Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Overpeinzing Haiku

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 536
Herinnering roept Vele levens op een rij Verleden voorbij Blauw, geel, purperrood Zwart en tinten witter grijs Een hemelpaleis Liefde komt, bloeit, gaat Ze geeft en neemt als de zee Mijn hart beweegt mee Lucht ademt voor mij Totdat de klok niet meer slaat Leven mij verlaat De eeuwige reis Als een rups incognita De…

een stippellijn van struisvogelveren

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
en zo gebeurt het dat het vee naar het water komt en het vee komt drinken in de ochtend het lijkt erop dat de springbok komt de springbokken lijken op het water van de zee ze bestrijken heel dit land onze taal zou net als wijzelf net zo weinig te betekenen hebben als vogelgekwetter aan het einde zullen de gedachten ons verlaten…
J.Bakx13 april 2023Lees meer >

Reis of roes

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
Ben je geboren op een klein eiland in de stille zuidzee of opgegroeid in een verlaten uithoek van een vergeten rijk achteroverleunend in een oksel van de machtige chinese tors waar angst taboe is in de ongenaakbaarheid der himalayahoogten dan is zoeven over zes maal duizend mijlen land in een zwevende zeppelin of schip van…

Dakrand

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
viel in’t slot Roofing onder zijn zolen Bleef zonder twijfel Even stil staan Hier, op het dak Van de kantoren Waar hij nimmer Had gewerkt Hier houdt het op Hij wenst zichzelf Een behouden stop Klaar voor het uitvoeren Van zijn laatste actie Bevrijd van beslissen Stapt hij van het dak Het kriebelt Hij kijkt omlaag Zo verlaten…
Beninga12 december 2024Lees meer >

Op naar Kerst en Nieuwjaar

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Met vuurwerk gaan wij het tenslotte dan verlaten, elkaar knuffels geven en wensen om in het komende jaar er het beste van te maken.…
Pitsikato17 december 2024Lees meer >

Het ijzige front

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 292
ploeterend met de fiets aan de hand krakend over een dood spoor van gewiste paden langs grauwe geknotte wilgen en sneeuwpoppen met geknakte, geheven armen in overgave sneeuwvlokken sneuvelen op vaalbruine hazen vluchtend door de ochtendschemering over schrale akkers hun legers verlatend als deserteurs het ijzige front voordat de kou…
Haijcke13 februari 2026Lees meer >

vier

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.996
per dag verlaten vier mensen deze wereld uit vrije wil ze wilden niet meer zoals velen daar hangen dan vier levens aan een koord de enige oplossing was zelfmoord niemand die hun verdriet zag niemand toverde op hun gezicht een lach niemand die om hun leven gaf misschien denk je nu morgen is er een nieuwe dag nieuwe dag voor jou…
Monique smit16 februari 2003Lees meer >

de klippen

netgedicht
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.595
hij draait langzaam naar het licht de zon op zijn gezicht het water aan zijn voeten zijn vingers in het zand hij streelt zachtjes krullend haar het hart loopt hier gevaar en later dan zou moeten verlaten zij het strand hij brengt haar tot haar deur bewaart haar frisse geur fluistert nog een kus proeft haar zoute lippen zij lacht…

splitsing

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.422
onze wegen scheuren een splitsing en mijn ogen wenen me uit hoe uw rug tot de stip krimpt die ons warme hoofdstuk afsluit de enkele flitsen en gevoelen die mijn geheugen nog omklemt lijken door uw verlaten getand en mijn hart bloed het bijlen de forse adem van het lot heeft uw zachte zeilen in andere richtingen gebold en het…

Lichaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.278
trekt door haar lichaam Een nieuw slachtoffer gevonden Zij staart wat door het raam Haar lichaam vol met wonden De warmte is verdwenen En leeg is nu de stilte Haar witte, lange benen Zijn nu gehuld in kilte De kou trekt door haar lichaam Verdrijft nu elke kracht En starend door dat raam Had zij dat al verwacht Daar eenzaam en verlaten…
JoJanneke26 oktober 2004Lees meer >

Verbannen Godenkind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Julia ging op een laat nazomerstrand tegen al haar goddelijke zusters in die haar heimelijk zonder tegenzin verbanden naar Grote Mensenland, naar dat roerige toch verlaten oord waar zij moest leven als niet meer kind dat geen oplossing voor het raadsel vindt van waarheid die het ware vermoordt, het Goede dat het Schone verstikken mag -…

De laatste trein

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.477
Alleen met je gedachten Verlaten langs het spoor ‘je was een slechte jongen’ fluistert de duivel in je oor dan op een wolk een geüniformde engel in blauw pak met de troostende woorden ‘De NS heeft vertraging, sorry voor het ongemak’…
Aart-Jan21 september 2007Lees meer >

steeds vaker kleuren groeit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
ik zie de wei die jij en ik steeds groener vinden van nabij we bloeien bloemen in het gras dat ongemaaid steeds vaker kleuren groeit belegen plekken strekken zich in het verlaten ze wiegen op in samen praten met de zon jij bent mijn wilde blom in het groen-blauw van je ogen vind ik je overal, kom naar je toe wij zijn de…
wil melker4 september 2005Lees meer >

Het bezette land

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.672
Gedachten verlaten het zwijgen. Het ledikant luistert. Het bed geeft zich over. Helft en wederhelft. Eén teder territorium. Hoofd bakent imaginaire grenzen. Vingers worden woorden. Ze strelen je lichaam. Van papier. Ik schrijf tederheid op je witte vlakte. Ik ben je immigrant. Gastarbeider van de liefde. Je weent verleden.…
Petit prince29 september 2005Lees meer >

uitschrijven? ja graag!

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.412
naar waarheid leven vaak uitgeschreven 't verraadt vervuilt om 'm heen ziet liever de korf aan gemuild dagen slijten ook zonder sprekend spook laat hem zijn onvergank'lijk zijn in stilte van den verlaten buitenwijk waar men met auto's plat rijdt naar de pleinen van de supermarkt waar de mensen bulderen met honden zonder zakje…

Triest

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Wat ik heb verwacht heeft me niet gered maar onthutst verlaten. Op de verre kust van stil verlangen strandt mijn waan.…

Ontsponnen web

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 936
ik schrijf niet langer zoetgevooisde woorden de botte punten in mijn hoofd winnen heel langzaam terrein de komma’s zuchten slechts van schaamte in het door verstrooiing spingeragde brein waar eens letteren lachten zelfs om voorrang smeekten liggen nu cryptische zinnen de hemel te verzoeken de aarde te mogen verlaten zonder leeswaardig…

Als de dood en gladiolen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
mij op de zondagochtend na een halve croissant aan kruimels in mijn haar zijn het jouw ogen en handen, niet en toch gelaakt als een oor en ooggetuige al vluchtend gelijk met de dood maar onafgemaakt noem me niet meer als laatste te lispelen in mijn oor of gelijk aan het afgelegen naspoor van verdoolde kruimels van een verlaten…
six3 augustus 2008Lees meer >

Bitter en zoet.

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
Nee, ik kijk nooit om wanneer ik bij je weg ga, die traan zul je niet zien maar het lichte bitter van het afscheid proef ik nog lang ik heb er elke keer weer een hekel aan om je te moeten verlaten mijn gedachten gaan dan over de fijne avond die achter ons licht, en onvermijdelijk breekt nu een zoete smaak door ik weet immers dat…
Peterdw.13 september 2008Lees meer >

dodenwake

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.435
in deze nacht waarin geesten verrijzen heb ik me neergezet op de rand van je bebloemde zerk de kilte snijdt vooral van binnen terwijl ik lijdzaam wacht op het wonder van de dodennacht en in het spokenuur de witte schimmen de kreten van een late uil een droeve dodendans van verlaten zielen ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden ik…
rietvr4 november 2007Lees meer >

Natare

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Is de werkelijkheid zo verlaten? Hoe onwaarschijnlijk blijkt de dood voor diegenen die in een roes van clichés gezamenlijk een rooskleurige boot drijvende houden? Men voor al het zwemmen vreest. Hoe onbegrijpelijk is de nood om langer te leven en langer te zijn? Eeuwig leven? Nee, ik wacht al vanaf klein op de onvermijdelijke dood.…
Sander Kunst27 november 2007Lees meer >

geriefelijke troost

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.067
troost, is het gewoon mijn leven dat ik bedoel gewaarworden van hoe ik door het naakte bestaan word geloodst of daar mijn ademend hopen op stoel en liefde in een flits wordt nagebootst in verwijlende dromen bij dagend licht ach lieve, laat mij de glans zien in je twinkelende ogen hebben zij mij ooit in maar enig moment van verlatenheid…

Levensmolen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.609
Waarom heb jij mij verlaten? Kun jij verder met zoveel bedrog zonder jezelf te haten?…

vannacht is de wereld vergaan

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Vannacht is de wereld vergaan Door het vergif ten onder gegaan Onze milieukwesties mochten niet baten Zij heeft het leven voorgoed verlaten Helaas is ons reddingsplan mislukt Waardoor nu de aarde is uitgeput En we hadden nog zulke mooie dromen Hoe we deze ramp hadden kunnen voorkomen De natuur bereikte haar laatste fase Waarna zij…

paar

gedicht
3.6 met 91 stemmen aantal keer bekeken 18.956
ik wist het niet dat ik iemand zo kon missen een vis het water een vogel de wijde lucht adem happend naar jou zwevend op de thermiek die met jou en mij opeens ontstond jouw vingers verknoopt met die van mij wie van ons twee hakt hen het eerste door en valt als Icarus in een van god en mens verlaten zee als eerste of zullen wij ook…

Beelden aan zee

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 761
In het museum tussen duindoorn en zilverzand vult mens in beeld de ruimte gaat immens leed versteend en uitgehouwen leven daar waar het zoute water zijn lippen verzilt en zout zich voegt bij zout veegt de wind zijn tranen uit de verstarring weg en in golven die vervagen verlaat hem zijn strijd aanschouwt hij zacht glijdend leven…
M. Kanters6 februari 2004Lees meer >

Valentijn…stiekem

hartenkreet
4.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 7.531
Ik ben alleen, geliefd, maar toch verlaten door velen Geen kus van Valentijn die deze wonden kan helen Jij zult omringd zijn door “sierlijke en geurende bloemen” Ik door vier muren, die ik niet eens mijn eigen mag noemen…

Costa del Sol

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.135
ijskoud stampte de wind door jouw witte straatjes in het nauw gedreven hield hij zo het leven achter de gesloten luiken de sinaasappelbomen rond jouw plein het bronzen kind in jouw fontein verkleumd verlaten de wind vond rust op een bankje bij de kerk de hemel brak het licht bracht leven in jouw wit de zon deed weer zijn werk…

Gezin

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.250
Hij lag vredig Zijn herinneringen dreven in een ogenblik hem te boven Hij dacht aan vroeger aan zijn wilde dagen en arbeidersjaren Hij dwaalde verder in zijn gedachtes rond denkend aan zijn geliefden die zijn handen vasthouden In hun ogen tranen die hem smeekten hen niet te verlaten Hij sloot zijn ogen maar zijn handen liet hij…

Bang voor

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.014
bang voor de dood Bang voor de momenten Dat ik niet genoeg genoot Bang voor de zon En bang voor de maan Bang voor de tijden Dat ik niet meer zal bestaan Bang voor het horen En bang voor het zien Bang voor het moment Dat ik niet meer genoeg verdien Bang voor de dagen Dat het niet meer gaat Bang voor de gevaren Wanneer jij me verlaat…