
paar
gedicht
3.6 met 91 stemmen
18.956 ik wist het niet dat ik
iemand zo kon missen
een vis het water
een vogel de wijde lucht
adem happend naar jou
zwevend op de thermiek
die met jou en mij
opeens ontstond
jouw vingers verknoopt
met die van mij
wie van ons twee
hakt hen het eerste door
en valt als Icarus
in een van god en mens
verlaten zee als eerste
of zullen wij ook…
Beelden aan zee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 In het museum
tussen duindoorn
en zilverzand
vult
mens in beeld
de ruimte
gaat immens leed
versteend en uitgehouwen
leven
daar
waar het zoute water
zijn lippen verzilt
en zout zich voegt bij zout
veegt de wind zijn tranen
uit de verstarring weg
en in golven
die vervagen
verlaat hem zijn strijd
aanschouwt hij
zacht glijdend leven…
Valentijn…stiekem
hartenkreet
4.0 met 41 stemmen
7.531 Ik ben alleen, geliefd, maar toch verlaten door velen
Geen kus van Valentijn die deze wonden kan helen
Jij zult omringd zijn door “sierlijke en geurende bloemen”
Ik door vier muren, die ik niet eens mijn eigen mag noemen…
Costa del Sol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.135 ijskoud stampte de wind
door jouw witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken
de sinaasappelbomen
rond jouw plein
het bronzen kind
in jouw fontein
verkleumd verlaten
de wind vond rust
op een bankje bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in jouw wit
de zon deed weer zijn werk…
Gezin
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
5.250 Hij lag vredig
Zijn herinneringen dreven
in een ogenblik hem te boven
Hij dacht aan vroeger
aan zijn wilde dagen
en arbeidersjaren
Hij dwaalde verder
in zijn gedachtes rond
denkend aan zijn geliefden
die zijn handen vasthouden
In hun ogen tranen
die hem smeekten hen
niet te verlaten
Hij sloot zijn ogen
maar zijn handen liet hij…
Bang voor
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.014 bang voor de dood
Bang voor de momenten
Dat ik niet genoeg genoot
Bang voor de zon
En bang voor de maan
Bang voor de tijden
Dat ik niet meer zal bestaan
Bang voor het horen
En bang voor het zien
Bang voor het moment
Dat ik niet meer genoeg verdien
Bang voor de dagen
Dat het niet meer gaat
Bang voor de gevaren
Wanneer jij me verlaat…